logo

Lista leków przeciwzakrzepowych, mechanizm działania oraz przeciwwskazania i skutki uboczne

A antykoagulanty to grupa farmaceutyków, które wpływają na krzepnięcie krwi: gwałtownie zmniejsza się, zmieniają się właściwości reologiczne tkanki, staje się płynny i łatwiej przechodzi przez naczynia, ale ryzyko niekontrolowanych procesów jest poważnie zwiększone. Przede wszystkim krwawienie.

Leki tego typu są znacznie silniejsze niż leki przeciwpłytkowe, do których są podobne. Surowo zabrania się przyjmowania takich leków bez powołania specjalisty leczącego. Wymagane jest sterowanie dynamiczne, ciągłe monitorowanie.

Mimo całego niebezpieczeństwa, ze względu na niekwestionowaną skuteczność, w większości przypadków konieczne jest stosowanie tego typu leków. W jakich sytuacjach i co musisz wiedzieć?

Klasyfikacja i mechanizm działania

Podział dokonywany jest ze względu na charakter działania, aktywność farmakologiczną oraz sposób w jaki lek wpływa na organizm pacjenta.

Klasyfikacja antykoagulantów jest raczej słaba, istnieją dwa główne typy: działanie bezpośrednie i pośrednie. Ale obejmują one więcej niż potrzeby terapeutyczne we wszystkich przypadkach klinicznych..

Bezpośredni

W sercu koagulacji (procesu krzepnięcia krwi) w normalnych warunkach działa grupa określonych substancji. Zapewniają agregację ukształtowanych komórek, szybkie zamknięcie rany lub odcinka naczynia zniszczonego pod wpływem czynnika mechanicznego lub innego.

Głównym związkiem tego typu jest trombina. Bezpośrednio działające leki przeciwzakrzepowe wpływają na jego działanie, przy czym stężenie składnika pozostaje na tym samym poziomie.

Trombina jest nadal wytwarzana i wykrywana podczas badania krwi. Ale przestaje działać, co jest podstawą pracy bezpośrednich antykoagulantów.

Leki tego typu są uważane za złoty standard w leczeniu doraźnym. Jednak ze względu na agresywne działanie farmakologiczne, stosowanie tej podgrupy leków jest zdecydowanie odradzane ze względu na długi czas trwania kursu terapeutycznego..

Leki są szybko metabolizowane, przetwarzane i wydalane. Korzystny efekt nie trwa długo, skutki uboczne są poważne, aż do masywnego krwawienia.

Dlatego bez nadzoru hematologa takich leków nie można stosować..

Pośredni

Ta podgrupa farmaceutyków ma złożony mechanizm działania ze względu na możliwości aktywnych składników wchodzących w skład leku.

Przydatny wynik różni się radykalnie od wyniku poprzedniej grupy leków..

Pośrednie antykoagulanty wpływają na trombinę, całkowicie neutralizując związek, niszcząc go. Ponadto oddziałują na inne czynniki krzepnięcia, wpływając pośrednio na szybkość agregacji powstałych krwinek..

Oprócz właściwego działania upłynniającego leki tego typu pomagają normalizować odżywianie tkanek mięśnia sercowego, rozluźniać mięśnie naczyń, usuwać także sole organiczne, przywracać stężenie cholesterolu.

Ze względu na stosunkowo mniej agresywne stosowanie leki te mogą być używane przez długi czas.

Skutki uboczne są również poważne, a ryzyko ich rozwoju przy niekontrolowanym stosowaniu jest duże. Niedopuszczalne jest samodzielne podjęcie tej podgrupy..

Nie można jednoznacznie mówić o tym, które leki są lepsze. Wszystko zależy od konkretnego przypadku klinicznego.

Bezpośrednie antykoagulanty

Wśród możliwych wskazań do stosowania:

  • Zakrzepica dowolnej lokalizacji. Z reguły proces ten wpływa na duże naczynia kończyn dolnych. Charakterystyczną cechą jest tworzenie się skrzepów z powstałych komórek i białko-fibryny, blokujących światło struktur.

Normalne krążenie zmienia się, staje się słabe i niewystarczające do odżywienia tkanek. Antykoagulanty mogą pomóc w początkowych etapach procesu patologicznego. Wtedy nie możesz obejść się bez trombolitycznych.

  • TELA. Choroba tętnic płucnych. Często występuje w praktyce specjalistów. Towarzyszy temu szybki wzrost ciśnienia, problemy w pracy serca. Jeśli nakładanie się światła naczynia nie jest tak duże, nadal istnieje szansa na powrót do zdrowia. Jako pomocniczy środek przeciwzakrzepowy stosuje się bezpośrednie antykoagulanty.
  • Zakrzepowe zapalenie żył. Typowe jest tworzenie się skrzepów z jednoczesnym rozwojem procesu zapalnego w części naczyń. Towarzyszy mu znacznie poważniejszy stan, powrót do zdrowia przeprowadza się w szpitalu.
  • Angina pectoris. Ostre zaburzenie przepływu krwi w strukturach serca, jednak stopień zaburzenia nie osiągnął jeszcze punktu krytycznego. Dlatego nie dochodzi do rozległej śmierci tkanek narządu mięśniowego. Nadal jest szansa na wyzdrowienie i bez konsekwencji.
  • Zawał mięśnia sercowego w ostrej fazie. Stosowanie antykoagulantów jest możliwe na każdym etapie procesu patologicznego. Największy korzystny efekt obserwuje się przy podawaniu w początkowej fazie. W okresie rehabilitacji po zawale mięśnia sercowego odbiór jest konieczny ze względu na wysokie ryzyko powstania skrzepu.
  • Zespół DIC w fazie zmiany zakrzepowej.
  • Choroby autoimmunologiczne nerek, a także ogólnoustrojowe procesy patologiczne, takie jak toczeń rumieniowaty. Aplikacja jest możliwa na każdym etapie.
  • Zaburzenia mikrokrążenia. W ramach środków zapobiegawczych. Jednak stosowanie antykoagulantów jest dozwolone tylko w przypadku krótkich kursów. Pod okiem specjalisty.
  • Hemoroidy. Jako maść do użytku zewnętrznego.

Lista leków

Miejscowa heparyna jest klasyczną formą leczenia. Jest przepisywany na krwiaki, na początkowych etapach żylaków.

Stężenie substancji czynnej jest minimalne, dlatego prawdopodobieństwo wystąpienia skutków ubocznych przy prawidłowym stosowaniu jest znikome.

Lista bezpośrednich antykoagulantów: Heparyna, Lyoton, Venolife, Hepatrombin, Maść heparynowa. Częściowo składnik jest obecny w maści Troxevasin.

Środki do odbioru wewnętrznego. Stosowany w leczeniu chorób ogólnoustrojowych, gdy nie można ograniczyć miejscowej ekspozycji.

Obejmuje to dwa podtypy leków:

  • Pierwsza z nich to heparyny drobnocząsteczkowe. Lista nazw leków: Clexane, Clevarin, Fragmin, Fraxiparin, Gemapaksan, Troparin. Zapewniają szybki efekt i są stosunkowo silne, w mniejszym stopniu wpływają na inne czynniki krzepnięcia oprócz trombiny. Stosuje się je zgodnie ze wskazaniami, jako środek doraźny lub w leczeniu chorób przewlekłych.
  • Drugie to heparyny o średniej masie cząsteczkowej. Nazwa zwyczajowa - Cybernin.

Lista leków przeciwzakrzepowych jest znacznie szersza, jednak te kluczowe prezentowane na rynku farmaceutycznym opierają się właśnie na nazwie substancji..

Przeciwwskazania

Typowe przyczyny odmowy użytkowania:

  • Krwawienie z dowolnej lokalizacji. Nie można uniknąć intensyfikacji procesu, który ostatecznie doprowadzi do śmierci pacjenta.
  • Sprawdzone zaburzenia krzepnięcia. Z różnymi chorobami, czy to trombocytopatią, zaburzeniami produkcji specjalnych substancji zaangażowanych w agregację utworzonych komórek.
  • Udar krwotoczny. Towarzyszy mu zniszczenie naczynia w okolicy mózgu. Przy równoległym stosowaniu bezpośrednich antykoagulantów rozwija się duży krwiak uciskający tkanki nerwowe. To jest droga do śmierci.
  • Tętniaki. Występy ścian tętnic.
  • Złośliwe nadciśnienie. Stabilny szybki wzrost ciśnienia do poziomów krytycznych.
  • Patologia przewodu żołądkowo-jelitowego. Szczególnie owrzodzący z natury, potencjalnie zdolny do wywołania krwawienia.
  • Ostatnio wykonywane operacje. Dowolna lokalizacja.
  • Indywidualna nietolerancja składników leków. Reakcje alergiczne.

Lista nie jest kompletna. Wymagana jest ocena listy w adnotacji do określonej nazwy.

Skutki uboczne

  • Krwawienie.
  • Tworzenie krwiaka.
  • Objawy dyspeptyczne.
  • Przebarwienia skóry, bladość.
  • Ból głowy, osłabienie. Zaburzenia układu nerwowego.
  • Wysypka. Reakcje alergiczne.

Pośrednie antykoagulanty

Wskazania do stosowania:

  • Nawroty zawału mięśnia sercowego. Powtarzające się epizody ostrych zaburzeń krążenia w tkankach serca. Występują głównie u starszych pacjentów. Ostrożnie używaj narkotyków..
  • Przewlekła niewydolność serca.
  • Trwała zakrzepica, zwłaszcza żył głębokich kończyn dolnych przy nieskutecznym zastosowaniu innych środków.
  • Uszkodzenia tętnic płucnych. W systemie ze specjalistycznymi lekami, głównie trombolitycznymi. Jednak ich łączenie należy wykonywać bardzo ostrożnie, ponieważ ryzyko śmiertelnego krwawienia jest wysokie..

Oprócz wskazanych wskazań można wyróżnić opisane powyżej podstawy. Z tą różnicą, że pośrednie antykoagulanty są rzadziej stosowane w ostrych stanach, ich powołanie przeprowadza się w przypadku przewlekłych chorób serca, naczyń krwionośnych, zaburzeń hematologicznych.

Lista leków

Lista pośrednich antykoagulantów obejmuje trzy nazwy:

  • Warfaryna. Jest dostępny w postaci tabletek do podawania doustnego i jest przepisywany pacjentom w większości przypadków. Między innymi jest uważany za najbezpieczniejszy i najbardziej skuteczny. Ważnym plusem jest duża zależność od dawki. Im wyższe stężenie we krwi, tym poważniejszy pozytywny efekt.

Jednocześnie, gdy tylko lek zostanie anulowany, negatywne zjawiska, efekty uboczne szybko znikają. Wszechstronność i elastyczność Warfaryny sprawiają, że jest ona niezbędna w leczeniu większości patologii.

  • Neodikumaryna. Jest przepisywany stosunkowo rzadko w ostrych przypadkach. Jednocześnie stosowanie leku wymaga systematycznego przyjmowania, ponieważ pozytywny efekt nie pojawia się natychmiast, ale stopniowo, w miarę gromadzenia się składnika aktywnego w organizmie..
  • Acenocoumarol. Używany jako skuteczny odpowiednik nietolerancji wobec poprzedniej nazwy.

Leki pośrednie są stosowane ściśle według wskazań, pomimo większego bezpieczeństwa i zmienności pozytywnego efektu.

Przeciwwskazania

Powody odmowy stosowania pośrednich leków przeciwkagulacyjnych są mniej więcej takie same, jak w przypadku leków działających bezpośrednio.

Dodatkowe to ciąża i groźba poronienia. Również skłonność do krwawień z macicy.

Generalnie podczas ciąży i karmienia piersią nie należy przepisywać leków upłynniających i zmieniających właściwości reologiczne. To uniwersalna podstawa niepowodzenia.

Nie zaleca się stosowania leków korygujących zaburzenia u dzieci. Ponieważ antykoagulanty mogą spowalniać tworzenie się kości, powodują problemy krwotoczne.

Specyficznymi przeciwwskazaniami są ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. W takim przypadku leki tylko zaszkodzą, pogorszą sytuację..

Skutki uboczne

Zasadniczo występują te same działania niepożądane, jak w przypadku stosowania bezpośrednich antykoagulantów. Często powstają krwiaki, rozwija się krwawienie.

Pacjenci spotykają się z procesami dyspeptycznymi (zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, naprzemienne zaburzenia stolca).

Często występują reakcje alergiczne, takie jak wysypki skórne. Rzadziej inne, cięższe formy zaburzeń: obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze złożoną nietolerancją pewnej grupy leków. Wielowartościowa reakcja alergiczna.

Mianowanie antykoagulantów odbywa się ściśle według wskazań, nie są to środki, które można stosować arbitralnie. Ryzyko jest zbyt duże, nie można w ten sposób osiągnąć pozytywnego działania. Warto skontaktować się z hematologiem.

Co to są antykoagulanty, które z nich są klasyfikowane jako leki bezpośrednie i pośrednie

Aby uniknąć powstawania zakrzepów krwi, jako niebezpiecznych zakrzepów krwi, w klasyfikacji leków istnieje grupa farmakologiczna zwana antykoagulantami - lista leków znajduje się w każdym podręczniku medycznym. Takie leki zapewniają kontrolę lepkości krwi, zapobiegają wielu patologicznym procesom i skutecznie leczą poszczególne choroby układu krwiotwórczego. Aby powrót do zdrowia był ostateczny, pierwszym krokiem jest zidentyfikowanie i usunięcie czynników krzepnięcia..

Co to są antykoagulanty

Są to przedstawiciele odrębnej grupy farmakologicznej, produkowanej w postaci tabletek i zastrzyków, które mają na celu zmniejszenie lepkości krwi, zapobieganie zakrzepicy, zapobieganie udarowi, w kompleksowej terapii zawału mięśnia sercowego. Takie leki nie tylko skutecznie zmniejszają krzepliwość ogólnoustrojowego przepływu krwi, ale także utrzymują elastyczność ścian naczyń. Przy zwiększonej aktywności płytek antykoagulanty blokują tworzenie się fibryny, co jest istotne dla skutecznego leczenia zakrzepicy.

Wskazania do stosowania

Antykoagulanty są stosowane nie tylko w skutecznej profilaktyce zakrzepicy z zatorami, taka wizyta jest odpowiednia ze zwiększoną aktywnością trombiny i potencjalnym zagrożeniem tworzenia się skrzepów niebezpiecznych dla ogólnoustrojowego przepływu krwi w ścianach naczyń. Stężenie płytek krwi stopniowo spada, krew nabiera dopuszczalnego natężenia przepływu, choroba ustępuje. Lista leków dopuszczonych do użytku jest obszerna i są przepisywane przez specjalistów na:

  • miażdżyca;
  • choroby wątroby;
  • Zakrzepica żył;
  • choroby naczyniowe;
  • zakrzepica żyły głównej dolnej;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa;
  • skrzepy krwi żył hemoroidalnych;
  • zapalenie żyły;
  • urazy o różnej etiologii;
  • żylaki.
  • Jak szybko pozbyć się trądziku na twarzy w domu
  • Choroba błony maziowej kolana
  • Domowa pieczeń wieprzowa bez cebuli

Klasyfikacja

Korzyści płynące z naturalnych antykoagulantów są oczywiste, które są syntetyzowane przez organizm i przeważają w stężeniach wystarczających do kontrolowania lepkości krwi. Jednak naturalne inhibitory krzepnięcia mogą być podatne na szereg procesów patologicznych, dlatego konieczne staje się wprowadzenie syntetycznych antykoagulantów do złożonego schematu leczenia. Przed ustaleniem listy leków pacjent powinien skontaktować się z lekarzem prowadzącym, aby wykluczyć potencjalne komplikacje zdrowotne.

Bezpośrednie antykoagulanty

Lista takich leków ma na celu hamowanie aktywności trombiny, zmniejszanie syntezy fibryny i normalną czynność wątroby. Są to heparyny o działaniu miejscowym, podawane podskórnie lub dożylnie, niezbędne w leczeniu żylaków kończyn dolnych. Składniki aktywne są produktywnie wchłaniane do krążenia ogólnoustrojowego, działają przez cały dzień, skuteczniej podawane podskórnie niż doustnie. Wśród heparyn drobnocząsteczkowych lekarze wyróżniają następującą listę leków przeznaczonych do stosowania miejscowego, dożylnego lub wewnętrznego:

  • Fraxiparine;
  • Żel Lioton;
  • Clexane;
  • Maść heparynowa;
  • Fragmin;
  • Hepatrombina;
  • Wodorocytrynian sodu (heparyna jest podawana dożylnie);
  • Clevarin.

Pośrednie antykoagulanty

Są to długo działające leki, które działają bezpośrednio na krzepliwość krwi. Pośrednie antykoagulanty przyczyniają się do powstawania protrombiny w wątrobie, zawierają cenne dla organizmu witaminy w składzie chemicznym. Na przykład warfaryna jest przepisywana na migotanie przedsionków i sztuczne zastawki serca, podczas gdy zalecane dawki aspiryny są w praktyce mniej wydajne. Lista leków to następująca klasyfikacja serii kumaryn:

  • monokumaryny: Warfaryna, Sinkumar, Mrakumar;
  • indandions: Phenilin, Omefin, Dipaxin;
  • dikumaryny: dikumaryna, tromexan.
  • Jak ugotować pyszną soczewicę
  • Pilnik do pięt
  • Pieczeń w garnkach w piekarniku: przepisy

Aby szybko normalizować krzepliwość krwi i zapobiegać zakrzepicy naczyniowej po zawale mięśnia sercowego lub udarze, lekarze zdecydowanie zalecają doustne leki przeciwzakrzepowe zawierające w składzie chemicznym witaminę K. Tego rodzaju leki przepisuj na inne patologie układu sercowo-naczyniowego, skłonne do przewlekłych nawrotów. W przypadku braku rozległej choroby nerek należy podkreślić następującą listę doustnych leków przeciwzakrzepowych:

  • Sincumar;
  • Warfarex;
  • Acenokumarol;
  • Neodikumaryna;
  • Phenylin.

Antykoagulanty PLA

To nowa generacja doustnych i pozajelitowych antykoagulantów, opracowywanych przez współczesnych naukowców. Wśród zalet takiej recepty jest szybki efekt, pełne bezpieczeństwo pod względem ryzyka krwawienia oraz odwracalne zahamowanie trombiny. Jednak są też wady takich doustnych antykoagulantów, a oto ich lista: krwawienie do przewodu pokarmowego, obecność skutków ubocznych i przeciwwskazań. Ponadto, aby zapewnić długotrwały efekt terapeutyczny, inhibitory trombiny należy przyjmować przez długi czas, bez naruszania zalecanych dawek dziennych..

Leki są uniwersalne, ale ich działanie w chorym organizmie jest bardziej selektywne, tymczasowe i wymaga długotrwałego stosowania. W celu normalizacji krzepnięcia krwi bez poważnych powikłań zaleca się przyjmowanie jednego z podanych leków doustnych antykoagulantów nowej generacji:

  • Apixaban;
  • Rywaroksaban;
  • Dabigatran.

Cena antykoagulantu

Jeśli konieczne jest jak najszybsze zmniejszenie krzepliwości krwi, lekarze ściśle ze względów medycznych zalecają przyjmowanie antykoagulantów - lista leków jest obszerna. Ostateczny wybór zależy od właściwości farmakologicznych konkretnego leku, kosztu w aptekach. Ceny są różne, ale efekt terapeutyczny wymaga większej uwagi. Poniżej możesz bardziej szczegółowo zapoznać się z cenami w Moskwie, ale nie zapomnij o głównych kryteriach takiego zakupu. Więc:

Nazwa antykoagulanta - z listy leków

Wideo

Recenzje

Marina, 29 lat Od dzieciństwa mam zaburzenia krzepliwości krwi. Nie wiedziałem nic o antykoagulantach jako grupie farmakologicznej. Lekarz zalecił codzienne przyjmowanie tabletki aspiryny. Tak więc od kilku lat kontynuuję tę procedurę. Ponieważ nie ma problemów zdrowotnych, myślę, że ten lek działa. Tani i zły.

Alexandra, 37 lat Z listy wybrałem dla siebie lek Rivaroxaban. Lek jest nowy, ale skuteczny - zapewnia skuteczną profilaktykę zakrzepicy. W naszej rodzinie taka choroba jest dziedziczona przez linię żeńską, więc zawczasu martwiłem się o publicznie dostępne środki zapobiegawcze. Lek jest niedrogi, bez reklamacji.

Victoria, 32 lata Od kilku lat mam żylaki. Żyły nie tylko powodowały silny kompleks niższości, ale także okresowo bolały. Pomógł mi lek Lioton żel z listy bezpośrednich antykoagulantów. Lek działa szybko, dodatkowo łagodzi wzmożone zmęczenie kończyn po całym dniu pracy.

Valentina, 41 lat Z listy leków mogę pochwalić warfarynę, która działa szybko i celnie na problemy zdrowotne. Rok temu lekarz zdiagnozował u mnie microstroke i dla mnie było to zupełnie nieoczekiwane - najwyraźniej cierpiała na nogach. Natychmiast przepisali ten lek do szybkiej rehabilitacji. Lek pomógł, skutki uboczne nie wystąpiły, chociaż były zagrożone.

Antykoagulanty: lista leków

Różne choroby naczyniowe prowadzą do tworzenia się skrzepów krwi. Prowadzi to do bardzo niebezpiecznych konsekwencji, jak na przykład może dojść do zawału serca lub udaru. Aby rozrzedzić krew, lekarz może przepisać leki zmniejszające krzepliwość krwi. Nazywa się je antykoagulantami i stosuje się je w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi w organizmie. Pomagają blokować tworzenie się fibryny. Najczęściej stosuje się je w sytuacjach, gdy zwiększa się krzepliwość krwi w organizmie..

Może powstać z powodu problemów, takich jak:

  • Żylaki lub zapalenie żył;
  • Skrzepliny żyły głównej dolnej;
  • Skrzepy żył hemoroidalnych;
  • Uderzenie;
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Uraz tętnicy w obecności miażdżycy;
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa;
  • Wstrząs, uraz lub posocznica mogą również prowadzić do zakrzepów krwi.

Aby poprawić stan krzepnięcia krwi, stosuje się antykoagulanty. Jeśli wcześniej używali aspiryny, teraz lekarze opuścili tę technikę, ponieważ istnieją znacznie skuteczniejsze leki.

Co to są antykoagulanty, farmaceutyczne. efekt

Antykoagulanty to leki rozrzedzające krew, a także zmniejszające ryzyko innych zakrzepów krwi, które mogą wystąpić później. Rozróżnij bezpośrednie i pośrednie antykoagulanty.

Bezpośrednie i pośrednie antykoagulanty

Rozróżnij bezpośrednie i pośrednie antykoagulanty. Te pierwsze szybko rozrzedzają krew i są wydalane z organizmu w ciągu kilku godzin. Te ostatnie gromadzą się stopniowo, zapewniając efekt terapeutyczny w przedłużonej formie..

Ponieważ leki te zmniejszają krzepliwość krwi, niemożliwe jest samodzielne zmniejszenie lub zwiększenie dawki, a także skrócenie czasu podawania. Leki stosuje się zgodnie ze schematem przepisanym przez lekarza.

Bezpośrednie antykoagulanty

Bezpośrednie antykoagulanty zmniejszają syntezę trombiny. Ponadto hamują tworzenie się fibryny. Antykoagulanty są skierowane na wątrobę i hamują tworzenie się skrzepów krwi.

Bezpośrednie antykoagulanty są dobrze znane każdemu. Są to heparyny do działania miejscowego oraz do podawania podskórnego lub dożylnego. W kolejnym artykule znajdziesz jeszcze więcej informacji o maściach heparynowych.

Na przykład akcja lokalna:

  • Maść heparynowa;
  • Żel Lyoton;
  • Hepatrombina;
  • Bezproblemowy. Recenzje żelu Trombless można znaleźć tutaj.

Leki te są stosowane w zakrzepicy żylnej kończyn dolnych w celu leczenia i zapobiegania tej chorobie.

Mają wyższy wskaźnik penetracji, ale mają mniejszy efekt niż leki dożylne.

Heparyny do podawania:

  • Fraxiparine;
  • Clexane;
  • Fragmin;
  • Clevarin.

Antykoagulanty są zwykle wybierane do określonych celów. Na przykład Clivarin i Troparin są stosowane w celu zapobiegania zatorom i zakrzepicy. Clexane i Fragmin - na dusznicę bolesną, zawał serca, zakrzepicę żylną i inne problemy.

Fragmin jest stosowany do hemodializy. Antykoagulanty są stosowane, gdy istnieje ryzyko powstania zakrzepów we wszystkich naczyniach, zarówno tętnic, jak i żył. Działanie leku utrzymuje się przez cały dzień.

Pośrednie antykoagulanty

Pośrednie antykoagulanty są tak nazwane, ponieważ wpływają na tworzenie protrombiny w wątrobie i nie wpływają bezpośrednio na sam krzepnięcie. Ten proces jest długi, ale dzięki temu efekt przedłuża się..

Są podzielone na 3 grupy:

  • Monokumaryny. Należą do nich: Warfaryna, Sinkumar, Mrakumar;
  • Dikumaryny to Dikumarin i Tromexan;
  • Indandions to Phenilin, Omefin, Dipaxin.

Najczęściej lekarze przepisują warfarynę. Leki te są przepisywane w dwóch przypadkach: z migotaniem przedsionków i sztucznymi zastawkami serca.

Pacjenci często pytają, jaka jest różnica między aspiryną cardio a warfaryną i czy jeden lek można zastąpić innym?

Eksperci odpowiadają, że Aspiryna cardio jest przepisywana, jeśli ryzyko udaru nie jest wysokie.

Warfaryna jest znacznie skuteczniejsza niż aspiryna, poza tym lepiej jest przyjmować ją przez kilka miesięcy, a nawet przez całe życie.

Aspiryna zjada wyściółkę żołądka i jest bardziej toksyczna dla wątroby.

Pośrednie antykoagulanty zmniejszają wytwarzanie substancji wpływających na krzepnięcie, zmniejszają też produkcję protrombiny w wątrobie i są antagonistami witaminy K.

Pośrednie antykoagulanty obejmują antagonistów witaminy K:

  • Sincumar;
  • Warfarex;
  • Phenylin.

Witamina K bierze udział w procesie krzepnięcia krwi, a pod wpływem warfaryny jej funkcje są upośledzone. Pomaga zapobiegać odrywaniu się skrzepów krwi i blokowaniu naczyń krwionośnych. Ten lek jest często przepisywany po zawale mięśnia sercowego..

Istnieją bezpośrednie i selektywne inhibitory trombiny:

Bezpośredni:

  • Angiox i Pradaxa;

Selektywny:

Wszelkie leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim i pośrednim są przepisywane tylko przez lekarza, w przeciwnym razie istnieje wysokie ryzyko krwawienia. Pośrednie antykoagulanty gromadzą się w organizmie stopniowo.

Są używane tylko ustnie. Niemożliwe jest natychmiastowe przerwanie leczenia, konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki leku. Nagłe odstawienie leku może spowodować zakrzepicę. W przypadku przedawkowania tej grupy może rozpocząć się krwawienie..

Stosowanie antykoagulantów

Kliniczne stosowanie antykoagulantów jest zalecane w przypadku następujących chorób:

  • Zawał płuc i mięśnia sercowego;
  • Udar zatorowy i zakrzepowy (z wyjątkiem krwotocznego);
  • Zakrzepica żył i zakrzepowe zapalenie żył;
  • Zator naczyń różnych narządów wewnętrznych.

Jako środek zapobiegawczy może być stosowany do:

  • Miażdżyca tętnic wieńcowych, naczyń mózgowych i tętnic obwodowych;
  • Reumatyczne wady serca mitralnego;
  • Zakrzepica żył;
  • Okres pooperacyjny, aby zapobiec zakrzepom krwi.

Naturalne antykoagulanty

Dzięki procesowi krzepnięcia krwi organizm sam zadbał o to, aby zakrzep nie wyszedł poza chore naczynie. Jeden mililitr krwi może pomóc w krzepnięciu całego fibrynogenu w organizmie.

Dzięki swojemu ruchowi krew zachowuje stan płynny, a także dzięki naturalnym koagulantom. Naturalne koagulanty powstają w tkankach, a następnie dostają się do krwiobiegu, gdzie zapobiegają aktywacji krzepnięcia krwi.

Te antykoagulanty obejmują:

  • Heparyna;
  • Antytrombina III;
  • Makroglobulina alfa-2.

Leki przeciwzakrzepowe - lista

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim wchłaniają się szybko, a czas ich działania nie przekracza jednego dnia przed ponownym podaniem lub zastosowaniem.

Pośrednie antykoagulanty gromadzą się we krwi tworząc efekt kumulacyjny.

Nie należy ich od razu anulować, ponieważ może to przyczynić się do zakrzepicy. Po zażyciu stopniowo zmniejszają dawkę.

Bezpośrednie miejscowe antykoagulanty:

  • Maść heparynowa;
  • Żel Lyoton;
  • Hepatrombina;
  • Bezproblemowy

Antykoagulanty do podawania dożylnego lub śródskórnego:

  • Fraxiparine;
  • Clexane;
  • Fragmin;
  • Clevarin.

Pośrednie antykoagulanty:

  • Girugen;
  • Girulog;
  • Argatroban;
  • Warfaryna Nycomed w tab.;
  • Phenylin w tab.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazań do stosowania antykoagulantów jest sporo, dlatego koniecznie skonsultuj się z lekarzem na temat celowości przyjmowania środków.

Nie można używać z:

  • ICD;
  • Wrzód trawienny;
  • Choroby miąższowe wątroby i nerek;
  • Septyczne zapalenie wsierdzia;
  • Zwiększona przepuszczalność naczyń;
  • Ze zwiększonym ciśnieniem z zawałem mięśnia sercowego;
  • Choroby onkologiczne;
  • Białaczka;
  • Ostry tętniak serca;
  • Choroby alergiczne;
  • Skaza krwotoczna;
  • Mięśniaki;
  • Ciąża.

Ostrożnie podczas menstruacji u kobiet. Nie zalecane dla matek karmiących.

Skutki uboczne

Przedawkowanie leków pośrednich może powodować krwawienie.

Gdy warfaryna jest przyjmowana razem z aspiryną lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (simwastyna, heparyna itp.), Zwiększa się działanie przeciwzakrzepowe.

A witamina K, środki przeczyszczające lub Paracetamol osłabi działanie Warfaryny..

Efekty uboczne podczas przyjmowania:

  • Alergia;
  • Gorączka, ból głowy;
  • Słabość;
  • Martwica skóry;
  • Zaburzenie czynności nerek;
  • Nudności, biegunka, wymioty;
  • Swędzenie, ból brzucha;
  • Łysina.

Antykoagulanty: lista leków w tabletkach

Antykoagulanty to leki przeznaczone do hamowania krzepnięcia krwi i zapobiegania powstawaniu zmian trombolitycznych. W medycynie jest przepisywany przy chorobach płuc, serca, naczyń krwionośnych, w okresie pooperacyjnym w celu zmniejszenia ryzyka powikłań.

Klasyfikacja leków i wskazania

Leki podzielono na grupy ze względu na efekt terapeutyczny i mechanizm działania na organizm. Istnieją tylko 2 rodzaje antykoagulantów: bezpośrednie i pośrednie.

Bezpośrednie antykoagulanty

Mechanizm działania leków jest związany z aktywnością składników, które przyczyniają się do unifikacji erytrocytów, leukocytów i płytek krwi, szybkiego przywrócenia integralności dotkniętych naczyń, które są uszkodzone pod wpływem czynnika sprawczego.

Głównym związkiem, na który wpływają bezpośrednie antykoagulanty, jest trombina. Składniki preparatów przestają działać bez zmiany objętości zawartości. Element strukturalny krwi jest wytwarzany w normalnych ilościach, można go wykryć za pomocą analizy laboratoryjnej.

Leki podlegają szybkiemu metabolizmowi, przetwarzaniu i eliminacji z organizmu człowieka. Efekt terapeutyczny nie jest długotrwały. Mogą wystąpić poważne działania niepożądane, w tym ciężkie krwawienie wewnętrzne. Z tego powodu leczenie bezpośrednimi antykoagulantami odbywa się pod nadzorem lekarza. Tabletki są przepisywane w leczeniu następujących chorób:

    Zakrzepica. Częściej rozpoznaje się odpowiednie zmiany w dużych naczyniach nóg, które charakteryzują się tworzeniem się skrzepów krwi, które blokują światło. W początkowych stadiach choroby można zrezygnować z antykoagulantów, które przywracają krążenie krwi. Na późniejszych etapach przepisywane są leki należące do trombolityków.

W leczeniu hemoroidów najlepsze leki mają postać maści i czopków, które są łatwiejsze w użyciu.

Pośrednie antykoagulanty

Różnica między bezpośrednimi i pośrednimi antykoagulantami jest w akcji. Te ostatnie mają złożony efekt, w przeciwieństwie do innej grupy leków. Fundusze mają wpływ na trombinę, ale nie hamują aktywności, ale całkowicie ją niszczą. Mechanizm ich działania związany jest również z wpływem na inne czynniki krzepnięcia, w tym na szybkość agregacji.

Pośrednie antykoagulanty przyczyniają się nie tylko do rozrzedzania krwi, ale także przywracają odżywienie tkanek mięśnia sercowego, łagodzą skurcz naczyń, przyspieszają wydalanie soli organicznych i nadmiaru cholesterolu z organizmu.

Biorąc pod uwagę złożone działanie, antykoagulanty mają długą listę możliwych reakcji ubocznych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.

Przepisuj fundusze na leczenie następujących warunków:

  • przewlekła niewydolność serca, migotanie przedsionków;
  • ciężka zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych, jeśli inne leki nie pomagają pozbyć się patologii;
  • powtarzający się zawał mięśnia sercowego;
  • przerwanie tętnicy płucnej (w tym przypadku leki przeciwzakrzepowe pośrednie łączy się z lekami trombolitycznymi, pomimo ryzyka wystąpienia groźnych powikłań w wyniku złożonego podania).

Pośrednie antykoagulanty są również przepisywane w przypadku chorób leczonych lekami z grupy bezpośredniej. Różnica polega na tym, że te pierwsze są częściej stosowane w chorobach przewlekłych, a drugie w leczeniu stanów ostrych.

Skuteczne leki

Bezpośrednio działające antykoagulanty występują w postaci tabletek, maści, żelu, roztworu do podawania podskórnego lub dożylnego. Składniki leków szybko wchłaniają się do krwiobiegu, efekt terapeutyczny utrzymuje się przez cały dzień. Listę bezpośrednio działających leków przeciwzakrzepowych i osobliwości ich podawania można umieścić w tabeli:

NazwaFormularz zwolnieniaDawkowanie i częstotliwość podawaniaprzybliżona cena
Maść heparynowaMaść0,5-1 g miejscowo dwa razy dziennieOd 65 rubli.
LyotonŻel3-10 cm żelu miejscowo trzy razy dziennieOd 350 rubli.
VenitanŻelCienka warstwa, bez wcierania, miejscowo, trzy razy dziennieOd 260 rubli.
FraxiparineRozwiązaniePodskórnie lub dożylnie z uwzględnieniem masy ciałaOd 2100 rub.
ClexaneRozwiązaniePodskórnie w dawce przepisanej przez lekarza prowadzącegoOd 570 rub.

Nazwy skutecznych pośrednich antykoagulantów znajdują się w tabeli:

GrupaNazwaFormularz zwolnieniaDawkowanie i częstotliwość podawaniaprzybliżona cena
MonokumarynyWarfarynaTabletyPoczątkowa dawka wynosi 10 mg na dobęOd 80 rubli.
MarcumarTabletyDawka początkowa - 4-6 tabletek ze stopniowym zmniejszaniem dziennej objętościOd 3500 rub. za opakowanie 100 szt.
SincumarTabletyDawka początkowa - 4-8 tabletek ze stopniowym zmniejszaniem dziennej objętościOd 580 rub.
DikumarynyTranexamTabletyDawkę oblicza lekarz na podstawie wskazaniaOd 250 rubli.
IndandionsOmefinTabletyDawka początkowa - 0,05 g dziennieBrak dostępnych danych
PhenylinTabletyDawka początkowa - 0,12-0,2 gw 3-4 dawkachOd 150 rubli.

Jest jeszcze jedna grupa antykoagulantów - nowa generacja, do której należą fundusze Apixaban, Rivaroxaban, Dabigatran. Trwają prace nad lekami. Zalety - szybki efekt terapeutyczny, mniej skutków ubocznych, brak ryzyka krwawienia wewnętrznego. Są one często przepisywane w celu zapobiegania udarom u osób z migotaniem przedsionków..

Przeciwwskazania do pobierania środków

Pomimo skuteczności bezpośrednich i pośrednich antykoagulantów, leki są przeciwwskazane w niektórych przypadkach:

  • w obecności wrzodziejących nowotworów narządów układu pokarmowego, co stwarza ryzyko krwawienia wewnętrznego;
  • z ciężkimi patologiami nerek, w tym sparowaną niewydolnością narządów;
  • w ciężkich chorobach wątroby, na przykład przewlekłym zapaleniu wątroby i innych, które występują z upośledzonym przepływem żółci;
  • z awitaminozą związaną z witaminą K lub kwasem askorbinowym;
  • z chorobami krwi;
  • z septycznym zapaleniem wsierdzia;

W tym drugim przypadku ograniczenie wynika ze zwiększonego ryzyka krwawienia wewnętrznego, a także rozwoju nieprawidłowości wewnątrzmacicznych u płodu. Dlatego, jeśli to możliwe, zaleca się zaprzestanie przyjmowania środków już na etapie planowania ciąży..

Zabrania się przyjmowania leków przeciwzakrzepowych po urazach obszaru mózgu, zwłaszcza mózgu. W przeciwnym razie pojawia się negatywne zjawisko w postaci zahamowania świadomości..

Możliwe reakcje uboczne

Ryzyko wystąpienia objawów negatywnych po przyjęciu leków przeciwzakrzepowych jest zwiększone, jeśli obecne są następujące czynniki:

  • wraz z rozwojem chorób, które są przeciwwskazaniami do korzystania z funduszy (niewydolność nerek itp.);
  • podczas przyjmowania innych leków, z którymi antykoagulanty są niezgodne;
  • podczas leczenia pacjentów, którzy osiągnęli wiek 65 lat;

Najczęstszym skutkiem ubocznym jest krwawienie wewnętrzne. Inne negatywne objawy obejmują:

  • objawy skórne charakterystyczne dla reakcji alergicznej organizmu: wysypka, swędzenie, pieczenie, miejsca z przekrwieniem itp.;
  • zmiany martwicze w naskórku spowodowane zakrzepicą żył i naczyń włosowatych zlokalizowane w podskórnej warstwie tłuszczu;
  • objawy zatrucia ogólnego: ból głowy, osłabienie, zespół gorączkowy;
  • objawy kliniczne z układu pokarmowego: nudności i wymioty, ból w okolicy nadbrzusza, powstawanie wrzodziejących nowotworów w jamie ustnej;
  • zaburzenie wątroby i nerek;
  • wśród odległych objawów ubocznych (pojawiających się po 1-2 tygodniach leczenia przeciwzakrzepowego) - mikro zatorowość cholesterolu, leukopenia, agranulocytoza.

Aby zapobiec rozwojowi negatywnych reakcji, przed przyjęciem leków przeciwzakrzepowych należy udać się do lekarza, który przepisze prawidłową dawkę i określi maksymalny możliwy czas trwania leczenia.

Wady antykoagulantów i interakcji

Jedną z istotnych wad terapii bezpośrednimi i pośrednimi antykoagulantami jest możliwość krwawienia wewnętrznego. Oprócz krwotoków w narządach wewnętrznych, np. W przewodzie pokarmowym, może również wystąpić w warstwie podskórnej..

Kolejną wadą leków z grupy antykoagulantów jest wysoka cena. Stosunkowo tanie produkty - zawierające w składzie warfarynę.

Pomimo przystępnej polityki cenowej leków z warfaryną, podczas leczenia wymagane jest regularne monitorowanie parametrów laboratoryjnych..

Wadą jest częste występowanie określonych działań niepożądanych. Na przykład leki zawierające heparynę powodują trombocytopenię, podczas gdy leki na bazie warfaryny powodują martwicę tkanek skóry i inne patologie naskórka..

Wadą terapii przeciwzakrzepowej jest niemożność łączenia z niektórymi lekami ze względu na rozwój określonych reakcji. Zmniejszenie efektu terapeutycznego przy kompleksowym przyjęciu:

  • z barbituranami, karbamazepiną, gryzeofulwiną, glutetymidem;
  • leki estrogenowe, hormonalne środki antykoncepcyjne;
  • chlorowodorek glinu, cholestyramina, kolestypol;
  • napoje alkoholowe (dla chronicznego alkoholizmu).

Zwiększone ryzyko krwawienia wewnętrznego i naskórkowego przy połączeniu:

  • z kwasem acetylosalicylowym, tyklopidyną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, cefalosporynami, penicylinami, fenylobutazonem, sulfinpirazonem;
  • antymetabolity, chinidyna, chinina, salicylany;
  • glukokortykoidy.

Zwiększenie efektu terapeutycznego przy kompleksowym przyjęciu:

  • z doustnymi antybiotykami, sulfonamidami;
  • z acetaminofenem, wodzianem chloralu, kwasem etakrynowym, mikonazolem;
  • z omeprazolem, kotrimoksazolem, etanolem, metronidazolem, ofloksacyną, statynami;
  • ze sterydami anabolicznymi, szczepionką przeciw grypie, tetracyklinami, hormonami tarczycy, witaminą E..

Jeśli nie można wykluczyć złożonego przyjmowania niezgodnych leków, ważne jest stałe monitorowanie stanu pacjenta (sprawdzanie szybkości krzepnięcia krwi, identyfikacja osadu w moczu, oznaczanie poziomu protrombiny itp.).

Przedawkowanie i leczenie

Odpowiednie badania i obserwacje dowiodły, że sto pojedynczych dawek leku na bazie warfaryny w zwiększonej dawce nie wywołuje poważnych negatywnych reakcji. Przedawkowaniu leków przeciwzakrzepowych z inną substancją czynną lub wielokrotnym przekroczeniu zalecanej dawki warfaryny towarzyszą następujące objawy:

  • pojawienie się krwotoków podskórnych (siniaków);
  • obecność krwi w moczu i kale;
  • wzrost ilości krwi menstruacyjnej wydzielanej u kobiet;
  • powstawanie rozległych krwiaków w odcinku szyjnym kręgosłupa, co przyczynia się do kompresji dróg oddechowych;
  • krwotoki wewnątrzczaszkowe.

Przed wchłonięciem składników aktywnych do krwi należy wywołać wymioty, wypijając dużą ilość płynu i naciskając na nasadę języka. Aby usunąć resztki leku z jelita, ofiara otrzymuje dowolny sorbent, na przykład węgiel aktywny.

Pierwsza pomoc jest zalecana w ciągu pierwszych 2 godzin po przyjęciu zwiększonej dawki leku, ponieważ później środki będą nieskuteczne.

Dalsze zabiegi rehabilitacyjne prowadzone są w warunkach stacjonarnych. W przypadku zaburzeń hemodynamicznych lub hipoksemii wykonuje się transfuzję krwi.

Antykoagulanty są przepisywane w leczeniu wielu chorób, które występują wraz ze wzrostem lepkości krwi. Aby osiągnąć maksymalny efekt terapeutyczny przed pobraniem środków, należy wykluczyć przeciwwskazania i określić stawkę dzienną, biorąc pod uwagę pierwotną patologię.

Podziel się z przyjaciółmi

Zrób coś pożytecznego, to nie potrwa długo

Co to są antykoagulanty. Lista, nazwy leków, skutki uboczne, klasyfikacja

Antykoagulanty to grupa farmaceutyków wpływających na krzepliwość krwi: gwałtownie spada, zmieniają się właściwości reologiczne tkanki, staje się płynny i łatwiej przechodzi przez naczynia, ale ryzyko niekontrolowanych procesów jest znacznie zwiększone. Przede wszystkim krwawienie.

Leki tego typu są znacznie silniejsze niż leki przeciwpłytkowe, do których są podobne. Surowo zabrania się przyjmowania takich leków bez powołania specjalisty leczącego. Wymagane jest sterowanie dynamiczne, ciągłe monitorowanie.

Mimo całego niebezpieczeństwa, ze względu na niekwestionowaną skuteczność, w większości przypadków konieczne jest stosowanie tego typu leków. W jakich sytuacjach i co musisz wiedzieć?

Co to są antykoagulanty i jak działają

Leki przeciwzakrzepowe to leki rozcieńczające osocze. Pomagają zapobiegać tworzeniu się węzłów zakrzepowych, minimalizują występowanie zawału serca, udaru, a także powstawania zatorów żylnych i tętniczych.

Należy zauważyć, że wcześniej utworzone skrzepy krwi nie podlegają resorpcji za pomocą takich leków..

Leki są dobrze tolerowane i wspomagają zdrowie osób, które mają sztuczne zastawki serca lub mają nieregularne bicie serca. Jeśli pacjent miał zawał serca lub inną chorobę serca (kardiomiopatia), przepisywane są również leki przeciwzakrzepowe.

Działanie takich funduszy ma na celu zmniejszenie zdolności krwi do koagulacji (koagulacji), a mianowicie pod ich wpływem zmniejsza się prawdopodobieństwo pojawienia się skrzepów, które mogą blokować przejścia połączeń naczyniowych. W wyniku leczenia ryzyko zawału serca lub udaru jest zminimalizowane.

Stosowanie antykoagulantów

Przyjmowanie antykoagulantów jest wskazane w chorobach serca i naczyń krwionośnych:

  1. Udar zakrzepowy i zatorowy,
  2. Miażdżyca tętnic,
  3. Choroba reumatyczna serca,
  4. Zakrzepowe zapalenie żył,
  5. Ostra zakrzepica,
  6. Mitralna choroba serca,
  7. Tętniak aorty,
  8. Żylaki,
  9. Choroba niedokrwienna serca,
  10. Zespół DIC,
  11. TELA,
  12. Migotanie przedsionków,
  13. Zarostowe zapalenie zakrzepicy i zapalenie wsierdzia.

Niekontrolowane przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych może prowadzić do rozwoju powikłań krwotocznych. Jeśli istnieje zwiększone ryzyko krwawienia, zamiast antykoagulantów należy stosować bezpieczniejsze leki przeciwpłytkowe.

Antykoagulanty (co to jest, osobliwości ich stosowania opisano poniżej) są podzielone na grupy:

  • fizjologiczne - są stale wytwarzane przez organizm i dostają się do krwiobiegu;
  • patologiczne - po wykryciu w osoczu mogą wykazać obecność dowolnej patologii.

Pierwsza grupa dzieli się na:

  • pierwotne (ich synteza zachodzi stale);
  • wtórne (powstające po rozpadzie czynników przepływu krwi poprzez rozpuszczenie w niej fibryny).

Podanie

Antykoagulanty zmniejszają krzepliwość krwi, co może zapobiegać zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zawałowi mięśnia sercowego i udarowi niedokrwiennemu. Terapeutyczne zastosowania antykoagulantów obejmują migotanie przedsionków, zator tętnicy płucnej, zakrzepicę żył głębokich, żylną chorobę zakrzepowo-zatorową, zastoinową niewydolność serca, udar, zawał mięśnia sercowego oraz genetyczną lub nabytą hiperkoagulację. Decyzja o rozpoczęciu terapeutycznej antykoagulacji często wiąże się z użyciem narzędzi do oceny spodziewanego ryzyka wielokrotnego krwawienia, a lekarze stosują nieinwazyjną wstępną stratyfikację ze względu na możliwość krwawienia w połączeniu z antykoagulantami. Narzędzia te obejmują Skalę oceny ryzyka krwawienia, ATRIA i Skalę oceny ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych u pacjentów z migotaniem przedsionków..

Podstawowe naturalne środki zaradcze

Ta grupa farmaceutyków dzieli się na:

  • inhibitory powstałe w wyniku samoreprodukcji fibryny;
  • antytrombiny - główny czynnik białka osocza;
  • antytromboplastyny ​​- czynnik osoczowego układu przeciwzakrzepowego.

Jeśli pacjent ma predyspozycje do zmniejszenia tych substancji, istnieje możliwość, że może rozwinąć się u niego zakrzepica.

Grupa naturalnych leków podstawowych:

NazwaCechy pochodzenia
HeparynaPosiada klasę polisacharydów, jej synteza zachodzi w komórkach tucznych. Jego duża objętość spada na wątrobę i płuca. Wzrost stężenia tej substancji hamuje funkcję płytek krwi, co zapobiega rozwojowi zatkanych żył.
Białko C.Jest produkowany przez komórki wątroby, we krwi ma stan nieaktywny. Do jej aktywacji wymagana jest trombina.
Antytrombina IIIWytwarzany w wątrobie i klasyfikowany jako glikoproteina alfa2. Zmniejsza aktywność krzepnięcia krwi bez wpływu na nieaktywne antykoagulanty.
Białko S.Utworzony przez wątrobę.

Klasyfikacja

Korzyści płynące z naturalnych antykoagulantów są oczywiste, które są syntetyzowane przez organizm i przeważają w stężeniach wystarczających do kontrolowania lepkości krwi. Jednak naturalne inhibitory krzepnięcia mogą być podatne na szereg procesów patologicznych, dlatego konieczne staje się wprowadzenie syntetycznych antykoagulantów do złożonego schematu leczenia. Przed ustaleniem listy leków pacjent powinien skontaktować się z lekarzem prowadzącym, aby wykluczyć potencjalne komplikacje zdrowotne.

Bezpośrednie antykoagulanty

Lista takich leków ma na celu hamowanie aktywności trombiny, zmniejszanie syntezy fibryny i normalną czynność wątroby. Są to heparyny o działaniu miejscowym, podawane podskórnie lub dożylnie, niezbędne w leczeniu żylaków kończyn dolnych. Składniki aktywne są produktywnie wchłaniane do krążenia ogólnoustrojowego, działają przez cały dzień, skuteczniej podawane podskórnie niż doustnie. Wśród heparyn drobnocząsteczkowych lekarze wyróżniają następującą listę leków przeznaczonych do stosowania miejscowego, dożylnego lub wewnętrznego:

  • Fraxiparine;
  • Żel Lioton;
  • Clexane;
  • Maść heparynowa;
  • Fragmin;
  • Hepatrombina;
  • Wodorocytrynian sodu (heparyna jest podawana dożylnie);
  • Clevarin.

Pośrednie antykoagulanty

Są to długo działające leki, które działają bezpośrednio na krzepliwość krwi. Pośrednie antykoagulanty przyczyniają się do powstawania protrombiny w wątrobie, zawierają cenne dla organizmu witaminy w składzie chemicznym. Na przykład warfaryna jest przepisywana na migotanie przedsionków i sztuczne zastawki serca, podczas gdy zalecane dawki aspiryny są w praktyce mniej wydajne. Lista leków to następująca klasyfikacja serii kumaryn:

  • monokumaryny: Warfaryna, Sinkumar, Mrakumar;
  • indandions: Phenilin, Omefin, Dipaxin;
  • dikumaryny: dikumaryna, tromexan.

Aby szybko normalizować krzepliwość krwi i zapobiegać zakrzepicy naczyniowej po zawale mięśnia sercowego lub udarze, lekarze zdecydowanie zalecają doustne leki przeciwzakrzepowe zawierające w składzie chemicznym witaminę K. Tego rodzaju leki przepisuj na inne patologie układu sercowo-naczyniowego, skłonne do przewlekłych nawrotów. W przypadku braku rozległej choroby nerek należy podkreślić następującą listę doustnych leków przeciwzakrzepowych:

  • Sincumar;
  • Warfarex;
  • Acenokumarol;
  • Neodikumaryna;
  • Phenylin.

Antykoagulanty PLA

To nowa generacja doustnych i pozajelitowych antykoagulantów, opracowywanych przez współczesnych naukowców. Wśród zalet takiej recepty jest szybki efekt, pełne bezpieczeństwo pod względem ryzyka krwawienia oraz odwracalne zahamowanie trombiny. Jednak są też wady takich doustnych antykoagulantów, a oto ich lista: krwawienie do przewodu pokarmowego, obecność skutków ubocznych i przeciwwskazań. Ponadto, aby zapewnić długotrwały efekt terapeutyczny, inhibitory trombiny należy przyjmować przez długi czas, bez naruszania zalecanych dawek dziennych..

Leki są uniwersalne, ale ich działanie w chorym organizmie jest bardziej selektywne, tymczasowe i wymaga długotrwałego stosowania. W celu normalizacji krzepnięcia krwi bez poważnych powikłań zaleca się przyjmowanie jednego z podanych leków doustnych antykoagulantów nowej generacji:

  • Apixaban;
  • Rywaroksaban;
  • Dabigatran.

Leki przeciwpłytkowe

Leki zmniejszają syntezę tromboksanu i mają na celu zapobieganie udarom i zawałom serca, które mogą wystąpić w wyniku tworzenia skrzepów krwi.

Aspiryna jest najczęściej stosowanym i opłacalnym środkiem przeciwpłytkowym. Aspiryna jest często przepisywana pacjentom, którzy doświadczyli ataku. Blokuje tworzenie się zgrubiałych form krwi w tętnicach wieńcowych. Po konsultacji ze specjalistą medycznym możliwe jest stosowanie tego leku w małych dawkach (w profilaktyce).

Pacjentom po udarze i wymianie zastawek serca przepisuje się ADP (inhibitory receptora adenozynodifosforanowego). Lek ten jest wstrzykiwany do żyły i zapobiega tworzeniu się skrzepów, które mogą zatykać naczynia krwionośne..

Leki przeciwzakrzepowe:

  1. Nugrel.
  2. Tiklopidyna.
  3. Clopidorel.
  4. Dipirydamol.
  5. Takagrelor.

Podobnie jak inne leki, leki przeciwpłytkowe mają szereg skutków ubocznych:

  • ciągłe zmęczenie;
  • częste objawy zgagi;
  • bół głowy;
  • nudności;
  • ból brzucha;
  • ostra zmiana w stolcu;
  • krwotok z nosa.

Przy takich objawach pacjent musi skontaktować się ze specjalistą medycznym w celu ponownego przepisania leków..

Istnieją również skutki uboczne, w których konieczne jest całkowite zaprzestanie przyjmowania leków:

  1. Reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, krtani, języka, kończyn, warg, wysypka).
  2. Wymioty, zwłaszcza przy obecności zakrzepów krwi.
  3. Ciemne lub krwawe stolce.
  4. Obecność krwi w moczu.
  5. Trudności w wdechu i wydechu.
  6. Mowa niepołączona.
  7. Oznaki arytmii.
  8. Zażółcenie pojawiające się na skórze i białkach oczu.
  9. Ból stawów.
  10. Halucynacje.

Niektórym pacjentom leki przeciwpłytkowe są przepisywane przez lekarza na całe życie, dlatego muszą systematycznie pobierać krew, aby sprawdzić jej krzepliwość..

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Antykoagulanty są przeciwwskazane dla osób cierpiących na następujące schorzenia:

  • Wrzód trawienny i 12 wrzodów dwunastnicy,
  • Krwawiące hemoroidy,
  • Przewlekłe zapalenie wątroby i zwłóknienie wątroby,
  • Niewydolność wątroby i nerek,
  • Choroba kamicy moczowej,
  • Plamica małopłytkowa,
  • Niedobór witaminy C i K.,
  • Zapalenie wsierdzia i osierdzia,
  • Gruźlica jamista płuc,
  • Krwotoczne zapalenie trzustki,
  • Nowotwory złośliwe,
  • Zawał mięśnia sercowego z nadciśnieniem,
  • Tętniak śródmózgowy,
  • Białaczka,
  • Alkoholizm,
  • choroba Crohna,
  • Retinopatia krwotoczna.

Zabrania się przyjmowania antykoagulantów w okresie ciąży, laktacji, menstruacji, we wczesnym okresie poporodowym, a także u osób starszych i starszych.

Skutki uboczne antykoagulantów to: objawy niestrawności i zatrucia, alergie, martwica, wysypka, swędzenie skóry, dysfunkcja nerek, osteoporoza, łysienie.

Powikłania terapii przeciwzakrzepowej - reakcje krwotoczne w postaci krwawienia z narządów wewnętrznych: jamy ustnej, nosogardzieli, żołądka, jelit, a także krwotoki mięśni i stawów, krew w moczu. Aby zapobiec rozwojowi następstw niebezpiecznych dla zdrowia, należy monitorować główne parametry krwi i monitorować stan ogólny pacjenta.

Leki doustne nowej generacji

Antykoagulanty (co to jest i zasada działania środków na organizm opisano w artykule) są niezbędne w przypadku wielu chorób. Według wskaźników statystycznych większość z nich ma szereg ograniczeń i skutków ubocznych. Ale producenci eliminują wszystkie negatywne aspekty, dzięki temu wypuszczają coraz więcej nowych i ulepszonych produktów nowej generacji..

Wszelkie antykoagulanty mają zarówno pozytywne, jak i negatywne strony. Naukowcy prowadzą dodatkowe badania laboratoryjne leków, aby dalej opracowywać uniwersalne leki na zakrzepicę i choroby współistniejące. Takie leki są opracowywane dla małych pacjentów (dzieci) i dla tych, którzy mają przeciwwskazania do ich stosowania..

Zalety nowoczesnych leków:

  • zminimalizował ryzyko samoistnego przepływu krwi;
  • leki działają po 1,5 godziny;
  • większość ludzi, którzy mają ograniczone wskazania do stosowania Warfin, może już zażywać nowe leki;
  • zjadane jedzenie i inne leki nie wpływają na skuteczność PNP.

Wady PNP:

  • ciągłe testowanie funduszy;
  • takie fundusze muszą być stale pite, bez luk, ponieważ mają krótki czas działania;
  • rzadko, ale występują niepożądane skutki związane z nietolerancją składników.

Na liście PUP jest niewielka liczba funduszy, ponieważ większość z nich jest w fazie testów. Jednym z nowych produktów jest Dabigatran, czyli lek o niskiej masie cząsteczkowej (inhibitor trombiny). Lekarze często przepisują go na blokady żylne (w celach profilaktycznych).

Kolejne 2 PNP, które są łatwo tolerowane przez pacjentów, to Apixaban, Rivaroxaban. Ich zaletą jest to, że w trakcie leczenia nie ma potrzeby pobierania krwi ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń krzepnięcia. Nie reagują na inne stosowane leki, co jest ich plusem. Leki zapobiegają również atakom udarów i arytmii.

Co musisz wiedzieć

Pacjenci, którym przepisano doustne leki przeciwzakrzepowe, powinni mieć świadomość, że mają wiele przeciwwskazań i skutków ubocznych. Podczas przyjmowania tych leków należy przestrzegać diety i wykonywać dodatkowe badania krwi. Ważne jest, aby obliczyć dzienną dawkę witaminy K, ponieważ antykoagulanty zakłócają jej metabolizm; regularnie monitoruj wskaźnik laboratoryjny, taki jak INR (lub PTI). Pacjent powinien znać pierwsze objawy krwawienia wewnętrznego, aby w porę zwrócić się o pomoc i zmienić lek.

Klasyfikacja antykoagulantów: bezpośrednia, pośrednia

Antykoagulanty (co to jest i ich zasada działania jest rozważana w artykule w celach informacyjnych, dlatego nie wolno ich stosować samoleczenia) zwykle dzieli się na 2 główne podgrupy.

Oni są:

  • działanie bezpośrednie (mają zdolność bezpośredniego działania na trombinę, zmniejszając jej aktywność do minimum, rozrzedzając tym samym przepływ krwi);
  • skutki pośrednie (wpływają na syntezę enzymów (pochodzenia ubocznego), które regulują krzepnięcie krwi).


Antykoagulanty o działaniu bezpośrednim i pośrednim: lista
Leki są dobrze wchłaniane przez ściany żołądka i ostatecznie wydalane z moczem.

Bezpośredni
  • Heparyny (niskocząsteczkowe).
  • Hirudin.
  • Wodorocytrynian sodu.
  • Danaparodid.
  • Lepirudyna.
  • Heparyna.
Pośredni
  • Indandions.
  • Monokumaryny.
  • Dikumaryny.

Mechanizm działania antykoagulantów

Antykoagulanty wpływają na różne etapy procesu krzepnięcia krwi. Istnieją bezpośrednie antykoagulanty (heparyna, hirudyna itp.), Które zmniejszają aktywność trombiny we krwi, oraz antykoagulanty pośrednie (dikumaryna, warfaryna, neodykumaryna lub pelentan, fenylina, syncumar itp.), Które zakłócają tworzenie się protrombiny w wątrobie, która bierze udział w krzepnięciu krew.
Zakrzepica jest niebezpiecznym i powszechnym stanem, który często prowadzi do ataków serca, udarów, ataków serca i śmierci. Niepełnosprawność w tych warunkach jest nieunikniona. Dlatego lekarze z wyprzedzeniem przepisują terapię przeciwzakrzepową swoim pacjentom z problemami z krzepnięciem..

Dzięki wczesnemu leczeniu można zapobiec powstawaniu i zwiększaniu się skrzepów krwi, a także blokowaniu naczyń krwionośnych. Zazwyczaj antykoagulanty działają w sposób złożony, wpływając nie tylko na sam skrzeplinę, ale także ogólnie na krzepnięcie..

Leczenie przeciwzakrzepowe polega na hamowaniu czynników krzepnięcia w osoczu i syntezie trombiny. To dzięki trombinie powstają włókna fibrynowe i skrzepy zakrzepowe.

Przy spowolnieniu przepływu krwi, zastoju w naczyniach istnieje ryzyko powstania zakrzepów krwi. Ale aby się uformował, potrzebny jest inny czynnik - uszkodzenie śródbłonka. Mechanizm ten prowadzi do przylegania płytek krwi do ściany naczynia. Pociąga to za sobą fizjologiczną reakcję układu krążenia, która wyraża się w nawarstwianiu się fibryny na skrzepu, zatrzymywaniu tam erytrocytów.

Ostatnim etapem jest wycofanie skrzepliny, czyli gęsta przyczepność wszystkich jej części do siebie (jak przy sklejaniu). Procesom tym mogą sprzyjać choroby układu krążenia, w których początkowo zakłada się, że krew ma gęstą konsystencję. Ponadto dochodzi do odpowiedzi organizmu na duże ubytki płynów - rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, które objawia się wykrzepianiem wewnątrznaczyniowym i jest częstą przyczyną zgonów pacjentów..

Odwrotną reakcją gęstnienia krwi jest jej rozrzedzenie. W tym celu organizm ma specjalne substancje kontrolujące ten proces - antykoagulanty. Najczęściej w chorobach układu naczyniowego naturalna ochrona nie wystarcza. Dlatego terapię substytucyjną prowadzi się lekami zawierającymi antykoagulanty..

Leki te mają szerokie zastosowanie w medycynie i są stosowane zarówno w nagłych wypadkach dla pacjentów, jak iw celach profilaktycznych. Leki te wywierają swoje działanie poprzez zakłócanie tworzenia się fibryny - jednego z uczestników powstawania skrzepliny. Mogą wpływać na krzepnięcie krwi poprzez mechanizmy bezpośrednie i pośrednie..

Grupa Herapin

Głównym i najczęstszym przedstawicielem leków działających bezpośrednio jest heparyna. Zawiera siarczanowane glikozaminoglikanty o różnej wielkości. Ma niską biodostępność.

Lek oddziałuje z dużą liczbą innych składników wytwarzanych przez organizm:

  • białka osocza;
  • śródbłonek;
  • makrofagi.

Leczenie tym lekiem nie chroni całkowicie przed zakrzepicą. Jeśli skrzeplina już się pojawiła i znajduje się na blaszce miażdżycowej, heparyna nie może na nią działać.

Preparaty z grupy heparyn (tabletki doustne i maści do użytku zewnętrznego:

  • „Heparyna” (wtrysk).
  • „Clevarine”.
  • „Maść heparynowa”.
  • „Żel Lyoton”.
  • „Bezproblemowy”.
  • „Dolabene”.
  • „Xarelto”.
  • Naturalne rozcieńczalniki krwi

    Niektóre pokarmy mają również działanie przeciwzakrzepowe.

    1. Duże ilości płynu - woda, kompot, herbata.
    2. Ogórki.
    3. Arbuz.
    4. Olej lniany i chude ryby.
    5. Owsianka.
    6. Napoje żurawinowe z innych ciemnych jagód.
    7. Żywność zawierająca jod - wodorosty.
    8. Napoje winogronowe.

    Niestety stosowanie tych produktów nie pozwala na pełne utrzymanie układu hemostazy na odpowiednim poziomie..

    Jednak o takich właściwościach należy pamiętać w przypadku osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe - nadmierne ich stosowanie może powodować krwawienia wewnętrzne i zewnętrzne..

    Oligopeptydy

    Antykoagulanty (czym są i jak wpływają na organizm, dowiesz się później) z grupy oligopeptydów wpływają na aktywność trombiny. Są silnymi inhibitorami, które zapobiegają powstawaniu zakrzepów krwi. Aktywne składniki leków łączą się ponownie z czynnikami krzepnięcia krwi, zmieniając układ ich atomów.

    Niektóre leki z tej grupy:

    1. „Hirudin”.
    2. „Efegatran”.
    3. „Inogatran”.
    4. „Tromstop”.
    5. „Hirudin”.

    Środki te służą zapobieganiu:

    • zawały serca;
    • żylaki;
    • choroba zakrzepowo-zatorowa;
    • ponowne zgryz po plastyce ścian naczyniowych.

    Naturalne rozcieńczalniki krwi

    Zwolennicy leczenia metodami alternatywnymi są wykorzystywani do zapobiegania zakrzepicy ziół o działaniu rozrzedzającym krew. Lista takich roślin jest dość długa:

    • kasztanowiec zwyczajny;
    • Kora wierzby;
    • morwa;
    • słodka koniczyna;
    • piołun;
    • Meadowsweet:
    • Czerwona koniczyna;
    • korzeń lukrecji;
    • unikanie piwonii;
    • cykoria i inne.

    Przed leczeniem ziołami wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem: nie wszystkie rośliny mogą być przydatne.

    Koniczyna czerwona jest stosowana w medycynie ludowej w celu poprawy ukrwienia

    Leki nie przeciwzakrzepowe, takie jak cytrynian sodu, salicylan sodu, kwas acetylosalicylowy również zmniejszają krzepliwość krwi.

    Heparyny drobnocząsteczkowe

    Heparyny drobnocząsteczkowe mają podwyższony próg biodostępności i działanie przeciwzakrzepowe. W trakcie ich stosowania możliwe jest ryzyko powstania powikłań hemoroidalnych. Składniki leków są zwykle szybko wchłaniane i wydalane przez długi czas..

    Leki z tej podgrupy całkowicie eliminują czynniki przyczyniające się do nieprawidłowego krzepnięcia krwi.

    Zwiększają syntezę trombiny i nie wpływają poważnie na pojemność ścian naczyń. Leki pomagają poprawić właściwości reologiczne przepływu krwi, a także wpływają pozytywnie na ukrwienie wszystkich narządów, prowadząc do stabilnego stanu ich funkcji..

    Nazywa się leki heparynowe o małej masie cząsteczkowej:

    NazwaCharakterystyka
    „Fragmin”Dostępny jako przezroczysty lub lekko żółtawy roztwór. Leku nie należy podawać domięśniowo. Środek jest przepisywany w zwiększonych dawkach w zakresie interwencji chirurgicznej, szczególnie dla pacjentów, u których występuje ryzyko krwawienia.
    „Clevarin”Bezpośredni antykoagulant wpływający na krzepnięcie krwi. Lek działa neutralizująco na cechy krzepnięcia krwi, jest przepisywany przy chorobach zakrzepowo-zatorowych (profilaktyka, leczenie).
    „Kleksan”Lek przeciwzapalny i przeciwzakrzepowy. Przed rozpoczęciem stosowania tego środka należy wykluczyć ze stosowania wszystkie leki wpływające na hemostazę..
    FraxiparinePłynny roztwór o działaniu przeciwzakrzepowym i przeciwzakrzepowym. W miejscu wstrzyknięcia mogą pojawić się krwiaki i zbite guzy, które po kilku dniach same znikają. Jeśli na początku leczenia przyjmujesz duże dawki leku, może rozwinąć się krwawienie, ale po tym efekt ustąpi.
    „Wessel Douai F”Preparat o naturalnym składzie pozyskiwany jest z błony śluzowej jelit zwierząt. Narzędzie pomaga tłumić czynniki wpływające na krzepnięcie krwi. Składniki leku promują syntezę prostaglandyn. Blokują rozwój wcześniej utworzonego skrzepliny i są przepisywane w celu wyeliminowania procesów tworzenia skrzepliny.

    Monitorowanie przyjmowania antykoagulantów

    W przypadku wyznaczenia pośrednich antykoagulantów konieczne jest stałe monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi poprzez system INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany). To kontrola i gwarancja jakości terapii. Taka obserwacja umożliwia terminowe dostosowanie dawki lub odstawienie leku, a także pomaga ocenić ryzyko powikłań. INR jest pochodną czasu protrombinowego, podczas którego następuje koagulacja płynu biologicznego.

    W rzeczywistości INR jest korelacją czasu protrombinowego danego pacjenta ze standardową szybkością krzepnięcia krwi. Wskaźnik INR waha się od 0,85 do 1,25 jednostki. Leczenie koagulantami pośrednimi (głównie warfaryną) polega na uzyskaniu stabilnego poziomu 2-3 jednostek.

    • pierwszy raz - przed rozpoczęciem terapii;
    • drugi - drugiego lub piątego dnia;
    • trzeci (finał) - 10 dnia.

    Dalsze monitorowanie przeprowadza się raz w miesiącu (w razie potrzeby: raz na dwa tygodnie). Jeśli dawka pośredniego antykoagulantu jest mała (mniej niż 2), dodaję jedną tabletkę tygodniowo, aż do osiągnięcia normalnego poziomu. Przy wysokim INR (więcej niż 3) dawka jest również zmniejszana w ten sam sposób. Jeśli INR jest powyżej 6, pośredni koagulant jest anulowany. Monitorowanie jest niezbędne, ponieważ istnieje wysokie ryzyko samoistnego, niekontrolowanego krwawienia śmiertelnego.

    Inhibitory trombiny

    Głównym przedstawicielem tej grupy jest „Grudin”. W swoim składzie zawiera białko ekstrahowane ze śliny pijawki (lecznicze). Jest bezpośrednim inhibitorem trombiny.

    „Girudin” ma swoje odpowiedniki („Girugen”, „Girulog”). Pomagają zachować życie pacjentów cierpiących na patologie serca. Leki te mają wiele zalet w porównaniu z grupą heparyny. Fundusze mają długotrwały efekt.

    Producenci zaczynają produkować formularze ustne. Ograniczone wykorzystanie tych środków może wynikać tylko z kategorii cenowej.

    Lepirudyna (lek rekombinowany) blokuje trombinę i jest przepisywana profilaktycznie w leczeniu zakrzepicy. Lek jest bezpośrednim inhibitorem trombiny, blokuje ją. Lek jest przepisywany w celu zapobiegania zawałowi mięśnia sercowego lub uniknięcia operacji serca z powodu dławicy piersiowej.

    Antykoagulanty - co to za leki?

    Widząc niezrozumiałe nazwy na liście zaleceń, pacjenci chcą szybko dowiedzieć się, jakie są antykoagulanty i do czego są przepisywane. Termin antykoagulanty, lista leków w tej grupie jest obszerna, zwyczajowo określa się leki, które działając na organizm ludzki, dramatycznie hamują krzepnięcie krwi.

    W wyniku ich działania lekarzom udaje się zapobiec tworzeniu się skrzepów krwi (zakrzepów krwi). Leki są stosowane w celu zapobiegania powikłaniom w różnych sytuacjach. Należy zauważyć, że lekarze przepisują również leki przeciwzakrzepowe w celach profilaktycznych, aby zmniejszyć ryzyko powstania zakrzepów..

    Antykoagulanty - klasyfikacja

    Mechanizm działania antykoagulantów jest inny, dlatego zazwyczaj dzieli się je na dwie duże grupy:

    1. Bezpośrednie antykoagulanty.
      Substancje te szybko działają na układ krzepnięcia krwi, hamując proces tworzenia fibryny. Leki z tej grupy to heparyny o średniej i małej masie cząsteczkowej, hydrokitrynian sodu. Mechanizm działania standardowej heparyny jest związany z hamowaniem aktywności trombiny i inaktywacją czynników hemostatycznych.
    2. Pośrednie antykoagulanty
      - często określa się je mianem antagonistów witaminy K. Leki te mają długotrwałe działanie. Efekt ich stosowania objawia się w czasie, dlatego często stosuje się je przy zaburzeniach układu krzepnięcia krwi. Ze względu na swoją budowę chemiczną pośrednimi antykoagulantami mogą być pochodne indandionu lub 4-hydroksykumaryny. Mechanizm ich działania jest związany z hamowaniem syntezy w wątrobie czynników krzepnięcia krwi II (protrombina), VII (prokonwertyna), IX (czynnik Christmassa) i X (współczynnik mocy Stewarta).

    Antykoagulanty - wskazania i przeciwwskazania

    Bezpośrednie antykoagulanty są stosowane, gdy istnieje pilna potrzeba normalizacji krzepnięcia krwi. W celu zapobiegania i leczenia zakrzepicy lekarze korzystają z pomocy pośrednich antykoagulantów.

    Terapia przeciwzakrzepowa ma szereg wskazań:

    • stan po operacji serca i naczyń krwionośnych;
    • zawał mięśnia sercowego;
    • zatorowość płucna;
    • tętniak lewej komory;
    • migotanie przedsionków;
    • zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych kończyn;
    • zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zapalenie wsierdzia.

    Podobnie jak w przypadku innych leków, antykoagulanty mają szereg przeciwwskazań, nie zawsze są stosowane. Zabrania się stosowania leków z tej grupy u pacjentów z następującymi zaburzeniami:

    • choroby przewodu pokarmowego (wrzód żołądka);
    • choroba wątroby (przewlekłe zapalenie wątroby, zwłóknienie wątroby serca);
    • choroba kamicy moczowej;
    • niewydolność nerek;
    • plamica małopłytkowa;
    • jamista gruźlica płuc.

    Antykoagulanty - skutki uboczne

    Podczas stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych u pacjentów często pojawiają się skutki uboczne. Wśród najczęściej:

    • alergia;
    • bół głowy;
    • astenia;
    • podwyższona temperatura ciała;
    • zaburzenie czynności nerek;
    • nudności, ból brzucha;
    • naruszenie smaku, wymioty;
    • biegunka;
    • swędzenie, wysypka skórna.

    Preparaty hirudyny

    Leki z tej grupy mają pewne podobieństwa z grupą heparyny, mają też działanie przeciwzakrzepowe. Posiadają w swoim składzie substancję wytwarzaną w ślinie pijawek - hirudynę. Wiąże się z trombiną i nieodwracalnie ją eliminuje. Ponadto lek częściowo wpływa na inne czynniki wpływające na krzepnięcie krwi..

    Środki na bazie hirudyny:

    1. „Piyavit”.
    2. „Żyrolog”.
    3. „Revask”.
    4. Fondaparinux.
    5. „Argatroban”.
    6. „Rywaroksaban”.

    Wszystkie leki są w sprzedaży nie tak dawno temu, więc doświadczenie z ich stosowaniem jest niewielkie..

    Cena antykoagulantu

    Jeśli konieczne jest jak najszybsze zmniejszenie krzepliwości krwi, lekarze ściśle ze względów medycznych zalecają przyjmowanie antykoagulantów - lista leków jest obszerna. Ostateczny wybór zależy od właściwości farmakologicznych konkretnego leku, kosztu w aptekach. Ceny są różne, ale efekt terapeutyczny wymaga większej uwagi. Poniżej możesz bardziej szczegółowo zapoznać się z cenami w Moskwie, ale nie zapomnij o głównych kryteriach takiego zakupu. Więc:

    Nazwa antykoagulanta - z listy lekówCena, ruble
    Fraxiparine250
    Żel Lioton550
    Warfaryna70
    Clexane180
    Phenylin240
    Maść heparynowa60
    Warfarex120

    Lista pośrednich antykoagulantów: nazwy leków

    Antykoagulanty (co zostało opisane powyżej w artykule) o działaniu pośrednim scharakteryzowano w poniższej tabeli:

    NazwawłasnośćPodanie
    „Fenilin”Szybko wchłania się do krwiobiegu, łatwo przekracza barierę histohematologiczną i kumuluje swoje działanie w tkankach organizmu. Lek jest przepisywany w celu zapobiegania zakrzepicy i powikłaniom po operacji. Po terapii pacjenci odczuwają ulgę w napadach kończyn dolnych i drętwieniu..Wewnątrz, zgodnie z pewnym schematem, który zostanie przepisany przez specjalistę.
    „Neodikumaryna”Pod wpływem leku wraz ze spadkiem protrombiny dochodzi do spadku prokonwertyny, zmniejszenia intensywności procesu krzepnięcia krwi i minimalizacji oporności na heparynę.
    Narzędzie zmniejsza zawartość tłuszczu we krwi, zwiększając przepuszczalność ścian naczyń.
    Lek należy przyjmować doustnie pod nadzorem specjalistów i pod kontrolą protrombiny i innych wskaźników wpływających na krzepnięcie krwi.
    „Warfaryna”Lek blokuje powstawanie witaminy K, od której zależą czynniki wpływające na krzepnięcie krwi. Minimalizuje ich stężenie w osoczu, dzięki czemu spowalnia proces krzepnięcia krwi.Lek należy przyjmować doustnie, raz na 24 godziny. Przyjmuj tabletki codziennie o tej samej porze. Czas trwania terapii powinien wyjaśnić lekarz specjalista, który przepisał ten lek..

    Naturalne antykoagulanty

    Dzięki procesowi krzepnięcia krwi organizm sam zadbał o to, aby zakrzep nie wyszedł poza chore naczynie. Jeden mililitr krwi może pomóc w krzepnięciu całego fibrynogenu w organizmie.

    Dzięki swojemu ruchowi krew zachowuje stan płynny, a także dzięki naturalnym koagulantom. Naturalne koagulanty powstają w tkankach, a następnie dostają się do krwiobiegu, gdzie zapobiegają aktywacji krzepnięcia krwi.

    Te antykoagulanty obejmują:

    • Heparyna;
    • Antytrombina III;
    • Makroglobulina alfa-2.

    Lista i przegląd bezpośrednich antykoagulantów

    Leki działające bezpośrednio (antykoagulanty):

    • "Maść heparynowa" jest w sprzedaży w tubie 25 g, jej koszt to od 50 rubli, produkt jest produkowany przez rosyjską firmę farmaceutyczną.
    • "Heparyna-Akrikhin", produkowany w postaci żelu do stosowania zewnętrznego, tuba ma objętość 30 g, producent Rosja, a jej koszt to od 230 rubli.
    • „Trombless”, wyprodukowany przez rosyjską firmę farmaceutyczną w postaci żelu do stosowania zewnętrznego, tubka ma pojemność 30 g, koszt tego leku waha się od 250 do 300 rubli.

  • „Venolife” - żel do stosowania zewnętrznego, produkowany w postaci tubki, którego objętość wynosi 40 g, koszt leku to około 350 rubli.
  • Lekarze w ramach leczenia i profilaktyki przepisują leki takie jak:

    • Clexane - wtrysk (wyprodukowany przez francuską firmę farmaceutyczną). Lek blokuje blokowanie naczyń krwionośnych przez zrosty przypominające skrzepliny, zmienia skład enzymów mających na celu krzepnięcie krwi. Koszt leku to 1500 rubli.
    • Fraxiparine jest również produkowany przez francuską firmę. Substancja czynna pomaga rozrzedzić krew i zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów. Jest to lek do wstrzykiwań, który kosztuje 2200 rubli..
    • Fragmin to amerykański zastrzyk przeznaczony dla osób zagrożonych powstawaniem zakrzepów. Koszt funduszy - 2000 rubli.

    Pośrednie antykoagulanty

    Wskazania do stosowania:

    • Nawroty zawału mięśnia sercowego. Powtarzające się epizody ostrych zaburzeń krążenia w tkankach serca. Występują głównie u starszych pacjentów. Ostrożnie używaj narkotyków..
    • Przewlekła niewydolność serca.
    • Trwała zakrzepica, zwłaszcza żył głębokich kończyn dolnych przy nieskutecznym zastosowaniu innych środków.
    • Uszkodzenia tętnic płucnych. W systemie ze specjalistycznymi lekami, głównie trombolitycznymi. Jednak ich łączenie należy wykonywać bardzo ostrożnie, ponieważ ryzyko śmiertelnego krwawienia jest wysokie..

    Oprócz wskazanych wskazań można wyróżnić opisane powyżej podstawy. Z tą różnicą, że pośrednie antykoagulanty są rzadziej stosowane w ostrych stanach, ich powołanie przeprowadza się w przypadku przewlekłych chorób serca, naczyń krwionośnych, zaburzeń hematologicznych.

    Lista leków

    Lista pośrednich antykoagulantów obejmuje trzy nazwy:

    • Warfaryna. Jest dostępny w postaci tabletek do podawania doustnego i jest przepisywany pacjentom w większości przypadków. Między innymi jest uważany za najbezpieczniejszy i najbardziej skuteczny. Ważnym plusem jest duża zależność od dawki. Im wyższe stężenie we krwi, tym poważniejszy pozytywny efekt.

    Jednocześnie, gdy tylko lek zostanie anulowany, negatywne zjawiska, efekty uboczne szybko znikają. Wszechstronność i elastyczność Warfaryny sprawiają, że jest ona niezbędna w leczeniu większości patologii.

    • Neodikumaryna. Jest przepisywany stosunkowo rzadko w ostrych przypadkach. Jednocześnie stosowanie leku wymaga systematycznego przyjmowania, ponieważ pozytywny efekt nie pojawia się natychmiast, ale stopniowo, w miarę gromadzenia się składnika aktywnego w organizmie..
    • Acenocoumarol. Używany jako skuteczny odpowiednik nietolerancji wobec poprzedniej nazwy.

    Leki pośrednie są stosowane ściśle według wskazań, pomimo większego bezpieczeństwa i zmienności pozytywnego efektu.

    Przeciwwskazania

    Powody odmowy stosowania pośrednich leków przeciwkagulacyjnych są mniej więcej takie same, jak w przypadku leków działających bezpośrednio.

    Dodatkowe to ciąża i groźba poronienia. Również skłonność do krwawień z macicy.

    Generalnie podczas ciąży i karmienia piersią nie należy przepisywać leków upłynniających i zmieniających właściwości reologiczne. To uniwersalna podstawa niepowodzenia.

    Nie zaleca się stosowania leków korygujących zaburzenia u dzieci. Ponieważ antykoagulanty mogą spowalniać tworzenie się kości, powodują problemy krwotoczne.

    Specyficznymi przeciwwskazaniami są ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. W takim przypadku leki tylko zaszkodzą, pogorszą sytuację..

    Skutki uboczne

    Zasadniczo występują te same działania niepożądane, jak w przypadku stosowania bezpośrednich antykoagulantów. Często powstają krwiaki, rozwija się krwawienie.

    Pacjenci spotykają się z procesami dyspeptycznymi (zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, naprzemienne zaburzenia stolca).

    Często występują reakcje alergiczne, takie jak wysypki skórne. Rzadziej inne, cięższe formy zaburzeń: obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny.

    Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze złożoną nietolerancją pewnej grupy leków. Wielowartościowa reakcja alergiczna.

    Mianowanie antykoagulantów odbywa się ściśle według wskazań, nie są to środki, które można stosować arbitralnie. Ryzyko jest zbyt duże, nie można w ten sposób osiągnąć pozytywnego działania. Warto skontaktować się z hematologiem.

    Wskazania do przyjęcia

    Antykoagulanty są przepisywane, jeśli istnieje ryzyko zakrzepicy i jeśli:

    • wystąpiła niewydolność serca;
    • są sztucznie wszczepione zastawki serca;
    • występuje tętniak w stadium przewlekłym;
    • znaleziono zakrzepicę ciemieniową w okolicy serca;
    • rozległy zawał mięśnia sercowego.

    W niektórych przypadkach leki są przepisywane jako profilaktyka i leczenie:

    • zakrzepowe zapalenie żył nóg;
    • żylaki (żylaki);
    • choroba zakrzepowo-zatorowa występująca po porodzie;
    • przymusowe leżenie po operacji.

    Najlepsze antykoagulanty

    Leki przeciwzakrzepowe są przepisywane indywidualnie. W każdym przypadku lekarz określa rodzaj leku, dawkowanie, częstotliwość podawania oraz czas podawania, biorąc pod uwagę szereg czynników:

    • rodzaj patologii;
    • wiek pacjenta;
    • obecność przeciwwskazań;
    • obecność współistniejących patologii w ciele.

    Biorąc pod uwagę wymienione cechy terapii przeciwzakrzepowej, z wielu leków nie sposób wyodrębnić najlepszych. Każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia, dlatego tylko lekarz, opierając się na danych z przeprowadzonych badań, może określić, co jest lepsze dla pacjenta, a które leki są bardziej odpowiednie do stosowania..

    Antykoagulanty - leki w tabletkach

    Wybierając lek do leczenia i profilaktyki, lekarze często zwracają uwagę na formę uwalniania leku. Najwygodniejszym i najtańszym z istniejących jest tablet. Możesz wziąć tabletkę w dowolnym momencie, nie ma takiej potrzeby w pewnych warunkach i okolicznościach, jak ma to miejsce w przypadku zastrzyków. W większości przypadków pośrednie antykoagulanty, antagoniści witaminy K, są stosowane w postaci tabletek.

    Nazywając powszechne antykoagulanty, listę leków w tabletkach można przedstawić w następujący sposób.

    • Sincumar;
    • Warfarex;
    • Fenylina;
    • Neodikumaryna;
    • Acenocoumarol.

    Antykoagulanty w ampułkach - lista leków

    Rozrzedzacze krwi w ampułkach są częściej stosowane w rozwoju stanów nagłych. Choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic płucnych prowadzi do zatrzymania przepływu krwi, który jest obarczony śmiercią. Wprowadzenie antykoagulantów bezpośrednio do krwiobiegu poprzez wstrzyknięcie dożylne pozwala szybko przywrócić drożność naczynia krwionośnego. W celu dalszego zapobiegania nawrotom i leczenia, do roztworów kroplowych można dodawać zakaźne leki przeciwzakrzepowe.

    Wśród leków przeciwzakrzepowych jest wiele antykoagulantów wytwarzanych w roztworach, lista leków jest długa. Wśród typowych są:

    • Clevarin;
    • Clexane;
    • Fraxiparine;
    • Fragtin.

    Kremy i maści przeciwzakrzepowe

    W celu miejscowego działania na powierzchowne naczynia krwionośne kończyn dolnych lekarze przepisują środki przeciwzakrzepowe w postaci maści i kremów. Takie leki są często stosowane w zakrzepowym zapaleniu żył nóg, żylakach (jako profilaktyka). Ze względu na specyfikę fizjologii choroby te występują częściej u płci pięknej..

    Tylko lekarze mogą przepisać zewnętrzne leki przeciwzakrzepowe, których lista jest następująca:

    • Żel Lyoton;
    • Dolobene;
    • Heparyna Akrigel 1000;
    • Bezproblemowy;
    • Venitan N.

    Przeciwwskazania

    Przed przyjęciem antykoagulantów pacjent musi przejść szereg testów.

    Leki są przeciwwskazane w przypadku:

    • tętniak (śródmózgowy);
    • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego (wrzód);
    • nadciśnienie (portal);
    • trombocytopenia;

  • białaczka;
  • guzy (złośliwe);
  • problemy z nerkami i wątrobą (niewydolność);
  • wysokie ciśnienie (ponad 180/100);
  • nadmierne picie;
  • Opis

    Aby zapobiec krwawieniu i zatrzymać krwawienie, stosuje się leki zwiększające krzepliwość krwi (środki hemostatyczne). Środki hemostatyczne są reprezentowane przez leki z różnych grup i różnią się mechanizmem działania..

    Miejscowo, aby zatrzymać krwawienie z naczyń włosowatych i miąższowych, stosuje się trombinę (preparat naturalnej trombiny) i inne miejscowe środki hemostatyczne (gąbka hemostatyczna z ambenem, hemostatyczna gąbka kolagenowa itp.), Które zapewniają nie tylko działanie hemostatyczne, ale także antyseptyczne, wspomagające regenerację tkanek i gojenie ran.

    Hemostatyki o działaniu ogólnym (ogólnoustrojowym) obejmują witaminę K i jej homologi, wodorosiarczyn sodowy menadionu itp. (Patrz Witaminy i środki witaminopodobne). Witamina K nazywana jest witaminą przeciwkrwotoczną lub przeciwkrzepliwą, ponieważ bierze udział w biosyntezie kompleksu protrombiny (protrombina i czynniki VII, IX i X) oraz sprzyja prawidłowemu krzepnięciu krwi. Przy niedoborze witaminy K w organizmie rozwijają się zjawiska krwotoczne.

    W celu normalizacji krzepnięcia krwi u pacjentów z hemofilią, a także w zaburzeniach hemostazy wywołanych przez krążące inhibitory czynników krzepnięcia krwi, stosuje się specjalne preparaty zawierające różne czynniki krzepnięcia (przeciwhemofilny czynnik VIII itp.). W niektórych przypadkach w celu zmniejszenia krwawienia stosuje się również ekstrakty i napary z materiałów roślinnych (liście pokrzywy, ziele krwawnika, torebka pasterska, pieprz wodny itp.)..

    Siarczan protaminy jest specyficznym antagonistą heparyny, który pomaga w normalizacji krzepnięcia krwi w przypadku przedawkowania. Jego mechanizm działania jest związany z tworzeniem się kompleksów z heparyną..

    Wzrost współczynnika krzepnięcia krwi dramatycznie zwiększa ryzyko zakrzepów krwi. Pacjenci w każdym wieku borykają się z tym problemem. Antykoagulanty pomagają sobie z tym poradzić i zapobiegają rozwojowi zakrzepowego zapalenia żył. Istnieje kilka rodzajów tych leków, dlatego wizytę u lekarza ustala indywidualnie..

    Wtórne leki fizjologiczne

    • I
    • Avelysine Brown (proszek do przygotowania roztworu)
    • Aggregal (pigułki)
    • Aklotin (tabletki)
    • Aktilize (liofilizat do przygotowania roztworu do infuzji)
    • Angiox (liofilizat do przygotowania roztworu do podawania dożylnego)
    • Angioflux (kapsułka)
    • Angioflux (roztwór do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych)
    • Arixtra (roztwór do podania podskórnego)
    • Aspigrel (kapsułka)
    • Aspikor (tabletki doustne)
    • Aspinat (tabletki doustne)
    • Aspinat (tabletki musujące)
    • Aspiryna (tabletki doustne)
    • Aspirin 1000 (tabletki musujące)
    • Aspiryna Cardio (tabletki doustne)
    • ATROGREL (tabletki doustne)
    • Acecardol (tabletki, doustnie)
    • Acenocoumarol (tabletki doustne)
    • Kwas acetylosalicylowy „York” (tabletki doustne)
    • Acetylsalicylic acid Cardio (tabletki doustne)
    • Acetylosalicylic Acid Cardio (kapsułka)
    • Kwas acetylosalicylowy MS (tabletki, doustnie)
    • Kwas acetylosalicylowy-LECT (tabletki doustne)
    • Kwas acetylosalicylowy-Rusfar (tabletki doustne)
    • Kwas acetylosalicylowy-UBF (tabletki doustne)
    • W
    • Warfarex (tabletki, doustne)
    • Warfaryna Nycomed (tabletki doustne)
    • Ventavis (aerozol)
    • Wessel Douai F (kapsułka)
    • Wessel Douai F (roztwór do podawania dożylnego i domięśniowego)
    • re
    • Heparyna (żel do użytku zewnętrznego)
    • Heparyna (roztwór do wstrzykiwań)
    • Heparyna (substancja w proszku)
    • Heparyna Lechiva (roztwór do wstrzykiwań)
    • Heparin Sandoz (roztwór do wstrzykiwań)
    • Heparyna-Richter (roztwór do wstrzykiwań)
    • re
    • Detrombus (tabletki, doustnie)
    • Dipirydamol (zawiesina doustna)
    • Dipirydamol (tabletki doustne)
    • Z
    • Zylt (tabletki, doustnie)
    • I
    • Ibustrin (tabletki doustne)
    • Ilomedin (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
    • DO
    • Kabikinaza (proszek do przygotowania roztworu do wstrzykiwań)
    • Kalciparyna (roztwór do wstrzykiwań)
    • CardiASK (tabletki doustne)
    • Cardiomagnet (tabletki doustne)
    • Coplavix (tabletki, doustnie)
    • L
    • Listab 75 (tabletki, doustne)
    • Lopirel (tabletki doustne)
    • M
    • Marevan (tabletki doustne)
    • Metalize (liofilizat do przygotowania roztworu do wstrzykiwań)
    • Mikristine (tabletki doustne)
    • P.
    • Parsedil (drażetki)
    • Persantine (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
    • Plavix (tabletki doustne)
    • Plagril (tabletki, doustnie)
    • Plidol 100 (tabletki do stosowania doustnego)
    • Plogrel (tabletki doustne)
    • Z
    • Sanomil-Sanovel (tabletki doustne)
    • Syncumar (pigułki)
    • Streptase (liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)
    • Streptokinaza (liofilizat)
    • Streptokinaza (liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)
    • T
    • Tagren (tabletki doustne)
    • Targetek (tabletki doustne)
    • Tiklid (tabletki doustne)
    • Tiklo (tabletki doustne)
    • Zakrzepowy ACC (tabletki doustne)
    • Thrombophobe (żel)
    • Thrombophobe (maść)
    • Troparin (roztwór do wstrzykiwań)
    • Mieć
    • Ukidan (liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)
    • Urokinase medak (liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji)
    • fa
    • Fenylina (tabletki doustne)
    • Fragmin (roztwór do podawania dożylnego i podskórnego)
    • Fragmin (roztwór do wstrzykiwań)
    • Fraxiparine (roztwór do podania podskórnego)
    • mi
    • Eberkinaza (rekombinowana streptokinaza) (liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji)

    Preparaty grupy zawierają w formule następujące substancje czynne:

    1. Antytrombina I.
    2. Antytrombina IX.
    3. Metafactors XIa i Va.
    4. Febrinopeptydy.
    5. Antykoagulant Auto-2.
    6. Antytromboplasty.
    7. PDF (substancje powstające w wyniku rozpuszczania fibryny).

    Substancje te powstają podczas procesu krzepnięcia krwi. Pojawiają się również, gdy rozpuszczają się skrzepy fibrynowe i rozkładają się czynniki krzepnięcia, które tracą swoje właściwości koagulacyjne i stają się antykoagulantem. Co należy do tego typu antykoagulantu:

    • Febrinopuptides;
    • Antytrombina I, IX;
    • Antytromboplasty;
    • Metafactors XIa, Va;
    • Produkty PDF.

    Układ krzepnięcia krwi: podstawy fizjologii

    Krzepnięcie krwi to połączenie procesów fizjologicznych i biochemicznych mających na celu zatrzymanie krwawienia, które rozpoczęło się wcześniej. To ochronna reakcja organizmu, zapobiegająca masywnej utracie krwi..

    Krzepnięcie krwi przebiega w 2 etapach:

    • pierwotna hemostaza;
    • krzepnięcie enzymatyczne.

    Pierwotna hemostaza

    Ten złożony proces fizjologiczny obejmuje 3 struktury: ścianę naczyniową, ośrodkowy układ nerwowy i płytki krwi. Kiedy ściana naczynia jest uszkodzona i zaczyna się krwawienie, mięśnie gładkie znajdujące się w niej wokół miejsca perforacji zostają ściśnięte, a naczynia skurczowe. Charakter tego zdarzenia jest odruchowy, to znaczy występuje mimowolnie po odpowiednim sygnale z układu nerwowego.

    Kolejnym etapem jest adhezja (adhezja) płytek krwi do miejsca uszkodzenia ściany naczynia i ich agregacja (sklejanie). Po 2-3 minutach krwawienie ustaje, ponieważ miejsce urazu jest blokowane przez skrzep krwi. Jednak ta skrzeplina jest nadal luźna, a osocze krwi w miejscu uszkodzenia jest nadal płynne, dlatego w pewnych warunkach krwawienie może rozwinąć się z nową energią. Istotą kolejnej fazy pierwotnej hemostazy jest to, że płytki krwi przechodzą szereg metamorfoz, w wyniku których uwalniane są z nich 3 czynniki krzepnięcia krwi: ich interakcja prowadzi do pojawienia się trombiny i wyzwala szereg reakcji chemicznych - krzepnięcia enzymatycznego.

    Krzepnięcie enzymatyczne

    Gdy w obszarze uszkodzenia ściany naczynia pojawiają się ślady trombiny, uruchamia się kaskada reakcji interakcji czynników krzepnięcia tkanek z czynnikami krwi, pojawia się kolejny czynnik - tromboplastyna, która współdziała ze specjalną substancją protrombiną tworząc aktywną trombinę. Ta reakcja zachodzi również przy udziale soli wapniowych. Trombina oddziałuje z fibrynogenem i powstaje fibryna, która jest substancją nierozpuszczalną - jej nitki wytrącają się.

    Kolejnym etapem jest ucisk, czyli wycofanie skrzepu krwi, co następuje poprzez jego zaciśnięcie, ściśnięcie, w wyniku czego oddziela się przezroczysta, płynna surowica krwi. Ostatnim etapem jest rozpuszczenie lub liza wcześniej utworzonego skrzepliny. Podczas tego procesu wiele substancji oddziałuje ze sobą, czego efektem jest pojawienie się we krwi enzymu fibrynolizyny, który niszczy włókna fibryny i przekształca je w fibrynogen. Warto zwrócić uwagę, że niektóre substancje biorące udział w procesach krzepnięcia powstają w wątrobie przy bezpośrednim udziale witaminy K: niedobór tej witaminy prowadzi do upośledzenia procesów krzepnięcia.

    Heparyna

    Działanie substancji ma na celu zapobieganie wzrostowi i rozprzestrzenianiu się zakrzepów krwi. Cząsteczki heparyny tworzą kompleks z antytrombiną, która jest inhibitorem czynników krzepnięcia. Substancja jest łańcuchem glikozaminoglikanów. Lek jest wstrzykiwany podskórnie i zaczyna działać po kilku godzinach.

    Jeśli potrzebujesz szybkiego działania, „Heparynę” podaje się we wlewie dożylnym w celu przyspieszenia skuteczności i zwiększenia biodostępności. Wybór dawki leku zależy od stanu, w jakim znajduje się pacjent. Ponadto bierze się pod uwagę obecność współistniejących chorób, równoległe przyjmowanie innych grup leków, potrzebę interwencji chirurgicznych na naczyniach..

    Pośrednie antykoagulanty (lista w artykule) są najczęściej reprezentowane przez „warfarynę”. Ta tabletka jest dostępna w 2,5, 3 lub 5 mg. Wpływ na organizm ludzki rozwija się po 1,5-3 dniach od momentu przyjęcia pierwszej tabletki. Maksymalny efekt pojawia się pod koniec pierwszego tygodnia.

    Po zakończeniu przyjmowania leku parametry reologiczne krwi wracają do normy po 5 dniach od dnia Fr. Narzędzie nakłada się 2 razy dziennie w tym samym czasie. Piątego dnia od rozpoczęcia terapii przeprowadza się badanie morfologii krwi w celu określenia prawidłowości i skuteczności stosowania.

    Przebieg leczenia dobiera specjalista w każdym przypadku indywidualnie. Niektóre stany patologiczne (na przykład migotanie przedsionków) wymagają ciągłego stosowania. Wraz z rozwojem PE (zatorowości płucnej) lek przeciwpłytkowy jest przepisywany na co najmniej sześć miesięcy lub do końca życia.

    W przypadku konieczności wykonania zabiegu operacyjnego „Warfarynę” należy anulować na 5 dni przed operacją. Umożliwi to powrót morfologii krwi do normy. Jeśli istnieje duże zapotrzebowanie na kontynuację leczenia przeciwzakrzepowego, środek ten zastępuje się heparyną niefrakcyjną. Ostatnią dawkę podaje się 4 godziny przed zabiegiem.

    Po zabiegu, 4 godziny później, ponownie wstrzykuje się heparynę niełamkową. Odbiór pośrednich leków przeciwpłytkowych można powrócić po dwóch dniach, po monitorowaniu stanu krwi za pomocą badań laboratoryjnych.

    Jednym z głównych czynników zapobiegających krzepnięciu krwi jest antytrombina III. Niefrakcjonowana heparyna wiąże się z nią we krwi i kilkakrotnie zwiększa aktywność jej cząsteczek. W rezultacie reakcje mające na celu tworzenie się skrzepów krwi w naczyniach są tłumione.

    Heparyna jest używana od ponad 30 lat. Wcześniej podawano go podskórnie. Obecnie uważa się, że niefrakcjonowaną heparynę należy podawać dożylnie, co ułatwia monitorowanie bezpieczeństwa i skuteczności terapii. Do stosowania podskórnego zaleca się heparyny drobnocząsteczkowe, które omówimy poniżej.

    Heparynę stosuje się najczęściej w profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych w ostrym zawale mięśnia sercowego, w tym podczas trombolizy.

    Kontrola laboratoryjna obejmuje oznaczenie czasu krzepnięcia częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji. Na tle leczenia heparyną po 24 - 72 godzinach powinna być 1,5 - 2 razy większa niż początkowa. Konieczne jest również kontrolowanie liczby płytek krwi, aby nie przegapić rozwoju trombocytopenii. Zwykle terapię heparyną kontynuuje się przez 3 do 5 dni ze stopniowym zmniejszaniem dawki i dalszym odstawieniem.

    Heparyna może powodować zespół krwotoczny (krwawienie) i trombocytopenię (zmniejszenie liczby płytek krwi). Przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach prawdopodobny jest rozwój łysienia (łysienia), osteoporozy, hipoaldosteronizmu. W niektórych przypadkach dochodzi do reakcji alergicznych, a także wzrostu poziomu aminotransferazy alaninowej we krwi.

    Heparyna jest przeciwwskazana w zespole krwotocznym i trombocytopenii, wrzodzie żołądka i dwunastnicy, krwawieniach z dróg moczowych, zapaleniu osierdzia i ostrym tętniaku serca.

    Dalteparyna, enoksaparyna, nadroparyna, parnaparyna, sulodeksyd, bemiparyna są otrzymywane z niefrakcjonowanej heparyny. Różnią się od tych ostatnich mniejszym rozmiarem cząsteczek. Zwiększa to bezpieczeństwo leków. Działanie staje się dłuższe i bardziej przewidywalne, dlatego stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych nie wymaga kontroli laboratoryjnej. Można to przeprowadzić stosując ustalone dawki - strzykawki.

    Zaletą heparyn drobnocząsteczkowych jest ich skuteczność przy podawaniu podskórnym. Ponadto mają znacznie mniejsze ryzyko skutków ubocznych. Dlatego obecnie pochodne heparyny zastępują heparynę z praktyki klinicznej..

    Heparyny drobnocząsteczkowe są stosowane w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowo-zatorowym podczas operacji chirurgicznych i zakrzepicy żył głębokich. Stosuje się je u pacjentów leżących w łóżku i obciążonych dużym ryzykiem takich powikłań. Ponadto leki te są powszechnie przepisywane w przypadku niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego..

    Przeciwwskazania i działania niepożądane w tej grupie są takie same jak w przypadku heparyny. Jednak nasilenie i częstotliwość skutków ubocznych jest znacznie mniejsza.

    Kliniczne stosowanie antykoagulantów jest zalecane w przypadku następujących chorób:

    • Zawał płuc i mięśnia sercowego;
    • Udar zatorowy i zakrzepowy (z wyjątkiem krwotocznego);
    • Zakrzepica żył i zakrzepowe zapalenie żył;
    • Zator naczyń różnych narządów wewnętrznych.

    Jako środek zapobiegawczy może być stosowany do:

    • Miażdżyca tętnic wieńcowych, naczyń mózgowych i tętnic obwodowych;
    • Reumatyczne wady serca mitralnego;
    • Zakrzepica żył;
    • Okres pooperacyjny, aby zapobiec zakrzepom krwi.

    Cechy stosowania „heparyny”

    Działanie substancji ma na celu zapobieganie wzrostowi i rozprzestrzenianiu się zakrzepów krwi. Cząsteczki heparyny tworzą kompleks z antytrombiną, która jest inhibitorem czynników krzepnięcia. Substancja jest łańcuchem glikozaminoglikanów. Lek jest wstrzykiwany podskórnie i zaczyna działać po kilku godzinach.

    Jeśli potrzebujesz szybkiego działania, „Heparynę” podaje się we wlewie dożylnym w celu przyspieszenia skuteczności i zwiększenia biodostępności. Wybór dawki leku zależy od stanu, w jakim znajduje się pacjent. Ponadto bierze się pod uwagę obecność współistniejących chorób, równoległe przyjmowanie innych grup leków, potrzebę interwencji chirurgicznych na naczyniach..

    Patologiczne antykoagulanty

    Wraz z rozwojem niektórych chorób w osoczu gromadzą się czasami silne immunologiczne inhibitory krzepnięcia krwi, którymi są specyficzne przeciwciała, na przykład antykoagulant toczniowy. Wskazują na ten lub inny czynnik. Te przeciwciała można wytwarzać w celu zwalczania wszelkich przejawów krzepnięcia krwi, ale według statystyk z reguły są to inhibitory czynnika VII, IX.

    Wraz z rozwojem ciężkich chorób w krwiobiegu powstają inhibitory typu immunologicznego, działające jako specyficzne przeciwciała. Takie ciała mają na celu zapobieganie koagulacji..

    Należą do nich inhibitory VII, IX factorial. W przebiegu chorób o charakterze autoimmunologicznym w krwiobiegu pojawia się patologiczny typ białek. Mają właściwości przeciwdrobnoustrojowe i hamują działanie czynników krzepnięcia (II, V, Xa).

    Skutki uboczne stosowania leków przeciwpłytkowych

    Zapobiegają zlepianiu się płytek krwi, zwiększają skuteczność antykoagulantów. Leki przeciwpłytkowe mają zdolność rozszerzania naczyń krwionośnych, działają nawilżająco.

    Leki przeciwpłytkowe obejmują:

    • Aspiryna;
    • Tyklopidyna;
    • Tirofiban;
    • Dipirydamol.

    Aspiryna lub kwas acetylosalicylowy jest jasnym przedstawicielem tej grupy. Lek jest dostępny w różnych postaciach dawkowania. Substancja jest zawarta w wielu produktach. Aspiryna może hamować agregację płytek krwi, wywoływać rozszerzenie naczyń krwionośnych i zapobiegać wczesnemu tworzeniu się skrzepów krwi. Wcześniej aspiryna była szeroko stosowana w celu obniżenia temperatury ciała, teraz lek jest do tego bardzo odradzany..

    Substancje przeciwzakrzepowe są skuteczne, nie można się bez nich obejść w leczeniu patologii układu sercowo-naczyniowego. Jednak ważne jest, aby nie przyjmować ich samodzielnie, nawet zwykłej aspiryny. Osoby przyzwyczajone do „przepisywania sobie leków” często cierpią z powodu wielu skutków ubocznych. Należy pamiętać, że samoleczenie antykoagulantami może prowadzić do nieodwracalnych i poważnych konsekwencji w postaci ciężkiego krwawienia..

    Narkotyki

    Antykoagulanty

    Leki spowalniające agregację krwi i skrzepy krwi są często przepisywane na całe życie. Warfarynę z migotaniem przedsionków stosuje się w leczeniu trwałej postaci choroby lub przy regularnych atakach. Lek nie tylko zapobiega zakrzepicy, ale rozpuszcza już utworzone skrzepy. Jako środek zapobiegawczy zastępuje zastrzyk „heparyną”. Wady „Warfaryny” obejmują zwiększone ryzyko krwawienia. Lek wymaga monitorowania krzepnięcia krwi. Innym skutecznym lekiem jest Eliquis. Jest to bezpośrednio działający antykoagulant oparty na apiksabanie. Nowoczesny środek, który znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo udaru, z migotaniem arytmii. Wymaga monitorowania krzepnięcia krwi. Nie stosować u kobiet w ciąży i karmiących, dzieci poniżej 18 roku życia z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

    Glikozydy nasercowe

    Preparaty na bazie surowców pochodzenia naturalnego i syntetycznego, mające na celu utrzymanie czynności serca. Lista leków:

    • „Cardiovalen”. Preparat na bazie naturalnych ekstraktów, bromku sodu i kamfory. Realizowany jest w postaci kropli alkoholu. Działa uspokajająco. Dawka to 15 kropli przed posiłkami.
    • „Digoksyna”. Tabletki z substancją czynną o tej samej nazwie. Mają działanie inotropowe i rozszerzające naczynia krwionośne z umiarkowanym działaniem moczopędnym. Musisz przyjąć „Digoxin” 4-5 razy pierwszego dnia i 1-3 - w przyszłości.

    Powrót do spisu treści

    Blokery kanału potasowego

    Należą do leków przeciwarytmicznych klasy 3, zmniejszają pobudliwość mięśnia sercowego z powodu upośledzenia przewodzenia impulsów. Lek „Amiodaron” normalizuje pracę serca przy praktycznie niezmienionym rzucie serca, poprawia przepływ wieńcowy, spowalnia bicie serca i obniża ciśnienie krwi. Stosuje się go podczas silnego migotania przedsionków, przez pierwsze dwa tygodnie trzeba wypić 3-4 tabletki, potem od połowy do 4 sztuk, jako podtrzymanie.

    Blokery kanału sodowego

    Leki o działaniu stabilizującym błony i przeciwarytmicznym. Są podzielone na 3 grupy: A, B i C w zależności od siły uderzenia. Wśród tej grupy skuteczny jest „Propanorm”. Ten środek przeciwarytmiczny jest stosowany w przypadku naruszeń rytmu nad- i komorowego. Spowalnia przewodzenie impulsu wzdłuż określonych włókien, działa lekko adrenergicznie. Przeciwwskazane u osób z niewydolnością serca, nie zalecane dla kobiet w ciąży, zabronione w okresie laktacji.

    Leki metaboliczne

    Rozległa, heterogenna grupa leków, które zmieniają metabolizm na różne sposoby. Leki te obejmują „Panangin” - lek na bazie asparaginianów potasu i magnezu, nasyca komórki jonami substancji czynnych. Stosowany jest w leczeniu arytmii spowodowanych głównie zaburzeniami elektrolitowymi i migotaniem przedsionków. Przeciwwskazane w przewlekłej i ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii.

    Powolne blokery kanału wapniowego

    Hamują przenikanie jonów wapnia do mięśni serca i naczyń krwionośnych przez określone kanały. W rezultacie rozszerzają się tętnice wieńcowe i obwodowe, czyli rozszerzenie naczyń. Należą do nich „werapamil”, który ma wyraźne działanie przeciwdławicowe i antyarytmiczne, obniża ciśnienie w tętnicach. Ma wiele przeciwwskazań do współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego.

    Preparaty Indandione

    Po przeprowadzeniu dużej liczby badań naukowcy ujawnili, że środki oparte na tej substancji aktywnej nie powinny być wykorzystywane w terapii. Leki miały znaczną liczbę skutków ubocznych w postaci reakcji alergicznych. Skuteczność wpływu na system antykoagulacyjny również nie wykazała stabilnych wyników..

    Do tej grupy leków należą leki: „Fenindion”, „Diphenindion”, „Anisindion”. Postanowiono wstrzymać główny wybór z drugiej grupy leków przeciwpłytkowych, az pochodnych indandionu obecnie stosowana jest jedynie Fenilina.

    Lek ma niski koszt i jest dostępny w postaci tabletek. Działa przez 10 godzin i bardzo ważne jest utrzymanie wymaganego czasu trwania terapii. Efekt pojawia się dopiero po 24 godzinach od podania pierwszej dawki. Wykorzystanie środków odbywa się pod kontrolą stanu pacjenta za pomocą laboratoryjnych parametrów krwi (koagulogram, badania ogólne, biochemia).

    Schemat stosowania "Fenilin":

    1. Pierwszy dzień - 1 tabletka 4 razy.
    2. Drugi dzień - 1 tabletka 3 razy.
    3. Pozostały czas terapii - 1 tabletka dziennie.

    Leku nie zaleca się przyjmować jednocześnie z lekami obniżającymi poziom glukozy w organizmie..

    Kiedy przepisywane są leki

    Przed rozpoczęciem leczenia bardzo trudno dokonać wyboru - na rynku dostępne są różnorodne leki, od zastrzyków dożylnych po doustne antykoagulanty. Pomimo różnorodności form wskazania do wykorzystania tych funduszy są takie same. Obejmują one:

    • Obecność blaszek miażdżycowych;
    • Zakrzepowe zapalenie żył;
    • Ostra i przewlekła zakrzepica;
    • Krwotoki o dowolnej etiologii;
    • Różne uszkodzenia błon serca;
    • Wady zastawki mitralnej;
    • Zajęcie aorty;
    • Niewydolność zastawek żylnych i zastój krwi;
    • Choroba zakrzepowo-zatorowa lub niedrożność naczyń krwionośnych;
    • Zespół DIC;
    • Zaburzenia rytmu serca;
    • Zapalenie wsierdzia i zarostowe zapalenie zakrzepów.

    Wymienione choroby wpływają bezpośrednio lub pośrednio na krew, powodują powikłania w postaci wzmożonej krzepnięcia i tworzenia się skrzepów krwi - stan ten wymaga odpowiedniej terapii. Antykoagulanty są przepisywane nie tylko w leczeniu, ale także w profilaktyce chorób krwi, a także układu sercowo-naczyniowego.

    Pomimo wysokiej skuteczności leki mają pewne przeciwwskazania:

    • Wrzodziejące zmiany górnego układu pokarmowego;
    • Krwotok wewnętrzny;
    • Choroby trzustki, wątroby, nerek i serca;
    • Brak witamin;
    • Choroby zapalne płuc i serca;
    • Zawały serca i udary;
    • Plamica małopłytkowa;
    • Tętniak mózgu;
    • Retinopatia krwotoczna;
    • Choroba Crohna;
    • Różne formy białaczki;
    • Wiek powyżej 65 lat;
    • Okres noszenia dziecka i karmienia piersią.

    Ciąża jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do powołania tych leków, ponieważ każdy antykoagulant odnosi się do leków zmieniających właściwości jakościowe krwi, co może wpływać na rozwój płodu.

    Lista głównych skutków ubocznych przyjmowania antykoagulantów:

    • Reakcja alergiczna;
    • Zmiany skórne;
    • Zaburzenia trawienia;
    • Stopniowe niszczenie tkanki kostnej;
    • Wypadanie włosów.

    W większości przypadków klinicznych powikłania rozwijają się po przedawkowaniu - gdy dzienna dawka leku przekracza maksymalną dopuszczalną, co prowadzi do wszelkiego rodzaju zaburzeń.

    Leki działające bezpośrednio na bazie heparyny

    Ta grupa środków ma bezpośredni wpływ na kofaktory hamujące trombinę w osoczu. Głównym przedstawicielem jest heparyna. Na jego podstawie istnieje szereg leków, które działają w podobny sposób i mają spółgłoskową nazwę:

    • „Ardeparyna”.
    • „Nadroparyna”.
    • „Clevarin”.
    • Longiparin.
    • „Sandoparyna”.

    Heparyna lub jej pochodne łączą się z antytrombiną-III, co prowadzi do zmiany układu jej cząsteczek. Przyspiesza to przyłączanie kofaktora do trombiny, a następnie inaktywację procesu krzepnięcia..

    Wpływ

    Antykoagulanty wpływają na różne etapy procesu krzepnięcia krwi. Istnieją bezpośrednie antykoagulanty (heparyna, hirudyna itp.), Które zmniejszają aktywność trombiny we krwi, oraz antykoagulanty pośrednie (dikumaryna, warfaryna, neodykumaryna lub pelentan, fenylina, syncumar itp.), Które zakłócają tworzenie się protrombiny w wątrobie, która bierze udział w krzepnięciu krew.

    Zakrzepica jest niebezpiecznym i powszechnym stanem, który często prowadzi do ataków serca, udarów, ataków serca i śmierci. Niepełnosprawność w tych warunkach jest nieunikniona. Dlatego lekarze z wyprzedzeniem przepisują terapię przeciwzakrzepową swoim pacjentom z problemami z krzepnięciem..

    Dzięki wczesnemu leczeniu można zapobiec powstawaniu i zwiększaniu się skrzepów krwi, a także blokowaniu naczyń krwionośnych. Zazwyczaj antykoagulanty działają w sposób złożony, wpływając nie tylko na sam skrzeplinę, ale także ogólnie na krzepnięcie..

    Leczenie przeciwzakrzepowe polega na hamowaniu czynników krzepnięcia w osoczu i syntezie trombiny. To dzięki trombinie powstają włókna fibrynowe i skrzepy zakrzepowe.

    „Warfarin”: funkcje aplikacji

    Pośrednie antykoagulanty (lista w artykule) są najczęściej reprezentowane przez „warfarynę”. Ta tabletka jest dostępna w 2,5, 3 lub 5 mg. Wpływ na organizm ludzki rozwija się po 1,5-3 dniach od momentu przyjęcia pierwszej tabletki. Maksymalny efekt pojawia się pod koniec pierwszego tygodnia.

    Po zakończeniu przyjmowania leku parametry reologiczne krwi wracają do normy po 5 dniach od dnia Fr. Narzędzie nakłada się 2 razy dziennie w tym samym czasie. Piątego dnia od rozpoczęcia terapii przeprowadza się badanie morfologii krwi w celu określenia prawidłowości i skuteczności stosowania.

    Przebieg leczenia dobiera specjalista w każdym przypadku indywidualnie. Niektóre stany patologiczne (na przykład migotanie przedsionków) wymagają ciągłego stosowania. Wraz z rozwojem PE (zatorowości płucnej) lek przeciwpłytkowy jest przepisywany na co najmniej sześć miesięcy lub do końca życia.

    W przypadku konieczności wykonania zabiegu operacyjnego „Warfarynę” należy anulować na 5 dni przed operacją. Umożliwi to powrót morfologii krwi do normy. Jeśli istnieje duże zapotrzebowanie na kontynuację leczenia przeciwzakrzepowego, środek ten zastępuje się heparyną niefrakcyjną. Ostatnią dawkę podaje się 4 godziny przed zabiegiem.

    Po zabiegu, 4 godziny później, ponownie wstrzykuje się heparynę niełamkową. Odbiór pośrednich leków przeciwpłytkowych można powrócić po dwóch dniach, po monitorowaniu stanu krwi za pomocą badań laboratoryjnych.

    Ulga w przypadku przedawkowania

    Najczęstszym powikłaniem jest zatrucie, które może być spowodowane naruszeniem dawki leku lub w wyniku jego stosowania z alkoholem.

    W tej sytuacji należy pilnie podjąć następujące środki:

    • Zadzwonić po karetkę;
    • Daj pacjentowi pozycję na plecach;
    • Jeśli przedawkowanie jest spowodowane przyjmowaniem tabletek, należy pilnie przepłukać żołądek, wypijając dużą ilość wody i wywołać sztuczne wymioty.

    Lekarz zbada pacjenta i, jeśli to konieczne, poda zakraplacz z solą fizjologiczną lub witaminą K, co ma odwrotny skutek. Jeśli stan pacjenta jest poważny, konieczna będzie hospitalizacja i przetoczenie osocza krwi.

    Antykoagulanty są doskonałymi lekami stosowanymi w leczeniu większości chorób krwi i układu krążenia. Leki mogą działać bezpośrednio, hamując aktywność płytek krwi lub pośrednio przez wątrobę. Warto zachować ostrożność podczas ich stosowania - przestrzegać dawkowania, nie łączyć terapii z alkoholem oraz nie przeprowadzać w czasie ciąży lub karmienia piersią. Jeśli pojawią się oznaki zatrucia, skontaktuj się z lekarzem..

    Różne choroby naczyniowe prowadzą do tworzenia się skrzepów krwi. Prowadzi to do bardzo niebezpiecznych konsekwencji, jak na przykład może dojść do zawału serca lub udaru. Aby rozrzedzić krew, lekarz może przepisać leki zmniejszające krzepliwość krwi. Nazywa się je antykoagulantami i stosuje się je w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi w organizmie..


    Pomagają blokować tworzenie się fibryny. Najczęściej stosuje się je w sytuacjach, gdy zwiększa się krzepliwość krwi w organizmie..

    Antykoagulanty - lista

    W praktyce lekarskiej lekarze nie stosują zarówno bezpośrednich, jak i pośrednich antykoagulantów. Wybór leku odbywa się indywidualnie, biorąc pod uwagę wiele czynników. Coraz częściej lekarze stosują antykoagulanty pośrednie (lista leków poniżej) jako doskonały środek profilaktyczny w leczeniu zakrzepicy i zatorowości, zaburzeń układu krzepnięcia krwi.

    Pośrednie antykoagulanty - lista leków

    Farmakolodzy znają kilka rodzajów pośrednich antykoagulantów. W zależności od tego, jaką substancję zawierają pośrednie antykoagulanty jako substancję czynną, wyróżnia się kilka grup leków..

    1. Monokumaryny
      - Warfaryna, Marcumar, Sinkumar.
    2. Dikumaryny
      - Tromexan, Dikumarin.
    3. Indandions
      - Dipaksyna, Omefin, Fenilina.

    Bezpośrednie antykoagulanty - leki

    Jak wspomniano powyżej, bezpośrednio działające antykoagulanty mają na celu jedynie hamowanie działania syntetyzowanej trombiny. Ten proces w organizmie zachodzi wyłącznie w obecności kofaktorów plazmowych. Główną z tej grupy jest antytrombina III.

    Wśród leków z tej grupy leki na krzepnięcie krwi obejmują:

    Nowe antykoagulanty

    Wcześniej lekarze stosowali wyłącznie warfarynę do długotrwałej terapii przeciwzakrzepowej. Lek ten jest aktywnie stosowany w leczeniu niezastawkowego migotania przedsionków, zatorowości układowej i zatorowości płucnej. W takich przypadkach pacjenci musieli stale utrzymywać stężenie leku we krwi. Do kontroli aktywnie wykorzystywano specjalne domowe koagulometry. Aby złagodzić trudną sytuację takich pacjentów, farmakolodzy opracowali leki rozrzedzające krew nowej generacji..

    Wśród głównych zalet tych leków są:

    • nie ma potrzeby monitorowania efektu hipokoagulacyjnego;
    • krótki okres półtrwania;
    • przewidywalność efektu farmakologicznego.

    Istniejące nowe antykoagulanty (lista leków wskazana poniżej) dzieli się zwykle na dwie grupy:

    1. Bezpośrednie inhibitory trombiny (dabigatran).
    2. Bezpośrednie inhibitory czynnika Xa (rywaroksaban, apiksaban, edoksaban).

    Recenzje

    Marina, 29 lat Od dzieciństwa mam zaburzenia krzepliwości krwi. Nie wiedziałem nic o antykoagulantach jako grupie farmakologicznej. Lekarz zalecił codzienne przyjmowanie tabletki aspiryny. Tak więc od kilku lat kontynuuję tę procedurę. Ponieważ nie ma problemów zdrowotnych, myślę, że ten lek działa. Tani i zły.

    Alexandra, 37 lat Z listy wybrałem dla siebie lek Rivaroxaban. Lek jest nowy, ale skuteczny - zapewnia skuteczną profilaktykę zakrzepicy. W naszej rodzinie taka choroba jest dziedziczona przez linię żeńską, więc zawczasu martwiłem się o publicznie dostępne środki zapobiegawcze. Lek jest niedrogi, bez reklamacji.

    Victoria, 32 lata Od kilku lat mam żylaki. Żyły nie tylko powodowały silny kompleks niższości, ale także okresowo bolały. Pomógł mi lek Lioton żel z listy bezpośrednich antykoagulantów. Lek działa szybko, dodatkowo łagodzi wzmożone zmęczenie kończyn po całym dniu pracy.

    Valentina, 41 lat Z listy leków mogę pochwalić warfarynę, która działa szybko i celnie na problemy zdrowotne. Rok temu lekarz zdiagnozował u mnie microstroke i dla mnie było to zupełnie nieoczekiwane - najwyraźniej cierpiała na nogach. Natychmiast przepisali ten lek do szybkiej rehabilitacji. Lek pomógł, skutki uboczne nie wystąpiły, chociaż były zagrożone.

    Pochodne kumaryny

    Kumaryna jest substancją występującą w roślinach i można ją wytwarzać syntetycznie w warunkach laboratoryjnych. Początkowo, po jego wyeliminowaniu, środek był używany jako trucizna do zwalczania gryzoni. Dopiero po pewnym czasie lek zaczął być stosowany do zwalczania nadmiernego tworzenia się skrzepliny..

    Pośrednie antykoagulanty - leki na bazie kumaryny - są reprezentowane przez następujące leki:

    • „Warfaryna” (jej analogi - „Marewan”, „Sól sodowa warfaryny”, „Warfarex”).
    • „Atsenokumarol” (analog - „Sinkumar”).
    • „Neodikumaryna” (analog - „Biskumoctan etylu”).

    Leki przeciwpłytkowe i antykoagulanty: różnica między lekami

    Leki przeciwpłytkowe rozrzedzają krew i zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi w naczyniach. Ich mechanizm działania na organizm różni się od antykoagulantów. Powszechnie stosowane leki przeciwpłytkowe to:

    • Aspiryna jest najpopularniejsza na świecie, jednak alergicy często reagują na tę substancję;
    • Dipirydamol - rozszerza naczynia krwionośne;
    • Tiklopidyna - stosowana w chorobie niedokrwiennej serca, zawale serca, a także w zapobieganiu zakrzepicy;
    • Tirofiban - zapobiega zlepianiu się płytek krwi;
    • Eptifibatide - działa blokująco na zlepianie się płytek krwi.

    Zatrzymując zlepianie się płytek krwi, zmniejszają poziom krzepnięcia krwi. Ponadto działają przeciwskurczowo i rozszerzająco na naczynia krwionośne..

    Naturalny

    Mogą być fizjologiczne i patologiczne. Fizjologiczne antykoagulanty są zwykle obecne w osoczu. Patologiczne pojawiają się we krwi w niektórych chorobach.

    Fizjologiczne antykoagulanty są klasyfikowane jako pierwotne i wtórne. Te pierwotne są syntetyzowane przez organizm niezależnie i są stale we krwi. Wtórne powstają w wyniku rozszczepienia czynników krzepnięcia podczas tworzenia się fibryny i jej rozpuszczenia.

    Pierwotne naturalne antykoagulanty

    Zwykle są podzielone na grupy:

    1. Antytromboplasty.
    2. Antytrombina.
    3. Inhibitory procesu samoorganizacji fibryny.

    Wraz ze spadkiem poziomu podstawowych fizjologicznych antykoagulantów we krwi istnieje ryzyko zakrzepicy..

    Ta grupa substancji obejmuje:

    • Heparyna. Jest to polisacharyd syntetyzowany w komórkach tucznych. Występuje w znacznych ilościach w płucach i wątrobie. W dużych dawkach zakłóca proces krzepnięcia krwi na wszystkich etapach, hamuje szereg funkcji płytek krwi.
    • Antytrombina III. Jest syntetyzowany w wątrobie i należy do alfa-glikoprotein. Zmniejsza aktywność trombiny i niektórych aktywowanych czynników krzepnięcia krwi, ale nie wpływa na czynniki nieaktywowane. Aktywność przeciwkrzepliwa osocza jest w 75% zapewniana przez antytrombinę III.
    • Białko C. Jest syntetyzowane przez komórki miąższu wątroby i jest nieaktywne we krwi. Zmniejszona do aktywności przez trombinę.
    • Białko S. Syntetyzowane przez komórki śródbłonka i miąższu wątroby (hepatocyty), zależy od witaminy K.
    • Alfa-makroglobulina.
    • Antytromboplasty.
    • Inhibitor kontaktu.
    • Inhibitor lipidów.
    • Dopełniacz Inhibitor-I.

    Wtórne fizjologiczne antykoagulanty

    Jak już wspomniano, powstają w procesie krzepnięcia krwi i rozpuszczania skrzepów fibrynowych podczas rozpadu niektórych czynników krzepnięcia, które w wyniku degradacji tracą właściwości krzepnięcia i uzyskują właściwości przeciwzakrzepowe. Obejmują one:

    • Antytrombina I.
    • Antytrombina IX.
    • Metafactors XIa i Va.
    • Febrinopeptydy.
    • Antykoagulant Auto-II.
    • Antytromboplasty.
    • PDF - produkty powstające podczas rozszczepienia (degradacji) fibryny pod działaniem plazminy.

    Patologiczne antykoagulanty

    W niektórych chorobach mogą tworzyć się i gromadzić we krwi specyficzne przeciwciała, które zapobiegają krzepnięciu krwi. Mogą być wytwarzane przeciwko jakimkolwiek czynnikom krzepnięcia, ale najczęściej tworzą się inhibitory czynników VIII i IX. W niektórych chorobach autoimmunologicznych we krwi pojawiają się patologiczne białka, które mają działanie antytrombiny lub hamują czynniki krzepnięcia II, V, Xa.

    Co to są antykoagulanty, które z nich są klasyfikowane jako leki bezpośrednie i pośrednie

    Aby uniknąć powstawania zakrzepów krwi, jako niebezpiecznych zakrzepów krwi, w klasyfikacji leków istnieje grupa farmakologiczna zwana antykoagulantami - lista leków znajduje się w każdym podręczniku medycznym. Takie leki zapewniają kontrolę lepkości krwi, zapobiegają wielu patologicznym procesom i skutecznie leczą poszczególne choroby układu krwiotwórczego. Aby powrót do zdrowia był ostateczny, pierwszym krokiem jest zidentyfikowanie i usunięcie czynników krzepnięcia..

    Więcej Informacji Na Temat Zakrzepicy Żył Głębokich

    Jak skuteczne są czopki metylouracylowe na hemoroidy, kiedy i jak są stosowane, recenzje

    Zapobieganie Aby leczenie było nieszkodliwe i skuteczne, konieczne jest dobranie odpowiedniego leku. Czopki z uracylem metylowym są z powodzeniem stosowane przy hemoroidach..

    Zapalone hemoroidy

    Zapobieganie Ze względu na delikatny problem pacjenci unikają chodzenia do proktologa. W przypadku zapalenia hemoroidów pacjenci są zainteresowani jego eliminacją bez wizyty w szpitalu, metodami leczenia, które mają zastosowanie w domu.

    Detralex - instrukcje, aplikacja, analogi, cena i recenzje leku

    Zapobieganie Witryna zawiera podstawowe informacje wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnozę i leczenie chorób należy prowadzić pod okiem specjalisty.