logo

Jakie testy są przepisywane na zapalenie naczyń

Autoimmunologiczne zapalenie naczyń krwionośnych jest łatwiejsze do leczenia, jeśli zostanie wykryte na czas. Rozpoznanie zapalenia naczyń obejmuje zebranie danych anamnestycznych, obiektywne badania, metody laboratoryjne i instrumentalne. Aby ustalić diagnozę, opracowano specjalne skale i tabelę do obliczania wyników. Na ich podstawie w trybie testowania i punktacji określa się, czy pacjent ma określone typy układowego zapalenia naczyń. Diagnostyka różnicowa rozpoczyna się na etapie ambulatoryjnym, a kończy konsultacją z wąskim specjalistą.

Wskazania do badań

Główne objawy, które powinny skłonić pacjenta do poszukiwania pomocy diagnostycznej, to:

  • Czerwonawa, punktowa wysypka na przedniej nodze (krwotoczne zapalenie naczyń). Jest ustawiony symetrycznie i nie ma na niego wpływu czynniki alergiczne, w tym zmiana diety, stylu życia, zakup zwierzaka czy zakup nowej odzieży.
  • Choroby bakteryjne, wirusowe w ciągu ostatniego roku.
  • Utrata wagi o kilka kilogramów, niezależnie od rodzaju spożywanej żywności.
  • Historia ciąży lub przyjmowania leków przeciwbakteryjnych, sulfonamidów i leków zwalczających dnę.
  • Małe bolesne odczucia w mięśniach.
  • Mononeuritis lub polyneuritis - zapalenie jednego lub więcej nerwów i ich splotów.
  • Systemowe skoki ciśnienia krwi.
  • Wyniki badań laboratoryjnych. Należą do nich testy biochemiczne (mocznik, kreatynina) i pełna morfologia krwi.
  • Zmiany w diagnostyce instrumentalnej. Angiografia ujawnia tętniaki, w tym workowaty obrzęk cienkich ścian naczyń lub niedrożność tętnic. Biopsja wskaże na obecność charakterystycznych zmian - ziarniniaków i eozynofilowych nacieków ścian naczyń.
Powrót do spisu treści

Jak rozpoznaje się zapalenie naczyń??

Anamneza jest pobierana w gabinecie lekarza rodzinnego lub lekarza pierwszego kontaktu. Szczegółowo pyta o objawy, obecność podobnych objawów u bliskich krewnych, sezonowość ich występowania oraz zdarzenia, które je poprzedzały lub im towarzyszą. Następnie lekarz bada pacjenta, bada skórę i błony śluzowe, badanie palpacyjne przedniej ściany jamy brzusznej, oklepywanie płuc i brzucha, osłuchiwanie oddechu płucnego i szmery serca. Jeśli zauważy podejrzane objawy, wypisze skierowanie na badania. Do diagnostyki laboratoryjnej należy oddać krew z żyły na pusty żołądek. Biopsję i inne techniki instrumentalne przeprowadza się w specjalnych laboratoriach i centrach diagnostycznych.

Pobranie biopsji w przypadku układowego zapalenia naczyń nazywa się badaniem morfologicznym. Dzięki temu możliwe jest ustalenie diagnozy takich patologii jak guzkowe zapalenie tętnic, ziarniniak Wegenera, zespół Churga-Straussa czy olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic..

Diagnostyka laboratoryjna

Istnieją podstawowe i dodatkowe laboratoryjne metody określania diagnozy autoimmunologicznego zapalenia naczyń. Przy ogólnym badaniu krwi zwraca się uwagę na leukocytozę ze wzrostem frakcji eozynofili i szybkości sedymentacji erytrocytów. Przeprowadzane są również testy biochemiczne w celu określenia wzrostu mocznika i kreatyniny. Dodatkowe testy na zapalenie naczyń są przepisywane, jeśli podejrzewa się chorobę. Dlatego badanie pomoże potwierdzić diagnozę. W przypadku zapalenia naczyń przeprowadza się testy w celu określenia następujących wskaźników:

Test krwi ELISA służy do określenia ANCA.

  • Białko C-reaktywne. To białko jest czynnikiem w ostrym zapaleniu.
  • Globuliny alfa i gamma. Ich zwiększona zawartość wskazuje na zapalenie tętnic..
  • Krążące przeciwciała przeciwjądrowe (ANCA). Cząsteczki określa się za pomocą enzymatycznego testu immunosorbcyjnego (ELISA). Poziom ANCA odzwierciedla aktywność choroby.
  • Krioglobuliny. Ich poszukiwania przeprowadza się przy jednym z rodzajów zapalenia naczyń..
  • Czerwone krwinki są nienaruszone lub zniszczone. W tym celu podaje się mocz.
Powrót do spisu treści

Diagnostyka instrumentalna

W przypadku zapalenia naczyń fluorogram pokazuje liczne ogniska zmian w płucach. W badaniu laryngologicznym stwierdza się przewlekłe zapalenie zatok i ucha środkowego (przewlekłe zapalenie zatok przynosowych i ucha wewnętrznego). W biopsjach błon śluzowych stwierdza się formacje ziarniniakowe, komórki olbrzymie i eozynofile, które naciekają tkanki. Biopsja kłębuszków nerkowych określa obecność w nich ANCA. Spośród prostszych metod pomiary ciśnienia krwi i pulsu są wykonywane na obu rękach. Jeśli te wskaźniki nie są symetryczne, jest to pośrednia oznaka zmian naczyniowych po jednej stronie. W przypadku niektórych rodzajów zapalenia naczyń wykonuje się biopsję skóry i mięśni. Aby ustalić stopień uszkodzenia płuc i zmniejszyć czynność oddechową, wykonuje się spirografię. W celu określenia stopnia niedrożności naczyń wykonuje się angiografię - badanie rentgenowskie łożyska naczyniowego z użyciem środków kontrastowych.

Rodzaje diagnostyki zapalenia naczyń, zasady wykonywania badań

Zapalenie naczyń to choroba, w której dochodzi do zapalenia ścian naczyń krwionośnych. Przyczyny jego pojawienia się nie są znane, ale istnieje hipoteza, że ​​objawia się on interakcją 3 czynników: słabego dziedziczenia genetycznego, słabych warunków bytowych, zakażenia gronkowcem lub opryszczką. Genetyka jest głównym czynnikiem, a reszta - prowokuje rozwój choroby.

Nie ma określonych objawów i zwykle objawia się wysypką przypominającą pokrzywkę, gorączką i ogólnym złym samopoczuciem.

Zapalenie naczyń jest dwojakiego rodzaju: pierwotne i wtórne. W pierwszym przypadku jest to niezależna choroba. W drugim - komplikacja:

  • infekcja wirusowa lub bakteryjna (zapalenie wątroby, opryszczka, kiła, gruźlica),
  • choroby układu sercowo-naczyniowego,
  • choroby płuc: zapalenie oskrzeli, astma,
  • reumatoidalne zapalenie stawów, rozlane wole toksyczne, stwardnienie rozsiane,
  • żywność, alergie na leki.

W literaturze medycznej często można znaleźć następującą klasyfikację zapalenia naczyń:

  • krwotoczna lub choroba Schönleina-Henocha,
  • uczulony,
  • guzkowaty,
  • Ziarniniakowatość Wegenera,
  • niespecyficzne zapalenie aortalno-tętnic lub choroba Takayasu.

Uwzględnia przyczyny wystąpienia choroby, jej objawy i ich lokalizację, a także klasę dotkniętych naczyń.

Rodzaje diagnostyki i przygotowanie do niej

Terapeuta jest pierwszym lekarzem, do którego należy się zwrócić w przypadku wystąpienia jakichkolwiek nieprzyjemnych objawów. Zwykle kieruje pacjenta do reumatologa, lekarza specjalizującego się w zapaleniach naczyń. Przypisana im diagnostyka pozwala dokładnie określić przyczynę choroby. Obejmuje:

  • ogólne i biochemiczne badania krwi,
  • Analiza moczu,
  • badanie immunologiczne,
  • badanie alergiczne,
  • biopsja,
  • angiografia,
  • badanie ultrasonograficzne jam narządowych,
  • obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny (CT i MRI),
  • elektrokardiografia i echokardiografia.

Aby upewnić się, że nie ma zniekształceń w wynikach badań krwi i moczu, pacjent nie powinien jeść ani pić przed przyjęciem materiału. Nie zaleca się również spożywania jagód, marchwi, buraków, słonych lub pikantnych potraw na 12 godzin przed pobraniem moczu. Silnie wpływają na 2 badane parametry - kolor i zapach..

Jeśli lekarz przepisał analizę biochemiczną, będziesz musiał zrezygnować z tłustych potraw, alkoholu co najmniej dzień przed zabiegiem.

Przed EKG mężczyznom z grubymi owłosieniem na klatce piersiowej zaleca się ogolenie skóry wokół czwartego żebra (licząc od obojczyka) wzdłuż krawędzi mostka i dolnej połowy lewej piersi. Ułatwi to umieszczenie elektrod..

W przypadku innych metod nie jest wymagane specjalne przygotowanie..

Ogólne i biochemiczne badanie krwi

Materiał pobierany jest z palca serdecznego do ogólnej analizy, a z żyły łokciowej (czasem promieniowej) do celów biochemicznych.

W toku badań ogólnych ustala się wartości następujących parametrów:

  • szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR), liczba, średnia objętość,
  • poziom hemoglobiny,
  • liczba leukocytów i płytek krwi,
  • formuła leukocytów.

Oznaką, że w organizmie zachodzi proces zapalny, jest wzrost liczby leukocytów, przesunięcie formuły leukocytów w lewo, ESR. Ta ostatnia przekracza wartość 10 mm / h u mężczyzn i 15 mm / h u kobiet. Poziom hemoglobiny i płytek krwi pozostaje niezmieniony.

Badania biochemiczne dostarczają informacji o ilości 20 różnych białek, enzymów i hormonów wytwarzanych przez narządy. Aby zdiagnozować zapalenie naczyń, ważne jest, aby znać tylko ilość dwóch białek: fibrynogenu i immunoglobuliny. Jeśli wzrośnie w stosunku do normy, jest to kolejny dowód na obecność procesu zapalnego. Obecność nadmiaru kreatyniny (115 μmol / L i więcej) wskazuje, że choroba wpłynęła na nerki.

Ogólna i biochemiczna analiza moczu

Ogólne badanie moczu bada parametry ilościowe i jakościowe. W pierwszym przypadku określa się liczbę krwinek i białek w próbce. Ich pojawienie się w moczu nazywa się odpowiednio krwiomoczem i białkomoczem..

W drugim określa się przezroczystość, kolor i zapach. Zwykle mocz jest płynem o słomkowym kolorze, bez określonego zapachu i jakichkolwiek zanieczyszczeń.

Zmiana którejkolwiek z tych cech sygnalizuje problemy w układzie moczowym: nerki, pęcherz moczowy, moczowód.

W większości przypadków nie stosuje się analizy biochemicznej moczu. Służy głównie do wykrywania patologii nerek poprzez oznaczanie ilości mocznika, białka, sodu, chloru, wapnia w moczu..

Badania immunologiczne

Materiałem testowym do tej metody diagnostycznej jest krew żylna. Jego celem jest oznaczenie ilości immunoglobulin, antystreptolizyny, limfocytów T, kompleksów immunologicznych w jego składzie.

Wśród pozostałych cech najważniejsza jest ilość immunoglobulin klasy A (IgA). Jeśli przekracza 4,5 grama na litr krwi, jest to wyraźna oznaka obecności zapalenia naczyń lub patologii wątroby..

Obecność zwiększonej ilości antystreptolizyny (200 jednostek / ml lub więcej) w badanej próbce wskazuje na zakaźną przyczynę zapalenia naczyń, a mianowicie na aktywność paciorkowców.

Zmniejszenie, wzrost liczby odpowiednio limfocytów T i kompleksów immunologicznych - dowód na nadmierną aktywność układu odpornościowego.

Badania alergiczne

Ta metoda jest stosowana, jeśli lekarz podejrzewa, że ​​alergia jest przyczyną zapalenia naczyń. Podczas badania ustala się rodzaje substancji wywołujących u pacjenta reakcję alergiczną.

W tym celu na jego skórę nakłada się jeden po drugim preparaty testowe. Jeśli w okolicy miejsca aplikacji pojawi się przekrwienie (zaczerwienienie) lub inne objawy alergii: obrzęk Quinckego, swędzenie, pieczenie, to substancja ta jest alergenem, co oznacza, że ​​należy unikać kontaktu z nią.

Na jednym etapie badania można sprawdzić reakcję na 15 substancji. Nie zaleca się większej ilości, ponieważ organizm może zareagować jednocześnie na kilka bodźców dopiero po kilku godzinach. Taka spóźniona manifestacja jest niebezpieczna, ponieważ może wystąpić obrzęk gardła i osoba się dusi.

Biopsja

Biopsja to metoda badania, w której pod mikroskopem bada się próbkę tkanki skóry, naczyń krwionośnych lub narządów. Pozwala dokładnie określić rodzaj patologii. Ale nie zawsze jest używany, ponieważ w większości przypadków wszystkie informacje niezbędne do postawienia diagnozy są dostarczane przez analizę ogólną lub biochemiczną..

Do zebrania wymaganego materiału używa się podobnego do brzytwy narzędzia lub igły. Pierwsza służy do skóry, druga do narządów wewnętrznych. Zabieg jest prawie bezbolesny dla pacjenta..

Diagnostyka sprzętu

Oprócz badania składu płynów biologicznych do postawienia diagnozy wymagana jest ocena stanu narządów wewnętrznych. Jest to możliwe dzięki USG, angiografii, CT, echokardiografii i EKG.

Główną zaletą badania ultrasonograficznego jest jego duża szybkość i brak bólu. Pozwala „spojrzeć” na narządy wewnętrzne, ich ubytki. Ta metoda służy do badania narządów w jamie brzusznej. Innym zastosowaniem USG jest ultrasonografia dopplerowska. Umożliwia badanie aktualnego stanu układu krążenia pacjenta.

Angiografia lub angiogram to metoda badania naczyń oparta na radiografii. W tym celu do krwi pacjenta wstrzykuje się substancję, która nie przenosi promieni rentgenowskich (Hypaque, Urografin, Triyotrast). Następnie wykonuje się 6-8 zdjęć z rzędu w dwóch płaszczyznach.

Tomografia komputerowa łączy w sobie 2 metody badawcze: rezonans magnetyczny i rentgen. Takie podejście pozwala uzyskać informacje o stanie dowolnego układu narządów z dużą szybkością i jakością przy minimalnej ekspozycji na promieniowanie. Ale ta metoda jest stosowana tylko w bardzo trudnych przypadkach, gdy inne analizy zawierają mało informacji..

Echokardiografia czy USG serca pozwala ocenić aktualny stan fizyczny jego części, pojemność naczyniową, obecność zakrzepów czy blizn.

Elektrokardiogram to metoda polegająca na rejestracji impulsów elektrycznych generowanych przez rozrusznik. Elektrokardiograf zapisuje je na papierze jako linię z wieloma zagięciami. Określony kształt każdego z nich jest wskaźnikiem stanu różnych części serca. Na podstawie tych informacji kardiolog może postawić dokładną diagnozę lub przewidzieć zawał serca..

Połączone zastosowanie EKG i echokardiografii pozwala na stworzenie całościowego obrazu stanu układu sercowo-naczyniowego.

Zapalenie naczyń to choroba atakująca ściany naczyń krwionośnych. Nie ma wiarygodnych danych wyjaśniających przyczynę pojawienia się. Może objawiać się samoistnie lub jako powikłanie innej choroby. Do diagnostyki stosuje się badanie składu płynów biologicznych, a także metody sprzętowe: USG, tomografię, angiografię, echokardiografię.

Test immunologiczny na zapalenie naczyń: jak jest przeprowadzany i odszyfrowywanie wyników

Testy immunologiczne to główny rodzaj diagnostyki chorób autoimmunologicznych, który pozwala określić obecność swoistych przeciwciał na określony typ patologii.

  1. Co to jest zapalenie naczyń
  2. Testy wchodzące w skład badania w kierunku zapalenia naczyń
  3. Wskazania
  4. Kto przydziela badanie, gdzie je wziąć
  5. Jak przygotować
  6. Dekodowanie wyników
  7. Dodatkowe egzaminy
  8. Przydatne wideo: diagnostyka i leczenie zapalenia naczyń

Co to jest zapalenie naczyń

Zapalenie naczyń to koncepcja, która łączy w ścianach naczyń krwionośnych procesy zapalne o charakterze autoimmunologicznym..

Główną przyczyną rozwoju jest zmiana struktury tkanki naczyniowej na poziomie antygenowym..

Jest podzielony na różne formy, w zależności od ogniska zmiany i konkretnych objawów zmiany:

Diagnozę choroby przeprowadza reumatolog. Aby ustalić lub potwierdzić diagnozę, należy przeprowadzić szereg środków diagnostycznych i testów laboratoryjnych.

Badanie pacjenta w kierunku zapalenia naczyń metodami immunologicznymi przeprowadza się w celu określenia składu / ilości immunoglobulin, miana określonego białka (anstreptolizyny O) oraz kompleksów immunologicznych.

Na podstawie uzyskanych wyników stawia się diagnozę i przepisuje odpowiednie leczenie..

Testy wchodzące w skład badania w kierunku zapalenia naczyń

Obowiązkowe badania laboratoryjne potwierdzające chorobę to:

  1. Wykonywane jest ogólne badanie krwi (krew żylna lub włośniczkowa) w celu wykrycia procesu zapalnego, stężenia hemoglobiny i liczby czerwonych krwinek. Analiza obejmuje OB, obliczenia ilościowe i ocenę jakościową płytek krwi oraz formułę leukocytów. W przypadku zapalenia naczyń wzrasta liczba leukocytów, płytek krwi, ESR przyspiesza i ujawnia się przesunięcie leukoformuli w prawo.
  2. Parametry biochemiczne: frakcje białek, mocznik, kreatynina, glukoza i transaminazy. Próbka testowa - krew żylna.
  3. Koagulogram jest równie ważną analizą, ponieważ pozwala ocenić wewnętrzną hemostazę. Badania obejmują fibrynogen, czas protrombinowy i INR.
  4. Testy immunologiczne: frakcje immunoglobulin jako procent, antystreptolizyna-O (marker zakażenia paciorkowcami), stosunek limfocytów T do całkowitej objętości krwi. Ponieważ choroba często łączy się z niewydolnością nerek, wskazane jest stosowanie testów: anty-BMK, ANZA, HEp-2.
  5. Ogólna analiza moczu i mikroskopia osadu. Podczas badania właściwości fizycznych i chemicznych można wykryć obecność świeżych lub zmienionych erytrocytów. Białko wzrasta, pojawiają się kryształy i sole, ale wynik należy interpretować w połączeniu z innymi testami laboratoryjnymi.

Szczególną rolę przypisuje się diagnostyce immunologicznej. Wyniki mówią:

  • o obecności choroby;
  • o stanie ciała pacjenta;
  • o reakcji obronnej.

Równie skutecznym sposobem wykrycia dolegliwości jest wykonanie biopsji - fragmentu tkanki ściany naczyniowej.

Wskazania

Badania są zalecane w przypadku wystąpienia określonych objawów:

  • bóle stawów i mięśni;
  • krwotok podskórny;
  • krwotoczne plamy i swędzenie dotkniętego obszaru;
  • krwawe formacje pęcherza.

Analizy są przepisywane na zapalenie kłębuszków nerkowych. Choroba może wynikać z powikłania autoimmunologicznej choroby naczyń krwionośnych.

Testy immunologiczne pomagają zidentyfikować postać zapalenia naczyń, ustalić możliwą przyczynę patologii.

Kto przydziela badanie, gdzie je wziąć

Skierowanie na badania ogólne wystawia lekarz.

Bardziej szczegółowe badanie choroby przeprowadza reumatolog. Obejmują one:

  • immunologia;
  • biopsja;
  • testy alergiczne.

Badania można wykonać w poliklinice, prywatnym laboratorium lub centrum medycznym.

Jak przygotować

Etap przedanalityczny testu immunologicznego obejmuje następujące punkty z obowiązkowym przestrzeganiem każdego z nich:

  • krew podaje się na pusty żołądek;
  • w dniu porodu nie należy wykonywać ćwiczeń fizycznych;
  • ostatni posiłek powinien być nie później niż o 20.00;
  • ponieważ krew jest pobierana z żyły łokciowej, nie będzie zbędne wypicie szklanki ciepłej herbaty lub wody.

Uwaga! Pobiera się krew do badań immunologicznych, a także do ogólnych badań klinicznych.

Dekodowanie wyników

W przypadku braku choroby we krwi ludzkiej nie ma przeciwciał kompleksów immunologicznych, specyficznych białek i innych charakterystycznych nieprawidłowości.

Wraz ze wzrostem następujących parametrów diagnoza zostaje potwierdzona:

  • zaburzony jest stosunek frakcji białek, a albumina pochłania więcej;
  • antystreptolizyna-O jest większa niż 200 U / ml;
  • limfocytopatia T o umiarkowanej ekspresji;
  • zwiększone przeciwciała przeciwko śródbłonkowi i antyneutrofilii;
  • ze strony biochemii odnotowuje się wzrost białka, kreatyniny i mocznika;
  • w moczu można znaleźć ukształtowane elementy (leukocyty i erytrocyty);
  • w czerwonej krwi bez zmian (hemoglobina i liczba erytrocytów nie zmienia się), rzadziej obserwuje się zmiany wartości hematokrytu;
  • ESR wzrasta;
  • rejestruje się leukocytozę z przesunięciem w prawo;
  • trombocytoza, a badanie mikroskopowe rozmazu krwi ujawnia zlepione płytki krwi.

Odchylenia te są interpretowane w połączeniu z instrumentalnymi metodami badania i tylko przez reumatologa.

Dodatkowe egzaminy

Oprócz badań laboratoryjnych, diagnostyka zapalenia naczyń jest przeprowadzana przez dodatkowe rodzaje badań, które pozwalają ujawnić pełny obraz.

Powszechnie stosowane metody:

  • diagnostyka ultrasonograficzna narządów jamy brzusznej i nerek;
  • USG Doppler naczyń krwionośnych;
  • Tomografia komputerowa;
  • w trudnym procesie wykonuje się MRI;
  • EKG i ECHOKG;
  • angiografia ze środkiem kontrastowym;
  • Zdjęcia rentgenowskie (rzadziej, ale używane do celów diagnostycznych).

Ponadto lekarz dokładnie bada historię pacjenta i przeprowadza badanie zewnętrzne..

Dlaczego i jakie testy na zapalenie naczyń są potrzebne

W przypadku układowego zapalenia naczyń pojawiają się objawy wizualne w postaci zmian skórnych, zaburzona jest czynność narządów wewnętrznych (nerek, serca i płuc), pojawia się zespół stawowy i neurologiczny. Do diagnostyki wraz z badaniem lekarskim stosuje się testy laboratoryjne i metody instrumentalne. W przypadku trudności w określeniu rodzaju choroby wykonuje się biopsję.

Diagnostyka wizualna zapalenia naczyń

W przypadku niespecyficznego zapalenia naczyń charakterystyczne są następujące objawy skórne:

  • wzór siatki (Liveo);
  • martwica opuszki palca;
  • wrzodziejące wady;
  • wysypka guzkowa, która może przekształcić się w rany
  • czerwone kropki;
  • pęcherze;
  • ogniska krwotoku;
  • pajączki;
  • plamy starcze w miejscu dawnych krwiaków.

Można podejrzewać wadliwe działanie nerek z powodu zespołu obrzęku (blada twarz, dolne powieki, obrzęk dolnej jednej trzeciej nogi). W przypadku uszkodzenia serca, duszności, szybkiego tętna, obrzęku nóg, pogorszenie w godzinach wieczornych. Niektórzy pacjenci mają kaszel, często z krwawą plwociną, uporczywy katar.

W aktywnej fazie zapalenia naczyń pacjenci tracą na wadze, obserwuje się gorączkę i silne osłabienie. Występują również bóle stawów i mięśni, zapalenie wielonerwowe, udary, zawały serca, zaburzenia widzenia.

A tutaj więcej o reumatoidalnym zapaleniu naczyń.

Jakie badania krwi oni robią?

Diagnostyka laboratoryjna obejmuje ogólne badania kliniczne krwi, moczu, badanie biochemiczne i immunologiczne.

Ogólna analiza krwi

Jest przeprowadzany w celu określenia stopnia odpowiedzi zapalnej. Większość pacjentów w ostrej fazie ma następujące zmiany:

  • ESR wzrasta;
  • występuje niedokrwistość;
  • wzrasta zawartość leukocytów i płytek krwi.

Możliwe jest również zwiększenie specjalnej części komórek leukocytów - eozynofili, które odzwierciedlają aktywność procesu alergicznego.

Na podstawie uzyskanych danych nie można odróżnić zapalenia naczyń od innych chorób, a także na tle terapii hormonami i cytostatykami ogólne badanie krwi nie zawsze odzwierciedla prawdziwy obraz choroby, dlatego odnosi się do pomocniczej metody diagnostycznej.

Biochemia krwi

Aby zbadać czynność nerek, określa się zawartość kreatyniny (wzrost niewydolności nerek), enzymów wątrobowych (zwiększona aktywność aminotransferaz odzwierciedla pogorszenie czynności wątroby). Jeśli podejrzewa się zniszczenie tkanki mięśniowej, bada się fosfokinazę kreatynową.

W przypadku zaostrzenia choroby we krwi wykrywa się białko C-reaktywne i czynnik reumatoidalny. Związki te są markerami procesów zapalnych i autoimmunologicznych. Czynnik reumatoidalny jest oznaczany absolutnie u wszystkich pacjentów z krioglobulinemią i reumatoidalnym zapaleniem naczyń. Wykazano, że tacy pacjenci badają aktywność hemolityczną (niszczenie komórek krwi) i elementy układu dopełniacza (białka ostrej fazy).

Testy moczu

Jeśli pacjent rozwija białko, odlewy i erytrocyty w moczu, jest to oznaka zniszczenia tkanki nerkowej, która występuje przy zapaleniu tętniczek i naczyń włosowatych.

Po wydaleniu krwi kolor moczu staje się ciemnobrązowy, jego ciężar właściwy wzrasta wraz ze zwiększoną utratą albuminy.

Jeśli rozwinie się niewydolność nerek, mocz jest prawie przezroczysty, jego gęstość jest zmniejszona, w ciągu dnia przeważa nocna diureza. Wraz z zatrzymaniem płynów w organizmie zmniejsza się dzienny przepływ moczu. Spadek zdolności filtracyjnej uwarunkowany jest wydzielaniem kreatyniny. Gdy dojdzie do infekcji bakteryjnej, można wykryć leukocyty w zwiększonej ilości.

Badanie immunologiczne

Służy do diagnostyki różnicowej zapalenia naczyń i podobnych chorób. Wskaźniki podane w tabeli są najczęściej określane:

Takie badania są obowiązkowe dla wszystkich pacjentów z podejrzeniem ogólnoustrojowego zapalenia naczyń o charakterze alergicznym lub autoimmunologicznym. Przeprowadzane są również w trakcie leczenia, aby ocenić jego skuteczność oraz skorygować lub anulować terapię. Wzrost wskaźników ostrej fazy w fazie remisji objawów klinicznych wskazuje na możliwość nawrotu choroby.

Jak inaczej określić, czy występuje zapalenie naczyń

Aby wyjaśnić stadium i rozpowszechnienie zapalenia naczyń, pacjentom przypisuje się dodatkową diagnostykę w postaci angiografii. Jest wskazany w przypadku takich chorób:

  • guzkowe zapalenie panarterowe - przed biopsją lub jeśli niemożliwe jest jej przeprowadzenie w celu zidentyfikowania tętniaków zagrażających krwawieniem;
  • zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń i zespół Takayasu - do badania mikrokrążenia, krążenia krwi w płucach, sercu i nerkach.

Ponadto, aby określić uszkodzenie sieci naczyniowej, można zalecić USG w trybie skanowania dupleksowego. W przypadku ziarniniakowatości Wegenera i mikroskopowego zapalenia panangi pokazano badanie rentgenowskie tkanki płucnej. Aby zbadać częstość występowania zmian naczyniowych w tych chorobach i zapaleniu tętnic Takayasu, wykonuje się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego lub tomografię kompilatora.

Najdokładniejszą metodą diagnozowania zapalenia naczyń jest biopsja tkanki. Podczas badania próbek tkanek można znaleźć zmiany opisane w tabeli.

Rozpoznanie zapalenia naczyń ma na celu określenie choroby, a także stopnia aktywności procesu zapalnego. Jest to konieczne do prawidłowego doboru dawek hormonów i cytostatyków. Stosuj ogólne badania krwi i moczu, badanie kompleksu nerkowego i wątrobowego, testy immunologiczne.

I tutaj jest więcej o zapaleniu naczyń w toczniu.

Aby zbadać rozpowszechnienie uszkodzeń sieci naczyniowej, przedstawiono angiografię, ultrasonografię z USG Doppler, metody badania rentgenowskiego i tomograficznego. Przy wysokim stopniu dokładności rozpoznanie można postawić na podstawie biopsji.

Przydatne wideo

Obejrzyj film o zapaleniu naczyń krwionośnych skóry:

Leczenie zapalenia naczyń kończyn dolnych odbywa się za pomocą standardowej terapii lekowej i tradycyjnych metod. Wspólne działanie zwiększa szanse na pozbycie się.

Krwotoczne zapalenie naczyń (postać skórna) objawia się wysypką i zaczerwienieniem. Najczęściej są na to narażone dzieci. Jak leczyć i co robić?

Ostra reakcja immunologiczna organizmu na szereg czynników prowadzi do rozwoju alergicznego zapalenia naczyń krwionośnych skóry. Ma również wiele postaci: toksyczno-alergiczną, zakaźno-alergiczną, krwotoczną.

Choroba Wegenera rozwija się dosłownie samoistnie, bardzo podobnie do zwykłego przeziębienia. Przyczyny ziarniniakowatości nie zostały jeszcze zbadane; objawy są podobne do grypy. Diagnoza jest trudna, a leczenie chorób autoimmunologicznych jest długotrwałe i nie zawsze skuteczne.

Zapalenie małych naczyń krwionośnych i naczyń włosowatych skóry może oznaczać rozpoczęcie pokrzywkowego zapalenia naczyń. Lekarz pomoże ci prawidłowo zrozumieć objawy..

Patologia, taka jak reumatoidalne zapalenie naczyń, jest kontynuacją zapalenia stawów, powodującą wiele nowych problemów dla pacjenta. Jakie są objawy początku patologii? Jakie leczenie zostanie wybrane?

Dzisiejsza klasyfikacja wazulitów jest raczej powierzchowna, ponieważ niemożliwe jest jednoznaczne połączenie wszystkich parametrów w jednym. Jednak ona jest.

Zapalenie naczyń jest określane przy toczniu w prawie 100% przypadków. Leczenie polega na przyjmowaniu leków hormonalnych, które jednocześnie działają na toczeń rumieniowaty i zapalenie naczyń toczniowych.

Określić białko we krwi z podejrzeniem wielu patologii, w tym onkologii. Analiza pomaga określić szybkość, podwyższone wskaźniki reaktywności c i białka s. Warto zrozumieć znaczenia: krew dla eozynofilowego białka kationowego, ogółem. Czy krew gęstnieje, czy nie?

Diagnostyka i analizy zapalenia naczyń

Przyczyny zapalenia naczyń

Analizy zapalenia naczyń są podstawą pomiarów diagnostycznych, ponieważ choroba wpływa przede wszystkim na stan krwi i naczyń krwionośnych. Każdy z typów lub podgatunków zapalenia naczyń: krwotoczny, układowy lub alergiczny, może mieć ukryty przebieg przez długi czas i nie objawiać się jako objawy, aż do nieodwracalności procesu.

Lokalizacja zmiany występuje w kilku narządach naraz lub tylko w jednym - nie ma to wpływu na przebieg leczenia, ale rodzaj zapalenia naczyń należy określić natychmiast. W zależności od danych widocznych z analiz chorobie przypisuje się nasilenie.

Podczas rozwoju choroby objawia się jej forma, która jest pierwotna lub wtórna. W pierwszym wariancie patologia rozwija się poza prowokacją czynnikami zewnętrznymi i implikuje obciążenie dziedziczne. Od rodzica z zapaleniem naczyń odsetek ryzyka urodzenia dziecka z podobną diagnozą nie jest zbyt wysoki. Ale kombinacja okoliczności - przeszłe choroby, postępujące alergie, złe warunki życia - wysyła sygnał na poziomie genetycznym i choroba zostaje aktywowana.

Znalezienie przyczyny wtórnej postaci zapalenia naczyń jest trudniejsze, ponieważ etiologia tego procesu pochodzi z dowolnego miejsca:

  • Historia ostrej infekcji bakteryjnej lub grzybiczej: opryszczka, zapalenie wątroby, gruźlica, kiła;
  • Choroby sercowo-naczyniowe;
  • Choroby autoimmunologiczne;
  • Choroby oskrzeli, astma;
  • Alergie: na środki czyszczące, na paszę dla zwierząt, wełnę, kurz.

Niebezpieczeństwo zachorowania istnieje tak samo dla kobiet, jak i dla mężczyzn, ale dzieciństwo jest rodzajem „wywoływacza” kilku rodzajów tej patologii.

Wykrywanie choroby we wczesnych stadiach, zwłaszcza w dzieciństwie, gdy odporność organizmu jest osłabiona, pomaga zapobiegać ogniskowemu uszkodzeniu dotkniętego narządu i zapobiegać rozprzestrzenianiu się kliniki objawowej.

Przyczyną badania jest wysypka występująca u siebie lub u dziecka, zlokalizowana na skórze z wyraźnymi plamami. Wizyty u lekarza nie można odłożyć, ponieważ proces rozwoju choroby jest szybki.

Rodzaje zapalenia naczyń i objawy

Podział zapalenia naczyń w tabeli klasyfikacyjnej wynika ze stopnia uszkodzenia ciała, narządów wewnętrznych, ogniska występowania i ciężkości stanu pacjenta.

W przypadku objawów choroby rozważa się objawy natury zewnętrznej, pogorszenie ogólnego stanu zdrowia i testy laboratoryjne:

  • Wysypka w różnych odcieniach - od ciemnoczerwonej do jasnoróżowej, zlewająca się w nierówny wzór;
  • Słabość i utrata wydajności;
  • Ból stawów przypominający chorobę reumatoidalną;
  • Niestabilna temperatura ciała;
  • Zwiększona zawartość leukocytów i ESR we krwi.

Alergiczne zapalenie naczyń

Ten typ jest uważany za najczęstszy. Rozpoznanie ustala się po potwierdzeniu odkładania się kompleksów immunologicznych na wewnętrznej ścianie naczyń krwionośnych. Na tle zwykłej postaci alergicznego podgatunku choroby czasami rozwija się leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, uszkadzając małe tętnice i żyły. Zapalenie pokrywające naczynia stopniowo prowadzi do obumierania tkanek. Czasami procesowi martwicy towarzyszy rozwój tocznia rumieniowatego układowego.

Przyczyną pojawienia się alergii jest reakcja na pokarm, chemikalia, dynamiczny wzrost guzów.

Pokrzywkowe zapalenie naczyń

Uszkodzenie małych naczyń i naczyń włosowatych w skórze nazywa się pokrzywkowym zapaleniem naczyń. Jego pochodzenie wynika z reakcji na jakikolwiek alergen, przedawkowania lub nietolerancji leku, choroby zakaźnej (wirusowej).

Wysypka o charakterze pokrzywkowym jest wyrażana przez rozproszenie bąbelków. Dojrzewając, bąbelki pękają, pozostawiając krwotoki. Ponadto w rozwoju pokrzywkowego zapalenia naczyń krwionośnych zachodzi utajony proces, który reaguje na funkcjonalność narządów wewnętrznych. Cierpią: przewód pokarmowy, ośrodkowy układ nerwowy (ośrodkowy układ nerwowy), rzadziej błona śluzowa narządów wzroku.

Do określenia tego podgatunku choroby nie wystarczy badanie laboratoryjne lub sprzętowe, ponieważ do wykazania dynamiki procesu wymagane jest porównanie uzyskanych wartości.

Diagnostyka różnicowa odpowiada na większość pytań i dokładniej ustala stadium zapalenia naczyń i dalsze rokowanie.

Krwotoczne zapalenie naczyń

W źródłach medycznych istnieją dwie nazwy tego samego typu zapalenia naczyń: plamica krwotoczna lub zapalenie naczyń Schönleina-Henocha. Podobnie jak w poprzednim wyjaśnieniu, krwotoczny wygląd wyróżnia się zapalnym pokryciem sieci naczyń włosowatych naskórka i innych naczyń najmniejszego rzędu. Pochodzenie choroby jest niejasne, ale wiadomo, że taka patologia objawia się u nieletnich, częściej w wieku szkolnym lub przedszkolnym..

Wysypki z tego typu zapaleniem naczyń wyglądają jak małe, mocno odciśnięte stłuczenia, umiejscowione na kończynach dolnych w ścisłej symetrii. Czasami dotknięty obszar znajduje się na brzuchu i pośladkach. Przy odpowiednim leczeniu wysypki ustępują, pozostawiając ciemną pigmentację.

Guzkowe zapalenie tętnic (choroba Takayasu)

Zapalenie naczyń Takayasu, które jest chorobą ogólnoustrojową, nie atakuje małych naczyń, ale atakuje główne, żywotne tętnice. Grupa ryzyka obejmuje osoby pozornie zdrowe z dziedziczną predyspozycją w przedziale wiekowym 30-40 lat. Zapalenie, które uniemożliwia swobodny przepływ krwi, dotyka przede wszystkim rąk - objawia się w nich osłabienie; możliwe osłabienie wrażliwości palców, bolesny blady kolor i zimna skóra dłoni.

W przeciwieństwie do poprzednich odmian tej choroby, dorośli pacjenci nie zauważają żadnych oznak zmian skórnych, ale często trafiają do klinik z dolegliwościami uporczywych bólów głowy, roztargnienia, a nawet utraty przytomności. Brak wystarczającej podaży tlenu, wpływa na guzkowe zapalenie naczyń poprzez głębokie zaburzenia w funkcjonowaniu mózgu, nerek, płuc i oczu.

Ziarniniakowatość Wegenera

Ziarniniakowe zapalenie naczyń lub inaczej - choroba Wegenera, atakuje tętnice niewielkiego i średniego rzędu, które dostarczają krew do układu nerkowego i oddechowego. Proces ten wyraża się w wyniku reakcji między białkami przeciwciał a leukocytami neutrofilnymi, podczas gdy zmiany obejmują krtań i zatoki nosowe. Na kolejnym poziomie choroba stopniowo otacza płuca, aw końcowej fazie procesu atakuje nerki..

Diagnoza zapalenia naczyń

Obraz kliniczny zapalenia naczyń staje się wyraźny po otrzymaniu pierwszych wyników badań krwi i moczu. Metody pobierania krwi nie są specyficzne, podobnie jak pobranie porannego moczu nie wymaga żadnego wstępnego przygotowania.

Badania krwi

Badania krwi wymagane do potwierdzenia diagnozy to:

  • Analiza ogólna (z palca, rzadziej z żyły);
  • Analiza biochemiczna (z żyły promieniowej lub łokciowej);
  • Immunologiczne badanie krwi (z żyły).

Wszystkie trzy analizy wymagają minimalnego przestrzegania warunków i są wykonywane rano:

  1. Ogólna analiza krwi.

Pacjentowi nie wolno jeść ani pić płynów, myć zębów ani przyjmować leków do czasu pobrania krwi. W oparciu o zapalną etiologię patologii, wyniki testu są koniecznie obecne: wskaźniki zwiększonej szybkości sedymentacji erytrocytów (od 10 mm / h u mężczyzn i od 15 mm / h u kobiet) oraz wzrost leukocytów.

  1. Chemia krwi

Nie jest zalecane 24 godziny przed oddaniem krwi, piciem alkoholu i spożywaniem węglowodanów lub tłustych potraw. Przed pójściem spać, w przeddzień oddania krwi, będziesz musiał zrezygnować z późnego obiadu i wykluczyć fizyczne przeciążenie.

Czynniki, na których lekarz skupia się podczas otrzymywania wydruku wyników to ilość immunoglobulin oraz poziom fibrynogenu we krwi (od 4 g / l). W przypadku, gdy choroba przeszła już do nerek, poziom kreatyniny będzie wskazywał wartości krytyczne od 120 μml / l.

  1. Badanie immunologiczne.

Metoda pobierania próbek jest standardowa - na czczo inne warunki nie są wymagane.

Podobnie jak w poprzedniej analizie, przede wszystkim zwraca się uwagę lekarza na wartości immunoglobuliny, które jednoznacznie wskażą na zapalenie naczyń przy danych cyfrowych od 4,5 g / l.

Badanie moczu

Zbierać mocz rano na pusty żołądek. Proces, oceniany przez asystentów laboratoryjnych jako zapalny, wyrażają następujące wskaźniki:

  • Elementy krwi zawarte w moczu (wykryte przez badanie mikroskopowe);
  • Nadmiar białka w moczu powyżej 0,033 g / l.

Zapobieganie

Zapobieganie zapaleniu naczyń to przede wszystkim korekta stylu życia, ponieważ z wyłączeniem czynnika dziedzicznego pochodzenie choroby jest całkowicie podporządkowane spektrum sprzyjających warunków, wśród których nazywane są:

  • Uzależnienie od alkoholu i palenie;
  • Siedzący, siedzący tryb życia;
  • Nawyk długich gorących kąpieli;
  • Stały pobyt w lokalu;
  • Przestrzeganie ciężkich, tłustych potraw, fast foodów lub nieracjonalnych diet.

Podsumowując

Czy można wyleczyć zapalenie naczyń, czy jest szansa, że ​​choroba nie pozostawi śladów na skórze i nie powróci z nawrotem? Na to pytanie można odpowiedzieć pozytywnie tylko wtedy, gdy pacjent wpadnie w ręce dobrego specjalisty w odpowiednim czasie i od samego początku ściśle przestrzega zaleceń lekarskich..

Leczenie patologii oznacza ukierunkowane tłumienie objawów i nie jest wyrażane za pomocą określonych metod odpowiednich dla wszystkich typów chorób. Głównym celem, jaki stawia sobie terapia, jest eliminacja zagrożenia życia ludzkiego poprzez powstrzymanie ewentualnych powikłań.

Badanie krwi na zapalenie naczyń

Diagnoza zapalenia naczyń skóry. Leczenie

Przed określeniem rodzaju zapalenia naczyń konieczne jest ustalenie, czy doszło do uszkodzenia narządów wewnętrznych oraz zapobieżenie ich uszkodzeniu z powodu opóźnionego lub nieodpowiedniego leczenia.

Ważne jest, aby odróżnić zapalenie naczyń jako pierwotną chorobę autoimmunologiczną od wtórnego zapalenia naczyń spowodowanego infekcją, reakcją na lek lub zaburzeniami tkanki łącznej, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy lub reumatoidalne zapalenie stawów.

Zapalenie małych naczyń krwionośnych charakteryzuje się martwiczym zapaleniem małych naczyń krwionośnych i można je rozpoznać po „wyczuwalnej plamicy”.

W typowych przypadkach na kończynach dolnych obserwuje się wyczuwalne wykwity krwotoczne o wielkości od kilku milimetrów do kilku centymetrów. W początkowych stadiach ogniska leukocytoklastycznego zapalenia naczyń mogą nie być wyczuwalne.

Objawy kliniczne plamicy Schönleina-Henocha obejmują głównie nietrombocytopeniczną wyczuwalną plamicę kończyn dolnych i pośladków, objawy żołądkowo-jelitowe, bóle stawów i zapalenie nerek.

Lokalizacja zapalenia naczyń skóry. Zapalenie naczyń krwionośnych skóry występuje najczęściej w nogach, ale może wystąpić na rękach i brzuchu.
Analizy zapalenia naczyń krwionośnych skóry. Aby zidentyfikować antygenowe źródło reakcji immunologicznej, przeprowadza się testy laboratoryjne.

Wyniki posiewu z błony śluzowej gardła, miano antystreptolizyny-O, OB, liczba płytek krwi, morfologia krwi, poziom kreatyniny w surowicy, ogólne badanie moczu, przeciwciała przeciwjądrowe, elektroforeza białek surowicy, krążące kompleksy immunologiczne, antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B, przeciwciała przeciwko zapaleniu wątroby C, krioglobuliny i czynnik reumatoidalny.

OB w ostrym stadium zapalenia naczyń jest prawie zawsze podwyższone. Badania immunofluorescencji należy wykonać w ciągu pierwszych 24 godzin po utworzeniu ogniska. Najczęstszymi immunoreaktantami obecnymi w naczyniach krwionośnych i wokół nich są IgM, C3 i fibryna. Obecność IgA w naczyniach krwionośnych dzieci z zapaleniem naczyń sugeruje plamicę Schönleina-Hepocha.

Podstawowe parametry i testy laboratoryjne, ale które oceniają stopień i rodzaj uszkodzenia narządu, obejmują kreatyninę w surowicy, kinazę kreatyninową, testy czynności wątroby, testy serologiczne w kierunku zapalenia wątroby, ogólne badanie moczu, ale ze wskazań wykonuje się RTG i elektrokardiografię.

Biopsja z powodu zapalenia naczyń skóry. Obraz kliniczny jest tak charakterystyczny, że zwykle nie jest wymagana biopsja. W przypadkach wątpliwych materiał do badania histologicznego pobiera się z czynnej (nie owrzodzonej) zmiany lub w razie potrzeby z brzegów owrzodzenia.

Diagnostyka różnicowa zapalenia naczyń skóry

• Choroba Schamberga to zapalenie naczyń włosowatych z charakterystycznym wynaczynieniem erytrocytów do skóry i wyraźnym odkładaniem się hemosnderiny. • U pacjentów w stanie krytycznym z objawami uszkodzenia OUN meningokokemia jest reprezentowana przez kolor fioletowy.

• Gorączka Gór Skalistych to infekcja riketsjowa, która objawia się różowymi lub jaskrawoczerwonymi dyskretnymi plamami wielkości 1-5 mm, które bledną pod wpływem nacisku i czasami swędzą.

Wysypka pojawia się dystalnie i rozprzestrzenia się na dłonie i podeszwy.

• Nowotwory złośliwe, takie jak skórny chłoniak T-komórkowy (grzybica grzybicza). • Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.

• Idiopatyczną plamicę małopłytkową można łatwo odróżnić od zapalenia naczyń, określając liczbę płytek krwi.

• Ziarniniakowatość Wegenera jest rzadką chorobą wieloukładową charakteryzującą się martwiczym ziarniniakowatym zapaleniem i zapaleniem naczyń dróg oddechowych, nerek i skóry.
• Zespół Churga-Strossa (ziarniniakowatość alergiczna) objawia się układowym zapaleniem naczyń połączonym z astmą, pułapkowymi naciekami w płucach i hipereosypofilią.

• Skórne objawy zatorowości cholesterolowej objawiają się bólem podudzia, sinicą siatkowatą (czerwono-niebieskie plamki na skórze z wzorem przypominającym siateczkę) i / lub sinicą na palcach u nóg przy dobrym tętnie obwodowym.

Leczenie zapalenia naczyń skóry

• W przypadku świądu spowodowanego pokrzywką można zastosować leki przeciwhistaminowe. Podejrzany antygen należy zidentyfikować i wyeliminować, jeśli to możliwe. Żadne inne leczenie nie jest wymagane.

• W leukocytoklastycznym zapaleniu naczyń (nadwrażliwości) wysypka skórna zwykle ustępuje bez powikłań. Zajęcie trzewne (nerek i płuc) jest najczęściej obserwowane w plamicy Schönleina-Henocha, krioglobulinemii i zapaleniu naczyń związanych z toczniem rumieniowatym układowym.

Rozległa zmiana narządów wewnętrznych wskazuje na konieczność poszukiwania zmian współistniejących w naczyniach średniej wielkości i konsultacji z reumatologiem.

- W przypadku zmian trzewnych i najcięższych przypadków zapalenia naczyń skóry przepisywany jest doustny prednizon. Krótkie cykle prednizonu (60-80 mg / dobę) są dość skuteczne, po których następuje stopniowe zmniejszanie dawki.

- Kolchicyna (0,6 mg 2 razy dziennie przez 7–10 dni) i dapson (100–150 mg dziennie) mogą być stosowane w celu zahamowania chemotaksji neutrofili. Dawka również stopniowo maleje wraz z odstawieniem leku po ustąpieniu zmian chorobowych. Ponadto przebadano stosowanie azatiopryny, cyklofosfamidu i metotreksatu.

• Plamica Schönleina-Henocha jest zwykle leczona niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

Terapia kortykosteroidami jest najbardziej przydatna u pacjentów z ciężkimi chorobami, w tym z silnym bólem brzucha i uszkodzeniem nerek. Oprócz steroidów można przepisać cyklofosfamid. Stosowana jest również azatiopryna.

Możliwe są nawroty, zwłaszcza jeśli czynnikiem wyzwalającym jest choroba autoimmunologiczna. W związku z tym konieczne jest regularne monitorowanie..

Kliniczny przykład zapalenia naczyń krwionośnych skóry. 21-letnia kobieta zgłosiła się z trzydniową bolesną fioletową wysypką na kończynach dolnych. Wysypka pojawiła się nagle, wcześniej takich epizodów nie obserwowano u pacjenta.

U pacjenta niespełna tydzień temu rozpoznano zapalenie gardła i leczono go klindamycyną. Nie wystąpiły nudności, wymioty, gorączka i bolesność brzucha lub rażący krwiomocz. W moczu wykryto krew, ale nie stwierdzono protenurii.

Typowa wyczuwalna krwotoczna wysypka na łydkach jest objawem plamicy Schönleina-Henocha.

- Polecamy również „Skórne objawy tocznia rumieniowatego. Przyczyny wysypki toczniowej "

Spis treści tematu „Układowe zmiany skórne”:

Diagnoza zapalenia naczyń

Autoimmunologiczne zapalenie naczyń krwionośnych jest łatwiejsze do leczenia, jeśli zostanie wykryte na czas. Rozpoznanie zapalenia naczyń obejmuje zebranie danych anamnestycznych, obiektywne badania, metody laboratoryjne i instrumentalne.

Aby ustalić diagnozę, opracowano specjalne skale i tabelę do obliczania wyników. Na ich podstawie w trybie testowania i punktacji określa się, czy pacjent ma określone typy układowego zapalenia naczyń..

Diagnostyka różnicowa rozpoczyna się na etapie ambulatoryjnym, a kończy konsultacją z wąskim specjalistą.

Wskazania do badań

Główne objawy, które powinny skłonić pacjenta do poszukiwania pomocy diagnostycznej, to:

  • Czerwonawa, punktowa wysypka na przedniej nodze (krwotoczne zapalenie naczyń). Jest ustawiony symetrycznie i nie ma na niego wpływu czynniki alergiczne, w tym zmiana diety, stylu życia, zakup zwierzaka czy zakup nowej odzieży.
  • Choroby bakteryjne, wirusowe w ciągu ostatniego roku.
  • Utrata wagi o kilka kilogramów, niezależnie od rodzaju spożywanej żywności.
  • Historia ciąży lub przyjmowania leków przeciwbakteryjnych, sulfonamidów i leków zwalczających dnę.
  • Małe bolesne odczucia w mięśniach.
  • Mononeuritis lub polyneuritis - zapalenie jednego lub więcej nerwów i ich splotów.
  • Systemowe skoki ciśnienia krwi.
  • Wyniki badań laboratoryjnych. Należą do nich testy biochemiczne (mocznik, kreatynina) i pełna morfologia krwi.
  • Zmiany w diagnostyce instrumentalnej. Angiografia ujawnia tętniaki, w tym workowaty obrzęk cienkich ścian naczyń lub niedrożność tętnic. Biopsja wskaże na obecność charakterystycznych zmian - ziarniniaków i eozynofilowych nacieków ścian naczyń.

Jak rozpoznaje się zapalenie naczyń??

Na wizycie lekarz najpierw zbiera historię pacjenta.

Anamneza jest pobierana w gabinecie lekarza rodzinnego lub lekarza pierwszego kontaktu. Szczegółowo pyta o objawy, obecność podobnych objawów u bliskich krewnych, sezonowość ich występowania oraz zdarzenia, które je poprzedzały lub im towarzyszą.

Następnie lekarz bada pacjenta, bada skórę i błony śluzowe, badanie palpacyjne przedniej ściany jamy brzusznej, oklepywanie płuc i brzucha, osłuchiwanie oddechu płucnego i szmery serca. Jeśli zauważy podejrzane objawy, wypisze skierowanie na badania. Do diagnostyki laboratoryjnej należy oddać krew z żyły na pusty żołądek.

Biopsję i inne techniki instrumentalne przeprowadza się w specjalnych laboratoriach i centrach diagnostycznych.

Pobranie biopsji w przypadku układowego zapalenia naczyń nazywa się badaniem morfologicznym. Dzięki temu możliwe jest ustalenie diagnozy takich patologii jak guzkowe zapalenie tętnic, ziarniniak Wegenera, zespół Churga-Straussa czy olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic..

Diagnostyka laboratoryjna

Istnieją podstawowe i dodatkowe laboratoryjne metody określania diagnozy autoimmunologicznego zapalenia naczyń. W ogólnym badaniu krwi zwraca się uwagę na leukocytozę ze wzrostem frakcji eozynofili i szybkości sedymentacji erytrocytów.

Przeprowadzane są również testy biochemiczne w celu określenia wzrostu mocznika i kreatyniny. Dodatkowe testy na zapalenie naczyń są przepisywane, jeśli podejrzewa się chorobę. Dlatego badanie pomoże potwierdzić diagnozę..

W przypadku zapalenia naczyń przeprowadza się testy w celu określenia następujących wskaźników:

Test krwi ELISA służy do określenia ANCA.

  • Białko C-reaktywne. To białko jest czynnikiem w ostrym zapaleniu.
  • Globuliny alfa i gamma. Ich zwiększona zawartość wskazuje na zapalenie tętnic..
  • Krążące przeciwciała przeciwjądrowe (ANCA). Cząsteczki określa się za pomocą enzymatycznego testu immunosorbcyjnego (ELISA). Poziom ANCA odzwierciedla aktywność choroby.
  • Krioglobuliny. Ich poszukiwania przeprowadza się przy jednym z rodzajów zapalenia naczyń..
  • Czerwone krwinki są nienaruszone lub zniszczone. W tym celu podaje się mocz.

Diagnostyka instrumentalna

W przypadku zapalenia naczyń fluorogram pokazuje liczne ogniska zmian w płucach. W badaniu laryngologicznym stwierdza się przewlekłe zapalenie zatok i ucha środkowego (przedłużające się zapalenie zatok przynosowych i ucha wewnętrznego).

W biopsjach błon śluzowych stwierdza się formacje ziarniniakowe, komórki olbrzymie i eozynofile, które naciekają tkanki. Biopsja kłębuszków nerkowych określa obecność w nich ANCA. Spośród prostszych metod pomiary ciśnienia krwi i pulsu są wykonywane na obu rękach..

Jeśli te wskaźniki nie są symetryczne, jest to pośrednia oznaka zmian naczyniowych po jednej stronie. W przypadku niektórych rodzajów zapalenia naczyń wykonuje się biopsję skóry i mięśni. Aby ustalić stopień uszkodzenia płuc i zmniejszyć czynność oddechową, wykonuje się spirografię.

W celu określenia stopnia niedrożności naczyń wykonuje się angiografię - badanie rentgenowskie łożyska naczyniowego z użyciem środków kontrastowych.

Dlaczego i jakie testy na zapalenie naczyń są potrzebne

W przypadku układowego zapalenia naczyń pojawiają się objawy wizualne w postaci zmian skórnych, zaburzona jest czynność narządów wewnętrznych (nerek, serca i płuc), pojawia się zespół stawowy i neurologiczny. Do diagnostyki wraz z badaniem lekarskim stosuje się testy laboratoryjne i metody instrumentalne. W przypadku trudności w określeniu rodzaju choroby wykonuje się biopsję.

Diagnostyka wizualna zapalenia naczyń

W przypadku niespecyficznego zapalenia naczyń charakterystyczne są następujące objawy skórne:

  • wzór siatki (Liveo);
  • martwica opuszki palca;
  • wrzodziejące wady;
  • wysypka guzkowa, która może przekształcić się w rany
  • czerwone kropki;
  • pęcherze;
  • ogniska krwotoku;
  • pajączki;
  • plamy starcze w miejscu dawnych krwiaków.

Można podejrzewać wadliwe działanie nerek z powodu zespołu obrzęku (blada twarz, dolne powieki, obrzęk dolnej jednej trzeciej nogi). W przypadku uszkodzenia serca, duszności, szybkiego tętna, obrzęku nóg, pogorszenie w godzinach wieczornych. Niektórzy pacjenci mają kaszel, często z krwawą plwociną, uporczywy katar.

W aktywnej fazie zapalenia naczyń pacjenci tracą na wadze, obserwuje się gorączkę i silne osłabienie. Występują również bóle stawów i mięśni, zapalenie wielonerwowe, udary, zawały serca, zaburzenia widzenia.

Zalecamy przeczytanie o krwotocznym zapaleniu naczyń na ciele. Dowiesz się o przyczynach rozwoju krwotocznego zapalenia naczyń, postaciach choroby, objawach, a także diagnostyce i leczeniu tej choroby.

A tutaj więcej o reumatoidalnym zapaleniu naczyń.

Jakie badania krwi oni robią?

Diagnostyka laboratoryjna obejmuje ogólne badania kliniczne krwi, moczu, badanie biochemiczne i immunologiczne.

Ogólna analiza krwi

Jest przeprowadzany w celu określenia stopnia odpowiedzi zapalnej. Większość pacjentów w ostrej fazie ma następujące zmiany:

  • ESR wzrasta;
  • występuje niedokrwistość;
  • wzrasta zawartość leukocytów i płytek krwi.

Możliwe jest również zwiększenie specjalnej części komórek leukocytów - eozynofili, które odzwierciedlają aktywność procesu alergicznego.

Na podstawie uzyskanych danych nie można odróżnić zapalenia naczyń od innych chorób, a także na tle terapii hormonami i cytostatykami ogólne badanie krwi nie zawsze odzwierciedla prawdziwy obraz choroby, dlatego odnosi się do pomocniczej metody diagnostycznej.

Biochemia krwi

Aby zbadać czynność nerek, określa się zawartość kreatyniny (wzrost niewydolności nerek), enzymów wątrobowych (zwiększona aktywność aminotransferaz odzwierciedla pogorszenie czynności wątroby). Jeśli podejrzewa się zniszczenie tkanki mięśniowej, bada się fosfokinazę kreatynową.

W przypadku zaostrzenia choroby we krwi wykrywa się białko C-reaktywne i czynnik reumatoidalny. Związki te są markerami procesów zapalnych i autoimmunologicznych.

Czynnik reumatoidalny jest oznaczany absolutnie u wszystkich pacjentów z krioglobulinemią i reumatoidalnym zapaleniem naczyń.

Wykazano, że tacy pacjenci badają aktywność hemolityczną (niszczenie komórek krwi) i elementy układu dopełniacza (białka ostrej fazy).

Testy moczu

Jeśli pacjent rozwija białko, odlewy i erytrocyty w moczu, jest to oznaka zniszczenia tkanki nerkowej, która występuje przy zapaleniu tętniczek i naczyń włosowatych.

Po wydaleniu krwi kolor moczu staje się ciemnobrązowy, jego ciężar właściwy wzrasta wraz ze zwiększoną utratą albuminy.

Jeśli rozwinie się niewydolność nerek, mocz jest prawie przezroczysty, jego gęstość jest zmniejszona, w ciągu dnia przeważa nocna diureza. Wraz z zatrzymaniem płynów w organizmie zmniejsza się dzienny przepływ moczu. Spadek zdolności filtracyjnej uwarunkowany jest wydzielaniem kreatyniny. Gdy dojdzie do infekcji bakteryjnej, można wykryć leukocyty w zwiększonej ilości.

Badanie immunologiczne

Służy do diagnostyki różnicowej zapalenia naczyń i podobnych chorób. Wskaźniki podane w tabeli są najczęściej określane:

W chorobach autoimmunologicznych i reumatycznych w większym stopniu dochodzi do podwyższenia klas A, M i G..
Pojawia się w chorobach tkanki łącznej, w tym zapaleniu naczyń.
Przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofili (znak wysoce informacyjny)Są to białka (immunoglobuliny A i G), które działają przeciwko zawartości neutrofilnych krwinek, zwiększają pierwotne zapalenie naczyń o charakterze autoimmunologicznym; jeśli dotknięte są średnie i małe naczynia, wykrywają przeciwciała przeciwko enzymom - proteinazie 3 i mieloperoksydazie.
Charakterystyczny dla krioglobulinemicznego zapalenia naczyń.
Potwierdzenie lub wykluczenie zespołu antyfosfolipidowego.

Takie badania są obowiązkowe dla wszystkich pacjentów z podejrzeniem ogólnoustrojowego zapalenia naczyń o charakterze alergicznym lub autoimmunologicznym. Przeprowadzane są również w trakcie leczenia, aby ocenić jego skuteczność oraz skorygować lub anulować terapię. Wzrost wskaźników ostrej fazy w fazie remisji objawów klinicznych wskazuje na możliwość nawrotu choroby.

Jak inaczej określić, czy występuje zapalenie naczyń

Aby wyjaśnić stadium i rozpowszechnienie zapalenia naczyń, pacjentom przypisuje się dodatkową diagnostykę w postaci angiografii. Jest wskazany w przypadku takich chorób:

  • guzkowe zapalenie panarterowe - przed biopsją lub jeśli niemożliwe jest jej przeprowadzenie w celu zidentyfikowania tętniaków zagrażających krwawieniem;
  • zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń i zespół Takayasu - do badania mikrokrążenia, krążenia krwi w płucach, sercu i nerkach.

Ponadto, aby określić uszkodzenie sieci naczyniowej, można zalecić USG w trybie skanowania dupleksowego. W przypadku ziarniniakowatości Wegenera i mikroskopowego zapalenia panangi pokazano badanie rentgenowskie tkanki płucnej. Aby zbadać częstość występowania zmian naczyniowych w tych chorobach i zapaleniu tętnic Takayasu, wykonuje się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego lub tomografię kompilatora.

Najdokładniejszą metodą diagnozowania zapalenia naczyń jest biopsja tkanki. Podczas badania próbek tkanek można znaleźć zmiany opisane w tabeli.

Osadzanie immunoglobulin klasy A i krążące kompleksy immunologiczne na błonie wewnętrznej i ścianie małych naczyń, mikromboza, niektóre elementy krwi wykraczają poza tętniczki i żyłki.
Odkładanie się związków antygen-przeciwciało w wewnętrznej warstwie tętnic, liczne zmiany, zapalenie ziarniniakowe.
Mikroskopowe zapalenie naczyńuszkodzenie naczyń włosowatych i tętniczek nerek, płuc i skóry, martwica bez tworzenia ziarniniaków.

Rozpoznanie zapalenia naczyń ma na celu określenie choroby, a także stopnia aktywności procesu zapalnego. Jest to konieczne do prawidłowego doboru dawek hormonów i cytostatyków. Stosuj ogólne badania krwi i moczu, badanie kompleksu nerkowego i wątrobowego, testy immunologiczne.

Zalecamy przeczytanie o pokrzywkowym zapaleniu naczyń. Dowiesz się o podgatunku zapalenia naczyń, rozpowszechnieniu i etiologii, a także o objawach choroby, rozpoznaniu i leczeniu.

I tutaj jest więcej o zapaleniu naczyń w toczniu.

Aby zbadać rozpowszechnienie uszkodzeń sieci naczyniowej, przedstawiono angiografię, ultrasonografię z USG Doppler, metody badania rentgenowskiego i tomograficznego. Przy wysokim stopniu dokładności rozpoznanie można postawić na podstawie biopsji.

Obejrzyj film o zapaleniu naczyń krwionośnych skóry:

Badanie krwi na zapalenie naczyń, co jest normą

Zapalenie naczyń to choroba, w której dochodzi do zapalenia ścian naczyń krwionośnych. Przyczyny jego pojawienia się nie są znane, ale istnieje hipoteza, że ​​objawia się on interakcją 3 czynników: słabego dziedziczenia genetycznego, słabych warunków bytowych, zakażenia gronkowcem lub opryszczką. Genetyka jest głównym czynnikiem, a reszta - prowokuje rozwój choroby.

Nie ma określonych objawów i zwykle objawia się wysypką przypominającą pokrzywkę, gorączką i ogólnym złym samopoczuciem.

Zapalenie naczyń jest dwojakiego rodzaju: pierwotne i wtórne. W pierwszym przypadku jest to niezależna choroba. W drugim - komplikacja:

  • infekcja wirusowa lub bakteryjna (zapalenie wątroby, opryszczka, kiła, gruźlica);
  • choroby układu sercowo-naczyniowego;
  • choroby płuc: zapalenie oskrzeli, astma;
  • reumatoidalne zapalenie stawów, rozlane wole toksyczne, stwardnienie rozsiane;
  • żywność, alergie na leki.

W literaturze medycznej często można znaleźć następującą klasyfikację zapalenia naczyń:

  • krwotoczny lub choroba Schönleina-Henocha;
  • uczulony;
  • guzkowaty;
  • Ziarniniakowatość Wegenera;
  • niespecyficzne zapalenie aortalno-tętnic lub choroba Takayasu.

Uwzględnia przyczyny wystąpienia choroby, jej objawy i ich lokalizację, a także klasę dotkniętych naczyń.

Rodzaje diagnostyki i przygotowanie do niej

Terapeuta jest pierwszym lekarzem, do którego należy się zwrócić w przypadku wystąpienia jakichkolwiek nieprzyjemnych objawów. Zwykle kieruje pacjenta do reumatologa, lekarza specjalizującego się w zapaleniach naczyń. Przypisana im diagnostyka pozwala dokładnie określić przyczynę choroby. Obejmuje:

  • ogólne i biochemiczne badania krwi;
  • Analiza moczu;
  • badania immunologiczne;
  • badanie alergologiczne;
  • biopsja;
  • angiografia;
  • badanie ultrasonograficzne jam narządowych;
  • obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny (CT i MRI);
  • elektrokardiografia i echokardiografia.

Aby upewnić się, że nie ma zniekształceń w wynikach badań krwi i moczu, pacjent nie powinien jeść ani pić przed przyjęciem materiału. Nie zaleca się również spożywania jagód, marchwi, buraków, słonych lub pikantnych potraw na 12 godzin przed pobraniem moczu. Silnie wpływają na 2 badane parametry - kolor i zapach..

Jeśli lekarz przepisał analizę biochemiczną, będziesz musiał zrezygnować z tłustych potraw, alkoholu co najmniej dzień przed zabiegiem.

Przed EKG mężczyznom z grubymi owłosieniem na klatce piersiowej zaleca się ogolenie skóry wokół czwartego żebra (licząc od obojczyka) wzdłuż krawędzi mostka i dolnej połowy lewej piersi. Ułatwi to umieszczenie elektrod..

W przypadku innych metod nie jest wymagane specjalne przygotowanie..

Ogólne i biochemiczne badanie krwi

Materiał pobierany jest z palca serdecznego do ogólnej analizy, a z żyły łokciowej (czasem promieniowej) do celów biochemicznych.

W toku badań ogólnych ustala się wartości następujących parametrów:

  • szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR), liczba, średnia objętość;
  • poziom hemoglobiny;
  • liczba leukocytów i płytek krwi;
  • formuła leukocytów.

Oznaką, że w organizmie zachodzi proces zapalny, jest wzrost liczby leukocytów, przesunięcie formuły leukocytów w lewo, ESR. Ta ostatnia przekracza wartość 10 mm / h u mężczyzn i 15 mm / h u kobiet. Poziom hemoglobiny i płytek krwi pozostaje niezmieniony.

Badania biochemiczne dostarczają informacji o ilości 20 różnych białek, enzymów i hormonów wytwarzanych przez narządy.

Aby zdiagnozować zapalenie naczyń, ważne jest, aby znać tylko ilość dwóch białek: fibrynogenu i immunoglobuliny. Jeśli wzrośnie w stosunku do normy, jest to kolejny dowód na obecność procesu zapalnego..

Obecność nadmiaru kreatyniny (115 μmol / L i więcej) wskazuje, że choroba wpłynęła na nerki.

Ogólna i biochemiczna analiza moczu

Ogólne badanie moczu bada parametry ilościowe i jakościowe. W pierwszym przypadku określa się liczbę krwinek i białek w próbce. Ich pojawienie się w moczu nazywa się odpowiednio krwiomoczem i białkomoczem..

W drugim określa się przezroczystość, kolor i zapach. Zwykle mocz jest płynem o słomkowym kolorze, bez określonego zapachu i jakichkolwiek zanieczyszczeń.

Zmiana którejkolwiek z tych cech sygnalizuje problemy w układzie moczowym: nerki, pęcherz moczowy, moczowód.

W większości przypadków nie stosuje się analizy biochemicznej moczu. Służy głównie do wykrywania patologii nerek poprzez oznaczanie ilości mocznika, białka, sodu, chloru, wapnia w moczu..

Badania immunologiczne

Materiałem testowym do tej metody diagnostycznej jest krew żylna. Jego celem jest oznaczenie ilości immunoglobulin, antystreptolizyny, limfocytów T, kompleksów immunologicznych w jego składzie.

Rozpoznanie ziarniniakowego zapalenia naczyń

Rozpoznanie ziarniniakowego zapalenia naczyń obejmuje wykrycie czynnika przeciwjądrowego we krwi pacjenta na komórkach HEp-2, przeciwciał przeciwko cytoplazmie neutrofili.

Synonimy rosyjski

Czynnik przeciwjądrowy (ANF), przeciwciała przeciwjądrowe, przeciwciała przeciwjądrowe (ANA), przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofili, ANCA.

Angielskie synonimy

ANCA, przeciwciała przeciwjądrowe (ANA), substrat Hep-2, ANA-Hep2, przeciwciała przeciw neutrofilom / cytoplazmie.

Metoda badań

Pośrednia odpowiedź immunofluorescencyjna.

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Jak prawidłowo przygotować się do badania?

  • Nie palić w ciągu 30 minut przed badaniem.

Ogólne informacje o badaniu

W praktyce medycznej do diagnostyki ziarniniakowego zapalenia naczyń wykorzystuje się w praktyce medycznej oznaczenie we krwi pacjenta czynnika przeciwjądrowego na komórkach HEp-2, przeciwciał przeciwko cytoplazmie neutrofili.

Badanie jest zalecane przy badaniu pacjentów z podejrzeniem ziarniniakowego zapalenia naczyń, wykrywaniu astmy, zapalenia zatok, nacieków wędrownych w płucach, niewydolności serca, zapalenia mięśnia sercowego, plamicy, kłębuszkowego zapalenia nerek, niewydolności nerek, niejasnego krwawienia z przewodu pokarmowego, niedokrwienia jelit z perforacją. A także jeśli konieczne jest ustalenie przyczyn gorączki, bólu mięśni i stawów, zapalenia mononeurozy, polineuropatii kończyn, do diagnostyki różnicowej z innymi chorobami autoimmunologicznymi, monitorowania skuteczności terapii, przewidywania prawdopodobieństwa nawrotu choroby.

Ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa, alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń, eozynofilowe ziarniniakowatość z zapaleniem wielonaczyniowym) jest rzadką nieuleczalną chorobą związaną ze zmianami zapalnymi naczyń krwionośnych (małego i średniego kalibru) zlokalizowanych w różnych narządach organizmu. Ze względu na zmiany zapalne w naczyniach przepływ krwi w ważnych narządach (serce, płuca, nerki, mózg) może zostać zakłócony.

Najczęstszym objawem klinicznym zespołu Churga-Straussa jest astma oskrzelowa. Jednak choroba charakteryzuje się różnymi objawami klinicznymi: wysoką gorączką, wysypką skórną, krwawieniem z przewodu pokarmowego, silnym bólem i drętwieniem dłoni i stóp.

Dokładne przyczyny rozwoju choroby są nadal nieznane..

Prawdopodobnie nadreaktywność układu odpornościowego w tej patologii jest wywoływana przez połączenie predyspozycji genetycznych i wpływu na organizm czynników środowiskowych (alergeny, niektóre leki). Możliwe czynniki ryzyka rozwoju zespołu Churga-Straussa to wiek powyżej 40 lat, astma oskrzelowa lub częsty nieżyt nosa w historii.

Istnieje 6 ogólnie przyjętych kryteriów diagnostycznych dla ziarniniakowego zapalenia naczyń: astma, wzrost liczby eozynofilów we krwi obwodowej o ponad 10%, zapalenie zatok, nacieki w płucach (prawdopodobnie przemijające), weryfikacja histologiczna, zapalenie mononeurii lub polineuropatia kończyn. Jeśli obecne są 4 z 6 objawów diagnostycznych, można powiedzieć, że pacjent cierpi na ziarniniakowe zapalenie naczyń..

W przebiegu choroby wyróżnia się 3 fazy: alergiczny nieżyt nosa i astmę, eozynofilowe zapalenie płuc lub żołądka i jelit, ogólnoustrojowe uszkodzenie naczyń krwionośnych z zapaleniem ziarniniakowym.

Faza zapalenia naczyń zwykle rozwija się w ciągu 3 lat od wystąpienia choroby, klinicznie objawia się patologią płuc (astma, zapalenie płuc), górnych dróg oddechowych (alergiczny nieżyt nosa, zapalenie zatok, polipy nosa), układu krążenia (niewydolność serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego), skóra (plamica, wysypka), nerki (kłębuszkowe zapalenie nerek, nadciśnienie, niewydolność nerek), polineuropatia kończyn, układ pokarmowy (krwawienie z przewodu pokarmowego, niedokrwienie jelit z perforacją, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie trzustki, cholestaza), gorączka, bóle mięśni i stawów.

Obecnie nie ma konkretnych badań wykrywających ziarniniakowe zapalenie naczyń..

Podczas badania pacjentów z podejrzeniem zespołu Churga-Straussa konieczne jest wykonanie następujących badań: badanie we krwi pacjenta przeciwciał przeciwko cytoplazmie neutrofili (dodatnie u 70% pacjentów), poziom eozynofilów, kliniczne i biochemiczne badania krwi, prześwietlenie klatki piersiowej, tomografia komputerowa płuc, bronchoskopia, biopsja płuc.

Leczenie ziarniniakowego zapalenia naczyń ma charakter wspomagający i ma na celu osiągnięcie trwałej remisji i zwiększenie przeżycia u tych pacjentów. W tym celu stosuje się glikokortykosteroidy, cyklofosfamid, azotiaprynę, dożylne podawanie immunoglobulin, alfa-interferon i plazmaferezę.

Kluczem do skutecznego leczenia tej grupy pacjentów jest wczesne rozpoznanie choroby i wyznaczenie odpowiedniej terapii. W przypadku braku leczenia pięcioletni wskaźnik przeżycia pacjentów z tą patologią wynosi 25%.

Do czego służą badania?

  • Do badania pacjentów z podejrzeniem ziarniniakowego zapalenia naczyń;
  • do diagnostyki różnicowej z innymi chorobami autoimmunologicznymi;
  • monitorowanie skuteczności terapii;
  • przewidywać nawrót choroby.

Kiedy zaplanowano badanie?

  • Jeśli pacjent ma astmę, wzrost liczby eozynofilów we krwi obwodowej o ponad 10%, zapalenie zatok, naciek w płucach (prawdopodobnie przemijający), niewydolność serca, zapalenie mięśnia sercowego, plamicę, kłębuszkowe zapalenie nerek, niewydolność nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego o niejasnym charakterze, niedokrwienie jelit z perforacją;
  • jeśli konieczne jest ustalenie przyczyn gorączki, bólu mięśni i stawów, zapalenia mononeurii lub polineuropatii kończyn.

Co oznaczają wyniki?

1. Czynnik przeciwjądrowy

2. Przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofili

Test immunologiczny na zapalenie naczyń, jak to się robi, transkrypcja

Testy immunologiczne to główny rodzaj diagnostyki chorób autoimmunologicznych, który pozwala określić obecność swoistych przeciwciał na określony typ patologii.

Co to jest zapalenie naczyń

Zapalenie naczyń to koncepcja, która łączy w ścianach naczyń krwionośnych procesy zapalne o charakterze autoimmunologicznym..

Główną przyczyną rozwoju jest zmiana struktury tkanki naczyniowej na poziomie antygenowym..

Jest podzielony na różne formy, w zależności od ogniska zmiany i konkretnych objawów zmiany:

  • krwotoczny;
  • systemowy;
  • uczulony;
  • pokrzywka.

Diagnozę choroby przeprowadza reumatolog. Aby ustalić lub potwierdzić diagnozę, należy przeprowadzić szereg środków diagnostycznych i testów laboratoryjnych.

Badanie pacjenta w kierunku zapalenia naczyń metodami immunologicznymi przeprowadza się w celu określenia składu / ilości immunoglobulin, miana określonego białka (anstreptolizyny O) oraz kompleksów immunologicznych.

Na podstawie uzyskanych wyników stawia się diagnozę i przepisuje odpowiednie leczenie..

Testy wchodzące w skład badania w kierunku zapalenia naczyń

Obowiązkowe badania laboratoryjne potwierdzające chorobę to:

  1. Wykonywane jest ogólne badanie krwi (krew żylna lub włośniczkowa) w celu wykrycia procesu zapalnego, stężenia hemoglobiny i liczby czerwonych krwinek. Analiza obejmuje OB, obliczenia ilościowe i ocenę jakościową płytek krwi oraz formułę leukocytów. W przypadku zapalenia naczyń wzrasta liczba leukocytów, płytek krwi, ESR przyspiesza i ujawnia się przesunięcie leukoformuli w prawo.
  2. Parametry biochemiczne: frakcje białek, mocznik, kreatynina, glukoza i transaminazy. Próbka testowa - krew żylna.
  3. Koagulogram jest równie ważną analizą, ponieważ pozwala ocenić wewnętrzną hemostazę. Badania obejmują fibrynogen, czas protrombinowy i INR.
  4. Testy immunologiczne: frakcje immunoglobulin jako procent, antystreptolizyna-O (marker zakażenia paciorkowcami), stosunek limfocytów T do całkowitej objętości krwi. Ponieważ choroba często łączy się z niewydolnością nerek, wskazane jest stosowanie testów: anty-BMK, ANZA, HEp-2.
  5. Ogólna analiza moczu i mikroskopia osadu. Podczas badania właściwości fizycznych i chemicznych można wykryć obecność świeżych lub zmienionych erytrocytów. Białko wzrasta, pojawiają się kryształy i sole, ale wynik należy interpretować w połączeniu z innymi testami laboratoryjnymi.

Szczególną rolę przypisuje się diagnostyce immunologicznej. Wyniki mówią:

  • o obecności choroby;
  • o stanie ciała pacjenta;
  • o reakcji obronnej.

Równie skutecznym sposobem wykrycia dolegliwości jest wykonanie biopsji - fragmentu tkanki ściany naczyniowej.

Wskazania

Badania są zalecane w przypadku wystąpienia określonych objawów:

  • bóle stawów i mięśni;
  • krwotok podskórny;
  • krwotoczne plamy i swędzenie dotkniętego obszaru;
  • krwawe formacje pęcherza.

Analizy są przepisywane na zapalenie kłębuszków nerkowych. Choroba może wynikać z powikłania autoimmunologicznej choroby naczyń krwionośnych.

Testy immunologiczne pomagają zidentyfikować postać zapalenia naczyń, ustalić możliwą przyczynę patologii.

Kto przydziela badanie, gdzie je wziąć

Skierowanie na badania ogólne wystawia lekarz.

Bardziej szczegółowe badanie choroby przeprowadza reumatolog. Obejmują one:

  • immunologia;
  • biopsja;
  • testy alergiczne.

Badania można wykonać w poliklinice, prywatnym laboratorium lub centrum medycznym.

Jak przygotować

Etap przedanalityczny testu immunologicznego obejmuje następujące punkty z obowiązkowym przestrzeganiem każdego z nich:

  • krew podaje się na pusty żołądek;
  • w dniu porodu nie należy wykonywać ćwiczeń fizycznych;
  • ostatni posiłek powinien być nie później niż o 20.00;
  • ponieważ krew jest pobierana z żyły łokciowej, nie będzie zbędne wypicie szklanki ciepłej herbaty lub wody.

Uwaga! Pobiera się krew do badań immunologicznych, a także do ogólnych badań klinicznych.

Dekodowanie wyników

W przypadku braku choroby we krwi ludzkiej nie ma przeciwciał kompleksów immunologicznych, specyficznych białek i innych charakterystycznych nieprawidłowości.

Wraz ze wzrostem następujących parametrów diagnoza zostaje potwierdzona:

  • zaburzony jest stosunek frakcji białek, a albumina pochłania więcej;
  • antystreptolizyna-O jest większa niż 200 U / ml;
  • limfocytopatia T o umiarkowanej ekspresji;
  • zwiększone przeciwciała przeciwko śródbłonkowi i antyneutrofilii;
  • ze strony biochemii odnotowuje się wzrost białka, kreatyniny i mocznika;
  • w moczu można znaleźć ukształtowane elementy (leukocyty i erytrocyty);
  • w czerwonej krwi bez zmian (hemoglobina i liczba erytrocytów nie zmienia się), rzadziej obserwuje się zmiany wartości hematokrytu;
  • ESR wzrasta;
  • rejestruje się leukocytozę z przesunięciem w prawo;
  • trombocytoza, a badanie mikroskopowe rozmazu krwi ujawnia zlepione płytki krwi.

Odchylenia te są interpretowane w połączeniu z instrumentalnymi metodami badania i tylko przez reumatologa.

Dodatkowe egzaminy

Oprócz badań laboratoryjnych, diagnostyka zapalenia naczyń jest przeprowadzana przez dodatkowe rodzaje badań, które pozwalają ujawnić pełny obraz.

Powszechnie stosowane metody:

  • diagnostyka ultrasonograficzna narządów jamy brzusznej i nerek;
  • USG Doppler naczyń krwionośnych;
  • Tomografia komputerowa;
  • w trudnym procesie wykonuje się MRI;
  • EKG i ECHOKG;
  • angiografia ze środkiem kontrastowym;
  • Zdjęcia rentgenowskie (rzadziej, ale używane do celów diagnostycznych).

Ponadto lekarz dokładnie bada historię pacjenta i przeprowadza badanie zewnętrzne..

: diagnostyka i leczenie zapalenia naczyń

Krwotoczne zapalenie naczyń

Krwotoczne zapalenie naczyń jest ogólnoustrojowym aseptycznym zapaleniem naczyń mikrokrążenia z dominującą zmianą skóry, stawów, przewodu pokarmowego i kłębuszków nerkowych. Występuje z objawami wysypki krwotocznej lub pokrzywkowej, bólem stawów, zespołem bólowym brzucha, krwiomoczem i niewydolnością nerek.

Rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych, danych laboratoryjnych (krew, mocz, koagulogram), badaniu przewodu pokarmowego i nerek. Podstawą leczenia zapalenia naczyń jest terapia antykoagulantami, angiagregantami. W ciężkich przypadkach stosuje się pozaustrojową hemokorekcję, terapię glikokortykoidami, leczenie przeciwzapalne, cytostatyczne.

D69.0 Plamica alergiczna

Krwotoczne zapalenie naczyń (HB, choroba Schönleina-Henocha, plamica alergiczna, zatrucie naczyń włosowatych) jest obecnie jedną z najczęstszych chorób krwotocznych. W istocie jest to alergiczne zapalenie naczyń o charakterze powierzchownym z uszkodzeniem małych tętniczek, żyłek i naczyń włosowatych..

W Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD) choroba ta nazywana jest „plamicą alergiczną”. Choroba Schönleina-Henocha występuje głównie w dzieciństwie - od 5 do 14 lat. Średnia zachorowalność wśród dzieci w tym wieku to 23-25 ​​przypadków na 10 tys. Na chorobę najbardziej podatne są osoby w wieku 7-12 lat.

U dzieci w wieku poniżej 3 lat znane są tylko pojedyncze przypadki plamicy..

Aspekty etiologiczne nie są w pełni zrozumiałe, wiadomo tylko, że w większości przypadków patologia ma charakter infekcyjno-alergiczny. Występuje zależność sezonowa - najwięcej zachorowań notuje się w porach wilgotnych i zimnych. Długoterminowe obserwacje pozwoliły zidentyfikować wspólne czynniki wyzwalające poprzedzające rozwój objawów klinicznych. Obejmują one:

  • Choroba zakaźna. U większości pacjentów wystąpienie zapalenia naczyń poprzedza ostra infekcja dróg oddechowych (zapalenie tchawicy i oskrzeli, zapalenie migdałków, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła). Najczęściej paciorkowce β-hemolityczne, Staphylococcus aureus, Escherichia coli, adenowirusy, HSV typu 1 i 2 można izolować z wymazów z jamy nosowo-gardłowej. Mniejszość chorych dzieci jest zakażona wirusem cytomegalii, wirusem Epsteina-Barra, chlamydiami, prątkami gruźlicy, wirusem zapalenia wątroby typu B.
  • Terapia lekowa. W reumatologii istnieją doniesienia o rozwoju krwotocznego zapalenia naczyń na tle stosowania środków farmakologicznych: antybiotyków (penicyliny, makrolidy), NLPZ, leki przeciwarytmiczne (chinidyna). Zjawisko plamicy alergicznej można wywołać szczepieniem profilaktycznym przeprowadzonym bezpośrednio po ostrej infekcji wirusowej dróg oddechowych.
  • Obciążenie alergiczne. W historii pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B często pojawiają się oznaki obecności różnego rodzaju alergii (leki, pokarmy, przeziębienie). Pacjenci często cierpią na alergiczne zapalenie skóry, katar sienny, alergiczny nieżyt nosa lub objawy nieżytowej skazy wysiękowej.
  • Inne przyczyny endogenne i zewnętrzne. Jednym z czynników wywołujących może być hipotermia, nadmierne nasłonecznienie, ukąszenia owadów i urazy. U niektórych pacjentów manifestacja choroby występuje na tle ciąży, cukrzycy, nowotworów złośliwych, marskości wątroby.

W wielu przypadkach czynnik sprawczy, który spowodował wystąpienie zapalenia naczyń, nie został ustalony. Wielu autorów sugeruje, że działanie czynników prowokujących prowadzi do rozwoju krwotocznego zapalenia naczyń tylko w tych przypadkach, gdy przeprowadza się je na tle genetycznej predyspozycji organizmu do hipergicznych reakcji immunologicznych.

Mechanizm rozwoju krwotocznego zapalenia naczyń opiera się na tworzeniu kompleksów immunologicznych i wzroście aktywności białek układu dopełniacza.

Krążąc we krwi, odkładają się na wewnętrznej powierzchni ściany małych naczyń (żyłki, tętniczki, naczynia włosowate), powodując jej uszkodzenie wraz z wystąpieniem aseptycznego procesu zapalnego.

Zapalenie ściany naczyniowej z kolei prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności, odkładania się fibryny i mas zakrzepowych w świetle naczynia, co powoduje główne objawy kliniczne choroby - zespół krwotoczny skóry i mikrozakrzepicę łożyska naczyniowego z uszkodzeniem przewodu pokarmowego, nerek, stawów.

W przebiegu klinicznym kapilarotoksykozy wyróżnia się fazę ostrą (okres początkowy lub zaostrzenie) i fazę ustąpienia (poprawy).

W zależności od przeważających objawów chorobę dzieli się na następujące postacie kliniczne: prostą, reumatoidalną (stawową), brzuszną i piorunującą. Zgodnie z charakterem kursu, ostry (do 2 miesięcy.

), przewlekłe (do sześciu miesięcy) i przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B. W zależności od nasilenia objawów klinicznych wyróżnia się zapalenie naczyń:

  • Lekki stopień. Stan pacjentów jest zadowalający, a wysypka, bóle stawów nie występują..
  • Średni. Stan pacjenta umiarkowany, wysypka obfita, bólom stawów towarzyszą zmiany w stawach typu artretyzmu, okresowe bóle brzucha i mikrohematuria.
  • Poważny stopień. Występuje ciężki stan pacjenta, obserwuje się drenujące obfite wysypki z obszarami martwiczymi, obrzęk naczynioruchowy, zespół nerczycowy, duży krwiomocz i krwawienie z przewodu pokarmowego oraz może rozwinąć się ostra niewydolność nerek..

W klinice plamicy alergicznej typowy jest ostry początek ze wzrostem temperatury do liczby podgorączkowej lub gorączkowej. Jednak wzrost temperatury może nie nastąpić. Zespół skórny występuje na samym początku choroby i występuje u wszystkich pacjentów.

Charakteryzuje się rozproszonymi plamisto-grudkowymi elementami krwotocznymi o różnych rozmiarach (zwykle małych), które nie znikają pod wpływem nacisku. W niektórych przypadkach pojawia się wysypka pokrzywkowa.

Wysypka najczęściej zlokalizowana jest symetrycznie na skórze nóg, ud i pośladków, w okolicy dużych stawów, rzadziej na skórze ramion i tułowia. Obfitość wysypek jest często skorelowana z ciężkością zapalenia naczyń. W najcięższym przebiegu martwica rozwija się w centrum niektórych elementów wysypki i tworzy się wrzód.

Ustąpienie wysypki powoduje trwałe przebarwienia. W przewlekłym przebiegu WZW typu B z częstymi nawrotami łuszczenie następuje na skórze po ustąpieniu wysypki.

Zespół stawowy rozwija się u 70% pacjentów. Zmiany stawów mogą być krótkotrwałe w postaci łagodnych bólów stawów lub utrzymywać się przez kilka dni z silnym zespołem bólowym, którym towarzyszą inne objawy zapalenia stawów (zaczerwienienie, obrzęk) i prowadzą do ograniczonego ruchu w stawie.

Typowy jest lotny charakter zmiany obejmującej głównie duże stawy, częściej kolano i kostkę. Zespół stawowy może pojawić się w początkowym okresie zapalenia naczyń lub wystąpić później. Często jest przemijająca i nigdy nie prowadzi do trwałej deformacji stawu..

Zespół brzuszny może poprzedzać objawy skórno-stawowe lub im towarzyszyć. Objawia się bólem brzucha o różnym nasileniu - od umiarkowanego do napadowego, jak kolka jelitowa. Pacjenci często nie potrafią wskazać dokładnej lokalizacji bólu, skarżą się na zaburzenia stolca, nudności i wymioty.

Bóle brzucha mogą pojawiać się kilka razy w ciągu dnia i ustępować samoistnie lub w ciągu pierwszych kilku dni leczenia.

Zespół nerkowy występuje u 25–30% pacjentów i objawia się objawami przewlekłego lub ostrego zapalenia kłębuszków nerkowych o różnym stopniu krwiomoczu. U wielu pacjentów rozwija się zespół objawów nerczycowych. Uszkodzenia innych narządów w krwotocznym zapaleniu naczyń są rzadkie..

Może to być krwotoczne zapalenie płuc w postaci kaszlu ze smugami krwi w plwocinie i dusznością, krwotokiem do wsierdzia, krwotocznym zapaleniem osierdzia, zapaleniem mięśnia sercowego.

Klęska naczyń mózgowych objawia się zawrotami głowy, drażliwością, bólem głowy, drgawkami i może powodować rozwój krwotocznego zapalenia opon mózgowych.

Uszkodzenie nerek to najbardziej uporczywy zespół krwotocznego zapalenia naczyń, może być powikłane złośliwym zapaleniem kłębuszków nerkowych i przewlekłą niewydolnością nerek.

W ciężkich przypadkach plamicy alergicznej występuje krwawienie z przewodu pokarmowego, któremu towarzyszą krwawe wymioty i obecność krwi w kale, krwotok płucny, krwotok w substancji mózgowej (udar krwotoczny). Masywna utrata krwi może prowadzić do zapaści i śpiączki anemicznej.

Powikłania zespołu brzusznego są mniej powszechne i reprezentowane są przez wgłobienie jelit, zapalenie otrzewnej, zakrzepicę krezki i martwicę części jelita cienkiego. Największą częstość zgonów odnotowuje piorunująca postać zapalenia wątroby typu B..

Prowadząc diagnostykę, reumatolog bierze pod uwagę wiek pacjenta, bada etiofaktory, porównuje dane kliniczne i laboratoryjne oraz wyklucza inne choroby. Wraz z rozwojem zespołu nerkowego chory wymaga konsultacji z nefrologiem, w przypadku bólu brzucha - konsultacji z gastroenterologiem i chirurgiem. Panel diagnostyczny zawiera:

  • Testy hematologiczne. W ogólnym badaniu krwi z reguły obserwuje się niespecyficzne objawy umiarkowanego stanu zapalnego (leukocytoza i niewielki wzrost ESR), wzrost liczby płytek krwi i eozynofili. Biochemiczne badanie krwi wykazuje wzrost immunoglobuliny A i CRP. Wyniki koagulogramu mają dużą wartość diagnostyczną. Brak w nim danych dotyczących zaburzeń krzepnięcia w obecności klinicznych objawów zespołu krwotocznego przemawia za HV.
  • Testy moczu i kału. W analizie moczu wykrywa się krwiomocz, białkomocz, cylindrurię. Pacjentom z zespołem nerkowym pokazano monitorowanie zmian w analizie moczu, wykonanie biochemii moczu, próbki Zimnitsky'ego i Nechiporenko. Aby zdiagnozować utajone krwawienie z przewodu pokarmowego, kał jest analizowany pod kątem krwi utajonej.
  • Diagnostyka instrumentalna. W celu oceny stanu narządów docelowych wykonuje się USG nerek, USG naczyń nerkowych. Aby wykluczyć organiczne przyczyny krwawienia z przewodu pokarmowego i oskrzeli, zaleca się wykonanie USG jamy brzusznej, gastroskopii, bronchoskopii.
  • Biopsja z histologią. W ciężkich przypadkach diagnostycznych wskazana jest biopsja skóry lub nerki. Badanie histologiczne wycinka biopsji ujawnia charakterystyczne zmiany: złogi immunoglobuliny A i CEC na śródbłonku oraz w grubości ściany naczyniowej żyłek, tętniczek i naczyń włosowatych; tworzenie mikrothrombi; uwolnienie elementów krwi poza naczynie.

Brzuszną postać krwotocznego zapalenia naczyń należy odróżnić od innych przyczyn powodujących pojawienie się objawów „ostrego brzucha”: zapalenia wyrostka robaczkowego, penetracji wrzodów żołądka, ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia trzustki, perforacji jelit we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego itp. W przypadku chorób krwotocznych należy również wykluczyć plamicę małopłytkową grypa), białaczka, reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Stilla, ostre zapalenie kłębuszków nerkowych, ogólnoustrojowe zapalenie naczyń.

W ostrej fazie krwotocznego zapalenia naczyń pacjenci muszą przestrzegać odpoczynku w łóżku i diety hipoalergicznej, ograniczyć przyjmowanie płynów i soli oraz wykluczyć antybiotyki i inne leki, które mogą nasilać uczulenie organizmu. Główne kierunki terapii zależą od objawów klinicznych, dlatego wskazane jest rozważenie ich za pomocą syndromu:

  • Na wszelkie zespoły. Podstawą podstawowej terapii wszystkich postaci wirusowego zapalenia wątroby typu B jest wyznaczenie leków przeciwpłytkowych (dipirydamol, pentoksyfilina) i aktywatorów fibrynolizy (kwas nikotynowy). Leki z tych grup zapobiegają agregacji płytek, poprawiają mikrokrążenie i perfuzję śródmiąższową. Często podstawowym schematem leczenia jest heparyna i inne antykoagulanty.
  • Z zespołem skóry. Terapia polega na zastosowaniu sulfasalazyny, kolchicyny. Stosowanie prednizonu jest nadal przedmiotem kontrowersji wśród lekarzy. Być może jego powołanie w ciężkich przypadkach zapalenia wątroby typu B. W przypadku braku efektu terapii kortykosteroidami, leki rezerwowe są cytostatykami.
  • Z zespołem stawowym. Ciężkie bóle stawów łagodzi terapia przeciwzapalna (indometacyna, ibuprofen). Dodatkowo można przepisać pochodne aminochinoliny (chlorochiny).
  • Z zespołem nerkowym. Zalecane są wysokie dawki glukokortykoidów i cytostatyków. Możliwe jest zastosowanie inhibitora ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, wprowadzenie normalnej immunoglobuliny ludzkiej, elektroforezy z kwasem nikotynowym i heparyną w okolicy nerek. Schyłkowa przewlekła niewydolność nerek wymaga hemodializy lub przeszczepu nerki.
  • Z zespołem brzusznym. Zespół intensywnego bólu jest wskazaniem do dożylnego podania prednizonu, reopoliglucyny, krystaloidów. Wraz z rozwojem powikłań chirurgicznych (perforacja, wgłobienie jelita) stosuje się taktykę chirurgiczną.

Ciężki przebieg choroby jest wskazaniem do pozaustrojowej hemokorekcji (hemosorpcja, immunosorpcja, plazmafereza).

Wielu autorów zwraca uwagę na nieskuteczność leków przeciwhistaminowych w leczeniu zapalenia wątroby typu B. Jednak ich stosowanie może być uzasadnione u pacjentów z historią alergii..

Gdy choroba jest związana z alergią pokarmową i obecnością zespołu brzusznego, dodatkowo przepisuje się enterosorbenty.

Łagodne postacie krwotocznego zapalenia naczyń mają tendencję do samoistnego wyleczenia po pierwszym ataku choroby - rokowanie jest korzystne. W piorunującej postaci śmierć pacjentów może nastąpić w ciągu pierwszych kilku dni od wystąpienia choroby. Najczęściej wiąże się to z uszkodzeniem naczyń ośrodkowego układu nerwowego i występowaniem krwotoku śródmózgowego..

Inną przyczyną śmierci może być ciężki zespół nerkowy, prowadzący do rozwoju mocznicy. W celu zapobiegania alergicznemu zapaleniu naczyń zaleca się odkażanie przewlekłych zakaźnych ognisk narządów laryngologicznych, odrobaczanie w przypadku inwazji robaków pasożytniczych, z wyłączeniem kontaktu ze znanymi alergenami i niekontrolowanego przyjmowania leków.

Więcej Informacji Na Temat Zakrzepicy Żył Głębokich

Jak poprawić słabe krążenie: leki, ćwiczenia i dostosowanie stylu życia

Struktura Odchylenia w pracy serca i naczyń krwionośnych występują zarówno same, jak iw wyniku przebiegu innych procesów patologicznych. Działania rehabilitacyjne wymagają indywidualnego podejścia: przypadki kliniczne są zwykle wyjątkowe, dlatego standaryzowane schematy stanowią jedynie przybliżone wytyczne i istnieją dla lekarza.

IVF dla żylaków powrózka nasiennego

Struktura Ponieważ patologii żył jąder często towarzyszy pogorszenie spermogramu i powoduje problemy z poczęciem, wiele par jest zainteresowanych tym, czy można wykonać IVF z żylakami.

Dlaczego stopy się kurczą?

Struktura Skurcze to mimowolne drgawki lub skurcze mięśni, które pojawiają się po dniu pracy lub podczas snu. Nieprzyjemne doznania mogą być objawem poważnej choroby i wymagają dokładnej diagnozy organizmu..