logo

Leki przeciwpłytkowe: lista leków

Leki przeciwpłytkowe są obowiązkowym składnikiem leczenia wysiłkowej dławicy piersiowej II - IV klas czynnościowych oraz miażdżycy po zawale serca. Wynika to z ich mechanizmu działania. Przedstawiamy Państwu listę leków przeciwpłytkowych.

Mechanizm akcji

Chorobie niedokrwiennej serca towarzyszy tworzenie się blaszek miażdżycowych na ścianach tętnic. Jeśli powierzchnia takiej płytki jest uszkodzona, komórki krwi - płytki krwi, które pokrywają uformowaną wadę - osiadają na niej. W tym przypadku z płytek krwi uwalniane są substancje biologicznie czynne, stymulując dalszą sedymentację tych komórek na blaszce i tworzenie ich skupisk - agregatów płytek. Kruszywa są przenoszone wzdłuż naczyń wieńcowych, co prowadzi do ich zablokowania. Rezultatem jest niestabilna dławica piersiowa lub zawał mięśnia sercowego.
Leki przeciwpłytkowe blokują reakcje biochemiczne prowadzące do tworzenia agregatów płytek krwi. W ten sposób zapobiegają rozwojowi niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego..

Zwój

We współczesnej kardiologii stosuje się następujące leki przeciwpłytkowe:

  • Kwas acetylosalicylowy (Aspiryna, Trombo-ass, CardiAsk, Plidol, Trombopol);
  • Dipyridamole (Curantil, Parsedil, Trombonyl);
  • Clopidogrel (Zylt, Plavix);
  • Tiklopidyna (Aklotin, Tagren, Tiklid, Tiklo);
  • Lamifiban;
  • Tirofiban (Agrostat);
  • Eptifibatid (Integrilin);
  • Abciximab (ReoPro).

Istnieją również gotowe kombinacje tych leków, na przykład Agrenox (dipirydamol + kwas acetylosalicylowy).

Kwas acetylosalicylowy

Substancja ta hamuje aktywność cyklooksygenazy, enzymu nasilającego reakcje syntezy tromboksanu. Ta ostatnia jest istotnym czynnikiem w agregacji płytek krwi (adhezji).
Aspiryna jest przepisywana w celu pierwotnej profilaktyki zawału mięśnia sercowego z wysiłkową dławicą piersiową II - IV klas czynnościowych, a także w celu zapobiegania ponownemu zawałowi po przebytej chorobie. Stosuje się go po operacjach serca i naczyń w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym. Efekt po spożyciu występuje w ciągu 30 minut.
Lek jest przepisywany w postaci tabletek 100 lub 325 mg przez długi czas.
Efekty uboczne obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, a czasem wrzodziejące zmiany wyściółki żołądka. Jeśli pacjent początkowo miał wrzód żołądka, stosowanie kwasu acetylosalicylowego prawdopodobnie wywoła krwawienie z żołądka. Długotrwałemu stosowaniu mogą towarzyszyć zawroty głowy, bóle głowy lub inne zaburzenia układu nerwowego. W rzadkich przypadkach dochodzi do depresji układu krwiotwórczego, krwawienia, uszkodzenia nerek i reakcji alergicznych.
Kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w nadżerkach i wrzodach przewodu pokarmowego, nietolerancji niesteroidowych leków przeciwzapalnych, niewydolności nerek lub wątroby, niektórych chorobach krwi, hipowitaminozy K. Przeciwwskazaniami są ciąża, laktacja i wiek poniżej 15 lat.
Należy uważać, aby przepisać kwas acetylosalicylowy na astmę oskrzelową i inne choroby alergiczne..
Przy stosowaniu kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach jego skutki uboczne nie są znacząco wyrażane. Jeszcze bezpieczniejsze jest stosowanie leku w postaci mikrokrystalizowanej („Kolfarit”).

Dipirydamol

Dipirydamol hamuje syntezę tromboksanu A2, zwiększa zawartość cyklicznego monofosforanu adenozyny w płytkach krwi, który ma działanie przeciwpłytkowe. Jednocześnie rozszerza naczynia wieńcowe.
Dipirydamol jest przepisywany głównie w chorobach naczyniowo-mózgowych w celu zapobiegania udarowi. Wskazany jest również po operacjach naczyniowych. W przypadku choroby niedokrwiennej serca leku zwykle nie stosuje się, ponieważ wraz z rozszerzeniem naczyń wieńcowych rozwija się „zjawisko kradzieży” - pogorszenie ukrwienia dotkniętych obszarów mięśnia sercowego na skutek poprawy przepływu krwi w zdrowych tkankach serca.
Lek stosuje się przez długi czas, na czczo, dzienną dawkę dzieli się na 3 - 4 dawki.
Dipirydamol jest również stosowany dożylnie podczas echokardiografii obciążeniowej.
Efekty uboczne obejmują niestrawność, zaczerwienienie twarzy, bóle głowy, reakcje alergiczne, bóle mięśni, niskie ciśnienie krwi i przyspieszone tętno. Dipirydamol nie powoduje owrzodzeń przewodu pokarmowego.
Lek nie jest stosowany w niestabilnej dławicy piersiowej i ostrym zawale mięśnia sercowego.

Tiklopidyna

Tiklopidyna w przeciwieństwie do kwasu acetylosalicylowego nie wpływa na aktywność cyklooksygenazy. Blokuje aktywność receptorów płytkowych, które odpowiadają za wiązanie płytek krwi z fibrynogenem i fibryną, w wyniku czego znacznie zmniejsza się intensywność tworzenia się skrzepliny. Efekt przeciwpłytkowy występuje później niż po zażyciu kwasu acetylosalicylowego, ale jest bardziej wyraźny.
Lek jest przepisywany w celu zapobiegania zakrzepicy w miażdżycy naczyń kończyn dolnych. Służy do zapobiegania udarom u pacjentów z chorobami naczyniowo-mózgowymi. Dodatkowo tiklopidynę stosuje się po operacjach na naczyniach wieńcowych, a także w przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań do stosowania kwasu acetylosalicylowego.
Lek podaje się doustnie z posiłkami dwa razy dziennie..
Efekty uboczne: niestrawność (niestrawność), reakcje alergiczne, zawroty głowy, zaburzenia czynności wątroby. W rzadkich przypadkach może wystąpić krwawienie, leukopenia lub agranulocytoza. Podczas przyjmowania leku należy regularnie monitorować czynność wątroby. Tiklopidyny nie należy przyjmować z lekami przeciwzakrzepowymi.
Leku nie należy stosować w okresie ciąży i laktacji, chorób wątroby, udaru krwotocznego, wysokiego ryzyka krwawienia w przypadku wrzodów żołądka i 12 wrzodów dwunastnicy.

Clopidogrel

Lek nieodwracalnie blokuje agregację płytek krwi, zapobiegając powikłaniom miażdżycy tętnic wieńcowych. Jest przepisywany po zawale mięśnia sercowego, a także po operacjach na naczyniach wieńcowych. Klopidogrel jest skuteczniejszy niż kwas acetylosalicylowy w zapobieganiu zawałowi mięśnia sercowego, udarowi i nagłej śmierci wieńcowej u pacjentów z chorobą wieńcową.
Lek podaje się doustnie raz dziennie, niezależnie od posiłków..
Przeciwwskazania i skutki uboczne leku są takie same jak w przypadku tiklopidyny. Jednak istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że klopidogrel będzie miał niekorzystny wpływ na szpik kostny w przypadku wystąpienia leukopenii lub agranulocytozy. Lek nie jest przepisywany dzieciom poniżej 18 roku życia..

Blokery receptora płytkowego IIb / IIIa

Obecnie trwają poszukiwania leków, które skutecznie i wybiórczo hamują agregację płytek krwi. Klinika stosuje już szereg nowoczesnych leków blokujących receptory płytkowe - lamifiban, tirofiban, eptifibatid.
Leki te podaje się dożylnie w ostrym zespole wieńcowym, a także podczas przezskórnej śródnaczyniowej angioplastyki wieńcowej.
Efekty uboczne obejmują krwawienie i trombocytopenię.
Przeciwwskazania: krwawienie, tętniaki naczyniowe i serca, znaczne nadciśnienie tętnicze, trombocytopenia, niewydolność wątroby lub nerek, ciąża i laktacja.

Abciximab

To nowoczesny środek przeciwpłytkowy, będący syntetycznym przeciwciałem przeciwko płytkowym receptorom IIb / IIIa, które są odpowiedzialne za ich wiązanie z fibrynogenem i innymi cząsteczkami adhezyjnymi. Lek powoduje wyraźny efekt przeciwzakrzepowy.
Działanie leku po podaniu dożylnym następuje bardzo szybko, ale nie trwa długo. Stosowany jako wlew razem z heparyną i kwasem acetylosalicylowym w ostrym zespole wieńcowym i operacjach wieńcowych.
Przeciwwskazania i działania niepożądane leku są takie same, jak w przypadku blokerów receptorów płytkowych IIb / IIIa.

Grupa farmakologiczna - leki przeciwpłytkowe

Leki z podgrup są wykluczone. Włączyć

Opis

Leki przeciwpłytkowe hamują agregację płytek krwi i erytrocytów, zmniejszają ich zdolność do przylegania i przylegania (adhezji) do śródbłonka naczyń krwionośnych. Zmniejszając napięcie powierzchniowe błon erytrocytów, ułatwiają ich deformację podczas przechodzenia przez naczynia włosowate i poprawiają przepływ krwi. Leki przeciwpłytkowe są w stanie nie tylko zapobiegać agregacji, ale także powodować dezagregację już zagregowanych płytek krwi.

Stosowane są w zapobieganiu powstawaniu pooperacyjnych zakrzepów krwi, w zakrzepowym zapaleniu żył, zakrzepicy naczyniowej siatkówki, incydentach naczyniowo-mózgowych itp., A także w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowo-zatorowym w chorobie niedokrwiennej serca i zawale mięśnia sercowego.

Hamujący wpływ na adhezję (agregację) płytek krwi (i erytrocytów) w mniejszym lub większym stopniu wywierają leki z różnych grup farmakologicznych (organiczne azotany, blokery kanałów wapniowych, pochodne puryny, leki przeciwhistaminowe itp.). NLPZ mają wyraźne działanie przeciwpłytkowe, z czego kwas acetylosalicylowy jest szeroko stosowany w zapobieganiu tworzeniu się skrzepliny..

Kwas acetylosalicylowy jest obecnie głównym przedstawicielem leków przeciwpłytkowych. Działa hamująco na spontaniczną i indukowaną agregację i adhezję płytek krwi, na uwalnianie i aktywację czynników płytek krwi 3 i 4. Wykazano, że jego działanie przeciwagregacyjne jest ściśle związane z wpływem na biosyntezę, uwalnianie i metabolizm PG. Promuje uwalnianie śródbłonka naczyniowego PG, w tym. ChOG2 (prostacyklina). Ta ostatnia aktywuje cyklazę adenylanową, zmniejsza zawartość zjonizowanego wapnia w płytkach krwi - jednego z trzech głównych mediatorów agregacji, a także wykazuje aktywność dezagregacyjną. Ponadto kwas acetylosalicylowy, hamując aktywność cyklooksygenazy, ogranicza powstawanie tromboksanu A w płytkach krwi2 - prostaglandyny o przeciwnym typie aktywności (czynnik pragregacyjny). Kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach hamuje również biosyntezę prostacykliny i innych przeciwzakrzepowych prostaglandyn (D2, mi1 itd.). W związku z tym kwas acetylosalicylowy jest przepisywany jako środek przeciwpłytkowy w stosunkowo małych dawkach (75-325 mg dziennie).

Lista leków przeciwpłytkowych (przeciwpłytkowych): mechanizm działania, cechy aplikacji

Z artykułu dowiesz się o klasyfikacji leków przeciwpłytkowych, wskazaniach i przeciwwskazaniach do przyjmowania leków, możliwych skutkach ubocznych.

Mechanizm akcji

Leki przeciwpłytkowe to leki wpływające na układ krzepnięcia krwi, zapobiegające przywieraniu formowanych elementów, płytek krwi. Dezagreganty to inna nazwa leków z tej grupy, ponieważ w rzeczywistości naturalne lub syntetyczne substancje blokują agregację (adhezję) płytek krwi, hamując tworzenie się skrzepów krwi.

Leki przeciwpłytkowe, których mechanizm działania opiera się na regulacji homeostazy komórkowej organizmu, są przydatne w leczeniu stanów patologicznych związanych z upośledzeniem mikrokrążenia, głównego przepływu krwi: niedokrwienia serca dowolnej genezy, zawału mięśnia sercowego, udaru, obliteracji naczyń kończyn dolnych.

Na przykład chorobie niedokrwiennej serca zawsze towarzyszy tworzenie się blaszek miażdżycowych na śródbłonku naczyń różnej wielkości. Jakikolwiek mikrouraz ściany naczyniowej jest przyczyną odkładania punktowego w miejscu ubytku lipidowego. Jeśli taka płytka jest z kolei uszkodzona, osadzają się na niej płytki krwi, które próbują zatuszować powstałą wadę..

Z płytek krwi zaczynają uwalniać się substancje biologicznie czynne, przyciągające coraz więcej płytek krwi. Jeśli nie zapobiegnie się takiej agregacji, niektóre skupiska zaczynają krążyć w krwiobiegu, osiadając w najbardziej nieprzewidywalnych obszarach. Naczynia są zakrzepowe, odżywianie narządów wewnętrznych i tkanek jest zakłócone, prowokowany jest debiut niestabilnej dławicy piersiowej.

Leki przeciwpłytkowe (przeciwpłytkowe), gdy są przepisane, blokują proces adhezji na poziomie biochemicznym, zapobiegając rozwojowi negatywnych stanów patologicznych. Ostatecznie leki przyczyniają się do:

  • rozrzedzenie krwi;
  • przywrócenie właściwości reologicznych tkanek;
  • normalizacja ciśnienia krwi na ścianie naczynia;
  • zapobieganie procesom zwyrodnieniowym w śródbłonku żył i tętnic.

Niebezpieczną wadą tego działania jest ryzyko krwawienia, które niekontrolowane może doprowadzić do śmierci pacjenta. Dlatego przyjmowanie leków przeciwpłytkowych jest możliwe tylko na zalecenie lekarza, przy stałym monitorowaniu krzepnięcia krwi.

Inne niebezpieczeństwo czai się w połączonym stosowaniu leków przeciwpłytkowych i antykoagulantów (na przykład streptokinaza), które wzmacniają swoje działanie, powodując niekontrolowane krwawienie wewnętrzne ze skutkiem śmiertelnym.

Często pacjenci uważają te leki za przedstawicieli tej samej grupy farmakologicznej, ale tak nie jest. Ich działanie jest podobne, ale główne punkty zastosowania i mechanizm oddziaływania na organizm człowieka są różne.

Podstawowa różnica polega na tym, że aspiryna i inne leki przeciwpłytkowe zatrzymują agregację płytek krwi. Antykoagulanty natomiast wpływają na zewnątrzkomórkowe czynniki krzepnięcia krwi, działają niemal błyskawicznie, dlatego są stosowane w stanach nagłych związanych z zakrzepicą czy zakrzepowym zapaleniem żył. Ale działanie leków przeciwzakrzepowych jest krótkotrwałe, mniej wyraźne niż leków przeciwpłytkowych. Dlatego kwestia wskazań i przeciwwskazań jest bardzo ważna przy wyborze i właściwym stosowaniu leku..

Cechą leków przeciwpłytkowych jest to, że ze względu na dominujący wpływ na płytki krwi, leki te w większym stopniu korygują przepływ krwi w tętnicach. Dlatego przy zakrzepicy żylnej są praktycznie nieskuteczne.

Klasyfikacja leków przeciwpłytkowych

Główny interfejs w grupie leków przeciwpłytkowych przebiega wzdłuż punktu ich wpływu na krwinki. Rozróżnić leki na płytki krwi (heparyna, aspiryna, dipirydamol) i erytrocyty (pentoksyfilina (przeciwwskazana u pacjentów po zawale serca), reopoliglucyna).

Istnieją połączone leki działające: Cardiomagnyl, Aspigrel, Agrenox.

Ponadto leki przeciwpłytkowe (leki przeciwpłytkowe) dzieli się zgodnie z mechanizmem działania na:

  1. Leki, które bezpośrednio blokują receptory płytek krwi:
  • Blokery receptora ADP;
  • Blokery receptora PAR.
  1. Leki hamujące enzymy płytkowe:
  • Inhibitory COX;
  • Inhibitory PDE.

Należy zauważyć, że nie jest to ostateczna klasyfikacja. W niedalekiej przyszłości lista może zostać uzupełniona o nowe podgrupy, gdyż farmakolodzy nieustannie pracują nad udoskonaleniem środków stosowanych we współczesnej medycynie..

Wskazania do stosowania

Leki przeciwpłytkowe są przepisywane przez lekarza, ponieważ powodów ich stosowania jest wiele, każdy jest inny. Wskazania do przyjęcia to:

  • miażdżyca;
  • niestabilna dławica piersiowa;
  • zapobieganie niedokrwieniu mózgu lub serca;
  • rehabilitacja po udarze niedokrwiennym lub zawale serca;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • obliteracja naczyń kończyn dolnych;
  • Terapia CHD;
  • skłonność do tworzenia się skrzepów, w tym dziedziczna;
  • przejściowe zaburzenia przepływu krwi;
  • kardiochirurgia;
  • ugryzienie owada (zmiażdż tabletkę, wymieszaj z niewielką ilością wody, nałóż mieszaninę na miejsce ukąszenia);
  • trądzik, pozostałości po trądziku, zaskórniki (tabletki miejscowe):
  • modzele, odciski, szorstka skóra na piętach (również miejscowa).

Tylko wykwalifikowany specjalista może obliczyć optymalną dawkę leku, czas stosowania, udział leku w złożonym schemacie terapii dla danej choroby. Dazagreganty są zalecane po pełnym badaniu klinicznym i laboratoryjnym, po usunięciu wszystkich pytań dotyczących diagnozy, przeprowadzeniu diagnostyki różnicowej.

Przepisując leki, należy wziąć pod uwagę powagę chwili. Zwykle zatrzymuje się stany nagłe za pomocą bezpośrednich leków przeciwpłytkowych, długotrwałe leczenie prowadzi się pośrednimi lekami przeciwpłytkowymi, które zmniejszają szybkość tworzenia się skrzepów krwi przy jednoczesnym utrzymaniu funkcji czynników osoczowych na wymaganym poziomie.

Muszę powiedzieć, że lista wskazań jest raczej przybliżona. Lekarze stosują leki przeciwpłytkowe przy licznych powikłaniach choroby wieńcowej, zaburzeniach krążenia i układach krzepnięcia krwi. Każdy konkretny cel środka zaradczego jest obszarem odpowiedzialności lekarza (z uwzględnieniem możliwych śmiertelnych powikłań). W tym aspekcie należy zwrócić uwagę na stosowanie leków o właściwościach przeciwpłytkowych w połączeniu z innymi lekami. Wzmocnij działanie przeciwpłytkowe:

  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (Voltaren, Nurofen, Diclofenac);
  • cytostatyki (Adalimumab, Infliximab, Etanercept);
  • antykoagulanty (Apixaban, Rivaroxaban, Dabigatran);
  • Leki SSRI (sertralina, paroksetyna, escitalopram);
  • inne leki przeciwpłytkowe.

Ponadto niektóre choroby nasilają działanie leków przeciwpłytkowych:

  • Przewlekłą niewydolność nerek;
  • CHF;
  • niewydolność wątroby;
  • choroby krwi;
  • chemoterapia;
  • plamica.

Zmniejsz działanie przeciwzakrzepowe: karbamazepina, erytromycyna, flukonazol, omeprazol.

Główni przedstawiciele grupy

Lista, która obejmuje najpopularniejsze i najskuteczniejsze leki przeciwpłytkowe, przeciwpłytkowe, jest dość szeroka. Poniżej przedstawiono listę leków grupowych, które wpływają na płytki krwi i erytrocyty poprzez różne mechanizmy.

Produkty kwasu acetylosalicylowego

Kwas acetylosalicylowy ma zdolność aktywowania płytek krwi. Dlatego terapia antyagregacyjna z pomocą tej grupy jest patogenetycznie uzasadniona..

Efekt przeciwpłytkowy jest kluczowym momentem w patogenezie powikłań sercowo-naczyniowych, od których zależy nasilenie zaburzeń ukrwienia narządów i tkanek (serce, mózg, naczynia obwodowe). Głównymi lekami z tej grupy są inhibitory cyklooksygenazy (COX). Główną „uciążliwością” przy przepisywaniu leków przeciwpłytkowych z tej grupy jest rozwój niekontrolowanych krwawień wewnętrznych.

Najczęściej są to popularne tabletki:

  • Aspiryna jest przestarzałym, ale nadal używanym przez pacjentów lekiem: jest niebezpieczny przy niekontrolowanym krwawieniu przy długotrwałym stosowaniu. Dziś stosowana jest ulepszona modyfikacja - Aspirin-Cardio, lek zalecany do kompleksowego leczenia chorób serca i naczyń krwionośnych (80 rubli);
  • Thrombo-ACC: kompletny analog Aspiryny-Cardio, ale mniej agresywny dla żołądka, ponieważ posiada specjalną membranę, która zapobiega szybkiemu wchłanianiu kwasu w przewodzie pokarmowym (40 rubli);
  • Cardiask to środek przeciwpłytkowy o właściwościach przeciwgorączkowych, przeciwbólowych i przeciwzapalnych (55 rubli);
  • Trombopol - hamuje agregację płytek krwi (46 rubli);
  • Aspikor - NLPZ o właściwościach przeciwpłytkowych (47 rubli);
  • Cardiomagnet to środek przeciwpłytkowy, w którym zawarty w składzie wodorotlenek magnezu chroni błonę śluzową przewodu pokarmowego przed działaniem kwasu acetylosalicylowego (108 rubli).

Czasami zdarzają się przypadki oporności procesów patologicznych związanych z tworzeniem się skrzepliny na ASA. Może to wynikać z polimorfizmu genu COX, który wpływa na miejsce aktywne enzymu. Następnie użyj kombinacji ASA z tienopirydynami lub blokerami ADP.

Blokery ADP

Leki przeciwpłytkowe z tej grupy, w przeciwieństwie do ASA, działają na obie fazy agregacji płytek - agregację i adhezję, co umożliwia inaktywację specjalnej substancji fosforanu adenozyny, niszcząc jej wiązanie z fibrynogenem.

Ponadto tienopirydyny zwiększają plastyczność (odkształcalność) erytrocytów, przyczyniając się do poprawy właściwości reologicznych krwi i mikrokrążenia. Dlatego obecnie leki przeciwpłytkowe z tej grupy są stosowane jako główny składnik kompleksowej terapii zacierania zapalenia wsierdzia i stopy cukrzycowej. Efekty uboczne: dodatkowe skurcze, podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy i duszność.

Fundusze w tej grupie obejmują:

  • Tiklopidyna (Aklotin, Tagren, Tiklid, Tiklo) - stosowana jest w stanach nagłych, koryguje właściwości reologiczne krwi w chorobach przewlekłych (pod nazwą Aklotin - 2200 rubli);
  • Clopidogrel Canon (Clopidogrel, Zilt, Plavix) - stosowany przed operacją serca w celu zapobiegania zakrzepom krwi (153 rubli);
  • Skuteczny (prasugrel) - ulepszony i szybciej działający analog klopidogrelu (3730 rubli);
  • Ticagrelor - mniejsze ryzyko krwawienia (2790 RUB);
  • Rozgrzewana - pochodna sulfonylomocznika, istnieje możliwość podania dożylnego (218 rubli).

Najlepsze efekty w zapobieganiu pozawałowemu niedokrwieniu mięśnia sercowego uzyskano łącząc leczenie tienopirydynami w połączeniu z aspiryną, co pozwoliło na zmniejszenie dawek terapeutycznych tych leków, zmniejszenie liczby skutków ubocznych oraz obniżenie kosztów leczenia.

Blokery GPR (antagoniści receptora IIb / IIIa)

Mechanizm działania leków przeciwpłytkowych, które mogą hamować GPR (płytkowe receptory glikoproteinowe), jest łagodny. Istotą „pracy” jest polecenie dla płytek krwi, uniemożliwiające zrost. Osiąga to maksymalną wydajność przy minimalnych zmianach właściwości reologicznych krwi.

Celem leków jest ostatni etap agregacji płytek krwi. Leki konkurują z czynnikiem von Willebranda i fibrynogenem o wiązanie z receptorem glikoproteiny IIb / IIIa. Efekt nie trwa długo, dlatego fundusze są wykorzystywane albo na pomoc doraźną, albo na obliczenie jasnej dawki przyjęć według indywidualnego schematu. Efekty uboczne: krwawienie, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie, nudności, wymioty, zapalenie płuc, obrzęk, anemia, anafilaksja.

Dezagreganty farmaceutycznej grupy blokerów GPR:

  • Eptifibatide (Integrilin) ​​jest lekiem infuzyjnym, syntetycznym peptydem cyklicznym, odwracalnie blokującym płytkowe receptory IIb / IIIa, przeciwwskazanym przy nadwrażliwości, krwawieniach, udarze mózgowo-naczyniowym (3500 rubli);
  • Tirofiban (Agrastat) - niepeptydowa pochodna tyrozyny, jest lekiem z wyboru w leczeniu doraźnym (31 742 rubli);
  • Abciximab (Reopro) - nieodwracalnie blokuje receptory glikoproteinowe na płytkach krwi (80% 2 godziny po wlewie do żyły), jest stosowany do angioplastyki wieńcowej u mężczyzn z ostrym zespołem wieńcowym (15.416,85 rubli).

Współcześni farmakolodzy, ze względu na minimum skutków ubocznych, od niedawna aktywnie opracowują nowe leki z tej grupy. Znaleziono wiele obiecujących kombinacji o właściwościach przeciwpłytkowych: Cefrafiban, Orbofigan, Sibrofiban, Xenilofiban. Leki przechodzą badania kliniczne. Jest też lek, który już znalazł swoje praktyczne zastosowanie - jest to roztwór do iniekcji Lamifibanu, którego nie ma na rynku rosyjskim..

Blokery fosfodiesterazy (inhibitory PDE)

Kolejną grupą leków wykazujących właściwości przeciwpłytkowe są substancje syntetyczne, które wpływają na mechanizm powstawania skrzepów krwi poprzez blokowanie enzymów krwi. Najbezpieczniejsze ze wszystkich powyższych grup są stosowane w okresie rekonwalescencji po stanach ostrych, zabiegach chirurgicznych. Pokazano w zapobieganiu zakrzepicy, zakrzepowemu zapaleniu żył i innym zaburzeniom hemodynamicznym związanym z lepkością krwi. Efekty uboczne: niestrawność, migrena, alergie.

Leki przeciwpłytkowe w tej grupie to:

  • Dipyridamole (Dipyridamole-FPO, Sanomil-Sanovel) - łączy w sobie właściwości przeciwpłytkowe i wazodylatacyjne. Wykazuje działanie angioprotector, immunomodulator. Lek działa hamująco na agregację płytek krwi, poprawia mikrokrążenie. Środek jest prawie całkowicie związany z białkami krwi. Akumulacja występuje w miokardiocytach, erytrocytach (302 ruble);
  • Curantil jest immunomodulatorem i środkiem rozszerzającym naczynia krwionośne. „Działa” w układzie krążenia wieńcowego, przyjmowany w dużych dawkach - w innych częściach układu krążenia. W przeciwieństwie do azotanów organicznych, antagoniści wapnia nie powodują ekspansji większych naczyń wieńcowych (586 rubli);
  • Parsedil to miotropowy środek rozszerzający naczynia krwionośne o właściwościach przeciwpłytkowych. Rozszerza naczynia wieńcowe (głównie tętniczki), powoduje znaczny wzrost objętościowego przepływu krwi (290 rubli);
  • Pentoksyfilina - strukturalny analog teobrominy, zapobiega utracie jonów potasu przez erytrocyty, nadaje odporność na hemolizę. Zamknięcie tętnic obwodowych (chromanie przestankowe) prowadzi do wydłużenia dystansu marszu, eliminacji nocnych skurczów mięśni łydek i bólu. Dostępne w tabletkach i zastrzykach (tabletki - 251 rubli, zastrzyki - 45 rubli za 10 ampułek 2% roztworu);
  • Cilostazol (Pletal) - ma działanie przeciwpłytkowe i rozszerzające naczynia krwionośne (4960 rubli);
  • Triflusal (Disgren) - mało zbadany inhibitor COX-1 i PDE, dostępny na zamówienie w aptece internetowej.

Blokery syntezy kwasu arachidonowego

Leki przeciwpłytkowe zmniejszające syntezę kwasu arachidonowego mają działanie przeciwzakrzepowe, ale mają wiele skutków ubocznych, wymagają ścisłej kontroli, dlatego są rzadko stosowane.

Dzięki mechanizmowi działania są analogami poprzedniej grupy, ale różnią się specyficznością, wiążąc się wyłącznie z receptorami tego kwasu. Ponadto leki z tej grupy są w stanie zatrzymać stan zapalny i stymulować układ odpornościowy. Efekty uboczne obejmują indywidualną nietolerancję..

Przedstawiciele farmakologicznej grupy środków:

  • Indobufen (Ibustrin) - korektor agregacji płytek krwi o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym (1390 rubli);
  • Zafirlukast - przeciwpłytkowe działanie przeciwzapalne (1306,8 rubli).

Blokery tromboksanu

Przedstawiciele tej grupy leków przeciwpłytkowych znajdują się w innych klasach leków podobnego typu. Najczęściej w grupie Clopidogrel. Istotą działania leków (na przykład Ridogrel, Pikotamid, Vapipros) jest zmniejszenie syntezy czynnika tromboksanowego w tworzeniu się skrzepów krwi. Leki znalazły zastosowanie w złożonej terapii patologii naczyń i serca, niedokrwienia mózgu, upośledzenia przepływu krwi w naczyniach kończyn, po przypadkach zakrzepicy, zakrzepowego zapalenia żył.

Przeciwwskazania

Leki przeciwpłytkowe to substancje, które mają wiele skutków ubocznych, dlatego przepisuje się je zawsze z wielką ostrożnością, starannie rozważając za i przeciw. Ale istnieje kilka stanów patologicznych, których obecność u pacjenta jest bezwzględnym zakazem stosowania narkotyków:

  • indywidualna nietolerancja;
  • wrzód żołądka, wrzód dwunastnicy i wszystkie choroby erozyjne i wrzodziejące układu pokarmowego;
  • funkcjonalna niewydolność wątroby lub nerek;
  • skaza krwotoczna;
  • doznał udaru krwotocznego;
  • krwawienie z narządów wewnętrznych nieznanego pochodzenia;
  • ciężka niewydolność sercowo-naczyniowa;
  • ciąża, szczególnie w trzecim trymestrze;
  • laktacja;
  • wiek poniżej 18 lat.

Skutki uboczne

Dyskomfort związany ze stosowaniem leków przeciwpłytkowych jest odczuwalny prawie w 100% przypadków. Ale nasilenie negatywnych wrażeń u wszystkich pacjentów jest różne, w zależności od postaci, dawki, przebiegu przepisanego leku, fizjologicznych cech ludzkiego ciała.

Najważniejsze jest, aby poinformować o tym lekarza przy pierwszych oznakach nieprzyjemnych wrażeń. Uwzględniono skutki uboczne:

  • niemotywowane zmęczenie;
  • dyskomfort zamostkowy o palącym charakterze;
  • silne bóle głowy, migreny;
  • niestrawność;
  • jakiekolwiek krwawienie;
  • bolesność w nadbrzuszu;
  • reakcja alergiczna do anafilaksji;
  • pokrzywka, krwotoki;
  • ciągłe nudności, okresowe wymioty;
  • naruszenia mowy, połykania, oddychania;
  • arytmie, tachykardia;
  • zażółcenie skóry i błon śluzowych;
  • hipertermia nieznanego pochodzenia;
  • zespół prodromalny ze wzrastającą słabością;
  • ból stawów;
  • halucynacje;
  • hałas w uszach;
  • objawy zatrucia.

W takich przypadkach wymagane jest anulowanie leków.

Leki ziołowe

Na rynku farmakologicznym dostępne są środki przeciwpłytkowe pochodzenia roślinnego na bazie miłorzębu japońskiego. Na rynku dostępnych jest dwóch członków tej grupy:

  • Ginkio (Bilobil, Bilobil Forte) - 45 rubli;
  • Ginos (Ginkoum) - 149 rubli.

Deklarowane przez producentów właściwości (normalizacja przemiany materii w komórkach, poprawa właściwości reologicznych krwi, mikrokrążenie, krążenie mózgowe, zaopatrzenie mózgu w tlen i glukozę, zapobieganie agregacji erytrocytów, hamowanie czynnika aktywacji płytek krwi) nie mają naukowego potwierdzenia przy jednorazowym stosowaniu leków. W ramach kompleksowej terapii nie określono skuteczności ginkgo biloba. Raczej leki działają jak placebo. Można je przypisać tradycyjnej medycynie, stosowanej jako terapia podstawowa, która praktycznie nie wpływa na układ krzepnięcia krwi, ale poprawia nastrój człowieka.

Inne narkotyki

Na uwagę zasługują preparaty innych grup przeciwpłytkowych prezentowane w sieci aptek Federacji Rosyjskiej:

Substancją czynną leku jest metyloetylopirydynol:

  • Vixipin;
  • Metyloetylopirydynol (Metyloetylopirydynol-Eskom, chlorowodorek metyloetylopirydynolu);
  • Emoksy-optyk (Emoxibel, Emoxipin-AKOS, Emoxipin-Akti, Emoxipin, Cardioxipin).

Substancja czynna nikotynianu ksantynolu:

  • Complamin;
  • Nikotynian ksantynolu, nikotynian ksantynolu-UBF, nikotynian ksantynolu 15%, nikotynian ksantynolu tabletki 0,15 g

Leki o innej substancji czynnej:

  • Agrilin (Anagrelide);
  • Brilinta (Ticagrelor);
  • Ventavis (Iloprost);
  • Ticagrelor (Ticagrelor);
  • Tromboreductin (Anagrelide);
  • Cilostazol (Cilostazol).

Monitorowanie terapii przeciwpłytkowej

Monitorowanie powikłań pozostaje głównym zagadnieniem dotyczącym bezpieczeństwa pacjentów przepisujących leki przeciwpłytkowe. Ocena skuteczności terapii powinna być skorelowana z brakiem negatywnych aspektów. Techniki mogą być różne:

  • optyczne - wizualne określenie agregacji płytek krwi;
  • testy przyłóżkowe (testy ekspresowe);
  • stabilne monitorowanie metabolitów w moczu;
  • fotospektrometria;
  • monitorowanie za pomocą agregometrów (kosztowna procedura, przez co niepopularna).

Kwestia całkowitego przebadania pacjentów otrzymujących leki przeciwpłytkowe pozostaje nierozwiązana, ponieważ przyjmują je prawie wszyscy pacjenci cierpiący na chorobę wieńcową, zaburzenia układu krążenia i patologie naczyniowe. Trudno przecenić wagę takiej decyzji, ponieważ powikłania wynikające z niekontrolowanego przedawkowania narkotyków mogą być śmiertelne.

Wykaz leków przeciwpłytkowych (przeciwpłytkowych) mechanizm działania i cechy aplikacji

Naruszenie właściwości reologicznych krwi i jej płynności jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju niebezpiecznych procesów, przede wszystkim zakrzepicy.

Takie skrzepy powodują zatykanie naczyń krwionośnych, co natychmiast prowadzi do stanów nagłych, śmierci lub wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej z powodu śmierci tkanki - zgorzel.

Leczenie zakrzepicy obejmuje stosowanie specjalnej grupy leków, takich jak Urokinaza. Mają wiele skutków ubocznych, dlatego są stosowane z wielką ostrożnością iw najbardziej ekstremalnych przypadkach. Jako środek zapobiegawczy zaleca się inne środki..

Leki przeciwpłytkowe to specjalny rodzaj leków stosowanych w zapobieganiu zlepianiu się krwinek, płytek krwi i innych w ramach profilaktyki.

Są przepisywane w leczeniu większości schorzeń układu sercowo-naczyniowego w ostrej fazie oraz w okresie rehabilitacji. Należy je również stosować z dużą ostrożnością, ponieważ rozrzedzają krew i mogą wywołać niebezpieczne komplikacje..

W związku z tym ani leków trombolitycznych, ani przeciwpłytkowych nie można stosować arbitralnie. Kwestia jest zawsze rozstrzygnięta wyłącznie według uznania lekarza.

Mechanizm akcji

Dezagreganty (inna nazwa tej grupy farmakologicznej) mają złożony sposób wpływania na organizm.

Przede wszystkim wpływa na krzepnięcie krwi. Podstawą jest regulacja biochemicznych właściwości hemostazy.

Bez wchodzenia w złożone cechy procesu możemy powiedzieć, że ostatecznie osiąga się grupę efektów:

  • Zmniejszona agregacja płytek krwi. Mówiąc najprościej, sklejają się w wyniku niewłaściwego stanu. Główne działanie kliniczne nadało nazwę lekom tej odmiany.
  • Rozrzedzenie krwi. Osiąga się to pośrednio. Przywracane są właściwości reologiczne tkanki. Z tego powodu następuje zmiana lepkości, normalizacja nacisku na ściany naczyń krwionośnych. Dodatkowo zapobiega degeneracji śródbłonka tętnic i żył.

Jednak długotrwałe stosowanie leków przeciwpłytkowych jest niemożliwe. Ponieważ istnieje duże ryzyko wystąpienia niebezpiecznego krwawienia, które może sprowokować wszystko, aż do śmiertelnego wyniku.

Ponadto niedopuszczalne jest stosowanie leków z tej grupy farmaceutycznej przy jednoczesnym przyjmowaniu leków trombolitycznych (Uro-, streptokinaza i inne leki).

Istnieje inny rodzaj leków, które są bardzo podobne we właściwościach i działaniu klinicznym do opisanego. Są to tak zwane antykoagulanty. Często nawet lekarze używają obu terminów zamiennie, jednak są to różne rodzaje funduszy..

Drugie z wymienionych mają aktywny efekt, działają szybciej, efekt jest krótkotrwały, ale znacznie wyraźniejszy.

Występuje szybkie rozrzedzenie krwi, co sprawia, że ​​leki z grupy antykoagulantów są idealne do zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi, szczególnie w stanach nagłych. Warto jednak podchodzić do zamierzonego zastosowania i użytkowania z dużą ostrożnością..

Niebezpieczeństwo związane z takimi lekami jest też wielokrotnie większe, które niewłaściwie stosowane mogą oznaczać utratę zdrowia, a nawet życia..

Równoległe podawanie leków przeciwzakrzepowych i trombolitycznych jest surowo zabronione. Ponieważ ryzyko masywnego krwawienia wewnętrznego wzrasta kilkakrotnie.

Zatem podstawą działania antyagregantów jest zdolność wpływania na procesy biochemiczne w organizmie i skład krwi, zapobiegając adhezji ukształtowanych przez nią komórek i tworzeniu się skrzepów krwi..

Klasyfikacja

Klasyfikację leków przeciwpłytkowych przeprowadza się według substancji czynnej lub grupy tych, które stanowią podstawę działania farmaceutycznego. Na tej podstawie można wyróżnić następujące rodzaje leków.

Kwas acetylosalicylowy

I jego pochodne. Najpopularniejsza grupa farmaceutyków o wysokiej udowodnionej skuteczności w praktyce medycznej.

W porównaniu z innymi typami opisanymi poniżej, leki te będą gdzieś pośrodku pod względem bezpieczeństwa i skuteczności..

Klasyczna i przestarzała aspiryna jest obecnie nadal aktywnie używana, pomimo wysokiego ryzyka.

Dobrze radzi sobie z zadaniem pilnego przywrócenia przepływu krwi, ale kategorycznie nie nadaje się do długotrwałego stosowania. W ramach współczesnej praktyki przepisywane są jego bezpieczniejsze odpowiedniki..

Aspirin-Cardio

Być może najpopularniejsza modyfikacja leku na bazie kwasu acetylosalicylowego. Ma inne dawkowanie niż jego poprzednik, jest pozycjonowany jako środek do ogólnoustrojowego, kompleksowego leczenia chorób układu krążenia.

Czy to prawda, czy nie, lekarze nie doszli do porozumienia. Główną cechą Aspirin-Cardio jest możliwość długotrwałego stosowania przy mniejszym ryzyku dla zdrowia i życia..

Działanie przeciwpłytkowe uzyskuje się po kilku dniach stosowania, dlatego środek można uznać za stosunkowo bezpieczny.

Jednocześnie, oprócz przywracania właściwości reologicznych płynnej tkanki łącznej, Aspiryna-Cardio łagodzi stany zapalne, zespoły bólowe i normalizuje temperaturę ciała.

Taka nieselektywność może odgrywać okrutny żart, należy zachować ostrożność podczas stosowania i uważnie monitorować własne uczucia..

Stężenie kwasu acetylosalicylowego w tym leku jest trzykrotnie wyższe niż w klasycznej odmianie Aspiryny, co również nakłada spore ograniczenia. Wszystkie problemy są rozwiązywane według uznania lekarza prowadzącego.

Thrombo-ACC

W rzeczywistości nie ma dużej różnicy między starymi analogami opartymi na kwasie acetylosalicylowym a tą nazwą. W rzeczywistości iw innych przypadkach stężenie substancji czynnej jest identyczne.

Różnica polega na formie wydania. Powłoka leku Thrombo-ACC zapobiega szybkiemu wchłanianiu kwasu w przewodzie pokarmowym, zmniejsza destrukcyjne działanie tego zjawiska.

Dlatego lek uważa się za nie tak agresywny w stosunku do narządów przewodu żołądkowo-jelitowego. Zaleta jest raczej kontrowersyjna, biorąc pod uwagę masę analogów innych grup, a także wyższy koszt Trombo-ACC.

W każdym razie o wyborze i powołaniu decydują lekarze. Nieautoryzowany wstęp jest niemożliwy, jeśli istnieje chęć zachowania zdrowia.

Aspikor

Posiada minimalną dawkę kwasu acetylosalicylowego, dodatkowo jest uważany za bezpieczniejszy od analogów zawierających aspirynę, nie tak agresywny i „czysty”, dlatego może być stosowany bezterminowo jako kuracja podtrzymująca. Ale nie w „roli” jedynego leku, ale w systemie.

Koszt Aspicor sprawia, że ​​lek jest prosty i niedrogi, ponieważ cena nie różni się zbytnio od ceny konwencjonalnego, przestarzałego analogu..

We wszystkich przypadkach leki na bazie kwasu acetylosalicylowego mają znaczną wadę. Nie są selektywne.

Działanie przeciwpłytkowe uzupełnia działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, logiczne jest, że lek wpływa na wiele funkcji i narządów, w tym na przewód pokarmowy, serce.

Przy nadmiernym stosowaniu może wywoływać krwawienie, zwiększać kruchość i przepuszczalność naczyń.

Blokery ADP

Środki zmniejszające efekt wytwarzany przez specjalną substancję - fosforan adenozyny. Związek ten wywołuje adhezję płytek krwi poprzez złożone połączenie z fibrynogenem, gdyż leki tego typu wpływają na podstawowe procesy tworzenia skrzepliny.

Jednocześnie, w przeciwieństwie do poprzednich, są bardziej selektywne, używane z mniejszą ostrożnością, chociaż mogą szkodzić, jeśli są używane niepiśmiennie..

Tiklopidyna

Nazwisko stosunkowo stare, dobrze przestudiowane. Po raz pierwszy narzędzie zostało zsyntetyzowane pod koniec lat 70. ubiegłego wieku. Nadal jest aktywnie używany, reprezentowany przez listę nazw handlowych: Tiklid, Tiklo, Aklotin, Tagren.

Narzędzie stosuje się zarówno w ramach pilnej opieki w stanach nagłych, jak i do leczenia chorób przewlekłych związanych z naruszeniem właściwości reologicznych krwi.

Zasadniczo lek jest przepisywany w leczeniu długotrwałych obecnych stanów, zapobiegania niebezpiecznym powikłaniom, zakrzepicy. Pytanie jest otwarte, pozostaje w gestii lekarza.

Clopidogrel

Nie ma konsensusu, który byłby bardziej skuteczny, ta nazwa lub Ticlopidine w środowisku medycznym. Autorzy mają różne punkty widzenia.

Jednak praktycy zgadzają się co do stanowiska, że ​​przed zabiegami chirurgicznymi, po takich, zwłaszcza w przypadku chorób serca, nadal należy preferować Clopidogrel, jako optymalne połączenie skuteczności i bezpieczeństwa..

Nie jest zabronione stosowanie środka farmaceutycznego w ramach stanów awaryjnych lub przez długi czas w zależności od wskazań.

W każdym razie obie nazwy mają znaczący potencjał i mogą być niebezpieczne, jeśli zostaną niewłaściwie użyte..

Leki zmniejszające działanie ADP są przyjmowane oddzielnie, jako główne w terapii. Zwłaszcza w łagodnych przypadkach, ale częściej są przepisywane w systemie z innymi. Zależy od sytuacji.

Inhibitory fosfodiesterazy

Wpływają na inny mechanizm powstawania skrzepów krwi. Mają mniej przeciwwskazań i są uważane za bezpieczniejsze w porównaniu z poprzednimi dwoma grupami farmaceutycznymi.

Sensowne jest ich stosowanie po stanach nagłych, zabiegach chirurgicznych w okresie rehabilitacji lub jako leki na profilaktykę zawału serca, udaru mózgu, ostrych zaburzeń hemodynamicznych związanych ze zmianami właściwości krwi..

Nazwy zwyczajowe to Dipyridamole, Triflusal. Obie są stosunkowo stare. Posiadają kilka nazw handlowych różniących się od głównych, na przykład Curantil.

Często wywołują reakcje alergiczne, dlatego wymagają dokładnej recepty i monitorowania stanu pacjenta.

Blokery GPR

Środki zmniejszające wrażliwość receptorów glikoprotein płytek krwi działają łagodnie i są stosunkowo rzadko tolerowane.

Podstawą działania leków tego typu jest możliwość warunkowego wydania polecenia płytkom krwi, aby nie oddziaływały z czynnikami wywołującymi agregację, czyli ich adhezję.

Właściwości reologiczne krwi zmieniają się nieznacznie, działanie blokerów GPR jest duże, ale krótkotrwałe. Dlatego sensowne jest stosowanie środka zaradczego w ostrych stanach lub w celu wybrania jasnego schematu i dawkowania.

Wśród nazw - Eptifibatid (Intergrilin), Tirofiban, inne.

Najbardziej rozpowszechnione zastosowanie tego typu leków uzyskano u pacjentów z ostrymi stanami szpitalnymi. Na przykład z niewydolnością wieńcową.

Sensowne jest również stosowanie ich w systemie z klasycznymi lekami opartymi na aspirynie.

Inhibitory produkcji kwasu arachidonowego

Zmniejsza szybkość syntezy wymienionej substancji. Ogólnie są podobne do poprzedniej grupy leków o działaniu przeciwzakrzepowym. Różnica polega na selektywności.

Rozważana kategoria leków wpływa na wiele czynników „adhezji” płytek krwi, dlatego niesie ze sobą znacznie większe zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta niż inne.

Podczas używania musisz stale monitorować stan osoby w dynamice. Aby szybko dostosować dawkę lub odstawić lek.

Wśród nazwisk: Indobufen, Ibustrin i inni.

Blokery tromboksanu

Zmniejsza syntezę tego czynnika w rozwoju zakrzepicy. Nazwa główna - Ridogrel.

Zastosowanie - w ramach kompleksowego leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego, mózgu, których podstawą jest niedożywienie, krążenie krwi. Również po przebytych epizodach zakrzepicy.

Leki ziołowe

Nie udowodniono skuteczności farmakologicznej. Są to leki na bazie Ginkgo Biloba.

Takie „leki” nie mają większego sensu, jeśli są nabywane i używane zgodnie z ich przeznaczeniem.

Dotyczy to również tradycyjnych receptur „ludowych” na bazie imbiru, dziurawca i innych. To nie jest zabieg, tylko amatorski występ.

Zioła mogą być używane jako pomoc, a następnie, jeśli lekarz się na to zgodzi. Terapia nie toleruje kreatywności, wymaga zdrowego rozsądku, dokładnej kalkulacji i pracy analitycznej.

Inne narkotyki

Należą do nich te, które są stosowane w długotrwałej terapii odchyleń: pentoksyfilina (najpopularniejsza w praktyce klinicznej), reopoliglucyna (identyczna jak poprzednia, ale bezpieczniejsza i stosowana w szerokim zakresie przypadków).

Inny rodzaj składa się ze złożonych leków, które mają kilka składników..

Na przykład Cardiomagnet (odpowiednio Aspiryna i magnez), Aspigrel, Coplavix, Agrenox i inne. O tym, czy warto przepisywać takie „mieszaniny wybuchowe” decyduje lekarz.

W większości przypadków wymagane jest dokładne dawkowanie, dlatego lepiej jest dać pierwszeństwo dwóm oddzielnym przedmiotom..

Jest bezpieczniejszy, skuteczniejszy i zapewnia lekarzowi narzędzia do pełnej kontroli procesu.

Ponadto cena takich „hybryd” jest dość wysoka, co całkowicie neutralizuje wszelkie zastrzeżenia producentów do tego. Decyzję w tej sprawie podejmuje lekarz specjalista kardiolog.

Wskazania

Nie można dokładnie powiedzieć, kiedy brać tego typu leki. Lista antyagregantów jest szeroka, różnią się także substancje czynne. Warto zajrzeć do instrukcji.

Teoretyczne wynalazki w ogóle nie mają sensu, ponieważ pytanie w każdym razie spada na barki lekarza.

Jeśli przedstawisz listę uśrednioną, otrzymasz następujący obraz:

  • Przemijające ataki niedokrwienne. Przejściowe epizody zaburzeń krążenia. Lokalizacja nie ma większego znaczenia.
  • Sytuacje nadzwyczajne ucierpiały w niedalekiej przeszłości. Atak serca, udar. W pierwszym przypadku nie wszystko jest takie oczywiste, wiele leków w tej sytuacji jest niedozwolonych. W drugim też.

Mówimy tylko o zaburzeniu typu niedokrwiennego. Nie krwotoczny, gdy był krwotok.

  • Stabilne wysokie ciśnienie krwi. Nadciśnienie.
  • Przeprowadzona operacja kardiochirurgiczna.
  • Obliteracyjne zaburzenia troficzne kończyn dolnych. Na przykład miażdżyca.
  • Zapobieganie udarom (więcej informacji o środkach pierwotnych i wtórnych w tym artykule).
  • Choroba wieńcowa, z wyjątkiem niektórych przypadków, gdy lek może zaszkodzić.

Lista jest bardzo przybliżona.

Przeciwwskazania

To samo dotyczy tych powodów. Lista leków przeciwpłytkowych jest szeroka, nie można podać pełnej listy bez uwzględnienia specyfiki środka farmaceutycznego. Dlatego też adnotacja jest brana.

Jeśli znowu porozmawiamy o czymś przybliżonym:

  • Karmienie piersią. Substancje czynne przenoszone są wraz z mlekiem, dlatego stosowanie jest surowo zabronione.
  • Ciąża w dowolnej fazie. Wpłynie na stan matki lub płodu.
  • Wiek poniżej 18 lat. Przeciwwskazanie do przeważającej liczby leków przeciwpłytkowych. Używanie jest niedozwolone
  • Udar krwotoczny, w którym krwawienie rozwija się w struktury mózgu.
  • Niewydolność serca na każdym etapie. Bezwzględne przeciwwskazanie.
  • Zaburzenia czynności wątroby lub nerek w fazie aktywnej, do czasu wyrównania stanu. Następnie - z wielką starannością i dyskrecją.
  • Wrzody żołądka, 12 wrzodów dwunastnicy, błony śluzowe innych części przewodu pokarmowego. Ponieważ krwawienie może się rozwinąć, a nawet śmiertelne.

Nawet w przypadku braku wyraźnych podstaw do odmowy użycia, należy dokładnie przemyśleć celowość stosowania leku.

Skutki uboczne

Jest ich stosunkowo dużo. Warto zacząć od nazwy i grupy narzędzia. Ale pytanie jest bardziej przejrzyste.

Najczęstsze naruszenia spośród możliwych:

  • Przedłużone krwawienie, które nie ustaje nawet po minimalnych uszkodzeniach: skaleczeniach, otarciach. Tego prawie nie da się uniknąć.
  • Spadek ciśnienia krwi.
  • Zawroty głowy, dezorientacja w przestrzeni.
  • Nudności rzadko przechodzą w wymioty.
  • Reakcje alergiczne. Prawie główny efekt uboczny stosowania leków przywracających właściwości reologiczne krwi.

Intensywność jest inna. Występuje minimalnie, gdy na skórze tworzy się wysypka, aż do obrzęku Quinckego, a nawet wstrząsu anafilaktycznego. Na szczęście ostatnia opcja występuje jako wyjątek..

Wraz z rozwojem negatywnych zjawisk warto zrewidować przebieg i schemat leczenia lub całkowicie porzucić leki tego typu, co jest również bardziej irytującym rzadkim przypadkiem niż regułą.

Pacjentom zaleca się ścisłe monitorowanie swojego samopoczucia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy ponownie skonsultować się z lekarzem.

Wreszcie

Terapia dezagregacyjna jest podstawą leczenia pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, z nadmierną lepkością krwi.

Należy to jednak zrobić z wielką starannością. Leki zmieniające właściwości krwi nie są nieszkodliwymi witaminami w kapsułkach, ale silnymi lekami.

Dlatego nie ma mowy o samoleczeniu, tylko lekarz może zorientować się we właściwym kierunku. Nawet w tym przypadku musisz monitorować swój stan..

Leki przeciwpłytkowe: lista leków. Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe, ich charakterystyka

Co to są antykoagulanty?

Właściwości reologiczne krwi zapewnia równowaga między układem krzepnięcia a układem przeciwzakrzepowym. W utrzymaniu tej równowagi, antytrombina III i heparyna uczestniczą jako naturalne antykoagulanty, które pełnią bezpośrednią funkcję przeciwzakrzepową, to znaczy zapobiegają tworzeniu się skrzepliny. Mechanizm działania tego ostatniego jest związany z tworzeniem się kompleksu z antytrombiną III, w wyniku czego powstaje aktywna antytrombina. On z kolei jest odpowiedzialny za wiązanie trombiny, czyniąc ją nieaktywną - a to przyczynia się do zahamowania tworzenia się skrzepliny. Sama antytrombina III ma również właściwości antykoagulacyjne, inaktywując trombinę, ale ta reakcja jest bardzo powolna.

Zdolność heparyny do inaktywacji trombiny zależy bezpośrednio od ilości antytrombiny III we krwi. Konieczne jest dostosowanie dawki na podstawie analiz. Często wymagane jest przepisanie dwóch leków naraz - heparyny i antytrombiny III, przy czym dawki dobierane są indywidualnie dla każdej osoby.

Wiązanie antytrombiny nie jest jedyną funkcją heparyny. Ponadto jest zdolny do rozszczepiania fibryny bez udziału plazminy, co nazywa się lizą nieenzymatyczną. Ta reakcja jest związana z powstawaniem związków z różnymi substancjami biologicznie czynnymi, w tym peptydami i hormonami. Inne funkcje obejmują supresję wielu enzymów, udział w procesie zapalnym (zmniejsza jego intensywność), a także aktywację lipazy lipoproteinowej i poprawę przepływu krwi w naczyniach serca.

Mechanizm akcji

Leki, które blokują tworzenie się skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych, są w stanie zahamować ten proces na kilka sposobów, na podstawie których opiera się klasyfikacja leków przeciwpłytkowych:

  1. Blokowanie powstawania prostaglandyn zaangażowanych w aktywację układu krzepnięcia krwi. Podobne działanie mają takie leki, jak kwas acetylosalicylowy, Triflusal itp..
  2. Wzrost zawartości cyklicznej formy monofosforanu adenozyny w płytkach krwi - głównych komórkach zapewniających tworzenie się skrzepliny. Taki wpływ na nie zaburza proces wzajemnej aktywacji agregacji komórek. Leki te obejmują Triflusal i Dipyridamole.
  3. Leki (klopidogrel, itp.) Są w stanie blokować receptory adenozynodifosforanu na powierzchni płytek krwi, zapobiegając ich dalszej aktywacji i tworzeniu się mas zakrzepowych.
  4. Lamifiban i Framon zakłócają aktywację receptorów glikoproteinowych na błonie komórkowej płytek krwi, blokując ich dalszą adhezję.

Różnorodność mechanizmów działania leków z listy leków przeciwpłytkowych pozwala na indywidualny dobór leków dla każdego pacjenta.

Dowiedz się z tego artykułu, dlaczego zakrzep krwi może odpaść.

Leki przeciwpłytkowe - grupa leków farmakologicznych hamujących tworzenie się skrzepliny poprzez hamowanie agregacji płytek krwi i hamowanie ich adhezji do wewnętrznej powierzchni naczyń krwionośnych.

Leki te nie tylko hamują pracę układu krzepnięcia krwi, ale także poprawiają jego właściwości reologiczne, niszczą już istniejące agregaty.

Pod wpływem środków przeciwpłytkowych zmniejsza się elastyczność błon erytrocytów, ulegają one deformacji i łatwo przechodzą przez naczynia włosowate. Poprawia się przepływ krwi, zmniejsza się ryzyko powikłań. Leki przeciwpłytkowe są najskuteczniejsze na początkowych etapach krzepnięcia krwi, kiedy dochodzi do agregacji płytek krwi i powstania pierwotnego skrzepliny.

miejsca aplikacji i działania głównych leków przeciwpłytkowych

Leki przeciwpłytkowe są stosowane w okresie pooperacyjnym w zapobieganiu zakrzepicy, zakrzepowemu zapaleniu żył, chorobie wieńcowej, ostrym niedokrwieniu serca i mózgu, miażdżycy po zawale.

Patologii serca i upośledzonemu metabolizmowi towarzyszy tworzenie się blaszek cholesterolowych na śródbłonku tętnic, zwężając światło naczyń. Przepływ krwi w dotkniętym obszarze zwalnia, krew gęstnieje, tworzy się skrzep, na którym nadal osadzają się płytki krwi. Skrzepy krwi rozprzestrzeniają się w krwiobiegu, dostają się do naczyń wieńcowych i zatykają je. Ostre niedokrwienie mięśnia sercowego występuje z charakterystycznymi objawami klinicznymi.

Podstawą leczenia i profilaktyki udarów i zawałów serca jest terapia przeciwpłytkowa i przeciwzakrzepowa. Ani leki przeciwpłytkowe, ani antykoagulanty nie mogą zniszczyć utworzonego skrzepu krwi. Utrzymują wzrost skrzepu i zapobiegają zatykaniu naczyń. Leki z tych grup mogą ratować życie pacjentów, którzy przeszli ostre niedokrwienie.

Antykoagulanty, w przeciwieństwie do leków przeciwpłytkowych, są bardziej agresywne. Są uważane za droższe i mają większe ryzyko skutków ubocznych..

Kiedy tkanki lub naczynia krwionośne są uszkodzone, krew zaczyna krzepnąć, aby zapobiec silnemu krwawieniu, dzieje się tak, gdy płytki krwi sklejają się z czerwonymi krwinkami. W rezultacie pojawiają się skrzepy, zwane również skrzepami krwi. To jest normalna reakcja organizmu na uraz..

Ale czasami proces tworzenia się skrzepliny występuje z innych powodów. Każde uszkodzenie naczyń krwionośnych i procesy zapalne w nich wywołują tworzenie się skrzepliny bezpośrednio w krwiobiegu. Skrzepy krwi stopniowo zatykają światło naczynia, w wyniku czego krążenie krwi jest upośledzone.

W zależności od lokalizacji takich zablokowanych obszarów konsekwencje mogą być różne. Tworzenie się skrzepów w mózgu jest najbardziej niebezpieczne, zablokowanie naczyń krwionośnych prowadzi do udaru. Śmiertelność po ataku sięga 50% w ciągu roku.

Leki przeciwpłytkowe, jako łagodniejsze analogi antykoagulantów, zaburzają tworzenie się skrzepliny poprzez rozrzedzenie krwi. Osoby podatne na choroby naczyniowe czasami muszą przyjmować te leki przez całe życie. Antykoagulanty są stosowane w pilniejszych przypadkach, gdy trzeba działać jak najszybciej - w przypadku zawałów serca i udarów mózgu.

Chorobie niedokrwiennej serca towarzyszy tworzenie się blaszek miażdżycowych na ścianach tętnic. Jeśli powierzchnia takiej płytki jest uszkodzona, komórki krwi - płytki krwi, które pokrywają uformowaną wadę - osiadają na niej. W tym przypadku z płytek krwi uwalniane są substancje biologicznie czynne, stymulując dalszą sedymentację tych komórek na blaszce i tworzenie ich skupisk - agregatów płytek. Kruszywa są przenoszone wzdłuż naczyń wieńcowych, co prowadzi do ich zablokowania. Rezultatem jest niestabilna dławica piersiowa lub zawał mięśnia sercowego.

Leki przeciwpłytkowe blokują reakcje biochemiczne prowadzące do tworzenia agregatów płytek krwi. W ten sposób zapobiegają rozwojowi niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego..

Co to są leki przeciwpłytkowe?

W medycynie skutecznie stosowane są leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe. Nazwę tę nadano środkom hamującym adhezję (agregację) krwinek - płytek krwi i erytrocytów. Mechanizm działania tych substancji jest inny, co pozwoliło wyróżnić kilka grup. Leki przeciwpłytkowe, których lista leków jest obszerna, są sklasyfikowane w następujący sposób.

  1. Antagoniści wapnia (werapamil).
  2. Inhibitory enzymów, w tym substancje hamujące cyklooksygenazę (kwas acetylosalicylowy, „naproksen”, „indometacyna”), a także cyklazę adenylanową i fosfodiesterazy („tyklopidyna”, „pentoksyfilina”).
  3. Leki stymulujące tworzenie prostacykliny („pirazolina”).
  4. Prostanoidy („prostacyklina” i jej syntetyczne analogi).
  5. Leki hamujące uwalnianie substancji zawartych w płytkach krwi („Piracetam”).

Zwój

We współczesnej kardiologii stosuje się następujące leki przeciwpłytkowe:

  • Kwas acetylosalicylowy (Aspiryna, Trombo-ass, CardiAsk, Plidol, Trombopol);
  • Dipyridamole (Curantil, Parsedil, Trombonyl);
  • Clopidogrel (Zylt, Plavix);
  • Tiklopidyna (Aklotin, Tagren, Tiklid, Tiklo);
  • Lamifiban;
  • Tirofiban (Agrostat);
  • Eptifibatid (Integrilin);
  • Abciximab (ReoPro).

Istnieją również gotowe kombinacje tych leków, na przykład Agrenox (dipirydamol + kwas acetylosalicylowy).

Wskazania

Leki przeciwpłytkowe to leki, których nazwy są znane wielu osobom ze względu na ich powszechne stosowanie. Główną funkcją tej grupy jest zapobieganie tworzeniu się skrzepów. Leki przeciwpłytkowe to leki, które są skutecznie stosowane w wielu schorzeniach układu sercowo-naczyniowego, a także po operacjach chirurgicznych (protetyka zastawek serca).

WskazanieLista leków przeciwpłytkowych
Pomostowanie tętnic wieńcowych„Aspiryna”, „Sulfinpirazon”, „Indometacyna”
Miażdżyca tętnic, sztuczne zastawki, choroba wieńcowa„Dipirydamol”, „Tiklopidyna”, „Suloktydyl”, „Piracetam”, „Tsetediel”
Niestabilna dławica piersiowa, miażdżyca„Prostacyklina”

Monitorowanie terapii przeciwpłytkowej

Monitorowanie powikłań pozostaje głównym zagadnieniem dotyczącym bezpieczeństwa pacjentów przepisujących leki przeciwpłytkowe. Ocena skuteczności terapii powinna być skorelowana z brakiem negatywnych aspektów. Techniki mogą być różne:

  • optyczne - wizualne określenie agregacji płytek krwi;
  • testy przyłóżkowe (testy ekspresowe);
  • stabilne monitorowanie metabolitów w moczu;
  • fotospektrometria;
  • monitorowanie za pomocą agregometrów (kosztowna procedura, przez co niepopularna).

Kwestia całkowitego przebadania pacjentów otrzymujących leki przeciwpłytkowe pozostaje nierozwiązana, ponieważ przyjmują je prawie wszyscy pacjenci cierpiący na chorobę wieńcową, zaburzenia układu krążenia i patologie naczyniowe. Trudno przecenić wagę takiej decyzji, ponieważ powikłania wynikające z niekontrolowanego przedawkowania narkotyków mogą być śmiertelne.

"Aspiryna"

W regulacji hemostazy biorą udział eikozanoidy, które są produktem utleniania kwasu arachidonowego. Wśród nich najważniejszy jest tromboksan A2, którego główną funkcją jest zapewnienie agregacji płytek krwi. Działanie aspiryny ma na celu hamowanie enzymu zwanego cyklooksygenazą. W efekcie następuje zahamowanie syntezy tomboksanu A2, a tym samym zahamowanie procesów tworzenia skrzepliny. Efekt zwiększa się przy wielokrotnym podawaniu leku w wyniku kumulacji. W celu całkowitego zahamowania cyklooksygenazy wymagane jest codzienne spożycie. Optymalne dawkowanie zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia skutków ubocznych „Aspiryny” nawet przy ciągłym stosowaniu. Zwiększenie dawki jest niedopuszczalne, gdyż istnieje ryzyko powikłań w postaci krwawienia.

Kwas acetylosalicylowy

Substancja ta hamuje aktywność cyklooksygenazy, enzymu nasilającego reakcje syntezy tromboksanu. Ta ostatnia jest istotnym czynnikiem w agregacji płytek krwi (adhezji). Aspiryna jest przepisywana w celu pierwotnej profilaktyki zawału mięśnia sercowego z wysiłkową dławicą piersiową II - IV klas czynnościowych, a także w celu zapobiegania ponownemu zawałowi po przebytej chorobie. Stosuje się go po operacjach serca i naczyń w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym. Efekt po spożyciu występuje w ciągu 30 minut. Lek jest przepisywany w postaci tabletek 100 lub 325 mg przez długi czas. Efekty uboczne obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, a czasem wrzodziejące zmiany wyściółki żołądka. Jeśli pacjent początkowo miał wrzód żołądka, stosowanie kwasu acetylosalicylowego prawdopodobnie wywoła krwawienie z żołądka. Długotrwałemu stosowaniu mogą towarzyszyć zawroty głowy, bóle głowy lub inne zaburzenia układu nerwowego. W rzadkich przypadkach dochodzi do depresji układu krwiotwórczego, krwawienia, uszkodzenia nerek i reakcji alergicznych. Kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w przypadku nadżerek i wrzodów przewodu pokarmowego, nietolerancji na niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolności nerek lub wątroby, niektórych chorób krwi, hipowitaminozy K. Przeciwwskazaniami są ciąża, laktacja i wiek poniżej 15 lat. Ostrożnie konieczne jest przepisywanie kwasu acetylosalicylowego na astmę oskrzelową i inne choroby alergiczne. Przy stosowaniu kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach jego skutki uboczne nie są znacząco wyrażane. Jeszcze bezpieczniejsze jest stosowanie leku w postaci mikrokrystalizowanej („Kolfarit”).

„Tiklopidyna”

Działanie leku polega na blokowaniu niektórych receptorów odpowiedzialnych za skrzepy krwi. Normalnie, gdy ADP wiąże się z nimi, zmienia się kształt płytek krwi i stymulowana jest agregacja, a „Tiklopidyna” hamuje ten proces. Cechą tego środka przeciwpłytkowego jest jego wysoka biodostępność, którą uzyskuje się dzięki dużej szybkości wchłaniania. Po anulowaniu efekt obserwuje się przez kolejne 3-5 dni. Wadą jest duża liczba skutków ubocznych, wśród których często występują nudności, biegunka, trombocytopenia i agranulocytoza.

Clopidogrel

Lek nieodwracalnie blokuje agregację płytek krwi, zapobiegając powikłaniom miażdżycy tętnic wieńcowych. Jest przepisywany po zawale mięśnia sercowego, a także po operacjach na naczyniach wieńcowych. Klopidogrel jest skuteczniejszy niż kwas acetylosalicylowy w zapobieganiu zawałowi mięśnia sercowego, udarowi i nagłej śmierci wieńcowej u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Lek podaje się doustnie raz dziennie, niezależnie od posiłków. Przeciwwskazania i skutki uboczne leku są takie same jak w przypadku tiklopidyny. Jednak istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że klopidogrel będzie miał niekorzystny wpływ na szpik kostny w przypadku wystąpienia leukopenii lub agranulocytozy. Lek nie jest przepisywany dzieciom poniżej 18 roku życia..

„Dipirydamol”

Głównym efektem leku jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, czyli rozszerzenie naczyń krwionośnych, jednak w połączeniu z innymi lekami obserwuje się wyraźne działanie przeciwpłytkowe. „Dipirydamol” jest przepisywany razem z „Aspiryną”, jeśli istnieje wysokie ryzyko powstania zakrzepu. Możliwe jest również połączenie z „warfaryną”, która jest skutecznie stosowana po protezach zastawek serca w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa zatorowości. W przypadku monoterapii efekt jest mniej wyraźny.

Leki przeciwpłytkowe - leki (lista: „Eliquis”, „Clopidogrel” i inne), szeroko stosowane w praktyce.

Vitafon-IR

To zupełnie inne urządzenie. Różni się od zwykłego aparatu Vitafon następującymi cechami, takimi jak: amplituda i częstotliwość. Zawiera również promieniowanie podczerwone. Jego cechą jest złożony wpływ wibroakustyki i promieni podczerwonych na ciało lub narząd.

Procedury mają następujące właściwości:

  • zmniejszające przekrwienie;
  • regeneracyjny;
  • przeciwzapalny;
  • troficzny (regenerujący);
  • uśmierzacz bólu.

To urządzenie może być używane w domu. W 2001 roku został zarejestrowany jako wyrób medyczny. Do urządzenia dodano funkcję stopniowania ekspozycji na drgania. Skutecznie stosowany w leczeniu limfostazy (upośledzonego odpływu limfy) kończyn dolnych oraz chorób zapalnych.

Przeciwwskazania

Przepisywanie leków przeciwpłytkowych wymaga dokładnego zebrania wywiadu, który zawiera informacje o chorobach współistniejących. W przypadku tej lub innej choroby, która jest przeciwwskazaniem do przyjmowania leków z tej grupy, konieczne jest skorygowanie planu leczenia. W takich przypadkach przeprowadzany jest indywidualny dobór środków i ich dawkowanie, a terapia prowadzona jest pod ścisłym nadzorem lekarza. W żadnym wypadku samodzielne podawanie leków przeciwpłytkowych nie jest dozwolone, ponieważ konsekwencje mogą być katastrofalne.

  • alergia;
  • skaza krwotoczna;
  • ryzyko krwawienia;
  • ciężka niewydolność wątroby i nerek;
  • historia arytmii;
  • ciężkie nadciśnienie tętnicze;
  • obturacyjne choroby układu oddechowego;
  • dzieciństwo (dla większości narkotyków).

Ponadto wiele leków przeciwpłytkowych (lista leków omówiona w tym artykule) jest przeciwwskazanych w ciąży i laktacji. W tym okresie należy preferować leki, które będą bezpieczne zarówno dla dziecka, jak i dla matki..

Funkcje aplikacji

Konieczne jest rozpoczęcie przyjmowania leków przeciwpłytkowych dopiero po konsultacji z lekarzem. Niedopuszczalne jest samoleczenie, ponieważ istnieją przeciwwskazania do ich przyjmowania i możliwe jest wystąpienie skutków ubocznych.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek nietypowe objawy lub objawy reakcji alergicznej, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

Różni specjaliści przepisują leki przeciwpłytkowe w zależności od choroby:

  • kardiolog chorób serca;
  • neurolog w chorobach naczyń mózgowych;
  • flebolog lub chirurg naczyniowy w przypadku zmian żył i tętnic kończyn dolnych.

Leki przeciwpłytkowe. Przygotowania: lista w czasie ciąży

Jeśli krążenie płodu jest upośledzone, istnieje ryzyko przerwania ciąży. Zjawisko to nazywa się niewydolnością płodu i łożyska. W przypadku upośledzenia dostarczania tlenu z krwią u płodu rozwija się ciężka hipoksja, która grozi nie tylko odchyleniami w jego rozwoju, ale także śmiercią. Podczas diagnozowania takiej patologii wymagane jest natychmiastowe leczenie, które polega na poprawie przepływu krwi, zmniejszeniu lepkości krwi. W tym celu przepisuje się leki przeciwpłytkowe, należy jednak pamiętać, że nie wszystkie leki z tej grupy są bezpieczne w czasie ciąży. Dopuszczalne jest wykorzystanie tylko niektórych środków.

Skutki uboczne

Leki przeciwpłytkowe mogą powodować następujące działania niepożądane:

  • Reakcje alergiczne.
  • Odurzenie ciała.
  • Krwawienie i krwotok, zapalenie naczyń, obniżone ciśnienie krwi.
  • Zaburzenia w pracy układu pokarmowego.
  • Ból serca, mięśni, stawów.
  • Arytmia, duszność.
  • Zaburzenia dysuryczne, krew w moczu, powiększenie wątroby i śledziony.
  • Problemy ze snem, drżenie i niedowład kończyn, zaburzenia emocjonalne.

„Courantil”

Lek jest bardzo popularny ze względu na to, że ciąża i karmienie piersią nie znajdują się na liście jego przeciwwskazań. Substancja czynna „Curantila” to opisany wcześniej dipirydamol, który rozszerza naczynia krwionośne, a także hamuje tworzenie się skrzepliny. Lek poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, zapewniając dostarczenie wymaganej ilości tlenu. Dzięki temu K „urantil” może być stosowany w przypadku wystąpienia patologii układu sercowo-naczyniowego u kobiety ciężarnej. Jednak głównym wskazaniem do przepisywania go kobietom w ciąży jest niewydolność łożyska. Poprawiając właściwości reologiczne krwi i rozszerzając naczynia krwionośne, zapobiega się niedrożności naczyń łożyska, dzięki czemu płód nie cierpi na niedotlenienie. Dodatkową zaletę leku można nazwać działaniem immunomodulującym. Lek stymuluje produkcję interferonu, w wyniku czego zmniejsza się ryzyko rozwoju chorób wirusowych u matki. Chociaż „Curantil” może być stosowany w okresie ciąży i laktacji, powinien być przepisywany tylko wtedy, gdy jest to wskazane. Przyjmując lek należy ograniczyć spożycie herbaty i kawy, gdyż zmniejszają one jego skuteczność. Leki przeciwpłytkowe to leki (wymienione powyżej), których nie należy łączyć z takimi napojami. Chociaż w czasie ciąży i tak nie zaleca się ich angażowania.

Leki przeciwpłytkowe, których lista leków ma dziesiątki nazw, są skutecznie stosowane w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego. Należy jednak mieć świadomość możliwych powikłań związanych z niską lepkością krwi i zahamowaniem krzepnięcia. Leki przeciwpłytkowe - leki, które można stosować tylko pod nadzorem lekarza prowadzącego, dobierze on wymaganą dawkę i przebieg terapii.

Jak klasyfikowane są leki??

W zapobieganiu chorobom i leczeniu objawów żylaków nóg nasi czytelnicy polecają spray "NOVARIKOZ", który jest wypełniony ekstraktami roślinnymi i olejkami, dlatego nie może szkodzić zdrowiu i praktycznie nie ma przeciwwskazań

  1. Kwas trifluzyjny, indobufen i acetylosalicylowy (a także inne inhibitory metabolizmu kwasu arachidonowego).
  2. Dipirydamol i inne leki zwiększające zawartość cyklicznego monofosforanu adenazyny.
  3. Clopidogrep, tyklopidyna (a także inne leki blokujące receptory adenozynodifosforanu).
  4. Framon, lamifiban (i inne leki będące antagonistami receptorów glikoproteinowych).

W profilaktyce chorób i leczeniu objawów żylaków na nogach nasi czytelnicy radzą żel przeciwżylakowy „VariStop”, wypełniony ekstraktami roślinnymi i olejkami, delikatnie i skutecznie usuwa objawy choroby, łagodzi objawy, tonizuje, wzmacnia naczynia krwionośne.

Dodatkowe zalecenia

Terapia urządzeniami będzie tak skuteczna, jak to tylko możliwe, jeśli będą przestrzegane pewne zasady:

  • zapewnić amortyzację kończyny podczas transportu pacjenta na miejsce zabiegu;
  • nie podnosić ciężarów (ładunek ważący więcej niż 5 kilogramów);
  • obecność butów ortopedycznych;
  • okresowy odpoczynek pacjenta przez 1,5 - 2 godziny.

Leczenie będzie bardziej produktywne, jeśli inne metody terapii będą stosowane jednocześnie z sesjami wibroakustycznymi, ponieważ najbardziej wyraźny efekt jest możliwy tylko przy zintegrowanym podejściu do leczenia.

W przypadku silnego bólu zlokalizowanego w pięcie uzasadnione jest dodatkowe stosowanie urządzenia zarówno w dzień, jak iw nocy..

W niektórych przypadkach wynik leczenia wydaje się pacjentom nieoczekiwany: ból w okolicy ostrogi tylko się nasila. Łącząc przebieg terapii z przyjmowaniem leków przeciwzapalnych, pacjent musi ukończyć kurs. Nie udowodniono, że urządzenie jest skuteczne klinicznie. Kilka dużych badań wykazało, że wersja urządzenia na podczerwień może poważnie uszkodzić skórę..

  • nie podnoś ciężarów, unikaj obrażeń;
  • nie przepracowuj się, odpoczywaj co najmniej godzinę w ciągu dnia;
  • zminimalizować czas spędzony w transporcie;
  • zwracaj uwagę na płynność ruchu podczas chodzenia, szczególnie podczas oparcia na pięcie;
  • wchodząc lub schodząc po schodach, skup się na zdrowej nodze, postaw pacjenta na zdrowej;
    Spokojny styl życia
  • wykluczyć bieganie, skakanie, ciężki ruch;
  • nie zaniedbuj komfortu i wygody swoich stóp przy wyborze pięknych butów;
  • w trakcie terapii, ponieważ łagodzi, stopniowo zwiększać obciążenie chorej nogi, na tyle powoli, aby nie doszło do nawrotu.

Na początku leczenia „Vitafonem” ból może się nasilić, a proces może się pogorszyć. Nie rezygnuj z leczenia, jest to spowodowane zwiększonym przepływem krwi i procesami odpornościowymi spowodowanymi falami mikrowibracji. Środki przeciwbólowe nie złagodzą zwiększonego bólu - wystarczy poczekać kilka dni, aż układ odpornościowy dostosuje się do nowych warunków.

Vitafon-T

To popularny model jednostki głównej. Różni się mobilnością dzięki przenośnemu zasilaczowi. Do podłączenia urządzenia używany jest prąd przemienny. Można go używać nawet w samochodzie, z wyjątkiem ambulatoryjnej i domowej. To urządzenie zostało zarejestrowane w 2003 roku. Dodano funkcję timera, która automatycznie wyłącza urządzenie po sesji użytkowania. Ponadto urządzenie może działać pod napięciem w samochodzie.

Z urządzenia Vitafon-T można korzystać podczas jazdy. Aby zapewnić łatwość użytkowania i długotrwałe użytkowanie, opracowano specjalną torbę. Urządzenie jest nie tylko w nim przechowywane, ale także używane. Do urządzenia dołączony jest zasilacz, który chroni złącze wtykowe przed uszkodzeniem. Torba zawiera wygodne pokrowce na wibrafony. Sznury można zablokować. Na mankiety jest przeznaczona specjalna przegroda. Wszystkie te zalety czynią urządzenie prostym w obsłudze i chronią przed uszkodzeniami..

Więcej Informacji Na Temat Zakrzepicy Żył Głębokich

Guz na wewnętrznej i zewnętrznej stronie uda

Objawy Guzki podskórne pojawiają się na ciele człowieka z różnych powodów i często powodują dyskomfort. Guz na wewnętrznej stronie uda lub innej części nogi może wiązać się z uszkodzeniem zarówno kości, jak i tkanki miękkiej kończyny.

Środki przeciwbólowe na owrzodzenie troficzne

Objawy Silne tabletki przeciwbólowe na owrzodzenia troficzne są obowiązkowym elementem terapii, ponieważ bez nich pacjent odczuwa silny dyskomfort. Środki znieczulające są reprezentowane przez różne grupy farmaceutyków, co pozwala wybrać lek o optymalnym składzie i działaniu..

Zablokowanie żył kończyn dolnych

Objawy Tworzenie się skrzepów krwi w żyłach kończyn dolnych jest dość powszechne. Zablokowanie żył głębokich w medycynie nazywa się zakrzepicą lub zakrzepicą żył. Tworzenie się skrzepów krwi w żyłach powierzchownych, któremu towarzyszy ich stan zapalny, to zakrzepowe zapalenie żył.