logo

Atonia jelitowa

Atonia jelit to stan patologiczny jelita grubego spowodowany niskim napięciem mięśni gładkich ścian jelita, co prowadzi do spowolnienia lub całkowitego zaniku ruchów perystaltycznych z szybkością 15-18 skurczów na minutę. Głównym objawem atonii jelit są częste długotrwałe zaparcia, z którymi trudno sobie poradzić za pomocą konwencjonalnych środków przeczyszczających..

Powody

Najczęściej atonia jelit rozwija się na tle ogólnego osłabienia mięśni i upośledzonego przewodzenia impulsów, pod wpływem których dochodzi do zmniejszenia mięśni gładkich ściany jelita przy siedzącym trybie życia, po operacjach brzucha, długotrwałym przestrzeganiu leżenia w łóżku.

Inną częstą przyczyną atonicznych zaparć jest niezrównoważona dieta, w szczególności brak błonnika i innych gruboziarnistych błonnika w diecie na tle nadmiaru kalorii, a także nieprzestrzeganie reżimu wodnego. Systematyczny brak przyjmowania płynów jest kompensowany przez aktywne wchłanianie wilgoci, co prowadzi do zagęszczenia kału. Powstawanie dużej liczby toksycznych związków podczas gnilnego rozkładu niestrawionych resztek pokarmu z kolei uniemożliwia odbieranie impulsów przez komórki mięśniowe. Czasami ruch kału ograniczają przeszkody mechaniczne: uchyłki, dodatkowe kieszonki jelita grubego, zrosty, koprolity (kamienie kałowe), nowotwory, ucisk ściany odbytnicy przez inne narządy itp..

W rozwoju atonii jelitowej zaangażowanych jest również szereg czynników, które wpływają na procesy neurohumoralnej regulacji funkcji przewodu pokarmowego:

  • nadużywanie środków przeczyszczających;
  • przedłużony post;
  • przyjmowanie niektórych leków (przeciwbólowych, zobojętniających, przeciwdepresyjnych, przeciwwrzodowych i przeciwpadaczkowych itp.);
  • długotrwały stres;
  • choroby okolicy odbytu i odbytnicy, skłaniające pacjenta do odłożenia pójścia do toalety;
  • złe nawyki: palenie, nadmierne spożycie alkoholu, zażywanie narkotyków z grupy morfiny;
  • otyłość;
  • infekcje jelitowe i zmiany w mikrobiocenozie jelit;
  • helminthiases (produkty uboczne niektórych robaków zawierają substancje hamujące perystaltykę jelit);
  • zaburzenia endokrynologiczne i zaburzenia równowagi elektrolitowej;
  • urazy pourazowe lub zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne kręgosłupa i rdzenia kręgowego, a także urazowe uszkodzenie mózgu;
  • ciąża. Atonia jelit u kobiet w ciąży - efekt uboczny rozluźniającego działania progesteronu na mięśnie gładkie.

Czasami skłonność do atonicznych zaparć jest dziedziczna. Przypadki atonii jelit u bliskich krewnych są powodem do myślenia o profilaktyce.

Formularze

W zależności od stopnia zahamowania funkcji motoryczno-ewakuacyjnej jelita grubego występują pełne i częściowe formy atonii jelitowej. Najczęstszą częściową atonią jelita jest spowolnienie i osłabienie ruchów perystaltycznych, co prowadzi do przewlekłych zaparć. Całkowita atonia jelit charakteryzuje się całkowitym brakiem perystaltyki i porażennej niedrożności jelit.

Głównym objawem atonii jelit są częste długotrwałe zaparcia, z którymi trudno sobie poradzić za pomocą konwencjonalnych środków przeczyszczających..

Jeśli obserwuje się ostry ból brzucha na tle zatrzymania stolca i gazów, istnieje powód, aby podejrzewać patologię chirurgiczną - uchyłkowatość, skręt, zawał jelit i inne stany patologiczne zagrażające życiu pacjenta. Pacjenta należy jak najszybciej zabrać do szpitala.

Objawy atonii jelit

Specyficzną oznaką atonii jelit są przewlekłe zaparcia, które charakteryzują się długim i uporczywym przebiegiem. W niektórych przypadkach rozwija się „zespół leniwego jelita”, w którym pacjent nie jest w stanie samodzielnie wypróżnić.

W tym przypadku zaparcia to nie tylko przedłużone zatrzymanie stolca, w którym nie ma wypróżnienia przez dwa lub więcej dni. Prawdopodobne objawy atonii jelitowej przy regularnym stolcu są dość zróżnicowane:

  • uczucie dyskomfortu i napięcia podczas wypróżnień;
  • niewystarczający ruch jelit;
  • smugi krwi w stolcu;
  • zagęszczanie i utwardzanie kału;
  • t. n. odchody owiec - uwolnienie niewielkiej ilości gęstych suchych odchodów.

W przypadku braku stolca przez ponad trzy dni rozwija się stan zapalny błony śluzowej jelita grubego, który uniemożliwia wchłanianie składników odżywczych. Równolegle zaburzona jest optymalna równowaga mikroflory jelitowej: aktywne rozmnażanie gnilnych bakterii hamuje żywotną aktywność pożytecznych mikroorganizmów. W efekcie pojawiają się oznaki zaburzeń trawienia i ogólnego odurzenia organizmu spowodowane wchłanianiem toksycznych produktów rozkładu treści jelitowej:

  • wzdęcia;
  • słabość i apatia;
  • drażliwość i zmęczenie;
  • zaburzenia snu;
  • niedokrwistość;
  • częste bóle głowy;
  • bladość i / lub żółtawa cera;
  • ból i uczucie ciężkości w jamie brzusznej, ustępujące po wypróżnieniu;
  • ropne wysypki skórne.

Utrzymujące się zaparcia spowodowane atonią jelit poważnie pogarszają jakość życia pacjenta. Pacjenci stają się ospali i apatyczni lub przeciwnie, rozdrażnieni i drażliwi, labilność emocjonalna pacjenta zakłóca pełną komunikację i życie społeczne.

Cechy przebiegu atonii jelit u osób starszych i dzieci

Zatrucie organizmu długotrwałymi zaparciami jest szczególnie wyraźne u dzieci i osób starszych: możliwe jest, że temperatura ciała wzrośnie do 37 ° C lub więcej, pojawienie się nudności i wymiotów. U osób starszych ciśnienie krwi gwałtownie wzrasta.

Atonia jelit jest szeroko rozpowszechniona w starszych grupach wiekowych. Tendencja do atrofii mięśni jest jednym z przejawów starzenia się, ponadto osoby starsze prowadzą siedzący tryb życia, a opcje dietetyczne dla osób starszych są ograniczone. W szczególności nie zaleca się zwiększania spożycia błonnika bez konsultacji z lekarzem, ponieważ w przypadku przewlekłych zaparć spożywanie dużych ilości pokarmów grubobłonnikowych może pogorszyć stan pacjenta..

Zaparcia atoniczne, ujawniające się po raz pierwszy w starszym wieku, są czasami wynikiem patologicznego wydłużenia esicy lub zmian sklerotycznych w tętnicach krezkowych, co może prowadzić do zakrzepicy krezki. Aby wykluczyć patologię chirurgiczną i naczyniową w atonii jelit u osób starszych wymagana jest konsultacja z flebologiem i proktologiem.

U małych dzieci atoniczne zaparcia często występują przy gwałtownej zmianie diety podczas odsadzania, a także ze względów psychogennych. W takim przypadku atonię jelitową należy odróżnić od niedrożności jelit i wrodzonych anomalii budowy okrężnicy..

Aby zapobiec zespołowi leniwego jelita, należy przepisać dzieciom środki przeczyszczające i lewatywy, zachowując ostrożność i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza. Substancje drażniące są przeciwwskazane u młodych pacjentów; zwykle przepisywane leki osmotyczne na bazie czopków z laktulozą i gliceryną, które stymulują odruchowe opróżnianie jelit.

Diagnostyka

Atonię jelit rozpoznaje terapeuta lub gastroenterolog na podstawie wywiadu, badania diety i stylu życia pacjenta oraz obrazu klinicznego. Aby zidentyfikować przyczyny osłabienia napięcia ścian jelit i opracować najskuteczniejszą strategię terapeutyczną, wymagane jest kompleksowe badanie jelita przy użyciu technik instrumentalnych i laboratoryjnych..

Najbardziej pouczającą metodą badania funkcji motorycznej jelita grubego jest irygoskopia - radiografia kontrastowa okrężnicy po lewatywy baru, która jakościowo uwidacznia trudno dostępne obszary jelita niedostępne do kolonoskopii (fałdy błony śluzowej, zgięcia okrężnicy i esicy itp.). Jeśli podejrzewa się perforację lub niedrożność okrężnicy, zamiast zawiesiny baru wstrzykuje się rozpuszczalny w wodzie środek kontrastowy. Po opróżnieniu jelit przeprowadza się badanie odciążenia błony śluzowej okrężnicy. W razie potrzeby do światła jelita wstrzykuje się tlen w celu lepszej wizualizacji wewnętrznej ściany jelita.

Badanie endoskopowe okrężnicy z pobraniem biopsji jest wskazane w diagnostyce różnicowej z onkopatologią, chorobą Leśniowskiego-Crohna i innymi chorobami charakteryzującymi się specyficznymi zmianami w nabłonku jelitowym.

Najczęściej atonia jelit rozwija się na tle ogólnego osłabienia mięśni i upośledzonego przewodzenia impulsów, pod wpływem których dochodzi do zmniejszenia mięśni gładkich ściany jelita przy siedzącym trybie życia, po operacjach brzucha, długotrwałym przestrzeganiu leżenia w łóżku.

Szczegółowa analiza kału (koprogram) dostarcza kompleksowych informacji o stanie czynności wydzielniczo-resorpcyjnej jelita i układu wątrobowo-żółciowego. Przy ciężkich objawach dysbiozy jelitowej pokazano bakteriologiczną kulturę kału; aby wykluczyć inwazję pasożytów, kał bada się pod kątem robaczycy i chorób pierwotniakowych.

Leczenie atonii jelit

Pierwszym krokiem do przywrócenia prawidłowej ruchliwości jelit powinna być korekta żywieniowa. W przypadku atonicznych zaparć, badanie diety i stylu życia pacjenta pokazuje dieta terapeutyczna nr 3: podstawą diety jest nabiał warzywny, przy czym należy wykluczyć z menu produkty ściągające, które stymulują tworzenie się gazów, a także zmniejszają kaloryczność potraw. Przede wszystkim zakaz obejmuje bogate zupy, wędliny i konserwy mięsne i rybne, grzyby, rośliny strączkowe, mleko pełne, jajka na twardo, mocną herbatę i kawę, a także niektóre owoce i jagody - dereń, borówki, gruszki, granaty, kapustę, rzodkiewkę, cebula i czosnek. Aby uzupełnić niedobór substancji błonnikowych i pektynowych, w menu znajdują się otręby pszenne, pieczywo razowe, kasza gryczana, świeże owoce i warzywa, oleje roślinne i melony. Szczególnie korzystne są morele, śliwki, melony, jabłka, rabarbar i wodorosty, które mają łagodne działanie przeczyszczające..

Dodatkowo będziesz musiał poważnie ograniczyć spożycie węglowodanów instant - czekolady, białego pieczywa, wypieków i słodyczy. Zaleca się zastępowanie słodkich napojów gazowanych i soków przemysłowych wodą, kompotami i napojami owocowymi; w tym samym czasie należy wypijać co najmniej 1,5–2 litry płynów dziennie. Normalizacji perystaltyki jelit ułatwia także dieta frakcyjna z jednoczesnym posiłkiem..

Zwiększenie aktywności fizycznej pomoże szybko poprawić stolec u siedzących pacjentów. Dobry wpływ na atonię jelit dają sportowe spacery, pływanie, taniec i joga, a także wykonywanie specjalnych ćwiczeń na mięśnie brzucha i masaż brzucha.

Leczenie farmakologiczne atonii jelit polega na stosowaniu jedynie łagodnych środków przeczyszczających. Preferowane są leki osmotyczne i prokinetyczne oraz środki żółciopędne. Zgodnie ze wskazaniami, do schematu terapeutycznego można włączyć inhibitory cholinoesterazy; z silnym bólem brzucha dodatkowo przepisywane są leki przeciwskurczowe. Aby zapobiec dysbiozie jelit, nie zaleca się stosowania lewatyw w przypadku atonii jelit; dopuszczalne jest stosowanie świec olejnych i mikroblagów, które ułatwiają ewakuację kału.

Czasami skłonność do atonicznych zaparć jest dziedziczna. Przypadki atonii jelit u bliskich krewnych są powodem do myślenia o profilaktyce.

W przypadku silnego zatrucia wskazane jest przeprowadzenie terapii odtruwającej oraz głębokiego płukania jelita poprzez hydrokolonoterapię, kąpiele podwodne i płukanie jelit. W przypadku wykrycia niedrożności jelit, nowotworów i anatomicznych nieprawidłowości jelita może być wymagana interwencja chirurgiczna.

Zapobieganie

Zapobieganie atonii jelitowej nie jest trudne. Wystarczy prowadzić aktywny tryb życia, kontrolować wagę ciała, zrezygnować ze złych nawyków, jak najbardziej unikać stresu i monitorować odżywianie, unikając niedoborów substancji balastowych, witamin i minerałów. Jednocześnie ważne jest, aby jeść małe porcje 5-6 razy dziennie, przestrzegać optymalnego reżimu picia i unikać dużych przerw między posiłkami..

Aby zapobiec dysbiozie jelitowej, nie należy przyjmować antybiotyków bez konsultacji z lekarzem. Wskazane jest, aby uczyć dzieci chodzenia do toalety w tym samym czasie i nie tłumić chęci wypróżnienia się z fałszywego wstydu w szkole lub przedszkolu.

Konsekwencje i komplikacje

Utrzymujące się zaparcia spowodowane atonią jelit poważnie pogarszają jakość życia pacjenta. Pacjenci stają się ospali i apatyczni lub przeciwnie, drażliwi i drażliwi, chwiejność emocjonalna pacjenta uniemożliwia pełną komunikację i życie towarzyskie. Wygląd pacjenta również pozostawia wiele do życzenia: cera się pogarsza, pojawiają się wysypki na skórze i nieświeży oddech, a choroby skóry mogą się pogorszyć.

Procesy gnilne wywołane koprostazą zaburzają równowagę mikroflory jelitowej i osłabiają układ odpornościowy, wywołują stany alergiczne i atopowe, a na skutek naruszenia procesu wchłaniania w jelicie u osób ze skłonnością do atonicznych zaparć, często notuje się niedobory witamin i niedokrwistość z niedoboru żelaza. W przypadku braku odpowiedniego leczenia na tle atonii jelit może rozwinąć się niedrożność jelit, powodując ciężkie zatrucie organizmu.

Atonia jelitowa

Informacje ogólne

Atonia jelit to stan, w którym osoba skarży się na nieprawidłowości w procesie wypróżniania. Takie trudności przede wszystkim przejawiają się w tym, że przerwy między wypróżnieniami stale się wydłużają lub krzesło jest bardzo trudne..

W przypadku atonii jelit zaparcia są charakterystycznym objawem, który wskazuje na szereg stanów patologicznych lub jest konsekwencją działania niektórych negatywnych czynników na organizm ludzki. Atonia jelit występuje w wyniku utraty napięcia mięśniowego jelit. W przypadku atonii jelit można zaobserwować zarówno skurcze, jak i zauważalne rozluźnienie mięśni. Takie problemy bardzo często stają się przewlekłe i utrzymują się u pacjenta przez wiele lat.

Rodzaje zaparć

W wyniku atonii jelit dochodzi do zaparć atonicznych. Istnieją jednak inne rodzaje zaparć, w których często współistnieje atonia jelitowa. Najczęściej występują zaparcia żywieniowe, które pojawiają się w wyniku niewłaściwego podejścia do odżywiania. Ponadto izolują zaparcia psychogenne, neurogenne, endokrynologiczne, toksyczne, a także zaparcia wynikające z uszkodzenia okolicy odbytu i osłabienia mięśni..

Zaparcia występują również w wyniku uderzenia mechanicznych przeszkód, które zakłócają ruch treści w jelitach. Mogą to być polipy lub guzy, zrosty, szereg anomalii w rozwoju jelita grubego.

Objawy i przyczyny atonii jelit

Głównym objawem atonii jelitowej są zaparcia. Atoniczne zaparcia mają miejsce, gdy krzesło utrzymuje się przez czterdzieści osiem lub więcej godzin. W wielu przypadkach, przy atonicznych zaparciach, osoba może odczuwać ból brzucha, wzdęcia i dyskomfort w jamie brzusznej. W rezultacie pogarsza się ogólny stan zdrowia, pojawia się osłabienie i zmienia się cera. Pacjenci z zaparciami trwającymi dłużej niż trzy dni mogą mieć wysokie ciśnienie krwi i temperaturę. Czują dużą wagę w żołądku, a nawet tracą zainteresowanie jedzeniem..

Z reguły najczęściej zaparcia atoniczne wynikające z osłabienia mięśni miednicy i ściany brzucha oraz ze słabej perystaltyki mijają bez bólu. Takie zjawiska są bardzo często konsekwencją ciąży i porodu. Czasami atonia jelit rozwija się u kobiet w okresie menopauzy, z otyłością, rozedmą płuc, hipokinezą, a także z powodu długotrwałego pozostawania w łóżku.

Ponadto przyczyną atonicznych zaparć mogą być zaburzenia odżywiania, głód, brak aktywności fizycznej, ciągły stres i nietypowe stany zapobiegające wypróżnianiu, choroby okolicy odbytu, choroby endokrynologiczne, infekcje. Po przyjęciu pewnych leków mogą również wystąpić zaparcia. U dzieci atonia jelit może wynikać z obecności nieprawidłowości jelitowych..

Rozpoznanie atonii jelit

W procesie diagnozowania choroby bardzo ważne jest znalezienie przyczyn dysfunkcji jelit. W związku z tym lekarz musi przeprowadzić badanie pacjenta, ustalając cechy jego stylu życia, odżywiania, dziedziczności. Ponadto analizowane są odchody, bakteriologiczna inokulacja odchodów. W razie potrzeby pacjentowi wyznacza się również wykonanie kolonoskopii w celu identyfikacji patologii jelita grubego. Bardzo ważna jest terminowa konsultacja z gastroenterologiem i proktologiem, ponieważ niekontrolowane przyjmowanie środków przeczyszczających może zaostrzyć chorobę.

Leczenie atonii jelit

W leczeniu atonii jelit konieczne jest przede wszystkim przestrzeganie diety, opracowanie specjalnej diety. Ważne jest, aby jeść małe porcje..

Ważne jest, aby w diecie uwzględnić pokarmy, które powodują skrobanie. Są to sfermentowane produkty mleczne, kwas chlebowy, naturalne soki. Ponadto bardzo ważne jest unikanie jedzenia pokarmów, które powodują „sklejanie się” jelit. Są to potrawy wędzone, jajka na twardo, gruszki i inne potrawy..

Osobom cierpiącym na atoniczne zaparcia eksperci zalecają również spożywanie pokarmów zawierających wystarczającą ilość tłuszczu i błonnika. Te pokarmy pomagają zwiększyć ruchliwość jelit i pomagają zmienić skład chemiczny okrężnicy. Jako środki przeczyszczające często zaleca się stosowanie fig, suszonych śliwek, wywaru z nasion lnu i wodorostów. Bardzo przydatne są również wywary z różnych ziół. W przypadku atonii jelitowej przydatne jest również stosowanie soku grejpfrutowego, naparu z kory kruszyny, wywaru z korzenia tataraku, wywaru z ziół, herbaty ziołowej tymianku, naparu z nasion kopru.

W procesie leczenia atonii jelit ważne jest przestrzeganie jasnego harmonogramu jedzenia i opróżniania. Istnieje również szereg ćwiczeń, które mogą pomóc w łatwiejszym i bardziej regularnym wypróżnianiu. Stosowany jest również specjalny masaż leczniczy brzucha..

Jeśli atoniczne zaparcia utrzymują się przez długi czas, można zastosować leki. W przypadku bolesnych wrażeń przepisywane są leki przeciwskurczowe. Często środki przeczyszczające są przepisywane pacjentom cierpiącym na długotrwałe i bolesne zaparcia. Jednocześnie ważne jest, aby leczenie rozpoczynać od najbardziej nieszkodliwych leków, które nie podrażniają ścian jelit..

Szczególnie skuteczne w atonii jelit są środki stymulujące perystaltykę jelit, na przykład proseryna. Stosowane są również preparaty doodbytnicze, które mają zdolność wzmacniania odruchu wypróżniania. Są to świece glicerynowe, a także świece z masłem kakaowym i belladonną. Stosowany do leczenia i mikrobloków z olejami roślinnymi.

Jeśli atoniczne zaparcia trwają przez długi czas, należy skonsultować się ze specjalistą i zbadać go proktologa, który może również wykryć współistniejące patologie.

Atonia jelit - co to jest

Wszystkie narządy i tkanki przewodu pokarmowego pracują podczas procesu trawienia. Mięśnie brzucha wypychają kawałki jedzenia z góry na dół, wykonując do 18 skurczów. Ale gdy te mięśnie są osłabione i pozbawione napięcia, następuje atonia jelitowa, która objawia się zaparciami, które mogą prowadzić do zatrucia całego organizmu.

Co to jest

W medycynie chorobę klasyfikuje się jako odwracalny proces, który zmniejsza perystaltykę jelit, czyli zmniejszenie pracy mięśni głównych narządów trawiennych. Nawet strawiony pokarm pozostaje w jelitach i zaczyna się tam gromadzić. W takim przypadku proces metaboliczny pacjenta jest zaburzony, co prowadzi do długotrwałych zaparć. Toksyczne elementy z kału nagromadzone w jelitach rozprzestrzeniają się na sąsiednie narządy i tkanki, co może powodować ogólne zatrucie organizmu. Równolegle rozpoczyna się proces gnilny, który prowadzi do zapalenia narządów nie tylko przewodu pokarmowego, ale także krwi, dróg żółciowych i wątroby. Jest to obarczone poważnymi komplikacjami i występowaniem niebezpiecznych chorób jelit - aż do powstania nowotworów złośliwych..

Przyczyny występowania

Atonia jelit jest częstą chorobą osób, które:

  • Nie jedz dobrze;
  • Prowadzić siedzący tryb życia;
  • Masz genetyczne predyspozycje do choroby;
  • Chaotyczne lub długotrwałe przyjmowanie leków;
  • Przeszedł operację lub uraz;
  • Mieć choroby zakaźne;
  • Zarażony chorobami pasożytniczymi;
  • Po 45 roku życia;
  • Są często zestresowani;
  • Mieć nałogi;
  • Mieć przewlekłe choroby dowolnego narządu lub układu ciała.

Nawet czynnik środowiskowy może wpływać na funkcjonowanie mięśni jelit, gdy toksyny środowiskowe gromadzą się w organizmie przez długi czas. Tkanki mięśniowe tracą elastyczność i funkcjonalność, a ich napięcie wyraźnie spada. Wtedy osoba odczuwa dyskomfort w żołądku i przez ponad dwa dni nie może samodzielnie wypróżniać. Może uciec się do środków przeczyszczających lub lewatyw, ale efekt ich działania będzie krótkotrwały, bo pierwszą przyczynę atonii trzeba leczyć - aby pobudzić pracę ścian jelit.

Odnośnie metod leczenia i przestrzegania diety zalecamy zapoznanie się z komentarzami lekarza Państwowego Centrum Medycznego. A.I. Burnazyan FMBA w sprawie szczegółowej diagnozy pacjenta (mężczyzna, 36 lat): https://health.mail.ru/consultation/447736/.

Etapy, objawy i możliwe powikłania atonii jelit

Z natury przebiegu atonia może być ostra lub przewlekła. Pierwszy typ wyrażają żywe objawy, których głównymi objawami są zaparcia i odczucia bólowe o różnej intensywności i charakterze przebiegu. Drugi typ jest bardziej złożony i wymaga długotrwałego leczenia..

Ponadto chorobę klasyfikuje się według 4 etapów - od bardzo początkowego do zaawansowanego, wywołując poważne powikłania i patologie.

Tabela etapów, objawy choroby i możliwe konsekwencje

GradacjaObjawyMożliwe komplikacje
1Wzdęcia, ciągłe dudnienie w żołądku, zwiększona produkcja gazów, czkawka, zgaga, trudności z wypróżnianiemZaparcia, szczeliny odbytu
2Kolka w jelitach, brak wypróżnień przez ponad 48 godzin, bóle ciągnące, wzdęcia, pogorszenie ogólnego samopoczuciaHemoroidy, urazy odbytu, pęknięcia podczas wypróżnień, hiperwitaminoza, anemia
3Niemożność wypróżnienia, ostry ból brzucha, zwiększona drażliwość, gorączka, niskie ciśnienie krwi, zwiększone tworzenie się gazów, ciągłe odbijanie, nudności, wymiotyOstre wzdęcia wolumetryczne, zatrucie ogólne, zapalenie otrzewnej, upośledzony odpływ krwi żylnej, obrzęk jelit
4Silne zatrucie, utrzymujące się nudności i wymioty, wysoka gorączka, dreszcze, ciemnienie oczu i omdlenieCałkowite porażenie jelit, rozlane zapalenie otrzewnej, śmierć

Metody diagnostyczne

Gdy pojawią się pierwsze oznaki choroby, należy skonsultować się z lekarzem - gastroenterologiem lub proktologiem. Każda choroba na początkowych etapach rozwoju jest szybko diagnozowana, a także szybko leczona. Podczas pierwszej wizyty lekarz zapozna się z historią choroby i przeprowadzi wywiad. Wszystkie objawy pozwolą mu postawić wstępną diagnozę. Ale dla dokładnego ustawienia wymagane będą dodatkowe badania laboratoryjne i kliniczne..

Badania laboratoryjne

  1. Badanie krwi: ogólne - oznaczanie leukocytów i erytrocytów; biochemiczne - zawartość różnych enzymów we krwi - lipazy, amylazy, mocznika, glukozy, białka; elektrolityczny - zawartość wapnia, potasu, sodu; analiza wody - diagnostyka występowania zakrzepów krwi i obecności zatorów w drobnych naczyniach krwionośnych.
  2. Analiza moczu.
  3. Kala.

Instrumentalne rodzaje diagnostyki

Najczęstsze sprzętowe lub instrumentalne typy diagnostyki obejmują:

  1. USG - diagnostyka ultrasonograficzna. Ta metoda wizualizuje wszystkie zmiany w narządach wewnętrznych jamy brzusznej.
  2. Laparoskopia ma charakter terapeutyczny i diagnostyczny. Podczas operacji (dwa nakłucia części brzusznej) lekarzowi udaje się wyjaśnić diagnozę i wyleczyć chory narząd.
  3. TK - pełne oględziny narządów wewnętrznych.
  4. Endoskopia - włożenie endoskopu z kamerą. Ta metoda pozwala na podgląd wszystkich procesów zachodzących w jamie brzusznej w czasie rzeczywistym..

Ultradźwięki to skuteczna metoda diagnostyczna. Zabieg ten jest całkowicie bezbolesny i nieszkodliwy dla pacjenta, a także pomaga lekarzowi zobaczyć rzeczywisty obraz stanu narządów i układów jelitowych. Za pomocą badania USG (USG), jednej z najczęstszych metod diagnozy klinicznej, lekarz określa:

  • zmniejszona gęstość narządów;
  • wzrost rozmiaru tkanki,
  • czy jest zator w systemie kanałów.

W przypadku kontrowersyjnych kwestii lekarz może skierować pacjenta na tomografię komputerową, gdzie zostanie również zeskanowany narząd niezbędny do postawienia trafnej diagnozy. Rezonans magnetyczny - pełne badanie ciała pacjenta, pozwoli również zobaczyć wszystkie patologie narządów wewnętrznych.

Sam lekarz przepisuje metody diagnostyczne, w razie potrzeby angażuje lekarzy pokrewnych specjalizacji. Tak więc, jeśli podczas diagnozy wykryte zostaną hemoroidy, wówczas proktolog potrzebuje konsultacji, jeśli występują zaburzenia pracy serca, to kardiolog, jeśli istnieje podejrzenie złośliwego guza, to onkolog i tak dalej..

Metody leczenia atonii jelit

Po postawieniu diagnozy atonii jelit opracowywany jest indywidualny program leczenia - dla każdego pacjenta indywidualnie. Terapie będą zależeć od wielu czynników:

  • Etapy choroby;
  • Główny powód wystąpienia;
  • Obecność współistniejących chorób;
  • Cechy fizjologii pacjenta;
  • Genetyczne predyspozycje;
  • Reakcje alergiczne na leki.

W zależności od tych czynników można przepisać różne zabiegi:

  1. Leki (tabletki, kroplówki, zastrzyki, zawiesiny, proszki);
  2. Fizjoterapia (laser, terapia wąskofalowa, promieniowanie podczerwone itp.);
  3. Operacja (pilna, planowana);
  4. Środki ludowe (wywary, herbaty, napary itp.);
  5. Terapia dietetyczna;
  6. Naturalne enzymy, preparaty i suplementy.

Jeśli istnieje choćby najmniejsze zagrożenie życia pacjenta, jest on pilnie hospitalizowany, a lekarz decyduje, czy wykonać pilną lub planowaną operację, czy leczyć lekami.

Leki do leczenia

Jeśli pacjent odczuwa nieznośny ból, pierwszą rzeczą, jaką robi lekarz, jest przepisanie leków przeciwbólowych. Następnie prowadzi kompleksową terapię.

Tabela leków przepisywanych na atonię jelit

NazwaOpisSposób stosowaniaCena w rublach
No-shpa

Żółte małe tabletkiWewnątrz do 3 razy dziennieod 50 Papaweryna

Białe tabletki o różnych dawkachPrzyjmowanie 1 do 4 tabletek dziennieod 80 Trigan-D

Białe płaskie tabletki1-3 razy dziennieod 60 Chlorozyna

Pigułki na trawieniedo 3 razy dziennie80 Famotydyna

Tabletki zmniejszające wydzielanie soku żołądkowego1-3 razy dziennie120 Pentoksyfilina

Tabletki poprawiające mikrokrążenie1-4 razy dziennie180 Omez

Proszek w kapsułce3-5 razy dziennie120 Sucralfad

Proszek lub tabletki powlekające1 tabletka godzinę przed posiłkiem200 Syntetyczna prostaglandynaTablet1 tabletka dziennie200 Solcoseryl w ampułkach

Rozwiązanie usprawniające procesy regeneracji2 ml - dożylnie rano i wieczorem (2-4-6 ml)220 Tetracyklina

Tabletki z antybiotykiem0,25 tabletki 4 razy dziennie120

Ponadto lekarz może przepisać Elenium i inne leki uspokajające układ nerwowy. W przypadku atonii jelitowej pacjenci często doświadczają zwiększonego napięcia i stresu.

Lista dozwolonych i zabronionych produktów

Każde leczenie jest bez znaczenia, jeśli pacjent nie przestrzega diety.

Tabela dozwolonych i zabronionych produktów

DozwolonyZakazana
Niskotłuszczowe ryby, mięso, jaja, orzechy, zboża - z roślinnym typem białka, warzywa, owoce, naturalny miód, otręby, zboża, makarony, masło i oleje roślinne, arbuzy, banany, figi, niekwaśne jabłka i gruszki, produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu procent tłuszczu, pieczywo razowe, ziemniaki, marchew, daktyle, mango, melony, borówki, wątróbka drobiowa.Dania ciepłe, słone, tłuste, wędzone, kwaśne, konserwowe, gazowane, niestrawne, alkohol, majonez, czekolada, orzechy, śmietana, tłuste mleko, tłuste mięsa i ryby, produkty wędzone, świeże wypieki,

Odżywianie powinno być kompletne i promować szybki powrót do zdrowia. W przewlekłych formach atonii pokarm dietetyczny może stać się trwały przez długi czas lub przez całe życie.

Przykład diety na 7 dni

W przypadku nasilenia choroby lub konieczności zabiegu operacyjnego zalecana jest ścisła dieta, tabele nr 0, 1, 2, 3 - tylko napój, najlepiej alkaliczny bez gazu, buliony, przeciery płynne.

Po ustąpieniu ostrych objawów i wykluczeniu zagrożenia życia chorego ustala się dietę zgodnie z tabelą zabiegową nr 5 - szeroką dietę produktów gotowanych na parze, gotowanych, duszonych, pieczonych. Jedzenie powinno być kompletne, podawane na ciepło, kruszone. Pacjent powinien jeść 5-6 razy dziennie - w małych porcjach po 200-250 gramów.

Przykładowe menu na tydzień

  • Owsianka na wodzie z rodzynkami;
  • Kefir;
  • Puree z dyni;
  • Gotowane chude mięso;
  • Bulion warzywny;
  • Duszona cukinia.
  • Musli i jogurt o niskiej zawartości tłuszczu
  • Mus jagodowy;
  • Zupa rybna;
  • Upieczona dynia;
  • Kasza gryczana m 50 g masła;
  • Twarożek.
  • Rosół z musli i dzikiej róży;
  • Owsianka z miodem;
  • Rosół wołowy;
  • Gulasz warzywny;
  • Tarty świeży ogórek i chleb;
  • Pieczona cukinia.
  • Płynna owsianka na wodzie z miodem;
  • Kisiel na jagodach;
  • Zupa z przecieru warzywnego;
  • Tarte jabłko;
  • Kasza manna z rodzynkami;
  • Twarożek.
  • Jajko;
  • Płatki owsiane z 50 g masła;
  • Kanapka z serem;
  • Zupa z makaronem;
  • Kotlety z kurczaka na parze;
  • Sałatka z marchwi i jabłka;
  • Tarty ogórek z olejem roślinnym.
  • Twarożek z jogurtem;
  • Owsianka z mlekiem;
  • Jabłko i daktyle;
  • Kanapka z serem i gotowaną wołowiną;
  • Puree z dyni z jagodami.
  • Zupa z makaronem mlecznym;
  • duszona cukinia z pietruszką.
  • Twarożek;
  • Owsianka z mlekiem z dodatkiem masła;
  • Kanapka z masłem i serem;
  • Chleb i jogurt.

Menu można rozszerzyć lub zawęzić - wszystko będzie zależało od pozytywnej dynamiki w leczeniu hemoroidów. Lekarz opracuje dietę indywidualnie dla każdego pacjenta.

Zapobieganie

Aby zapobiec wystąpieniu tej choroby w jelitach, musisz przestrzegać kilku prostych zasad:

  • Jeść prawidłowo;
  • Dużo się ruszaj;
  • Nie denerwuj się;
  • Nie przejadaj się;
  • Nie przepracuj;
  • Częściej przebywaj na zewnątrz;
  • Przeżyj pozytywne emocje.

Wtedy jest mało prawdopodobne, aby atonia jelit zmusiła Cię do wizyty u lekarza. Ale z poczuciem ciężkości. Zwiększona produkcja gazu i dyskomfort, nadal powinieneś skonsultować się z lekarzem - zapobiegnie on rozwojowi poważnej choroby.

Atonia jelitowa

Atonia jelitowa to brak napięcia mięśni gładkich narządu z przyczyn organicznych lub funkcjonalnych. Może się rozwinąć przy różnych chorobach narządów wewnętrznych, niedożywieniu z niewielką ilością błonnika pokarmowego w diecie, w wyniku przyjmowania niektórych leków. Diagnostyka polega na przeprowadzeniu szczegółowego badania pacjenta, określeniu nawyków żywieniowych i stylu życia, wynikach badań laboratoryjnych, irygoskopii i kolonoskopii, zalecanych w celu wykluczenia zmian organicznych i oceny motoryki jelit. Leczenie obejmuje normalizację stylu życia, dietoterapię, przepisywanie leków prokinetycznych i, jeśli to konieczne, środków przeczyszczających.

ICD-10

  • Powody
  • Objawy atonii jelit
  • Komplikacje
  • Diagnostyka
  • Leczenie atonii jelit
  • Prognozy i zapobieganie
  • Ceny zabiegów

Informacje ogólne

Atonia jelit to stan funkcjonalny charakteryzujący się gwałtownym spadkiem napięcia mięśni gładkich ściany jelita, naruszeniem procesu jego opróżniania. Zwykle skurcze mięśni jelit (perystaltyka jelit) zapewniają przesunięcie masy pokarmowej do jej ostatnich części. W ciągu minuty każda część jelita grubego wykonuje około piętnastu ruchów perystaltycznych. W przypadku naruszenia tonu perystaltyka jest osłabiona, w ciężkich przypadkach - nieobecna.

Patologii towarzyszy wydłużenie odstępów między aktami wypróżniania, pojawienie się trudności w opróżnianiu jelit. Zaparcia to niezwykle częsta dolegliwość, ale w większości przypadków pacjenci długo nie chodzą do gastroenterologa, sami przyjmują środki przeczyszczające i tradycyjną medycynę. Jednak objawy utrzymują się, ponieważ przyczyna stanu nie została ustalona ani wyeliminowana, a niewłaściwe leczenie tylko pogarsza naruszenie tonu. Atonia jelit może być objawem innych chorób, dlatego pojawienie się zaparcia wymaga obowiązkowej wizyty u lekarza w celu odpowiedniej diagnozy i leczenia.

Powody

Przyczynami atonii jelit mogą być zarówno choroby narządów wewnętrznych, jak i przyjmowanie niektórych leków, zwłaszcza styl życia. Częstą etiologią spadku napięcia mięśni jelit i rozwoju zaparć jest siedzący tryb życia. Hipodynamia prowadzi do pogorszenia unerwienia ściany jelita, powodując zmniejszenie liczby i siły ruchów perystaltycznych. Do takich konsekwencji prowadzi również niewłaściwe odżywianie - stosowanie dużej ilości wysokokalorycznej żywności węglowodanowej z niewystarczającym spożyciem błonnika. Przyczyną naruszenia unerwienia jelit przez centralny układ nerwowy może być ciągły stres.

Rozwój atonii jelit może być spowodowany stosowaniem leków, takich jak: przeciwskurczowe, morfinopodobne leki przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, przeciwwrzodowe, przeciwpadaczkowe, zobojętniające sok żołądkowy, niektóre sorbenty, a także niektóre infekcje jelitowe, naruszenie mikrobiocenozy jelitowej (dysbakterioza), obecność substancji perystaltycznych. Nikotyna wpływa również negatywnie na napięcie ściany jelita. Ton można zmniejszyć z powodu czynników dziedzicznych, z patologią endokrynologiczną (otyłość, niedoczynność tarczycy), w czasie ciąży, menopauzy, w obecności patologii onkologicznej, z powodu interwencji chirurgicznych w jamie brzusznej i rozwoju choroby zrostowej.

W czasie ciąży bardzo często obserwuje się atonię jelit o różnym nasileniu. Wynika to zarówno z mechanicznego ucisku jelita, jak i dużej zawartości progesteronu, którego jednym z efektów jest rozluźnienie tkanki mięśni gładkich narządów wewnętrznych, w tym mięśni jelita. U osób starszych napięcie jelit jest obniżone, co tłumaczy się zarówno procesami fizjologicznego starzenia się, jak i częstymi zmianami miażdżycowymi naczyń krwionośnych zaopatrujących je.

Objawy atonii jelit

Objawy tej patologii charakteryzują się polimorfizmem i są determinowane stopniem upośledzenia motorycznego, cechami układu nerwowego pacjenta i wiekiem. Oznaki atonii jelitowej są związane z zatrzymaniem stolca, a także z zaburzeniami procesów trawiennych. Głównym objawem są zaparcia (opóźnione lub systematycznie niewystarczające wypróżnienia). Normą jest, gdy wypróżnienia występują co najmniej trzy razy w tygodniu i nie więcej niż trzy razy dziennie. W związku z tym zaparcia to częstotliwość wypróżnień mniej niż trzy razy w tygodniu, podczas gdy charakterystyczna jest zwiększona suchość, twardość kału. Ważnym kryterium diagnostycznym jest również zmniejszenie zwykłej częstotliwości stolca u danej osoby..

Atonii jelit towarzyszą objawy, takie jak skurcze brzucha, bezwzględna nieskuteczna potrzeba wypróżnienia, częste odbijanie się, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności. Często pojawia się uczucie ciężkości, wzdęcia. Charakterystyczne są również objawy ogólne: zaburzenia neurowegetatywne, zwiększone zmęczenie.

Komplikacje

Ponieważ z naruszeniem procesów trawienia w jamie brzusznej pogarsza się wchłanianie składników odżywczych i witamin, charakterystyczne są objawy hipowitaminozy, możliwa jest anemizacja z powodu upośledzonego wchłaniania żelaza i rozwoju niedokrwistości z niedoboru żelaza. Całkowita atonia jelit prowadzi do niedrożności jelit.

Diagnostyka

Rozpoznanie atonii jelit opiera się na znalezieniu przyczyny patologii, ponieważ zaburzenia w tonie jelit są zwykle wynikiem choroby. Pokazano konsultację z gastroenterologiem, w tym szczegółowe przesłuchanie pacjenta, wyjaśnienie charakterystyki stylu życia, nawyków żywieniowych, poziomu aktywności fizycznej, przebytych chorób. W celu skutecznej korekcji wtórnej atonii konieczne jest leczenie patologii przyczynowej.

W badaniu przedmiotowym zwraca się uwagę na wzdęcia brzucha, osłabienie perystaltycznego szumu. Przeprowadzane są ogólne kliniczne testy laboratoryjne w celu oceny stanu układu wątrobowo-żółciowego. Obowiązkową metodą badawczą jest coprogram, a także analiza kału na dysbiozy. Ocenia się obecność pierwotniaków, robaków pasożytniczych. Testowane są poziomy hormonów tarczycy (hormonów tarczycy), ponieważ niedoczynność tarczycy może powodować znaczny spadek napięcia jelit.

Funkcję motoryczną jelita cienkiego można ocenić na podstawie radiografii przejścia baru. Aby wykluczyć organiczne przyczyny zmian okrężnicy, można wykonać irygoskopię. Metoda ta polega na badaniu rentgenowskim jelita grubego po wstecznym wstrzyknięciu do niego środka kontrastowego. Pozwala ocenić rozciągliwość ściany jelita, odciążenie błony śluzowej, a także stan funkcjonalny.

Informacyjną metodą badawczą jest kolonoskopia - metoda endoskopowa, która pozwala na wizualną ocenę stanu jelita, wykluczenie obecności choroby Leśniowskiego-Crohna, patologii onkologicznej i innych stanów, które mogą powodować atonię. Aby wykluczyć chorobę Hirschsprunga (patologię charakteryzującą się wrodzonym brakiem zwojów nerwowych w warstwie mięśniowej i podśluzówkowej jelita) wykonuje się biopsję i badanie histologiczne wycinka biopsyjnego ze specyficznym testem na cholinoesterazę.

Jeśli podjęte środki nie ujawnią przyczyny atonii jelit, wskazane jest skonsultowanie się z neurologiem, psychologiem lub psychoterapeutą z pełnym badaniem neuropsychiatrycznym i psychologicznym, ponieważ obniżony ton może być psychogenny.

Leczenie atonii jelit

Terapię tego schorzenia we współczesnej gastroenterologii rozpoczyna się od diety. W niektórych przypadkach wystarczy odpowiednie odżywianie, aby skorygować częstotliwość wypróżnień. W przypadku zaparć zalecana jest tabela dietetyczna nr 3. Zaleca się spożywanie świeżych warzyw i owoców. W codziennej diecie powinny znaleźć się pokarmy zawierające antraglikozydy - suszone morele, figi, suszone śliwki. Koniecznie wprowadź do menu sfermentowane dania mleczne, soki z miąższem (śliwka, morela), tłuszcze roślinne. Konieczne jest ograniczenie produktów zawierających garbniki (herbata, jagody, kakao). Jedzenie powinno być drażniące chemicznie i mechanicznie, nie należy gotować potraw w postaci puree ziemniaczanego, a także galaretki.

Bardzo ważna rola w regulacji częstotliwości wypróżnień należy do schematu picia. Zaleca się wypijać co najmniej dwa litry płynu dziennie (biorąc pod uwagę brak patologii nerek, układu sercowo-naczyniowego), optymalnie w postaci wód mineralnych. Ważna jest również odpowiednia dieta: maksymalne spożycie pokarmu w objętości powinno być rano, kiedy pojemność napędowa jelit jest maksymalna. Wskazane jest, aby jeść około 5-6 razy dziennie..

Wprowadzenie otrębów do diety znacznie poprawia przepływ treści jelitowej. Otręby pszenne zalać wrzątkiem i po dwudziestu minutach dodać do kefiru, zup i innych potraw. Mechanizm działania polega na tym, że włókna z otrębów nie są trawione, mają zdolność obfitego wchłaniania wody, zwiększając objętość odchodów. Objętość stymuluje perystaltykę jelit.

Niezbędny jest odpowiedni poziom aktywności fizycznej. Jest to szczególnie ważne dla pacjentów, którzy z powodu chorób pozostawali w łóżku przez długi czas (np. Po zawale mięśnia sercowego, udarze, ciężkim TBI, urazie kręgosłupa, urazie wielonarządowym), a także dla osób otyłych z powodu braku aktywności fizycznej.

Regulacja stylu życia i odżywiania w wielu przypadkach może przynieść pozytywny efekt bez stosowania środków przeczyszczających. Jednak niestety rozpowszechnienie, dostępność bez recepty i niski koszt wielu środków przeczyszczających, a także ignorowanie zaleceń lekarskich prowadzi do ich masowego niekontrolowanego, samodzielnego stosowania przez pacjentów. Wprowadzenie terapii lekowej powinno być przeprowadzone dopiero po powyższych środkach i tylko przez lekarza.

Terapia lekowa atonii jelit rozpoczyna się od zastosowania prokinetyki - leków zwiększających napięcie, poprawiających motorykę jelit. Efekt ten mają inhibitory cholinoesterazy. Leczenie zwykle obejmuje również leki żółciopędne, które mają wyraźne działanie drażniące na ściany jelita..

Środki przeczyszczające nie stanowią trwałego leczenia atonii jelit, jak często stosują pacjenci. Stosuje się je tylko w początkowej fazie leczenia w celu normalizacji upośledzonego odruchu wypróżniania. Istnieje kilka grup środków przeczyszczających, które różnią się mechanizmem działania..

Najczęściej stosuje się preparaty wydzielnicze pochodzenia roślinnego lub syntetyczne. Ich działanie polega na zmniejszeniu wchłaniania wody w jelicie, upłynnieniu kału i podrażnieniu chemoreceptorów błony śluzowej. Do tej grupy należą takie popularne środki jak preparaty z liści siana, korzenia rabarbaru, olej rycynowy, bisakodyl, pikosiarczan sodu i inne. Leki te przyspieszają przejście treści jelitowej, a także bezpośrednio stymulują proces wypróżniania. Główną wadą tej grupy jest utrata elektrolitów, wody przy systematycznym stosowaniu, rozwój uzależnienia, wymagającego dostosowania dawki, a także ból..

Drugą grupą leków przeczyszczających są środki osmotyczne. Do tej grupy należy laktuloza, niewchłanialny disacharyd, a także polimery zatrzymujące wodę o dużej masie cząsteczkowej. Będąc w świetle jelita, takie substancje zwiększają ciśnienie osmotyczne kału i tym samym stymulują wydzielanie wody do światła jelita. Kał staje się bardziej płynny, co sprzyja lepszemu ruchowi i stymuluje zdolności motoryczne.

Trzecia grupa - środki, których działanie opiera się na wzroście objętości kału (otręby, nasiona babki, wodorosty, polikarbofil wapnia i inne). To jedyne naturalne środki przeczyszczające, które można stosować ogólnoustrojowo. Nie mają skutków ubocznych i w naturalny sposób stymulują perystaltykę jelit - dzięki mechanicznemu działaniu objętości kału. Stosowane są również środki ułatwiające ruch kału dzięki działaniu smarującemu: oliwa z oliwek, olej migdałowy, ciekła parafina. Zgodnie ze wskazaniami przeprowadza się oczyszczanie jelit: hydrokolonoterapię lub kąpiele podwodne.

Prognozy i zapobieganie

Atonia jelit ma korzystne rokowanie: podczas kompleksowego badania, wykrywania i eliminowania przyczyny, korygowania odżywiania i stylu życia (w razie potrzeby, przepisywania rozsądnego odpowiedniego leczenia farmakologicznego), patologia dobrze nadaje się do terapii. Wyjątkami są przypadki uszkodzeń organicznych, braku unerwienia (jak w chorobie Hirschsprunga) i innych poważnych chorób. Zapobieganie atonii jelit polega na zbilansowanej diecie, począwszy od dzieciństwa, obowiązkowej wystarczającej aktywności fizycznej, a także na terminowym wykrywaniu i leczeniu chorób, które mogą powodować obniżenie napięcia jelit.

Atonia jelit: objawy i leczenie

Zdrowie całego organizmu zależy od stanu przewodu pokarmowego. Jeśli dana osoba ma problemy z jelitami, to nie tylko on sam odczuwa dyskomfort i źle się czuje, ale osoby wokół niego również zauważają jego depresję, negatywne zmiany w wyglądzie, apatię - wydaje się, że blaknie na naszych oczach!

Ponieważ zewnętrzne oznaki wpływają na ogólne samopoczucie, a nadmierne doznania, ciągły stres wpływa z kolei na nasze narządy wewnętrzne. Dlatego choroba ma zwykle więcej niż jedną pierwotną przyczynę..

Co to jest atonia jelitowa

Pod wpływem czynników zarówno o charakterze zewnętrznym, jak i wewnętrznym, jelito może przestać wypełniać swoje funkcje. Mięśnie narządu trawiennego, które normalnie kurczą się do 18 razy na minutę, rozluźniają się lub odwrotnie, są w ciągłym napięciu. Jest to naruszenie perystaltyki jelit i istnieje kliniczny obraz choroby..

Patologii towarzyszą zaparcia, których czas trwania zwiększa się za każdym razem. Pomimo tego, że proces jest odwracalny, istnieje niebezpieczeństwo, że na początku osoba nie zwraca uwagi na takie sygnały, dopóki choroba nie przejdzie w stan przewlekły trwający dłużej niż rok. Takie zaniedbanie, a także samoleczenie, które nie zawsze jest prawidłowe, może pogorszyć przebieg choroby i doprowadzić do całkowitego naruszenia napięcia jelit..

Zwykle opróżnia się jelita z zawartości od jednego do trzech razy dziennie. Jeśli nie wszystko jest w porządku z mięśniami wewnętrznymi, opóźnienie wzrasta, aw zaawansowanych przypadkach wypróżnianie następuje tylko raz na kilka dni.

Jaka jest przyczyna patologii

W ostatnich latach nastąpiło aktywne rozprzestrzenianie się anomalii jelitowych. Wynika to przede wszystkim z siedzącego trybu życia większości populacji, a także ze stosowania obfitej, ale dalekiej od zdrowej żywności..

Wśród głównych czynników przyczyniających się do rozwoju choroby eksperci nazywają:

  • hipodynamia, czyli brak ruchu, który może być związany zarówno ze starością, jak i niektórymi chorobami. Mięśnie jelit są również pozbawione niezbędnego treningu, w wyniku czego zmniejsza się intensywność perystaltyki;
  • żywność wysokokaloryczna. Łatwiej nam zjeść przekąskę na fast foodach niż ugotować pełny posiłek. We współczesnym świecie takie bogate w błonnik potrawy jak płatki zbożowe i sałatki warzywne odchodzą na dalszy plan. Pożyteczne bakterie jelitowe giną w wyniku alkalizacji środowiska, ich miejsce zajmuje patogenna flora;
  • negatywne emocje i stres. Pracą narządów trawiennych reguluje centralny układ nerwowy, a jeśli jest on stale narażony na zewnętrzne „ataki”, wpływa to również na pracę narządów wewnętrznych;
  • długotrwałe stosowanie niektórych leków (leki przeciwdepresyjne, przeciwskurczowe, przeciwbólowe);
  • jeśli nie jesteś przyzwyczajony do picia wystarczającej ilości płynów, narażasz również zdrowie jelit. Kał bez odpowiedniego zwilżenia staje się „kamieniem”, ich przejście przez jelita jest utrudnione, mięśnie nie radzą sobie z takim obciążeniem, a sąsiednie narządy cierpią z powodu nadmiernego nacisku;
  • infekcje jelitowe, dysbioza, uszkodzenie robaków pasożytniczych prowadzi do naruszenia perystaltyki jelit w wyniku zmian mikroflory jelitowej i zatrucia toksynami;
  • nadużywanie alkoholu, tytoniu, narkotyków prowadzi do dysfunkcji nie tylko jelit, ale także wszystkich narządów wewnętrznych;
  • onkologia, nowotwory złośliwe wywołują aktywne zatrucie całego organizmu;
  • powikłania po operacjach chirurgicznych narządów jamy brzusznej;
  • choroby endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, problemy z nadwagą);
  • dziedziczna predyspozycja, a także zaawansowany wiek, ciąża i menopauza u kobiet;
  • rozluźniający wpływ na mięśnie jelit i późniejszy rozwój choroby mają częste lewatywy, stosowanie środków przeczyszczających.

Obraz objawowy

Głównym objawem choroby są opóźnione wypróżnienia. Mówi się, że atoniczne zaparcia mają miejsce, gdy zaburzeniom trawiennym towarzyszy opóźnienie opróżniania się nawet dwa razy w tygodniu. Towarzyszącymi oznakami rozwoju patologii mogą być:

  • bolesne wypróżnienia, nieudana potrzeba opróżnienia jelit;
  • w wyniku odwodnienia organizmu odchody są bardzo twarde i suche;
  • uczucie wzdęcia, uczucie ciężkości w jamie brzusznej, zwiększona produkcja gazów;
  • częste odbijanie, nieświeży oddech;
  • uszkodzenie ścian jelit przez stały kał może prowadzić do uszkodzenia narządu lub odbytu i pojawienia się cząstek krwi w stolcu;
  • rozwój niedokrwistości i hipowitaminozy w wyniku zmniejszenia wchłaniania składników odżywczych;
  • bladość z szarawym odcieniem, pogorszenie włosów i paznokci;
  • pogorszenie ogólnego stanu zdrowia - zmęczenie, drażliwość, obniżona wydajność, bezsenność;
  • z długotrwałą stagnacją kału w jelicie rozwija się niedrożność jelit, dochodzi do zatrucia całego organizmu;
  • wraz z postępem choroby pojawiają się oznaki poważnego zatrucia: utrata apetytu, gorączka, wahania ciśnienia krwi; zmniejszona odporność układu odpornościowego i podatność na infekcje zakaźne;
  • w końcowych stadiach choroba wywołuje rozwój nowotworów złośliwych.

Obserwując te objawy, wskazujące na początek atonii jelit, nie zaleca się uciekania się do niezależnych prób oczyszczenia przewodu pokarmowego lub środków ludowej. Takie środki doprowadzą tylko do rozciągnięcia patologii i pogorszenia stanu..

Możliwe komplikacje

Kał twardnieje do stanu przypominającego kamień i blokuje światło jelita. Zaczynają się w nich rozwijać drobnoustroje chorobotwórcze, uwalniając w dużych ilościach substancje toksyczne dla organizmu. Składniki żywności nie są wchłaniane - organizm zaczyna „głodować”.

Spadek obrony immunologicznej wywołuje reakcje alergiczne i pojawienie się nowych chorób. W warunkach zwiększonego żużlowania komórki rakowe aktywnie namnażają się. Najpoważniejszą konsekwencją braku leczenia jest pojawienie się guzów.

Jeśli stolec jest opóźniony o więcej niż trzy dni, należy skontaktować się z placówką medyczną.

Metody diagnostyczne

Odwiedzając gastroenterologa lub proktologa, należy poinformować lekarza o swoich nawykach żywieniowych, przebytych chorobach przewodu pokarmowego i operacjach chirurgicznych, poziomie aktywności fizycznej, czasie wystąpienia oraz charakterze niepokojących objawów. Podczas badania lekarz zwróci uwagę na wzdęcia i zmniejszenie hałasu perystaltycznego..

Aby ustalić przyczynę rozwoju patologii, zaleca się testy laboratoryjne:

  • koprogram i analiza bakteriologiczna kału umożliwiają ocenę stanu mikroflory jelitowej, rozpoznanie zakażenia robakami;
  • badany jest stan tarczycy - ilość wytwarzanych hormonów bezpośrednio wpływa na napięcie narządów trawiennych;
  • Badanie rentgenowskie jelita cienkiego pod kątem skrzepów krwi w kale i oceny funkcji motorycznej;
  • za pomocą irygoskopii bada się stan błony śluzowej jelita grubego, stopień jej wydłużenia;
  • kolonoskopia pozwala wykluczyć patologiczne zmiany w ścianach okrężnicy i odbytnicy (stany zapalne, nowotwory); biopsja jest wykonywana w celu analizy histologicznej błony śluzowej.

Jeżeli przeprowadzone zabiegi diagnostyczne nie pozwolą ustalić przyczyny rozwoju choroby, pacjent kierowany jest do neurologa, psychologa lub psychoterapeuty, gdyż zespół leniwego jelita może wiązać się z zaburzeniem neuropsychiatrycznym.

Jak leczyć atonię jelit

Terapia obejmuje szereg kompleksowych działań mających na celu przywrócenie motoryki jelit, normalizację mikroflory, likwidację zaparć poprzez przyjmowanie leków, dostosowanie odżywiania, zwiększenie poziomu aktywności fizycznej.

Schemat narażenia na lek obejmuje:

  • Preparaty zawierające enzymy (Mezim, Pankreatyna), które ułatwiają trawienie pokarmu;
  • Leki łagodzące wzdęcia (Espumisan);
  • Metoklopramid (który można podawać domięśniowo lub dożylnie), Cerucal zmniejszają odruch wymiotny i poprawiają perystaltykę jelit;
  • Aby regulować aktywność mięśni gładkich narządu trawiennego, można przepisać Amiridin; w szpitalu użyj Proserin;
  • Preparaty o działaniu natłuszczającym - oleje (oliwka, migdał), czopki glicerynowe, Proctosedil, ciekła parafina ułatwiająca przejście kału przez przewód pokarmowy;
  • Stosowanie środków przeczyszczających wskazane jest tylko na pierwszych etapach leczenia, aż do przywrócenia odruchu opróżniania. Systematyczne stosowanie uzależnia.

Konwencjonalnie takie leki są podzielone na trzy grupy:

  • Leki wydzielnicze, naturalne (roślinne) lub syntetyczne, zmiękczają stolec, zmniejszają ilość wchłanianej wody, stymulują przemieszczanie się kału do odbytu w wyniku podrażnienia ścian śluzowych. Są to preparaty na bazie liści senesu, owoców joster, korzenia rabarbaru, bisakodylu. Długotrwałe leczenie takimi lekami powoduje utratę wody, ból, konieczność dostosowania dawek w związku z rozwojem uzależnienia.
  • Leki osmotyczne rozrzedzające stolec poprzez zwiększenie przepływu wody do jelit - Laktuloza, środek zatrzymujący płyny;
  • Naturalne środki przeczyszczające zwiększające objętość stolca (otręby, wodorosty). Takie fundusze nie mają skutków ubocznych, mają mechaniczny wpływ na mięśnie jelit, nie uzależniają.

W razie potrzeby mycie przeprowadza się metodą hydrokolonoterapii lub mycia podwodnego (kąpiele podwodne).

Podstawy zbilansowanej diety

W procesie leczenia atonii jelita grubego konieczna jest ścisła zmiana diety, z wyłączeniem żywności, której stosowanie doprowadziło do stagnacji procesów. W niektórych przypadkach zmiany diety są wystarczające, aby przezwyciężyć chorobę. W przypadku choroby zaleca się:

  • Zwiększenie ilości spożywanych świeżych owoców i warzyw, zwłaszcza o działaniu przeczyszczającym - buraki, bakalie, śliwki, morele; soki z miąższem tych owoców; owoce najlepiej spożywać ze skórką; stopniowo przechodź na gruboziarniste surowe pokarmy roślinne: jedz więcej wodorostów, pomidorów, cukinii, marchwi, zieleni; pokarm powinien pobudzać narządy trawienne do pracy;
  • Dodaj do swojej diety otręby, które można mieszać z daniami głównymi, chlebem i bochenkami mąki razowej, kaszą gryczaną, jęczmieniem, kaszą jaglaną, sfermentowanymi produktami mlecznymi, wzbogacone bifidobakteriami są szczególnie przydatne: jogurt, zakwas, kefir, kiszone mleko pieczone, jogurty;
  • Oleje roślinne są przydatne do zmiękczania stolców;
  • Odmawiaj wysokokalorycznej żywności (w tym słodyczy i ciastek), gorących napojów, zbyt miękkiej lub pokruszonej żywności oraz żywności bogatej w garbniki (herbata, kakao, czerwone wino, gruszki, jagody); nie zaleca się stosowania ryżu, stromych bulionów mięsnych, grzybów, roślin strączkowych, czosnku. Oczywiście konieczne jest wykluczenie konserw, wędzonych i smażonych potraw..
  • Ustal porę posiłków, jedz co najmniej 5 razy dziennie; nie należy się objadać w nocy, lepiej skończyć obiad 3-4 godziny przed snem;
  • Pij od półtora do dwóch litrów czystej lub mineralnej wody dziennie (przy braku chorób układu krążenia i patologii nerek).

Fizjoterapia

Mobilność jest niezbędna do wyzdrowienia, szczególnie w przypadku osób, które leżą w łóżku przez długi czas. Konieczne jest wykonywanie ćwiczeń oddechowych i ćwiczenia mięśni brzucha.

Poranne ćwiczenia zajmą nie więcej niż 30-35 minut, ale w tym czasie narządy wewnętrzne są aktywowane i będą mogły wykonywać swoje funkcje.

Poprawia samopoczucie i spacery na świeżym powietrzu, pływanie, uprawianie sportu lub nordic walking, jazdę na nartach lub jazdę na rowerze.

Oprócz ćwiczeń samomasaż pomaga w zaparciach. Rób to codziennie, zaraz po przebudzeniu, leżąc w łóżku:

Najpierw delikatnie masuj prawą stronę brzucha od dołu do góry prawą ręką. Wykonaj 10 lekkich ruchów. Następnie przejdź na lewą stronę brzucha: od górnej części żebra pociągnij w dół lewą ręką. Wykonaj 3-4 powtórzenia z każdej strony. W ten sposób dasz swoim jelitom zewnętrzny bodziec do aktywacji perystaltyki..

Zapobieganie patologii

W przypadku braku poważnych zaburzeń pracy układu pokarmowego dana choroba dobrze reaguje na leczenie. Środki zapobiegawcze przeciwko występowaniu patologii to:

  • zdrowa dieta, najlepiej w tym samym czasie bez przejadania się i długich przerw między posiłkami;
  • wystarczająca aktywność fizyczna;
  • odrzucenie złych nawyków (alkohol i nikotyna);
  • terminowe wykrywanie chorób tła, które powodują zaburzenia motoryki jelit.

Więcej Informacji Na Temat Zakrzepicy Żył Głębokich

Skleroterapia: wskazania do zabiegu, cechy i koszt jego wykonania

Struktura Pajączki, sieci żylne i inne oznaki żylaków to częste problemy, które są znane dużej liczbie kobiet i mężczyzn. Szczególnie dotknięte są kobiety w ciąży - wiadomo, że około 80% z nich boryka się z pojawieniem się takich wad w okresie rozrodczym.

Opuchnięte żyły w nogach wystają - przyczyna i leczenie

Struktura Jeśli pojawiają się żyły na nogach, przyczyny tego zjawiska mogą być ukryte w pierwszych objawach żylaków. W pogoni za udaną karierą i stabilną sytuacją finansową większość ludzi nie zwraca wystarczającej uwagi na swoje zdrowie.

Masaż pajączków LPG

Struktura Masaż pajączków LPG Naczyniowe gwiazdki przeszkadzają około 70% światowej populacji. Takie formacje są związane z upośledzeniem krążenia krwi w małych naczyniach włosowatych i ścieńczeniem ściany naczyń włosowatych.