logo

3.5.5. Leki przeciwarytmiczne

W normalnych warunkach u zdrowej osoby serce kurczy się rytmicznie. Rytm zapewniają procesy pobudzenia, które okresowo zachodzą w samym mięśniu sercowym, powodując skurcze przedsionków i komór w określonej kolejności i stanowiące opisany powyżej cykl serca.

Zaburzenie rytmu serca nazywa się arytmią. Istnieje wiele rodzajów arytmii. Częstotliwość, kolejność lub siła skurczów mogą się różnić.

W zależności od lokalizacji ogniska pobudzenia, prowadzącego do arytmii, rozróżnia się arytmie nadkomorowe (przedsionkowe) i komorowe.

Nie zawsze jest możliwe dokładne ustalenie przyczyny choroby, ponieważ może być wiele takich przyczyn. Arytmia może rozwinąć się po zawale mięśnia sercowego, gdy uszkodzenie mięśnia sercowego utrudnia normalne przewodzenie impulsów. Ponad 80% pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego rozwija arytmie. Arytmie mogą być spowodowane naruszeniem metabolizmu substancji mineralnych - potasu, magnezu, wapnia, sodu, które odgrywają ważną rolę w procesach powstawania i propagacji impulsów elektrycznych w sercu. Niektóre leki, takie jak glikozydy nasercowe, mogą również powodować arytmie. Naruszenie nerwowej regulacji serca może przyczyniać się do rozwoju arytmii. Jeśli arytmia zagraża zdrowiu (aw niektórych przypadkach może zagrozić życiu) pacjenta, przepisuje się leki, które pomagają zmniejszyć jej objawy.

Większość istniejących leków przeciwarytmicznych można podzielić na trzy główne grupy w zależności od dominującego mechanizmu działania:

Jak wiadomo, pojawienie się i propagacja impulsu elektrycznego w komórkach ogólnie, a w komórkach serca w szczególności, jest związane z aktywnością kanałów jonowych, wśród których kanał sodowy odgrywa szczególną rolę. Substancje blokujące te kanały stabilizują błony komórkowe (nazywane są też stabilizatorami błony) oraz zapobiegają nieprawidłowemu występowaniu i propagacji impulsów elektrycznych. Wadliwie działająca komórka staje się „cicha” elektrycznie, podczas gdy aktywność normalnych komórek nie zmienia się. Jednak wraz ze wzrostem dawki substancje te hamują przewodzenie impulsu w normalnych tkankach, wywołując arytmię. Co więcej, nawet terapeutyczne stężenie leku może stać się „arytmogenne” z częstymi uderzeniami serca, kwasicą lub hiperkaliemią..

Założycielem tej grupy leków jest chinidyna, która jest pochodną chininy, alkaloidu kory chinowca. Obejmuje również prokainamid, dizopiramid, lidokainę, meksyletynę, moricyzynę, propafenon i inne. Wszystkie mają ten sam mechanizm działania, podobny do działania miejscowych środków znieczulających, które blokują kanały sodowe wewnątrz komórki..

Ta grupa narkotyków została już omówiona w rozdziale 3.2 i trochę w tym rozdziale. Beta-blokery, wraz z innymi właściwościami farmakologicznymi, mogą zmniejszać pobudliwość serca. Wiesz już, że mimowolną aktywność układu sercowo-naczyniowego reguluje autonomiczny układ nerwowy, w szczególności jego podział współczulny z udziałem mediatorów chemicznych - mediatorów przekazujących impulsy z jednej komórki nerwowej do drugiej. Stres, pobudzenie, intensywna praca fizyczna stymulują produkcję takich mediatorów, a one z kolei pobudzają receptory serca, wywołując odpowiedź na rosnące zapotrzebowanie organizmu na tlen. Blokując receptory beta w komórkach serca, beta-adrenolityki zmieniają swoją odpowiedź na szereg mediatorów zwanych łącznie katecholaminami (noradrenalina jest również katecholaminą). W rezultacie wpływ tych mediatorów na serce zostaje wyeliminowany, pobudliwość i tętno spadają, a rytm zostaje znormalizowany..

3. Leki blokujące kanały wapniowe.

Kanały w błonach komórkowych, przez które jony wapnia przemieszczają się do i z komórki, a także inne kanały jonowe biorą udział w regulacji częstotliwości i intensywności impulsów elektrycznych, które występują w komórce. Blokery kanału wapniowego, o których mówiliśmy powyżej, zakłócają transport jonów wapnia do komórki, a tym samym spowalniają przewodzenie impulsów elektrycznych. Prowadzi to do zahamowania rozrusznika, aw konsekwencji do zmniejszenia skurczów. Werapamil i diltiazem mają najsilniejsze właściwości przeciwarytmiczne spośród blokerów kanału wapniowego..

Oprócz powyższego istnieją inne leki, które mają właściwości antyarytmiczne, ale wykazują je ze względu na różne mechanizmy działania. Na przykład amiodaron, który łączy w sobie właściwości blokera kanałów sodowych, wapniowych, receptorów beta-adrenergicznych, ale dodatkowo blokuje również kanały potasowe. Zmniejszenie wydalania jonów potasu z komórek prowadzi do spowolnienia lub zaprzestania generowania pulsu. W efekcie wydłuża się okres obniżonej pobudliwości komórek mięśnia sercowego, a fluktuacje potencjału błonowego leżące u podstaw propagacji wzbudzenia ulegają osłabieniu. Pobudliwość i przewodnictwo mięśnia sercowego są hamowane, skurcze serca są zmniejszone, a rytm zostaje przywrócony.

W przypadku arytmii stosuje się również preparaty potasu. Zwiększają stężenie pozakomórkowego potasu, co hamuje jego uwalnianie z komórek, a tym samym powstawanie i przewodzenie impulsów elektrycznych.

Poniżej znajduje się lista leków powszechnie stosowanych w leczeniu arytmii. Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej www.rlsnet.ru.

Allapinina (bromowodorek lappaconityny) przeciwarytmiczny, miejscowo znieczulający, uspokajający stół. VILAR PEZ (Rosja)

Tablica antyarytmiczna Amiocordin (amiodaron). KRKA (Słowenia)

Tablica antyarytmiczna kardiodaronowa (amiodaron). Producent: Shchelkovo Vitamin Plant (Rosja)

Cordaron (amiodaron) lek przeciwarytmiczny, przeciw dusznicy bolesnej, roztwór do wstrzykiwań; etui na stół Sanofi-Synthelabo (Francja)

Lidokaina (lidokaina) przeciwarytmiczny, miejscowo znieczulający roztwór do wstrzykiwań. Egis (Węgry)

Nibentan (nibentan) antyarytmiczny roztwór do inf. Veropharm (Rosja)

Opakorden (amiodaron) antyarytmiczny stół przeciw dusznicy bolesnej. Polpharma (Polska)

Panangin (asparaginian potasu i magnezu) środek przeciwarytmiczny, uzupełniający niedobór magnezu i potasu w roztworze do wstrzykiwań; tab.p. Gedeon Richter (Węgry)

Tablica antyarytmiczna z propanormem (propafenonem). PRO.MED.CS Praha a.s. (Republika Czeska)

Rytmodaron (amiodaron), antyarytmiczny, spazmolityczny stół. ICN Pharmaceuticals (USA), wyprodukowane przez ICN Leksredstva (Rosja)

Sedakoron (amiodaron), środek przeciwarytmiczny, przeciw dusznicy bolesnej, stężenie D / inf.; patka. Ebewe (Austria)

Tablica antyarytmiczna Etacizin (etacizin). Olainfarm (Łotwa)

Beta-blokery dla arytmii

Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mają działanie przeciwarytmiczne, hamując arytmogenne działanie katecholamin. W porównaniu z innymi lekami przeciwarytmicznymi beta-adrenolityki mają jedynie umiarkowaną skuteczność w tłumieniu jawnych zaburzeń rytmu serca. Niemniej jednak (3-blokery mają silny efekt ochronny w niektórych sytuacjach klinicznych, ponieważ należą do nielicznych leków, które wykazały znaczny spadek częstości nagłych zgonów w dowolnej podgrupie pacjentów (efekt jest najprawdopodobniej spowodowany zapobieganiem arytmii serca).

Odkąd zaobserwowano skuteczne leczenie tymi lekami w różnych schorzeniach, zsyntetyzowano ponad dwadzieścia beta-blokerów; ponad dziesięć z nich zostało dopuszczonych do użytku klinicznego w Stanach Zjednoczonych. W przeciwieństwie do związków klasy I, wszystkie leki klasy II mają dość podobne działanie przeciwarytmiczne.

Z praktycznego punktu widzenia elektrofizjologiczne działanie β-blokerów objawia się jedynie objawami tłumienia działania katecholamin. Dlatego wpływ beta-blokerów na układ elektryczny serca odzwierciedla rozkład jego unerwienia adrenergicznego. Na obszarach o słabym unerwieniu adrenergicznym działanie elektrofizjologiczne beta-blokerów jest minimalne.

Ponieważ stymulacja adrenergiczna jest najbardziej wyraźna w węzłach zatokowo-przedsionkowych (SA) i przedsionkowo-komorowych (AV), w tych strukturach (3-blokery wykazują maksymalne działanie elektrofizjologiczne). i spowolnienie akcji serca. beta-adrenolityki powodują wyraźne spowolnienie przewodzenia w węźle pk i wydłużenie okresów refrakcji.

Leki te mają stosunkowo słaby wpływ na przewodzenie CA u zdrowych osób, ale mogą znacznie wydłużać przewodzenie w węźle CA (prowadząc do blokady wyjścia węzła CA i bradyarytmii) u pacjentów z patologią węzła CA. Beta-adrenolityki mają bardzo niewielki wpływ na szybkość przewodzenia lub oporność w normalnym mięśniu sercowym przedsionkowym i komorowym, ale wykazują wyraźne działanie elektrofizjologiczne w niedokrwiennym lub uszkodzonym mięśniu sercowym. Pomagając w zapobieganiu niedokrwieniu, leki te mogą zmniejszyć częstość występowania arytmii.

Ponadto beta-adrenolityki podwyższają próg migotania komór w niedokrwionym mięśniu sercowym, zmniejszając ryzyko jego wystąpienia w czasie niedokrwienia. Istnieją również dowody na to, że beta-blokery pomagają zapobiegać zaburzeniom rytmu serca typu nawrotowego w mięśniu sercowym uszkodzonym przez niedokrwienie. W takim uszkodzonym mięśniu sercowym może wystąpić zaburzenie dystrybucji autonomicznego unerwienia, prowadzące do jego lokalnych różnic. Regionalne zmiany unerwienia autonomicznego serca mogą służyć jako podłoże dla wzajemnych tachyarytmii spowodowanych pojawieniem się lokalnych różnic w okresach refrakcji. Beta-blokery zapobiegają rozwojowi arytmii poprzez „wygładzanie” lokalnych różnic w autonomicznej stymulacji serca.

Uwaga. Syntetyzowane leki „hybrydowe” o właściwościach beta-blokerów i leków rozszerzających naczynia krwionośne, niezwiązane z receptorami adrenergicznymi, na przykład karwedilol.
Kardioselektywne blokery receptora b1-adrenergicznego są 50 razy skuteczniejsze w blokowaniu receptorów b1-adrenergicznych niż receptory b2-adrenergiczne.
W rzeczywistości selektywność (selektywność) oznacza, że ​​do uzyskania takiej samej blokady receptora b2 jak w przypadku receptora b1 potrzeba 50 razy więcej blokera.
Jednak wraz ze wzrostem stężenia leku w regionie receptora selektywność działania stopniowo zanika.

12 podstawowych leków na arytmię serca: zalety i wady każdej tabletki

Arytmia to patologia charakteryzująca się naruszeniem częstotliwości i rytmu serca. W leczeniu tej choroby przepisywane są leki. Leki są podzielone na różne grupy, z których każda ma swój własny efekt..

Leki są przepisywane przez specjalistę, na podstawie charakteru patologii i cech pacjenta. Jednak niektóre produkty można przyjmować bez zalecenia lekarza. Najważniejsze jest, aby znać te leki i zasady ich wyboru..

Jakie są leki na arytmię?

Leki antyarytmiczne obejmują kilka grup o różnych zasadach działania. Możesz wybrać odpowiedni lek dopiero po ustaleniu przyczyny patologii. Odpowiednio dobrany środek w większości przypadków pomaga pozbyć się choroby lub charakterystycznych objawów..

Stabilizacja błony (lidokaina)

W leczeniu arytmii przepisuje się przede wszystkim środki stabilizujące błony. Leki nie wpływają na komórki węzła zatokowego. Takie leki tylko blokują pobudliwość mięśnia sercowego. Z tego powodu fundusze są przepisywane na wszystkie rodzaje arytmii. Wyjątkiem jest typ zatokowy.

Lidokaina

Najczęściej lekarze zalecają przyjmowanie lidokainy. Formularz zwolnienia - roztwór do wstrzykiwań. Jedno opakowanie zawiera 10 ampułek.

Lek jest przepisywany na zaburzenia rytmu serca komorowego. Lidokaina pozwala szybko wyleczyć się z impulsu i stabilizuje błonę serca.

W przypadku nagłej pomocy medycznej pacjentowi wstrzykuje się lek do krwiobiegu przez żyłę. Dawkowanie - 4 ml 2% roztworu. Po ustabilizowaniu się stanu przepisywane są zakraplacze. Dozowanie - 1 litr 4% roztworu.

Lidokaina nie jest przepisywana w następujących przypadkach:

  • drgawki;
  • choroba wątroby;
  • niedociśnienie.

Koszt zależy od dawki głównego składnika aktywnego. Przybliżona cena to 20 rubli za 2% roztwór i 60 rubli za 4% lek.

Glikozydy nasercowe

Takie leki stabilizują bicie serca, normalizując siłę bicia serca. Digoksyna jest izolowana od przedstawicieli tej grupy leków. To jego lekarze najczęściej przepisują.

Digoksyna

Formularz wydania - tabletki. Opakowanie zawiera 20, 30 lub 50 tabletek.

Wzmacnia mięsień sercowy i zwiększa stan relaksacji. Z tego powodu puls jest znormalizowany. Lekarz indywidualnie dobiera dawkowanie i określa czas trwania terapii na podstawie charakteru patologii oraz subiektywnych cech pacjenta, do których zalicza się wiek i wagę.

Digoksyna nie jest zalecana do stosowania w następujących przypadkach:

  • subiektywna nietolerancja jakiejkolwiek substancji zawartej w kompozycji;
  • ostry zawał serca;
  • zatrucie organizmu.

Orientacyjna cena opakowania zawierającego 30 tabletek to 40 rubli.

Antykoagulanty (aspiryna)

Formularz wydania - tabletki. Leki z tej grupy rozrzedzają krew, co zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów. Leki przeciwzakrzepowe są przepisywane w przypadku migotania przedsionków.

Głównym niebezpieczeństwem patologii jest to, że choroba przyczynia się do tworzenia się skrzepów krwi w przedsionkach. Z tego powodu przy tej postaci arytmii zaleca się przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych razem z lekami nasercowymi..

Jednym z przedstawicieli takich leków jest aspiryna.

Aspiryna

Formularz wydania - tabletki. Opakowanie zawiera 10, 20 tabletek.

Są to leki niesteroidowe, które mają właściwości przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Kwas acetylosalicylowy zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej o 24%.

O tym, jak często iw jakich ilościach stosować aspirynę decyduje lekarz na podstawie subiektywnych cech pacjenta i charakteru choroby.

Lek ma następujące przeciwwskazania:

  • cukrzyca;
  • patologia żołądka;
  • wiek po 65 latach.

Przybliżony koszt - 10 rubli za 10 tabletek.

Beta-adenoblockery (bisoprolol, anaprilin)

Zmniejszają zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i blokują aktywność katecholamin. Beta-adenoblockery zalecane są do stosowania w przypadku arytmii, które pojawiły się na skutek pogorszenia mikrokrążenia krwi, a także w patologii zatok.

Lekarz najczęściej przepisuje leki takie jak Bisoprolol i Anaprilin.

Bisoprolol

Formularz wydania - tabletki. Opakowanie zawiera 30, 50 lub 100 tabletek.

Taki lek pomaga pozbyć się patologii, łagodząc towarzyszące objawy. Tabletki przyjmuje się 1 tabletkę dziennie. Czas trwania terapii ustala lekarz.

Bisoprolol ma następujące przeciwwskazania:

  • niedociśnienie;
  • wiek do 18 lat;
  • niewydolność serca.

Orientacyjna cena opakowania zawierającego 100 tabletek - 100 szt.

Anaprilin

Formularz wydania - tabletki. Opakowanie zawiera 10, 50 lub 100 tabletek.

Lek stabilizuje ciśnienie krwi i poprawia układ nerwowy. Dzięki temu puls jest normalizowany..

Zwykle przepisuje się 1 tabletkę 2 razy dziennie. Jednak w niektórych przypadkach dzienną dawkę można zwiększyć do 8 tabletek. Czas trwania terapii ustala lekarz.

Anaprilin jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  • niewydolność serca;
  • subiektywna nietolerancja jakiejkolwiek substancji z kompozycji;
  • spowolnienie akcji serca.

Przybliżona cena 50 tabletek to 20 rubli.

Blokery kanału potasowego (Kordaron)

Leki te należą do leków przeciwarytmicznych klasy 3. Blokery kanału potasowego zapobiegają przenikaniu jonów tego samego minerału do mięśnia sercowego. W efekcie zmniejsza się automatyzm węzła zatokowego i spowalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe..

Spośród narkotyków z tej grupy Cordaron jest izolowany. Jest to lekarstwo, które lekarze przepisują najczęściej..

Cordaron

  1. tabletki doustne;
  2. iniekcja.

Narzędzie normalizuje tętno, zmniejszając pobudliwość mięśnia sercowego. W tym przypadku lek nie wpływa na przewodzenie komór..

Roztwór do wstrzykiwań jest stosowany wyłącznie w nagłych wypadkach medycznych w warunkach szpitalnych. Tabletki polecane są do użytku domowego. Lekarz indywidualnie dobiera dawkę. Specjalista określa również czas trwania terapii..

Cordaron nie jest zalecany do stosowania, gdy:

  • choroby endokrynologiczne;
  • subiektywna nietolerancja dowolnego składnika kompozycji;
  • niedobór potasu i magnezu.

Średni koszt - 320 rubli za opakowanie tabletek, 350 rubli za opakowanie roztworu do wstrzykiwań.

Blokery kanału sodowego (Propanorm)

Blokuje przenikanie sodu do mięśnia sercowego. Zapobiega to przechodzeniu fali wzbudzenia przez mięsień sercowy. W rezultacie tętno jest znormalizowane..

Najczęściej Propanorm jest przepisywany w leczeniu patologii..

Propanorm

  1. tabletki doustne;
  2. iniekcja.

Dawkowanie leku jest wybierane przez lekarza na podstawie masy ciała i wieku pacjenta, a także charakteru patologii. Specjalista określa również czas trwania terapii..

Propanorm ma następujące przeciwwskazania:

  • niedociśnienie;
  • choroby naczyniowe;
  • wiek do 18 lat.

Przybliżony koszt tabletek do pakowania - 300 rubli, roztwór do wstrzykiwań - 400 rubli.

Blokery kanału wapniowego (Asparkam, Concor)

Są to substancje lecznicze, które zapobiegają przenikaniu wapnia do mięśnia sercowego. Dzięki temu bicie serca jest normalizowane..

Najpopularniejszymi lekami z tej grupy są Asparkam, Concor.

Asparkam

  1. tabletki doustne;
  2. iniekcja;
  3. roztwór zakraplacza.

Lek przywraca skurcze serca. Sposób podawania i dawkowanie przepisuje lekarz. Specjalista określa również czas trwania zabiegu.

Asparkam ma następujące przeciwwskazania:

  • nadmiar potasu i magnezu;
  • subiektywna nietolerancja;
  • patologia nerek;
  • niedociśnienie i inne.

Średnia cena opakowania tabletek wynosi 45 rubli.

Concor

Formularz wydania - tabletki.

Narzędzie normalizuje bicie serca i stabilizuje podwyższone ciśnienie krwi. Ile lekarstw należy przyjmować dziennie i jak długo lekarz decyduje się je przyjmować.

Concor jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  • niedociśnienie;
  • ciężka astma;
  • blokada zatokowo-przedsionkowa i inne.

Przybliżony koszt - 170 rubli.

Elektrolity (Panangin)

Takie leki eliminują niedobory minerałów, które są niezbędne do normalnego funkcjonowania serca. Panangin to lek najczęściej przepisywany w leczeniu arytmii.

Panangin

Formularz wydania - tabletki.

Produkt nasyca organizm magnezem i potasem, które są niezbędne do prawidłowego tętna. Lek wpływa również na pobudliwość mięśnia sercowego..

Tabletki przyjmuje się 2 razy dziennie, 1 szt. podczas jedzenia. Czas trwania terapii nie powinien przekraczać 30 dni..

Panangin jest przeciwwskazany w przypadku:

  • patologia wątroby i nerek;
  • subiektywna nietolerancja dowolnego składnika kompozycji;
  • problemy z metabolizmem kwasów.

Przybliżona cena - 150 rubli.

Jakie inne leki są używane?

Aby szybko pozbyć się patologii i poprawić stan, zaleca się uwzględnienie w trakcie terapii dodatkowych środków wskazanych poniżej. Takie leki nie mogą być stosowane jako główna metoda leczenia, ale zwiększają skuteczność terapii..

Środki uspokajające (Corvalol, Validol, Valocordin)

Takie leki uspokajają, łagodzą dyskomfort w okolicy klatki piersiowej i skurcze. Lekarze zalecają przyjmowanie Corvalol, Validol i Valocordin.

Corvalol

Formularz zwolnienia - krople.

Łagodzi, łagodzi ból w klatce piersiowej i pomaga w normalizacji snu.

Czas trwania terapii i dawkowanie określa lekarz na podstawie postaci i ciężkości choroby, a także subiektywnych cech pacjenta..

Corvalol ma następujące przeciwwskazania:

  • patologia wątroby i nerek, szczególnie w ostrej postaci;
  • subiektywna nietolerancja leku;
  • kobiety w okresie ciąży i laktacji.

Przybliżona cena - 20 rubli.

Validol

Formularz wydania - tabletki.

Lek łagodzi bóle głowy i klatki piersiowej dzięki właściwościom rozszerzającym naczynia krwionośne. Środek łagodzi również i normalizuje sen.

Lek jest przepisywany 2 tabletki dziennie. Czas trwania terapii ustala lekarz.

Validol jest przeciwwskazany w przypadku subiektywnej nietolerancji.

Przybliżona cena - 10 rubli za 10 tabletek.

Valocordin

Formularz zwolnienia - krople.

Środek łagodzi, łagodzi bezsenność i ból w klatce piersiowej. Lek jest przepisywany 15 kropli 3 razy dziennie. W przypadku wystąpienia zaburzeń snu dawkę można zwiększyć do 30 kropli, ale tylko zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • patologia wątroby lub nerek;
  • wiek do 18 lat;
  • kobiety w okresie rodzenia dziecka i karmienia piersią;
  • subiektywna nietolerancja na którykolwiek składnik kompozycji.

Przybliżona cena - 130 rubli.

Środki uspokajające

Takie leki są przepisywane w przypadku, gdy leki przeciwarytmiczne okazały się nieskuteczne. Środki uspokajające szybko normalizują tętno i stabilizują wysokie ciśnienie krwi.

Homeopatyczny

Są to preparaty na bazie roślin leczniczych. Aby znormalizować tętno, zaleca się podjęcie następujących środków:

  1. Kralonin. Zalecany do stosowania w kardioneurozie i zaburzeniach rytmu serca w starszym wieku.
  2. Nalewka z waleriany. Działa uspokajająco i łagodzi bezsenność. Nalewka zaleca się przyjmować 20 kropli 2-3 razy dziennie. W przypadku zaburzeń snu lek należy przyjmować 25 kropli przed nocnym odpoczynkiem.
  3. Nervohel. Normalizuje niestabilne tło emocjonalne w przypadku braku równowagi hormonalnej. Lek przyjmuje się 1 tabletkę trzy razy dziennie..

Suplementy i witaminy

Takie środki uzupełniają niedobór witamin i minerałów w organizmie, co pozytywnie wpływa na stan mięśnia sercowego. Suplementy normalizują również ciśnienie krwi i obniżają poziom cholesterolu.

Witaminy wpływają pozytywnie na stan wszystkich narządów i układów. Kompensują niedobór składników odżywczych. Z tego powodu zaleca się włączenie tych leków do kompleksowej terapii arytmii..

Co możesz sobie zabrać?

Leczenie patologii jest przepisywane przez lekarza. Nie zaleca się samodzielnego prowadzenia terapii choroby, aby uniknąć wystąpienia niepożądanych konsekwencji. Jednak niektóre produkty można spożywać bez konsultacji z lekarzem. Obejmują one:

  1. Środki uspokajające. Uspokajają, łagodzą ataki paniki, które często występują przy arytmii, a także normalizują zasypianie, poprawiają jakość i czas odpoczynku..
  2. Środki homeopatyczne. Takie preparaty są wytwarzane na bazie roślin leczniczych, dlatego w większości są bezpieczne dla zdrowia, ale tylko przy braku alergii..
  3. Suplementy i witaminy. Zwykle te leki nie powodują skutków ubocznych, więc można je stosować bez recepty..

Zasady doboru leków na arytmię

Nie zaleca się stosowania nawet analogów bez uprzedniej zgody specjalisty, ponieważ dodatkowe składniki mogą wywoływać alergie i inne niepożądane konsekwencje.

Przy wyborze leku zaleca się zwrócenie uwagi na formę uwalniania. Do samodzielnego podawania odpowiednie są krople, tabletki i kapsułki. Te ostatnie są preferowane w przypadku problemów z przewodem pokarmowym.

Leki na arytmię pomagają nie tylko poprawić stan pacjenta, ale w większości przypadków całkowicie pozbyć się patologii. Aby to zrobić, należy wybrać odpowiedni lek i postępować zgodnie z zaleceniami lekarza..

Skuteczne blokery arytmii: które i kiedy są przepisywane

Naruszenie rytmu skurczów jest objawem różnych chorób serca, a także rozwija się w patologiach neurologicznych i endokrynologicznych, zmianie stosunku głównych elektrolitów krwi i zatruciach.

Najczęściej w leczeniu arytmii przepisuje się leki. Wybór leku zależy od tego, czy dochodzi do naruszenia pobudliwości serca, czy przewodzenia impulsów serca. W pierwszym przypadku stosuje się blokery receptorów adrenaliny, kanałów wapniowych, sodowych i potasowych.

Powody, dla których warto zacząć regularnie przyjmować leki

Wskazania do powołania leków przeciwarytmicznych można podzielić na dwie grupy - choroby o zwiększonej częstości akcji serca (tachykardia) i spowolnienie tętna (bradykardia).

Częstoskurcz

Za częste uważa się tętno powyżej 90 uderzeń na minutę. W zależności od źródła występowania tachyarytmia może być komorowa i przedsionkowa (nadkomorowa, nadkomorowa). Zgodnie ze stałością znaków - napadową (napadową) i stałą. Odmiany zaburzeń rytmu komorowego z przyspieszonym tętnem to:

  • Tachykardia z pulsem 100 - 210 uderzeń na minutę. W przypadku 4 skurczów komorowych występuje jeden przedsionek. Pojawia się z powodu utraty kontroli nad komorami z węzła zatokowego.
  • Flutter - puls o długości ponad 200 uderzeń, powiązany z dodatkowymi ścieżkami w kształcie pętli lub dodatkowym źródłem rytmu.
  • Fibrylacja to częstotliwość skurczów od 300 do 500 uderzeń, co prowadzi do chaotycznych ruchów włókien mięśniowych, ale nie dochodzi do pełnego wyrzutu krwi z komór. Rozwija się przy nierównomiernej propagacji impulsów.

Tachykardię przedsionkową rozpoznaje się w postaci następujących opcji:

  • Trzepotanie przedsionków - częstotliwość skurczów przedsionków wynosi 250 - 290 na minutę, aw komorach - od 70 do 100. Impuls nie dociera do komór normalnie, ale najpierw kilkakrotnie zagina się wokół przedsionków.
  • Migotanie spowodowane jest dodatkowymi źródłami rytmu, nie podporządkowują się wzorcom przewodzenia impulsów, częściowo docierają do komór.
  • Zespół Wolffa-Parkinsona-White'a (WPV) jest chorobą wrodzoną. Z przedsionków do komór tworzą się dodatkowe wiązki. Częstość przedsionków - 250 na 1 minutę.

Zalecamy przeczytanie artykułu na temat leczenia migotania przedsionków. Dowiesz się z niego o przepisanych lekach, szybkim rozwiązaniu problemu, sposobach zapobiegania nawrotom..

A oto więcej na temat wyznaczenia Anaprilina na arytmię.

Bradykardia

Wolne tętno (poniżej 60 uderzeń w ciągu 60 sekund) występuje, gdy główne źródło rytmu, węzeł zatokowy, jest słabe. Może to być spowodowane miażdżycą, lekami do leczenia tachyarytmii, glikozydami nasercowymi, zmianami związanymi z wiekiem.

Kiedy ścieżki są zablokowane, ruch impulsu elektrycznego wzdłuż mięśnia sercowego jest zahamowany. Może to być konsekwencją takich chorób:

  • kardiomiopatia,
  • reumatyzm,
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia,
  • zapalenie mięśnia sercowego,
  • wysokie ciśnienie krwi,
  • zablokowanie tętnic wieńcowych.

W chorobach serca nieregularne skurcze są wskaźnikiem organicznych zmian w mięśniu sercowym, dlatego przyjmowanie leków jest obowiązkowe.

Podstawowe leki przeciwarytmiczne

Leki przywracające rytm serca mają różne struktury chemiczne i zasady działania, ale ta grupa leków ma również wspólne cechy:

  • zmniejszyć pobudliwość mięśnia sercowego, wyeliminować nieprawidłowe ogniska tworzenia impulsów;
  • hamują przewodzenie, spowalniając ponowną transmisję sygnału, co może być niebezpieczne w przypadku bloku serca;
  • spowolnić częstotliwość skurczów z powodu zmniejszenia aktywności węzła zatokowego i przewodzenia impulsów przez mięsień sercowy, pomóc w tachykardii, ale zwiększyć bradykardię;
  • zmniejszają siłę skurczów mięśnia sercowego - typową dla grupy blokerów kanałów jonowych i receptorów adrenergicznych. Zawsze niepożądany efekt zmniejszenia ilości krwi.

Beta-blokery

Leki te zakłócają przechodzenie impulsu przez mięsień sercowy, zmniejszają jego pobudliwość i zdolność reagowania na sygnał skurczu. Przy dłuższym użytkowaniu napięcie naczyniowe jest zmniejszone. Są przepisywane na wysokie ciśnienie krwi, niedokrwienie mięśnia sercowego, nadczynność tarczycy z tachykardią.

Częstość działań niepożądanych jest związana z selektywnością leku. Anaprilin i Sotalol są przeciwwskazane w astmie oskrzelowej; odnotowano ich negatywny wpływ na potencję u mężczyzn. Bisoprolol, Betaloc i Nebivolol to leki kardioselektywne, więc wpływają głównie na serce, zmniejszając ryzyko ciężkich arytmii.

Blokery kanału sodowego

Należą do nich nowokainamid i chinidyna. Mechanizm działania jest związany z hamowaniem wnikania jonów sodu do włókien mięśniowych układu przewodzącego:

  • przedsionki,
  • komory,
  • nogi paczki Giss,
  • włókna Purkinjego.

Jest przepisywany na wszystkie rodzaje arytmii pochodzenia komorowego, napady migotania przedsionków i tachykardii, zespół SVC. Należą do silnych leków, ale same mogą wywoływać arytmię, stwierdzono, że nowokainamid wywołuje rozwój tocznia rumieniowatego.

Blokery kanału potasowego

Pobudzenie komórek mięśnia sercowego następuje, gdy opuszcza je potas i wchodzi sód. Amiodaron nie przepuszcza wewnątrzkomórkowego potasu na zewnątrz, co spowalnia proces repolaryzacji, a także ogranicza ruch wsteczny sodu i wapnia. Jego działanie skierowane jest na wszystkie części mięśnia sercowego i na wszystkich etapach przechodzenia przez niego impulsów elektrycznych.

Zalecany przy tachykardii, trzepotaniu komór, różnego rodzaju napadowym przyspieszonym rytmie.

Amiodaron - bloker kanału potasowego

Amiodaron i Cordarone są stosowane tylko w ciężkich postaciach arytmii, jeśli inne leki nie zadziałały i istnieje zagrożenie dla życia pacjentów. Leki te uporczywie hamują przewodzenie i siłę skurczów serca, co prowadzi do dekompensacji i blokad serca. Spośród pozasercowych skutków ubocznych najważniejsze są:

  • naruszenie syntezy hormonów tarczycy,
  • stwardnienie tkanki płucnej,
  • nagromadzenie leku w rogówce,
  • drżenie i drętwienie kończyn.

Blokery kanału wapniowego

W leczeniu naruszeń rytmu skurczów stosuje się analogi Verapapmil i Diltiazem. Wskazania do powołania to:

  • tachykardia zatokowa,
  • napad tachyarytmii nadkomorowej,
  • migotanie przedsionków.
Blokery kanału wapniowego

Blokery kanałów wapniowych spowalniają powstawanie sygnałów w węźle zatokowym i ich ruch wzdłuż mięśnia sercowego przedsionków, częściowo hamują przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Przeciwwskazane w zespole Wolffa-Parkinsona-White'a, ponieważ mogą nasilać ruch powrotny impulsów. Są dobrze tolerowani.

Obejrzyj film o działaniu blokerów:

Leki ratunkowe

Tabletki blokerów kanałów jonowych lub receptorów adrenergicznych są przepisywane tylko wtedy, gdy pacjenci są stabilni, częściej ze stałą postacią zaburzeń rytmu.

W przypadku pogotowia ratunkowego stosuje się leki w ampułkach, kolejność ich podawania powinna być następująca (jeśli jest nieskuteczna, stosuje się następujący lek lub jego analog):

  1. Verapamil,
  2. Betaloc,
  3. Cordaron,
  4. Nowokainamid.

Funkcje leczenia

Kiedy atak występuje po raz pierwszy, schemat terapii opiera się na danych EKG, więc samoleczenie może zagrażać życiu. Pierwsza pomoc w takich przypadkach polega na tym, że chory należy położyć (najlepiej w pozycji półsiedzącej), zapewnić dopływ świeżego powietrza, podać kojące krople do serca (Corvalol, nalewka głogowa).

Atak częstoskurczu nadkomorowego

Izoptyna, glikozydy nasercowe są wstrzykiwane dożylnie. Jeśli nie ma wyniku, przechodzą na zakraplacze z Cordaronem lub Nowocainamidem. Defibrylacja elektryczna jest stosowana w ostateczności.

Migotanie przedsionków

Odnosi się do najczęstszej postaci poważnych zaburzeń rytmu. Atak jest łagodzony przez wprowadzenie 10% nowokainamidu w dawce 10 ml pod kontrolą ciśnienia krwi.

Leki z wyboru to rytmylen i chinidyna w proszku. Ich skuteczność zwiększa dożylne zastrzyki preparatu Panangin. W przypadku zapaści arytmicznej lub pojawienia się obrzęku płuc przeprowadza się terapię elektropulsacyjną.

Tachykardia komorowa

Często występuje na tle zawału mięśnia sercowego. Pokazano dożylne wstrzyknięcie lidokainy, a jeśli nie ma efektu, przepisano Cordaron i nowokainamid. Jeśli dojdzie do ostrej niewydolności krążenia lub wstrząsu kardiogennego, wówczas stymulacja impulsami elektrycznymi jest bezpieczną i skuteczną metodą leczenia..

Kiedy wskazane są glikozydy nasercowe

Istnieją przeciwwskazania do przepisywania leków przeciwarytmicznych na migotanie przedsionków. Obejmują one:

  • przerost lewego przedsionka,
  • nietolerancja lub odporność na blokery kanałów jonowych,
  • aktywny proces zapalny w mięśniu sercowym, wsierdziu,
  • tyreotoksykoza.

U takich pacjentów normalizację rytmu uzyskuje się stosując glikozydy nasercowe. Rozpoczynają leczenie napadu trzepotania przedsionków. Stosowana jest metoda szybkiej digitalizacji - digoksyna jest wstrzykiwana do zakraplacza dwa razy dziennie i roztwory chlorku potasu.

Zalecamy przeczytanie artykułu na temat klasyfikacji leków przeciwarytmicznych. Dowiesz się z niego o blokerach kanałów Na, kanałów K, kanałów Ca i ich działaniu w arytmii.

A tutaj jest więcej o wyznaczeniu Digoxin na arytmię.

Blokery w przypadku zaburzeń rytmu służą do łagodzenia ataku i ciągłego użytkowania. Są skuteczne w leczeniu arytmii przedsionkowych i komorowych. Ogólne właściwości leków to zdolność hamowania powstawania impulsów elektrycznych i spowalniania ich przejścia przez mięsień sercowy..

Negatywne skutki obejmują zmniejszenie siły skurczu serca i możliwość upośledzenia krążenia krwi. Wszystkie te leki są stosowane wyłącznie pod nadzorem lekarza..

W przypadku wykrycia extrasystole leczenie farmakologiczne może nie być wymagane natychmiast. Nadkomorowe lub komorowe dodatkowe skurcze serca można praktycznie wyeliminować jedynie poprzez zmianę stylu życia. Czy można to wyleczyć na zawsze. Jak się pozbyć za pomocą tabletek. Jaki lek z wyboru na extrasystole - Corvalol, Anaprilin. Jak leczyć pojedyncze dodatkowe skurcze komorowe.

Lek Panangin na arytmię jest przepisywany zarówno w celu leczenia, jak i zapobiegania, w tym migotania przedsionków. Jak przyjmować lek, kiedy lepiej wybrać Panangin Forte na arytmię?

W przypadku ekstrasystoli, migotania przedsionków, tachykardii, leki są stosowane jako nowe, nowoczesne i stare pokolenie. Obecna klasyfikacja leków antyarytmicznych pozwala na szybkie dokonanie wyboru z grup, na podstawie wskazań i przeciwwskazań

Jeśli niedroga anaprilina jest przepisywana na arytmię, jak ją pić? Tabletki na migotanie przedsionków mają przeciwwskazania, dlatego konieczna jest konsultacja lekarska. Jakie są zasady przyjęć?

W przypadku problemów z rytmem serca leczenie migotania przedsionków jest po prostu konieczne, a leki dobierane są w zależności od postaci (napadowa, trwała), a także indywidualnych cech. Jakie leczenie zasugeruje lekarz??

Diagnoza migotania przedsionków, której alternatywne leczenie staje się pomocnikiem medycyny tradycyjnej, nie zadziała samodzielnie. Pacjentowi pomogą zioła, produkty owocowo-warzywne, a nawet głóg..

Digoksyna nie zawsze jest przepisywana na arytmię. Na przykład jego zastosowanie w migotaniu przedsionków jest kontrowersyjne. Jak wziąć lek? Jaka jest jego skuteczność?

Odradza się przyjmowanie werapamilu bez recepty. Jest dostępny w tabletkach i ampułkach do wstrzykiwań. Jakie są przeciwwskazania? Jak aplikować przy wysokim i niskim ciśnieniu, arytmii?

Disapiramid nie jest przepisywany tak często, ponieważ jest stosunkowo drogi. Aplikacja jest prosta. Wskazania do wizyty - arytmia. Instrukcja wskazuje, że w czasie ciąży i obecności niektórych chorób nie można jej używać. Są tańsze analogi.

Beta-blokery - leki z instrukcją użycia, wskazaniami, mechanizmem działania i ceną

Osobiste doświadczenie

Prawdopodobnie każdy lekarz ma własny przewodnik farmakoterapeutyczny, odzwierciedlający jego osobiste doświadczenie kliniczne z lekami, nałogami i negatywnymi postawami. Sukces leku u jednego do trzech do dziesięciu pierwszych pacjentów zapewnia uzależnienie lekarza od niego na długie lata, a literatura potwierdza opinię o jego skuteczności. Oto lista niektórych współczesnych beta-blokerów, w przypadku których mam doświadczenie kliniczne..

Propranolol

Pierwszy beta-bloker, którego zacząłem używać w swojej praktyce. Wydaje się, że w połowie lat 70. ubiegłego wieku propranolol był prawie jedynym beta-blokerem na świecie iz pewnością jedynym w ZSRR. Lek jest nadal jednym z najczęściej przepisywanych beta-blokerów i ma więcej wskazań do stosowania niż inne beta-blokery. Jednak nie mogę obecnie uważać jego stosowania za uzasadnione, ponieważ inne beta-blokery mają znacznie mniej wyraźne skutki uboczne..

Propranolol może być polecany w kompleksowej terapii choroby wieńcowej, jest również skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego w nadciśnieniu. Przepisując propranolol, istnieje ryzyko zapaści ortostatycznej.

Propranolol jest przepisywany ostrożnie w niewydolności serca, z frakcją wyrzutową mniejszą niż 35%, lek jest przeciwwskazany.

Zgodnie z moimi obserwacjami propranolol jest skuteczny w leczeniu wypadania płatka zastawki mitralnej: wystarczy dawka 20-40 mg na dobę, aby wypadanie płatków (zwykle przednich) zniknęło lub znacznie zmniejszyło się z trzeciego lub czwartego stopnia do pierwszego lub zera.

Bisoprolol

Kardioprotekcyjne działanie beta-adrenolityków uzyskuje się przy dawce zapewniającej częstość akcji serca 50–60 na minutę.

Wysoce selektywna wersja beta1-Blocker, który, jak udowodniono, zmniejsza śmiertelność z powodu zawału mięśnia sercowego o 32%. Dawka 10 mg bisoprololu odpowiada 100 mg atenololu, lek jest przepisywany w dawce dziennej od 5 do 20 mg. Bisoprolol można z pewnością przepisać w połączeniu z nadciśnieniem (zmniejsza nadciśnienie tętnicze), chorobą niedokrwienną serca (zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zmniejsza częstotliwość ataków dusznicy bolesnej) i niewydolnością serca (zmniejsza obciążenie następcze).

Metoprolol

Lek należy do beta1-Kardioselektywne beta-blokery. U pacjentów z POChP metoprolol w dawce do 150 mg / dobę powoduje mniej nasilony skurcz oskrzeli w porównaniu z równoważnymi dawkami nieselektywnych beta-adrenolityków. Skurcz oskrzeli podczas przyjmowania metoprololu jest skutecznie zatrzymywany przez agonistów beta2-adrenergicznych.

Metoprolol skutecznie zmniejsza częstość występowania tachykardii komorowej w ostrym zawale mięśnia sercowego i ma wyraźne działanie kardioprotekcyjne, zmniejszając śmiertelność pacjentów kardiologicznych w badaniach z randomizacją o 36%.

Obecnie beta-blokery powinny być rozważane jako leki pierwszego rzutu w leczeniu choroby wieńcowej, nadciśnienia, niewydolności serca. Doskonała kompatybilność beta-blokerów z diuretykami, blokerami kanału wapniowego, inhibitorami ACE jest niewątpliwie dodatkowym argumentem za ich powołaniem..

Lista adrenoblockerów

Leki alfa-blokujące

Do leków z grupy alfa-1-blokerów 1. Alfuzosyna (INN):

  • Alfuprost MR;
  • Alfuzosyna;
  • Chlorowodorek alfuzosyny;
  • Dalphaz;
  • Dalfaz Retard;
  • Dalfaz SR.

2. Doksazosyna (INN):

  • Artesin;
  • Artezin Retard;
  • Doksazosyna;
  • Doxazosin Belupo;
  • Doxazosin Zentiva;
  • Doxazosin Sandoz;
  • Doxazosin-ratiopharm;
  • Doxazosin Teva;
  • Mesylan doksazosyny;
  • Zoxon;
  • Kamiren;
  • Kamiren HL;
  • Kardura;
  • Kardura Neo;
  • Tonokardin;
  • Lekcja.

3. Prazosyna (INN):

  • Polpressin;
  • Prazosin.

4. Sylodosyna (INN):

5. Tamsulosyna (INN):

  • Niezwykle proste;
  • Glansin;
  • Miktosin;
  • Omnik Okas;
  • Omnic;
  • Omsulosyna;
  • Proflosin;
  • Sonisin;
  • Tamzelin;
  • Tamsulosyna;
  • Opóźniacz tamsulosyny;
  • Tamsulosin Sandoz;
  • Tamsulosyna-OBL;
  • Tamsulozin Teva;
  • Chlorowodorek tamsulosyny;
  • Tamsulon FS;
  • Taniz ERAS;
  • Tanise K;
  • Tulosin;
  • Fokusin.

6. Terazosyna (INN):

  • Kornam;
  • Setegis;
  • Terazosyna;
  • Terazosin Teva;
  • Haitrin.

7. Urapidil (INN):

  • Urapidil Carino;
  • Ebrantil.

Do leków z grupy alfa-2-blokerów Do leków z grupy alfa-1,2-blokerów 1. Dihydroergotoksyna (mieszanina dihydroergotaminy, dihydroergokrystyny ​​i alfa-dihydroergokryptyny):

2. Dihydroergotamina:

3. Nicergoline:

  • Nilogrin;
  • Nikergolina;
  • Nicergoline-Ferein;
  • Sermion.

4. Propoksan:

  • Pyroxan;
  • Proproxan.

5. Fentolamina:

Beta-blokery - lista

Selektywne beta-blokery (beta-1-blokery, selektywne blokery adrenergiczne, kardioselektywne blokery adrenergiczne) 1. Atenolol:

  • Atenobene;
  • Atenova;
  • Atenol;
  • Atenolan;
  • Atenolol;
  • Atenolol-Ajio;
  • Atenolol-AKOS;
  • Atenolol-Acri;
  • Atenolol Belupo;
  • Atenolol Nycomed;
  • Atenolol-ratiopharm;
  • Atenolol Teva;
  • Atenolol UBF;
  • Atenolol FPO;
  • Atenolol Stada;
  • Atenosan;
  • Betacard;
  • Welorin 100;
  • Vero-Atenolol;
  • Ormidol;
  • Prinorm;
  • Sinarom;
  • Tenormin.

2. Acebutolol:

  • Acecor;
  • Sectral.

3. Betaksolol:

  • Betak;
  • Betaksolol;
  • Betalmik EU;
  • Betoptic;
  • Betoptic S;
  • Betoftan;
  • Xonef;
  • Xonef BK;
  • Lokren;
  • Optibetol.

4. Bisoprolol:

  • Aritel;
  • Aritel Cor;
  • Bidop;
  • Bidop Cor;
  • Biol;
  • Biprol;
  • Bisogamma;
  • Bisokard;
  • Bisomor;
  • Bisoprolol;
  • Bisoprolol-OBL;
  • Bisoprolol LEKSVM;
  • Bisoprolol Lugal;
  • Bisoprolol Prana;
  • Bisoprolol ratiopharm;
  • Bisoprolol C3;
  • Bisoprolol Teva;
  • Fumaran bisoprololu;
  • Concor;
  • Concor Cor;
  • Corbis;
  • Cordinorm;
  • Cordinorm Cor;
  • Koronalny;
  • Niperten;
  • Tyrez.

5. Metoprolol:

  • Betalok;
  • Betalok ZOK;
  • Vasocordin;
  • Corvitol 50 i Corvitol 100;
  • Metozok;
  • Metocardium;
  • Metokor Adipharm;
  • Metolol;
  • Metoprolol;
  • Metoprolol Acri;
  • Metoprolol Akrikhin;
  • Metoprolol Zentiva;
  • Metoprolol Organic;
  • Metoprolol OBL;
  • Metoprolol-ratiopharm;
  • Bursztynian metoprololu;
  • Winian metoprololu;
  • Serdol;
  • ;
  • Egilok Retard;
  • Egilok S;
  • Emzok.

6. Nebiwolol:

  • Bivotens;
  • Binelol;
  • Nebivator;
  • Nebiwolol;
  • Nebiwolol NANOLEK;
  • Nebivolol Sandoz;
  • Nebivolol Teva;
  • Nebivolol Chaikafarma;
  • Nebivolol STADA;
  • Chlorowodorek nebiwololu;
  • Nebikor Adipharm;
  • Nebilan Lannacher;
  • Nebilet;
  • Nebilong;
  • OD-Heaven.

7. Talinolol:

8. Celiprolol:

9. Esatenolol:

10. Esmolol:

Nieselektywne beta-blokery (beta-1,2-blokery) 1. Bopindolol:

2. Metipranolol:

3. Nadolol:

4. Oksprenolol:

5. Pindolol:

6. Propranolol:

  • Anaprilin;
  • Vero-Anaprilin;
  • Inderal;
  • Inderal LA;
  • Sprzeciwił się;
  • Propranoben;
  • Propranolol;
  • Propranolol Nycomed.

7. Sotalol:

  • Darob;
  • SotaHEXAL;
  • Sotalex;
  • Sotalol;
  • Sotalol Canon;
  • Chlorowodorek sotalolu.

8. Tymolol:

  • Arutimol;
  • Glaumol;
  • Glautam;
  • Kuzimolol;
  • Niolol;
  • Okumed;
  • Okumol;
  • Okupres E;
  • Optimol;
  • Oftan Timogel;
  • Oftan Tymolol;
  • Oftensin;
  • Timohexal;
  • Tymol;
  • Tymolol;
  • Tymolol AKOS;
  • Tymolol Betalek;
  • Timolol Bufus;
  • Tymolol DIA;
  • Tymolol LENS;
  • Tymolol MEZ;
  • Timolol POS;
  • Timolol Teva;
  • Maleinian tymololu;
  • Timollong;
  • Timoptic;
  • Skład Timoptic.

Alfa-beta-blokery (leki, które wyłączają zarówno receptory alfa, jak i beta-adrenergiczne)

1. Butyloaminohydroksypropoksyfenoksymetylometyloksadiazol:

  • Albethor;
  • Albethor Long;
  • Butyloaminohydroksypropoksyfenoksymetylometyloksadiazol;
  • Proxodolol.

2. Karwedilol:

  • Akrydylol;
  • Bagodilol;
  • Wedikardol;
  • Dilatrend;
  • Carvedigamma;
  • Karwedilol;
  • Carvedilol Zentiva;
  • Kanon karwedilolu;
  • Carvedilol Obolenskoe;
  • Carvedilol Sandoz;
  • Carvedilol Teva;
  • Carvedilol STADA;
  • Carvedilol-OBL;
  • Carvedilol Pharmaplant;
  • Carwenal;
  • Carvetrend;
  • Carvedil;
  • Kardivas;
  • Coriol;
  • Credex;
  • Recardium;
  • Talliton.

3. Labetalol:

  • Abetol;
  • Amipress;
  • Labetol;
  • Trandol.

Lista beta-blokerów

Tylko lekarz może wybrać odpowiedni lek. Przepisuje również dawkowanie i częstotliwość przyjmowania leku. Lista znanych beta-blokerów:

1. Selektywne beta-blokery

Fundusze te działają wybiórczo na receptory serca i naczyń krwionośnych, dlatego są wykorzystywane tylko w kardiologii.

1.1 Bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej

Betacard, Velroin, Alprenolol

Betak, Xonef, Betapressin

Bidop, Bior, Biprol, Concor, Niperten, Binelol, Biol, Bisogamm, Bisomor

Corvitol, Serdol, Egilok, Curlon, Corbis, Kordanum, Metokor

Bagodilol, Talliton, Vedicardol, Dilatrend, Carvenal, Carvedigamma, Recardium

Bivotens, Nebivator, Nebilong, Nebilan, Nevotenz, Tenzol, Tenormin, Tirez

1.2 Z wewnętrzną aktywnością sympatykomimetyczną

Nazwa substancji czynnej

Preparat go zawierający

2. Nieselektywne beta-blokery

Leki te nie działają wybiórczo, obniżają ciśnienie krwi i wewnątrzgałkowe..

2.1 Bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej

Nazwa substancji czynnej

Preparat go zawierający

Niolol, Timol, Timoptik, Blockarden, Levatol

2.2 Z wewnętrzną aktywnością sympatykomimetyczną

3. Beta-blokery o właściwościach rozszerzających naczynia

Aby rozwiązać problemy związane z wysokim ciśnieniem krwi, stosuje się blokery adrenoreceptorów o właściwościach rozszerzających naczynia krwionośne. Zwężają naczynia krwionośne i normalizują pracę serca.

3.1 Bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej

3.2 Z wewnętrzną aktywnością sympatykomimetyczną

Beta-blokery - znane leki

4. BAB długo działający

Lipofilowe beta-blokery - długo działające leki działają dłużej niż analogi przeciwnadciśnieniowe, dlatego przepisuje się je w mniejszych dawkach i ze zmniejszoną częstotliwością. Należą do nich metoprolol, który jest zawarty w tabletkach Egilok Retard, Corvitol, Emzok.

5. Ultra-krótko działające blokery adrenergiczne

Kardioselektywne beta-blokery - ultrakrótko działające leki mają czas działania do pół godziny. Należą do nich esmolol, który znajduje się w Breviblok, Esmolol.

Klasyfikacja beta-blokerów

W zależności od dominującego wpływu na beta-1 i beta-2, receptory adrenergiczne dzielą się na:

  • kardioselektywny (metaprolol, atenolol, betaksolol, nebiwolol);
  • kardio-nieselektywne (propranolol, nadolol, tymolol, metoprolol).

W zależności od zdolności do rozpuszczania się w lipidach lub wodzie, beta-blokery są farmakokinetycznie podzielone na trzy grupy.

  1. Lipofilowe beta-blokery (Oxprenolol, Propranolol, Alprenolol, Carvedilol, Metaprolol, Timolol). Po podaniu doustnym jest szybko i prawie całkowicie (70-90%) wchłaniany w żołądku i jelitach. Leki z tej grupy dobrze przenikają do różnych tkanek i narządów, a także przez łożysko i barierę krew-mózg. Zazwyczaj lipofilowe beta-blokery podaje się w małych dawkach w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby i zastoinowej niewydolności serca.
  2. Hydrofilowe beta-blokery (Atenolol, Nadolol, Talinolol, Sotalol). W przeciwieństwie do lipofilowych beta-blokerów, przy podawaniu doustnym wchłaniają się tylko w 30-50%, w mniejszym stopniu metabolizowane w wątrobie mają długi okres półtrwania. Wydalany głównie przez nerki, dlatego hydrofilowe beta-blokery są stosowane w małych dawkach przy niewydolności nerek.
  3. Lipo- i hydrofilowe beta-blokery, czyli amfifilowe blokery (Acebutolol, Bisoprolol, Betaxolol, Pindolol, Celiprolol) są rozpuszczalne zarówno w lipidach, jak i wodzie, po podaniu 40-60% leku wchłania się wewnątrz. Zajmują pozycję pośrednią między lipo- i hydrofilowymi beta-blokerami i są równo wydalane przez nerki i wątrobę. Leki są przepisywane pacjentom z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby..

Klasyfikacja beta-blokerów według generacji

  1. Kardio-nieselektywne (Propranolol, Nadolol, Tymolol, Oksprenolol, Pindolol, Alprenolol, Penbutolol, Karteolol, Bopindolol).
  2. Kardioselektywny (Atenolol, Metoprolol, Bisoprolol, Betaksolol, Nebiwolol, Bevantolol, Esmolol, Acebutolol, Talinolol).
  3. Beta-adrenolityki o właściwościach blokerów receptorów alfa-adrenergicznych (Carvedilol, Labetalol, Celiprolol) to leki, które mają mechanizmy hipotensyjnego działania obu grup blokerów.

Z kolei kardioselektywne i niekardioselektywne beta-adrenolityki dzieli się na leki o wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i bez niej..

  1. Kardioselektywne beta-adrenolityki bez wewnętrznego działania sympatykomimetycznego (Atenolol, Metoprolol, Betaksolol, Bisoprolol, Nebiwolol) wraz z działaniem przeciwnadciśnieniowym spowalniają akcję serca, działają przeciwarytmicznie, nie powodują skurczu oskrzeli.
  2. Kardioselektywne beta-adrenolityki o wewnętrznym działaniu sympatykomimetycznym (Acebutolol, Talinolol, Celiprolol) w mniejszym stopniu zmniejszają częstość akcji serca, hamują automatyzm węzła zatokowego i przewodzenia przedsionkowo-komorowego, dają znaczący efekt przeciwdławicowy i antyarytmiczny w zaburzeniach nadkomorowych zatok i żołądka, -2 receptory adrenergiczne oskrzeli naczyń płucnych.
  3. Największe działanie przeciwdławicowe mają niekardioselektywne beta-blokery bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (propranolol, nadolol, tymolol), dlatego częściej przepisuje się je pacjentom ze współistniejącą dusznicą.
  4. Niekardioselektywne beta-blokery o wewnętrznym działaniu sympatykomimetycznym (Oxprenolol, Trazikor, Pindolol, Wisken) nie tylko blokują, ale także częściowo stymulują receptory beta-adrenergiczne. Leki z tej grupy w mniejszym stopniu spowalniają częstość akcji serca, spowalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe i zmniejszają kurczliwość mięśnia sercowego. Mogą być przepisywane pacjentom z nadciśnieniem tętniczym z łagodnymi zaburzeniami przewodzenia, niewydolnością serca i rzadszym tętnem..

Instrukcja użycia

Kompozycja

Jako substancję czynną w takich preparatach z reguły stosuje się atenolol, propranolol, metoprolol, tymolol, bisoprolol itp..

Substancje pomocnicze mogą być różne i zależeć od producenta i formy uwolnienia produktu leczniczego. Można stosować skrobię, stearynian magnezu, wodorofosforan wapnia, barwniki itp..

Mechanizm akcji

Leki te mogą mieć różne mechanizmy. Różnica polega na zastosowanym składniku aktywnym.

Główną rolą beta-blokerów jest zapobieganie kardiotoksycznemu działaniu katecholamin.

Duże znaczenie mają również następujące mechanizmy:

  • Działanie przeciwnadciśnieniowe. Związany z zatrzymaniem tworzenia reniny i produkcji angiotensyny II. W rezultacie możliwe jest uwolnienie noradrenaliny i zmniejszenie ośrodkowej czynności naczynioruchowej.
  • Efekt przeciw niedokrwieniu. Zmniejszając liczbę uderzeń serca, można zmniejszyć zapotrzebowanie na tlen.
  • Działanie antyarytmiczne. W wyniku bezpośredniego działania elektrofizjologicznego na serce możliwe jest zmniejszenie wpływów współczulnych i niedokrwienia mięśnia sercowego. Dzięki takim substancjom można również zapobiegać hipokaliemii wywoływanej przez katecholaminy.

Niektóre leki mogą mieć właściwości przeciwutleniające, hamować proliferację komórek mięśni gładkich naczyń.

Wskazania do stosowania

Leki te są zwykle przepisywane na:

  • niedokrwienie;
  • arytmie;
  • nadciśnienie;
  • niewydolność serca;
  • zespół długiego QT.

W niektórych sytuacjach takie leki można również stosować w przypadku migren, kryzysów wegetatywnych, objawów odstawiennych, kardiomiopatii przerostowej..

Sposób stosowania

Przed zażyciem leku należy poinformować lekarza o ciąży. Istotny jest również fakt planowania ciąży..

Ponadto specjalista powinien wiedzieć o obecności patologii, takich jak arytmia, rozedma płuc, astma, bradykardia.

Beta-blokery są przyjmowane z posiłkami lub bezpośrednio po nich. Pomaga to zminimalizować prawdopodobne skutki uboczne. Czas trwania i częstotliwość leczenia powinien określić wyłącznie specjalista..

W okresie użytkowania czasami konieczne jest monitorowanie pulsu. Jeśli zauważyłeś, że jego częstotliwość jest poniżej wymaganej stawki, musisz natychmiast powiadomić o tym lekarza.

Bardzo ważne jest również regularne wizyty u specjalisty, który może ocenić skuteczność przepisanego leczenia i jego skutki uboczne..

Uciskowy ból głowy w skroniach może być objawem wielu różnych chorób, dlatego wizyty u lekarza nie należy odkładać.

Jakie są konsekwencje encefalopatii okołoporodowej, jak jej uniknąć i dlaczego się rozwija, artykuł powie.

Guz przysadki jest rzadkim i najczęściej łagodnym nowotworem. Możesz zobaczyć, jak wygląda na zdjęciu, klikając link.

Skutki uboczne

Leki mają sporo skutków ubocznych:

  • Ciągłe zmęczenie.
  • Zmniejszone tętno.
  • Zaostrzenie astmy.
  • Blok serca.
  • Trudność w aktywności fizycznej.
  • Skutki toksyczne.
  • Obniż poziom cholesterolu LDL.
  • Zmniejszony poziom cukru we krwi.
  • Zagrożenie zwiększonym ciśnieniem po odstawieniu leku.
  • Zawały serca.

Istnieją warunki, w których przyjmowanie takich leków jest dość niebezpieczne:

  • cukrzyca;
  • depresja;
  • obturacyjna patologia płuc;
  • zaburzenia tętnic obwodowych;
  • dyslipidemia;
  • dysfunkcja węzła zatokowego bez objawów.

Przeciwwskazania

Istnieją również przeciwwskazania do korzystania z takich środków:

  • Astma oskrzelowa.
  • Indywidualna wrażliwość.
  • Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia.
  • Bradykardia.
  • Wstrząs kardiogenny.
  • Zespół chorej zatoki.
  • Chorobę tętnic obwodowych.
  • Niskie ciśnienie.

Interakcje z innymi lekami

Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z beta-blokerami i nasilać ich działanie.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu:

  • Środki zaradcze dla ARVI.
  • Leki na nadciśnienie.
  • Leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina.
  • Inhibitory MAO.

Formularz zwolnienia

Takie leki można wytwarzać w postaci tabletek lub roztworu do wstrzykiwań..

Warunki przechowywania

Leki te należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej dwudziestu pięciu stopni. Należy to zrobić w ciemnym miejscu, poza zasięgiem dzieci..

Nie stosować leków po upływie terminu ich ważności.

Jak brać leki

Instrukcje stosowania leków różnią się w zależności od konkretnego leku i substancji czynnej w składzie. W większości przypadków tabletki lub kapsułki są przeznaczone do jednorazowego użytku..

Przeczytaj uważnie całą instrukcję przed rozpoczęciem leczenia, dowiedz się o dozwolonej pojedynczej dawce i maksymalnym dziennym stężeniu. Kurs leczenia trwa średnio od 4 do 10 tygodni. Lek zaczyna się przyjmować przy zmniejszonej dawce, stopniowo zwiększając stężenie substancji czynnej we krwi..

W urologii

Leki z tej grupy farmakologicznej są w stanie wyeliminować objawowe objawy chorób zapalnych i zwalczać przyczynę choroby. Patologiczna proliferacja komórek zakłóca proces oddawania moczu, na tle zapalenia gruczołu krokowego lub przerostu często występują inne choroby.

Wskazania do stosowania leków w praktyce urologicznej:

  • niska prędkość podczas oddawania moczu;
  • wysokie ciśnienie przy zamkniętych drogach moczowych;
  • brak otwarcia szyi pęcherza.

Leczenie farmakologiczne pomaga wyeliminować bolesne oddawanie moczu, ponieważ leki mają właściwości rozszerzające naczynia krwionośne. Leki dają efekt tylko przy długotrwałej terapii lekowej..

Leki są przepisywane na ostre lub przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, łagodny przerost gruczołu krokowego. Efekt terapeutyczny można zauważyć już po 2 tygodniach ciągłego stosowania. Występuje spadek napięcia mięśni gładkich, odpływ moczu jest znormalizowany.

Leki stosowane w urologii, ich krótka charakterystyka:

  1. Terazosin. Wskazany w celu wyeliminowania problemów z moczem. Pomaga rozluźnić mięśnie gładkie, co zmniejsza ból podczas chodzenia do toalety i pomaga zwiększyć przepływ moczu.
  2. Doksazosyna. Jeden z najpopularniejszych i najskuteczniejszych środków, które pozytywnie wpływają na funkcjonalność prostaty. Terapia lekowa wpływa pozytywnie na całą urodynamikę.
  3. Alfuzosyna. Zmniejsza ciśnienie w cewce moczowej, jest przepisywany w celu złagodzenia dysurii. Lek wywołuje efekt kumulacyjny, działanie substancji czynnej można zauważyć po 1,5-2 tygodniach przyjmowania leku.

Schemat leczenia i konkretny lek są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego. Czas trwania terapii zależy od diagnozy i obecności w historii pacjenta nasilających się chorób. Alfa-blokery to najskuteczniejsze leki stosowane w leczeniu patologii urologicznych.

W kardiologii

W praktyce kardiologicznej leki pomagają również w napadzie nadciśnienia. Zaleca się przeprowadzenie badań przed wyznaczeniem stałego przyjęcia. Konieczne jest rozpoczęcie kursu od małych dawek substancji czynnej..

Zalecenia dotyczące stosowania w nadciśnieniu:

  1. Stopniowo zwiększaj dawkę. Taki środek jest konieczny, aby uniknąć reakcji indywidualnej nietolerancji na substancję czynną i wybrać najbardziej odpowiedni lek do leczenia..
  2. Biorąc pierwszą pigułkę. Po zastosowaniu pierwszej dawki terapeutycznej zaleca się, aby pacjent pozostawał bez ruchu przez 2-3 godziny w celu obserwacji reakcji organizmu. Przekroczenie dawki jest dozwolone tylko za zgodą lekarza.
  3. Kontrola chorób towarzyszących. W przypadku cukrzycy, miażdżycy lub innych chorób należy monitorować poziom cukru we krwi, tętno.

Pamiętaj o ostrożności. W przypadku nieprawidłowego stosowania lub w przypadku znacznego przekroczenia dawki mogą wystąpić działania niepożądane

W najgorszych przypadkach leki mogą spowodować udar lub zawał mięśnia sercowego.

Kardioselektywne blokery beta-1 adrenergiczne drugiej generacji

Blokery beta-1 adrenergiczne celowo działają na receptory o tej samej nazwie w sercu, co czyni je lekami o wąskim ogniu. Wydajność nie cierpi, a wręcz przeciwnie.

Początkowo są uważane za bezpieczniejsze, chociaż nadal nie można ich samodzielnie zabrać. Zwłaszcza w kombinacjach.

Metoprolol

Stosowany w większym stopniu do łagodzenia ostrych stanów związanych z zaburzeniami rytmu serca.

Skutecznie eliminuje różne odchylenia, nie tylko typu nadkomorowego. W niektórych przypadkach stosuje się go równolegle z amiodaronem, który jest uważany za główny w leczeniu zaburzeń rytmu serca i należy do innej grupy.

Nie nadaje się do stałego stosowania, ponieważ jest stosunkowo trudna do tolerowania, wywołuje „skutki uboczne”.

Daje szybki wymagany rezultat. Korzystny efekt pojawia się po godzinie lub mniej.

Biodostępność zależy również od indywidualnych cech organizmu, aktualnych cech funkcjonalnych organizmu pacjenta.

Bisoprolol

Kardioselektywny beta-bloker do systematycznego podawania. W przeciwieństwie do Metoprololu zaczyna działać po 12 godzinach, ale efekt utrzymuje się dłużej.

Lek nadaje się do długotrwałego stosowania, a głównym rezultatem jest normalizacja poziomu ciśnienia krwi i tętna. Zapobieganie nawrotom arytmii.

Talinolol (Cordanum)

Nie różni się zasadniczo od Metoprololu. Ma identyczne odczyty. Stosowany w łagodzeniu ostrych stanów.

Lista beta-adrenolityków jest niekompletna, przedstawiono tylko najczęściej występujące i najczęściej występujące nazwy leków. Istnieje wiele analogów i identycznych leków.

Selekcja „na oko” prawie nigdy nie daje rezultatów, wymagana jest dokładna diagnoza.

Ale nawet w tym przypadku nie ma gwarancji, że lek będzie pasował. Dlatego zdecydowanie zaleca się hospitalizację przez krótki okres w celu przepisania wysokiej jakości leczenia..

Lista alfa-blokerów leków na nadciśnienie

Jakie leki, reprezentujące najpopularniejsze alfa-blokery i przepisywane przez lekarzy na nadciśnienie, najczęściej opłacają specjaliści?

  • Alfuzosyna. Lek sprawdził się w schematach obejmujących zapalenie gruczołu krokowego w wywiadzie lub obecność choroby, takiej jak przerost tkanki mięśnia sercowego.
  • Klonidyna. Silny lek przeciwnadciśnieniowy, który łagodzi OPSS. Przeciwdziała zatruciom somatowegetatywnym alkaloidami i odstawieniu opium. Działa przeciwbólowo na ośrodkowy układ nerwowy.
  • Dopegit. Pomimo faktu, że lek ten powoduje senność, jego stosowanie w ostrej fazie skoków ciśnienia krwi jest dość skuteczne i uzasadnione..
  • Nicergoline. Jest optymalny w leczeniu nie tylko GB, ale także problemów z obwodowym przepływem krwi. Spośród skutków ubocznych charakterystycznych dla tego leku zauważamy zaburzenia snu.
  • Proproxan. Leczy się ich wahaniami w nadciśnieniu z towarzyszącą miażdżycą naczyń.
  • Fentolamina. Sprawdził się w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, któremu towarzyszą patologiczne procesy zachodzące w tkankach miękkich kończyn. Prawdopodobnie najpopularniejszy nieselektywny typ alfa-blokera. W stosunku do serca jest lekiem nootropowym. Doskonały do ​​łagodzenia kryzysów nadciśnieniowych.
  • Urapidil. Wymaga dokładnego monitorowania podczas użytkowania, ponieważ jest w stanie bardzo ostro obniżyć ciśnienie krwi do wartości progowych. Współistniejącą chorobą, która często determinuje wybór tego leku, jest impotencja: Urapidil pomaga przywrócić zdolność erekcji.
  • Johimbina. Podobnie jak w przypadku poprzedniego leku. Ma działania niepożądane w postaci zaburzeń układu moczowego u mężczyzn.
  • Prazosin. Odnosi się do selektywnych blokerów. Różni się możliwością zastosowania w niewydolności serca w jej zastoinowej postaci. Niewątpliwą zaletą jest to, że lek ma wyraźną zdolność obniżania złego cholesterolu.
  • Doksazosyna. Posiada zdolność długotrwałego działania. Ważne jest, aby lek obniżał ciśnienie krwi pacjenta nie tylko w stanie spoczynku, ale także podczas aktywności fizycznej. Ten lek pozostawia niezmienione stężenie norepinefryny. Adrenalina, serotonina i dopamina są praktycznie niezmienione. W stosunku do komórek krwi ma wyraźną zdolność do pełnienia funkcji przeciwagregacyjnych.

Tutaj w skrócie, jakie leki na nadciśnienie tętnicze, które są alfa-blokerami, są najczęściej stosowane w praktyce klinicznej..

Beta-blokery

Przypomnijmy, że beta-adrenolityki są od dawna iz dużym powodzeniem stosowane w terapii klinicznej w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Mają działanie przeciwnadciśnieniowe, które nie jest gorsze od znanych klas leków obniżających ciśnienie, takich jak inhibitory ACE, diuretyki, antagoniści wapnia lub antagoniści receptora angiotegnzyny II.

Wraz z ich pojawieniem się rozwiązano szereg klasycznych zadań terapeutycznych w leczeniu AZS. Te zadania to:

  • Stabilizacja ciśnienia w granicach normy fizjologicznej;
  • Zarządzanie ryzykiem w odniesieniu do śmiertelności;
  • Ochrona narządów docelowych;
  • Leczenie współistniejących i powiązanych zaburzeń zdrowia.

β-blokery są reprezentowane przez trzy główne generacje.

Pierwsza obejmuje leki nieselektywne, które nie mają długotrwałego działania, ale jednocześnie charakteryzują się szeregiem niepożądanych skutków ubocznych stosowania..

Wyniki leczenia tymi lekami są bardzo wysokie w przypadku chorób takich jak:

  • Nadciśnienie tętnicze;
  • Niedokrwienie;
  • .

Oto kilka beta-blokerów, które tworzą listę najczęściej stosowanych leków na nadciśnienie:

  1. Anaprilin. Nieselektywne. Może powodować skurcze naczyń krwionośnych. Czasami jego użycie prowadzi do impotencji. Jednak lek ten ma silne właściwości antyarytmiczne..
  2. Propranolol. Twórca grupy nieselektywnych blokerów adrenergicznych i głównego składnika aktywnego pierwszej generacji takich leków. Działając na mięsień sercowy, znacznie zmniejsza ilość rzutu serca. Oprócz działania obniżającego wzmacnia wspólne działanie stosowanych z nim tyreostatyków (rtęci, nadchloran potasu itp.). Normalizuje tętno, gdy pacjent ma historię tachykardii zatokowej. Zwiększa napięcie oskrzeli.
  3. Tymolol. Ten nieselektywny bloker serca ma wyraźną zdolność leczenia jaskry.

Pojawienie się drugiej generacji beta-blokerów (selektywnych) umożliwiło lekarzom rozwiązanie znacznie szerszego zakresu problemów. Rokowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego takimi lekami było nie mniej pozytywne niż w przypadku leczenia inhibitorami ACE lub antagonistami wapnia.

Tę drugą generację reprezentują:

  1. Atenolol. Lek korzystnie różni się od podobnych substancji tym, że ze względu na słabą zdolność przenikania przez barierę krew-mózg Atenolol nie powoduje senności. Nieco gorzej niż inne beta-blokery, zapobiega zawałowi serca. Z powodzeniem przeciwdziała zaburzeniom rytmu serca.
  2. Metoprolol. Klasyka gatunku. Efekt terapeutyczny przyjmowania tego leku na organizm jest istotny przez około 8 godzin.
  3. Concor. To prawdopodobnie jeden z najpopularniejszych beta-blokerów. Wysoka skuteczność, także w leczeniu współistniejącej niewydolności serca.

Trzecia generacja beta-blokerów, które mają nie tylko wyraźną selektywność, ale także dodatkowe funkcje rozszerzające naczynia, jest reprezentowana przez następujące leki:

  • Carvedilol. Na początkowym etapie terapii, na tle gwałtownego spadku ciśnienia krwi, nieco częściej niż analogi, prowadzi do zawrotów głowy i podobnych skutków ubocznych.
  • Bisogamma. Należy pamiętać, że lek ten należy anulować nie później niż dwa dni przed rozpoczęciem wprowadzenia znieczulenia ogólnego..

Pamiętaj, że każdy selektywny bloker adrenergiczny ma znaczną liczbę skutków ubocznych. Konieczne jest porównanie dyskomfortu z ich objawami, ryzyka możliwego rozwoju patologii i korzyści dla organizmu wynikających z przyjmowania takich leków.

Biorąc pod uwagę występowanie cukrzycy, wielu będzie zainteresowanych tym, jak różne generacje beta-blokerów wpływają na wrażliwość tkanek na insulinę. Blokery-leki rozszerzające naczynia krwionośne nieco wzmacniają tę cechę organizmu, ale nieselektywne blokery adrenergiczne zmniejszają tę właściwość tkanek.

Wskazania na spotkanie i ostrzeżenia

Szczegółowa charakterystyka porównawcza beta-blokerów jest zrozumiała tylko dla kardiologów o wąskim profilu. Na jej podstawie, biorąc pod uwagę rzeczywiste wyniki w osiąganiu wskaźników obniżenia ciśnienia krwi i poprawy (pogorszenia) samopoczucia konkretnego pacjenta, dobiera się dawki indywidualne i ewentualnie łączy formy beta-blokerów z innymi lekami na ciśnienie. Bądź cierpliwy, ponieważ może to zająć dużo czasu, czasami około roku.

Z reguły jedna tabletka BAB działa przez 24 godziny, ale jest też lek o ultrakrótkim działaniu

Ogólnie leki blokujące receptory beta-adrenergiczne można przepisać na:

  • tachykardia, dusznica bolesna, pierwotne nadciśnienie tętnicze, stabilna przewlekła niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca, przebyty zawał serca, zespół UI-QT, przerost komory, wysunięcie płatków zastawki mitralnej, tętniak aorty, dziedziczna choroba Morfana;
  • wtórne nadciśnienie wywołane ciążą, tyreotoksykozą, uszkodzeniem nerek;
  • wzrost ciśnienia krwi przed planowaną i po interwencji chirurgicznej;
  • kryzysy wegetatywno-naczyniowe;
  • jaskra;
  • uporczywe migreny;
  • odstawienie narkotyków, alkoholu lub narkotyków.

Przyjmowanie Carvedilol może prowadzić do stabilizacji blaszek miażdżycowych

Uwaga. Niedawno koszt niektórych nowych beta-blokerów był niebotyczny. Obecnie istnieje wiele synonimów, analogów i leków generycznych, które pod względem skuteczności nie ustępują promowanym opatentowanym lekom BAB, a ich cena jest dość przystępna nawet dla emerytów o niskich dochodach..

Przeciwwskazania

Absolutnym zakazem jest wyznaczanie jakichkolwiek typów beta-adrenolityków pacjentom z blokiem przedsionkowo-komorowym II-III stopnia.

Względne obejmują obecność:

  • astma oskrzelowa;
  • przewlekła niedrożność płuc;
  • choroba cukrzycowa z częstymi napadami hipoglikemii.

Warto jednak doprecyzować, że pod nadzorem lekarza i przy zachowaniu środków ostrożności przy ustalaniu i dostosowywaniu bezpiecznej dawki, pacjenci z tymi schorzeniami mogą wybrać jeden z wielu leków II lub III generacji.... Jeśli masz chorobę cukrzycową w wywiadzie bez epizodów hipoglikemii lub zespołu metabolicznego, lekarze nie są zabronieni, a nawet zaleca się przepisywanie takim pacjentom karwedilolu, bisoprololu, nebiwololu i bursztynianu metoprololu

Nie zaburzają metabolizmu węglowodanów, nie zmniejszają, a raczej zwiększają wrażliwość na hormon insulinowy, a także nie hamują rozpadu tłuszczów zwiększających masę ciała.

Jeśli w przeszłości występowała choroba cukrzycowa bez epizodów hipoglikemii lub zespołu metabolicznego, lekarze nie mają zakazu, a nawet zaleca się przepisywanie takim pacjentom karwedilolu, bisoprololu, nebiwololu i bursztynianu metoprololu. Nie zaburzają metabolizmu węglowodanów, nie redukują, a wręcz przeciwnie zwiększają wrażliwość na hormon insuliny, a także nie hamują rozpadu tłuszczów zwiększających masę ciała.

Skutki uboczne

Dość często beta-blokery powodują swędzenie skóry i zaostrzenie chorób skóry

Każdy z leków BAB ma własną małą listę, nieodłącznych tylko skutków ubocznych..

Częściej niż inni są:

  • rozwój ogólnej słabości;
  • zmniejszona wydajność;
  • zwiększone zmęczenie;
  • suchy kaszel, ataki uduszenia;
  • chłodzenie dłoni i stóp;
  • zaburzenia stolca;
  • łuszczyca polekowa;
  • zaburzenia snu, którym towarzyszą koszmary senne.

Ważny. Wielu mężczyzn kategorycznie odmawia leczenia beta-blokerami ze względu na efekt uboczny, który jest możliwy w przypadku leków pierwszej generacji - całkowitą lub częściową impotencję (zaburzenia erekcji). Należy pamiętać, że nowe leki drugiej i trzeciej generacji pomagają kontrolować ciśnienie krwi i jednocześnie pozwalają na utrzymanie potencji

Należy pamiętać, że leki nowej, 2 i 3 generacji pomagają opanować ciśnienie krwi i jednocześnie pozwalają na utrzymanie potencji.

Więcej Informacji Na Temat Zakrzepicy Żył Głębokich

Wskazówki, jak zwiększyć poziom żelaza w organizmie i we krwi

Zakrzepowe zapalenie żył Ogólny stan organizmu zależy bezpośrednio od prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego i krążenia. Są to kluczowe czynniki zapewniające prawidłowe funkcjonowanie wszystkich innych narządów i układów organizmu, w tym aktywność mózgu..

Najskuteczniejsze sposoby na wzmocnienie żył i naczyń krwionośnych w nogach

Zakrzepowe zapalenie żył O czym jest ten artykuł:Wskazania do stosowaniaWitaminy wzmacniające naczynia krwionośne i poprawiające ich pracę zalecane są w celach profilaktycznych, a także jako element wszelkich schematów leczenia układu sercowo-naczyniowego.

Indovasin ® (Indovasin ®)

Zakrzepowe zapalenie żył Substancja aktywnaGrupa farmakologiczna NLPZ - pochodne kwasu octowego i pokrewne związki w kombinacjachKlasyfikacja nosologiczna (ICD-10) I83 Żylaki kończyn dolnych I87.2 Niewydolność żylna (przewlekła) (obwodowa) M65 Zapalenie błony maziowej i zapalenie ścięgien M71 Inne bursopatie T14.0 Powierzchowne uszkodzenie nieokreślonej okolicy ciałaSkład i forma wydania100 g żelu zawiera 3 g indometacyny, 2 g troksevasinu; w tubach po 45 g, w kartoniku 1 tuba.