logo

Czym różnią się żyły od tętnic

Ludzkie tętnice i żyły pełnią różne funkcje w organizmie. Pod tym względem można zaobserwować istotne różnice w morfologii i warunkach przepływu krwi, chociaż ogólna struktura, z rzadkimi wyjątkami, jest taka sama dla wszystkich naczyń. Ich ściany mają trzy warstwy: wewnętrzną, środkową i zewnętrzną.

Wewnętrzna powłoka, zwana intima, ma koniecznie 2 warstwy:

  • śródbłonek wyściełający wewnętrzną powierzchnię jest warstwą płaskich komórek nabłonka;
  • śródbłonek - znajdujący się pod śródbłonkiem, składa się z tkanki łącznej o luźnej strukturze.

Środkowa błona składa się z miocytów, włókien elastycznych i kolagenowych.

Zewnętrzna powłoka, zwana „przydankami”, to włóknista tkanka łączna o luźnej strukturze, zaopatrzona w naczynia krwionośne, nerwy, naczynia limfatyczne.

Tętnice

Są to naczynia krwionośne, które przenoszą krew z serca do wszystkich narządów i tkanek. Rozróżnij tętniczki i tętnice (małe, średnie, duże). Ich ściany mają trzy warstwy: intymną, medialną i przydankową. Tętnice są klasyfikowane według kilku kryteriów.

Zgodnie ze strukturą warstwy środkowej wyróżnia się trzy typy tętnic:

  • Elastyczny. Ich środkowa warstwa ściany składa się z elastycznych włókien, które są w stanie wytrzymać wysokie ciśnienie krwi powstające podczas wyrzucania. Ten typ obejmuje pień płucny i aortę..
  • Mieszane (elastyczne dla mięśni). Warstwa środkowa składa się z różnej liczby miocytów i włókien elastycznych. Należą do nich senny, podobojczykowy, biodrowy.
  • Muskularny. W nich środkowa warstwa jest reprezentowana przez oddzielne miocyty umieszczone kołowo.

Według lokalizacji względem narządów tętnice dzielą się na trzy typy:

  • Tułów - dostarczają krew do części ciała.
  • Organy - przenoszą krew do narządów.
  • Wewnątrzorgan - mają gałęzie wewnątrz narządów.

Są bezmięśniowe i umięśnione..

Ściany bezmięśniowych żył zbudowane są ze śródbłonka i luźnej tkanki łącznej. Takie naczynia znajdują się w tkance kostnej, łożysku, mózgu, siatkówce, śledzionie..

Z kolei żyły mięśniowe dzielą się na trzy typy w zależności od tego, jak rozwijają się miocyty:

  • słabo rozwinięte (szyja, twarz, górna część ciała);
  • średnie (żyły ramienne i małe);
  • silny (dolna część ciała i nogi).

Struktura i jej cechy:

  • Większa średnica w porównaniu do tętnic.
  • Słabo rozwinięta warstwa podbłonka i element elastyczny.
  • Ściany są cienkie i łatwo odpadają.
  • Elementy mięśni gładkich warstwy środkowej są raczej słabo rozwinięte.
  • Wyraźna warstwa zewnętrzna.
  • Obecność aparatu zastawkowego, który jest utworzony przez wewnętrzną warstwę ściany żyły. Podstawa zastawek składa się z gładkich miocytów, wewnątrz zastawek - włóknista tkanka łączna, na zewnątrz pokryte są warstwą śródbłonka.
  • Wszystkie muszle ścienne są wyposażone w naczynia naczyniowe.

Równowagę między krwią żylną i tętniczą zapewnia kilka czynników:

  • dużo żył;
  • ich większy kaliber;
  • gęstość sieci żył;
  • tworzenie się splotów żylnych.

Różnice

Czym różnią się tętnice od żył? Te naczynia krwionośne mają znaczące różnice na wiele sposobów..

Według struktury ściany

Tętnice mają grube ściany, dużo włókien elastycznych, mięśnie gładkie dobrze rozwinięte, nie odpadają, jeśli nie są wypełnione krwią. Ze względu na kurczliwość tkanek tworzących ich ściany następuje szybkie dostarczenie natlenionej krwi do wszystkich narządów. Komórki tworzące warstwy ścian umożliwiają płynny przepływ krwi przez tętnice. Ich wewnętrzna powierzchnia jest falista. Tętnice muszą wytrzymać wysokie ciśnienie, które jest wytwarzane przez potężny wyrzut krwi.

Ciśnienie w żyłach jest niskie, więc ściany są cieńsze. Odpadają przy braku w nich krwi. Ich warstwa mięśniowa nie jest w stanie kurczyć się w taki sam sposób jak tętnice. Powierzchnia wewnątrz naczynia jest gładka. Krew przepływa przez nie powoli.

W żyłach za najgrubszą uważa się zewnętrzną powłokę, w tętnicach - środkową. W żyłach brakuje elastycznych błon, tętnice są wewnętrzne i zewnętrzne.

Według formy

Tętnice mają dość regularny cylindryczny kształt, są okrągłe w przekroju.

Żyły są spłaszczone pod wpływem nacisku innych narządów, ich kształt jest kręty, zwężają się lub rozszerzają, co jest związane z lokalizacją zastawek.

Licząc

Ciało ludzkie ma więcej żył, mniej tętnic. Większości środkowych tętnic towarzyszy para żył.

Obecność zaworów

Większość żył ma zastawki, które uniemożliwiają przepływ krwi w przeciwnym kierunku. Znajdują się parami naprzeciw siebie w całym statku. Nie występują w żyłach wrotnych, ramienno-głowowych, biodrowych, a także w żyłach serca, mózgu i czerwonym szpiku kostnym..

W tętnicach zastawki znajdują się na wyjściu naczyń z serca.

Według objętości krwi

W żyłach krąży około dwa razy więcej krwi niż w tętnicach.

Według lokalizacji

Tętnice leżą głęboko w tkankach i docierają do skóry tylko w kilku miejscach, w których słychać puls: na skroniach, szyi, nadgarstku i stopach. Ich lokalizacja jest w przybliżeniu taka sama dla wszystkich ludzi..

Lokalizacja żył może się różnić w zależności od osoby..

Aby zapewnić przepływ krwi

W tętnicach krew przepływa pod naciskiem siły serca, które ją wypycha. Początkowo prędkość wynosi około 40 m / s, po czym stopniowo maleje.

Przepływ krwi w żyłach wynika z kilku czynników:

  • siły nacisku, zależne od wypychania krwi z mięśnia sercowego i tętnic;
  • siła ssąca serca podczas relaksacji między skurczami, to znaczy tworzenie podciśnienia w żyłach w wyniku rozszerzenia przedsionków;
  • działanie ssące na żyły klatki piersiowej ruchy oddechowe;
  • skurcze mięśni nóg i ramion.

Ponadto około jedna trzecia krwi znajduje się w magazynach żylnych (w żyle wrotnej, śledzionie, skórze, ścianach żołądka i jelit). Jest stamtąd wypychany, jeśli trzeba zwiększyć objętość krążącej krwi, na przykład przy masywnym krwawieniu, przy dużym wysiłku fizycznym.

Według koloru i składu krwi

Tętnice przenoszą krew z serca do narządów. Jest wzbogacony tlenem i ma szkarłatny kolor.

Krwawienie tętnicze i żylne ma różne objawy. W pierwszym przypadku krew jest wyrzucana jako fontanna, w drugim - płynie strumieniem. Tętnicze - bardziej intensywne i niebezpieczne dla ludzi.

W ten sposób można wyróżnić główne różnice:

  • Tętnice transportują krew z serca do narządów, żył - z powrotem do serca. Krew tętnicza przenosi tlen, krew żylna zwraca dwutlenek węgla.
  • Ściany tętnic są bardziej elastyczne i grubsze niż ściany żylne. W tętnicach krew jest wypychana z siłą i porusza się pod ciśnieniem, w żyłach płynie spokojnie, a zastawki nie pozwalają jej na ruch w przeciwnym kierunku.
  • Tętnice są 2 razy mniejsze niż żyły i są głębokie. Żyły w większości przypadków są zlokalizowane powierzchownie, ich sieć jest szersza.

Żyły, w przeciwieństwie do tętnic, są wykorzystywane w medycynie do uzyskiwania materiału do analizy oraz do wstrzykiwania leków i innych płynów bezpośrednio do krwiobiegu..

Różnica między żyłami a tętnicami

270 lat temu holenderski lekarz Van Horn nieoczekiwanie odkrył, że całe ciało jest przesiąknięte naczyniami krwionośnymi. Naukowiec przeprowadził eksperymenty z lekami i uderzył go wspaniały obraz tętnic wypełnionych kolorową masą. Następnie sprzedał otrzymane preparaty rosyjskiemu carowi Piotrowi I za 30 000 guldenów. Od tego czasu lekarze domowi zwracają szczególną uwagę na tę kwestię. Współcześni naukowcy doskonale zdają sobie sprawę, że naczynia krwionośne odgrywają ważną rolę w naszym organizmie: zapewniają przepływ krwi z serca do serca, a także dostarczają tlen do wszystkich narządów i tkanek..

W rzeczywistości w ludzkim ciele znajduje się ogromna liczba małych i dużych naczyń, dzielących się na naczynia włosowate, żyły i tętnice.

Tętnice odgrywają istotną rolę w podtrzymywaniu ludzkiego życia: zapewniają odpływ krwi z serca, zapewniając w ten sposób odżywianie wszystkich narządów i tkanek czystą krwią. Jednocześnie serce pełni rolę pompowni, zapewniając pompowanie krwi do układu tętniczego. Tętnice znajdują się głęboko w tkankach ciała, tylko w niektórych miejscach znajdują się blisko skóry. W każdym z tych miejsc można łatwo wyczuć puls: na nadgarstku, podbiciu, szyi i okolicy skroniowej. Na wyjściu z serca tętnice są wyposażone w zastawki, a ich ściany zbudowane są z elastycznych mięśni, które mogą się kurczyć i rozciągać. Dlatego krew tętnicza, która ma jaskrawoczerwony kolor, przemieszcza się przez naczynia gwałtownie, a jeśli tętnica jest uszkodzona, może „bić fontannę”.

Z kolei żyły są powierzchowne. Dostarczają sercu już „zużytą” krew nasyconą dwutlenkiem węgla. Na całej długości tych naczyń znajdują się zawory, które zapewniają równomierny i spokojny przepływ krwi. Krew, przechodząc przez tętnice, odżywia otaczające tkanki, pochłania „odpady” i nasyca się dwutlenkiem węgla, a następnie dociera do najmniejszych naczynek, które następnie przechodzą do żył. W ten sposób w ludzkim ciele zapewniony jest zamknięty układ krążenia, przez który nieustannie krąży krew. Należy zauważyć, że w ludzkim ciele jest dwa razy więcej żył niż tętnic. Krew żylna ma ciemniejszy, bardziej intensywny kolor, a krwawienie w przypadku uszkodzenia naczynia nie jest silne i krótkotrwałe.

Z powyższego można wyciągnąć następujący wniosek: tętnice i żyły różnią się budową, wyglądem i funkcjami. Ściany tętnic są znacznie grubsze niż żylne, są dużo bardziej elastyczne i wytrzymują wysokie ciśnienie krwi, ponieważ uwalnianiu krwi z serca towarzyszą silne impulsy. Ponadto ich elastyczność sprzyja przepływowi krwi przez naczynia. Z kolei ściany żył są cienkie i wiotkie, zapewniają cienki i równomierny przepływ „odpadowej” krwi z powrotem do serca.

Krew żylna i tętnicza: cechy, opis i różnice

Krew pełni ważną funkcję w organizmie - dostarcza wszystkim narządom i tkankom tlenu i różnych użytecznych substancji. Z komórek pobiera dwutlenek węgla, produkty rozpadu. Istnieje kilka rodzajów krwi: krew żylna, kapilarna i tętnicza. Każdy gatunek ma swoją własną funkcję.

Informacje ogólne

Z jakiegoś powodu prawie wszyscy ludzie są pewni, że krew tętnicza jest tą, która płynie w naczyniach tętniczych. W rzeczywistości ta opinia jest błędna. Krew tętnicza jest wzbogacona tlenem, dlatego nazywana jest również natlenioną. Porusza się od lewej komory do aorty, następnie przechodzi wzdłuż tętnic krążenia ogólnoustrojowego. Po nasyceniu komórek tlenem krew zamienia się w żylną i wchodzi do żył pne. W żyłach krąży krew tętnicza.

Różne rodzaje tętnic znajdują się w różnych miejscach: niektóre są głęboko w ciele, a inne pozwalają poczuć pulsację.

Krew żylna przepływa przez żyły w pne i przez tętnice w MC. Nie ma w nim tlenu. Ta ciecz zawiera dużą ilość dwutlenku węgla, produkty rozkładu.

Różnice

Krew żylna i tętnicza są różne. Różnią się nie tylko funkcją, ale także kolorem, kompozycją i innymi wskaźnikami. Te dwa rodzaje krwi mają różnicę w krwawieniu. Pierwsza pomoc udzielana jest na różne sposoby.

Funkcjonować

Krew ma specyficzne i ogólne funkcje. Te ostatnie obejmują:

  • transfer składników odżywczych;
  • transport hormonów;
  • termoregulacja.

Krew żylna zawiera dużo dwutlenku węgla i mało tlenu. Ta różnica wynika z faktu, że tlen dostaje się tylko do krwi tętniczej, a dwutlenek węgla przechodzi przez wszystkie naczynia i jest zawarty we wszystkich rodzajach krwi, ale w różnych ilościach.

Krew żylna i tętnicza ma inny kolor. W tętnicach jest bardzo jasny, szkarłatny, lekki. Krew w żyłach jest ciemna, wiśniowa, prawie czarna. Wynika to z ilości hemoglobiny.

Gdy tlen dostaje się do krwi, wchodzi w niestabilny związek z żelazem zawartym w krwinkach czerwonych. Po utlenieniu żelazo zabarwia krew na jaskrawoczerwone. Krew żylna zawiera dużo wolnych jonów żelaza, co powoduje, że ma ciemny kolor.

Ruch krwi

Zadając pytanie, jaka jest różnica między krwią tętniczą a krwią żylną, niewiele osób wie, że te dwa typy różnią się również ruchem w naczyniach. W tętnicach krew przepływa z serca, a przez żyły, wręcz przeciwnie, do serca. W tej części układu krążenia krążenie jest powolne, ponieważ serce wypycha płyn od siebie. Zawory znajdujące się w naczyniach wpływają również na zmniejszenie prędkości ruchu. Ten rodzaj ruchu krwi występuje w krążeniu ogólnoustrojowym. W żyłach krąży krew tętnicza. Żylna - przez tętnice.

W podręcznikach, na schematycznym przedstawieniu krążenia krwi, krew tętnicza jest zawsze zabarwiona na czerwono, a krew żylna na niebiesko. Co więcej, jeśli spojrzysz na diagramy, liczba naczyń tętniczych odpowiada liczbie naczyń żylnych. Ten obraz jest przybliżony, ale w pełni odzwierciedla istotę układu naczyniowego..

Różnica między krwią tętniczą a krwią żylną polega również na szybkości ruchu. Tętnica jest wyrzucana z lewej komory do aorty, która rozgałęzia się na mniejsze naczynia. Następnie krew dostaje się do naczyń włosowatych, zasilając wszystkie narządy i układy na poziomie komórkowym użytecznymi substancjami. Krew żylna jest pobierana z naczyń włosowatych do większych naczyń, przemieszczając się z obrzeża do serca. Kiedy płyn się porusza, w różnych obszarach obserwuje się różne ciśnienia. Ciśnienie tętnicze krwi jest wyższe niż tętnicze. Jest wyrzucany z serca pod naciskiem 120 mm. rt. Sztuka. W naczyniach włosowatych ciśnienie spada do 10 milimetrów. Porusza się również powoli w żyłach, ponieważ musi pokonać siłę grawitacji, poradzić sobie z systemem zastawek naczyniowych.

Ze względu na różnicę ciśnień do analizy pobierana jest krew z naczyń włosowatych lub żył. Krew nie jest pobierana z tętnic, ponieważ nawet niewielkie uszkodzenie naczynia może wywołać rozległe krwawienie.

Krwawienie

Udzielając pierwszej pomocy, ważne jest, aby wiedzieć, która krew jest tętnicza, a która żylna. Gatunki te można łatwo zidentyfikować dzięki naturze przepływu i koloru..

W przypadku krwawienia tętniczego obserwuje się fontannę krwi o jasnym szkarłatnym kolorze. Płyn wypływa pulsacyjnie, szybko. Ten rodzaj krwawienia jest trudny do zatrzymania, istnieje niebezpieczeństwo takich urazów.

Udzielając pierwszej pomocy konieczne jest podniesienie kończyny, przeniesienie uszkodzonego naczynia za pomocą hemostatycznej opaski uciskowej lub dociśnięcie jej palcem. W przypadku krwawienia tętniczego pacjenta należy jak najszybciej zabrać do szpitala.

Krwawienie tętnicze może mieć charakter wewnętrzny. W takich przypadkach duża ilość krwi dostaje się do jamy brzusznej lub różnych narządów. W przypadku tego rodzaju patologii osoba nagle zachoruje, skóra staje się blada. Po chwili zaczynają się zawroty głowy, utrata przytomności. Wynika to z braku tlenu. Tylko lekarze mogą udzielić pomocy przy tego typu patologii..

W przypadku krwawienia żylnego z rany wypływa ciemno-wiśniowa krew. Płynie powoli, bez pulsacji. Możesz sam zatrzymać to krwawienie, zakładając bandaż ciśnieniowy.

Kręgi krążenia krwi

W ludzkim ciele istnieją trzy okręgi krążenia: duży, mały i wieńcowy. Cała krew przepływa przez nie, dlatego jeśli nawet małe naczynie zostanie uszkodzone, może wystąpić poważna utrata krwi.

Małe krążenie krwi charakteryzuje się uwalnianiem krwi tętniczej z serca, przechodząc przez żyły do ​​płuc, gdzie jest nasycona tlenem i wraca z powrotem do serca. Stamtąd biegnie wzdłuż aorty do dużego koła, dostarczając tlen do wszystkich tkanek. Przechodząc przez różne narządy, krew jest nasycona substancjami odżywczymi, hormonami, które są rozprowadzane po całym ciele. Kapilary wymieniają przydatne substancje i te, które zostały już opracowane. Tutaj również zachodzi wymiana tlenu. Z naczyń włosowatych płyn dostaje się do żył. Na tym etapie zawiera dużo dwutlenku węgla, produktów rozpadu. Przez żyły krew żylna jest przenoszona po całym organizmie do narządów i układów, gdzie jest oczyszczana ze szkodliwych substancji, następnie trafia do serca, zatacza się w małym kręgu, gdzie jest nasycona tlenem, wydzielając dwutlenek węgla. I wszystko zaczyna się od nowa.

Krew żylna i tętnicza nie powinny się mieszać. Jeśli tak się stanie, zmniejszy to fizyczne możliwości osoby. Dlatego w przypadku patologii serca wykonuje się operacje, które pomagają prowadzić normalne życie..

Oba rodzaje krwi są ważne dla organizmu człowieka. W procesie krążenia płyn przechodzi z jednego rodzaju na drugi, zapewniając normalne funkcjonowanie organizmu, a także optymalizując pracę organizmu. Serce pompuje krew z ogromną prędkością, nie przerywając swojej pracy nawet na minutę, nawet podczas snu.

Funkcja naczyń krwionośnych - tętnice, naczynia włosowate, żyły

Co to są statki?

Naczynia to formacje rurowe, które rozciągają się po całym ludzkim ciele i przez które przepływa krew. Ciśnienie w układzie krążenia jest bardzo wysokie, ponieważ układ jest zamknięty. W takim systemie krew krąży wystarczająco szybko..

Z biegiem lat istnieją przeszkody w przemieszczaniu się krwi - płytek - na naczyniach. To są formacje wewnątrz naczyń. Dlatego serce musi intensywniej pompować krew, aby pokonać przeszkody w naczyniach, które zakłócają pracę serca. W tej chwili serce nie może już dostarczać krwi do narządów ciała i nie radzi sobie z pracą. Ale na tym etapie nadal możesz zostać wyleczony. Naczynia są oczyszczane z soli i złogów cholesterolu.

Po oczyszczeniu naczyń, ich sprężystość i elastyczność powracają. Wiele chorób naczyniowych ustępuje. Należą do nich stwardnienie, bóle głowy, skłonność do zawału serca, paraliż. Przywraca słuch i wzrok, zmniejsza się żylaki. Stan nosogardzieli wraca do normy.

Ludzkie naczynia krwionośne

Krew krąży w naczyniach, które tworzą duży i mały krąg krążenia krwi.

Wszystkie naczynia krwionośne składają się z trzech warstw:

Wewnętrzną warstwę ściany naczyniowej tworzą komórki śródbłonka, powierzchnia naczyń wewnątrz jest gładka, co ułatwia przepływ przez nie krwi.

Środkowa warstwa ścian zapewnia wytrzymałość naczyń krwionośnych, składa się z włókien mięśniowych, elastyny ​​i kolagenu.

Górna warstwa ścian naczyniowych zbudowana jest z tkanki łącznej, oddziela naczynia od pobliskich tkanek.

Tętnice

Ściany tętnic są mocniejsze i grubsze niż żyły, ponieważ krew przepływa przez nie z większym ciśnieniem. Tętnice przenoszą natlenioną krew z serca do narządów wewnętrznych. U zmarłych tętnice są puste, co ujawnia się podczas sekcji zwłok, więc wcześniej uważano, że tętnice są rurkami powietrznymi. Znalazło to odzwierciedlenie w nazwie: słowo „artery” składa się z dwóch części, przetłumaczonych z łaciny, pierwsza część „aer” oznacza powietrze, a „tereo” - zawiera.

W zależności od budowy ścian rozróżnia się dwie grupy tętnic:

Typ tętnic elastyczny to naczynia położone bliżej serca, do których należą aorta i jej duże gałęzie. Elastyczna rama tętnic musi być wystarczająco mocna, aby wytrzymać ciśnienie, z jakim krew jest uwalniana do naczynia podczas bicia serca. Włókna elastyny ​​i kolagenu, które tworzą ramę ściany środkowego naczynia, pomagają wytrzymać naprężenia mechaniczne i rozciąganie..

Dzięki sprężystości i wytrzymałości ścian tętnic elastycznych krew w sposób ciągły wpływa do naczyń i zapewnia jej stałe krążenie, odżywiając narządy i tkanki, dostarczając im tlen. Lewa komora serca kurczy się i silnie wyrzuca do aorty dużą objętość krwi, jej ściany rozciągają się, aby pomieścić zawartość komory. Po rozluźnieniu lewej komory krew nie wpływa do aorty, ciśnienie jest osłabione, a krew z aorty wchodzi do innych tętnic, do których się rozgałęzia. Ściany aorty wracają do poprzedniego kształtu, ponieważ szkielet elastyno-kolagenowy zapewnia ich elastyczność i odporność na rozciąganie. Krew przepływa przez naczynia w sposób ciągły, wypływając małymi porcjami z aorty po każdym uderzeniu serca.

Elastyczne właściwości tętnic zapewniają również przenoszenie drgań wzdłuż ścian naczyń krwionośnych - jest to właściwość każdego układu sprężystego poddawanego wpływom mechanicznym, w roli którego występuje impuls sercowy. Krew uderza w elastyczne ściany aorty i przenosi wibracje wzdłuż ścianek wszystkich naczyń ciała. Tam, gdzie naczynia zbliżają się do skóry, wibracje te mogą być odczuwane jako słabe pulsacje. Na tym zjawisku opierają się metody pomiaru pulsu..

Tętnice mięśniowe w środkowej warstwie ścian zawierają dużą liczbę włókien mięśni gładkich. Jest to konieczne, aby zapewnić krążenie krwi i ciągłość jej ruchu przez naczynia. Naczynia typu mięśniowego znajdują się dalej od serca niż tętnice elastyczne, dlatego siła impulsu serca w nich słabnie, aby zapewnić dalszy przepływ krwi, należy skurczyć włókna mięśniowe. Kiedy mięśnie gładkie wewnętrznej warstwy tętnic kurczą się, zwężają się, a kiedy się rozluźniają, rozszerzają się. W rezultacie krew przepływa przez naczynia ze stałą prędkością i w odpowiednim czasie wchodzi do narządów i tkanek, zapewniając im odżywianie..

Inna klasyfikacja tętnic określa ich lokalizację w stosunku do narządu, do którego zapewniają ukrwienie. Tętnice, które przechodzą wewnątrz narządu, tworząc rozgałęzioną sieć, nazywane są wewnątrznarządowymi. Naczynia znajdujące się wokół organu, przed wejściem do niego, nazywane są nieorganicznymi. Boczne gałęzie, które wychodzą z tych samych lub różnych pni tętniczych, mogą ponownie łączyć się lub rozgałęziać do naczyń włosowatych. W miejscu ich połączenia przed rozpoczęciem rozgałęziania się do naczyń włosowatych naczynia te nazywane są zespoleniami lub zespoleniami..

Tętnice, które nie mają zespolenia z sąsiednimi pniami naczyniowymi, nazywane są tętnicami końcowymi. Należą do nich na przykład tętnice śledziony. Tętnice tworzące zespolenie nazywane są zespoleniami i większość tętnic należy do tego typu. Tętnice końcowe mają większe ryzyko zatkania skrzepliną i dużą podatnością na zawał serca, w wyniku którego część narządu może umrzeć.

W ostatnich rozgałęzionych tętnicach są bardzo cienkie, takie naczynia nazywane są tętniczkami, a tętniczki już przechodzą bezpośrednio do naczyń włosowatych. Tętniczki zawierają włókna mięśniowe, które pełnią funkcję skurczową i regulują przepływ krwi do naczyń włosowatych. Warstwa włókien mięśni gładkich w ścianach tętniczek jest bardzo cienka w porównaniu z tętnicą. Miejsce rozgałęzienia tętniczki do naczyń włosowatych nazywane jest przedwłośniczkowym, tutaj włókna mięśniowe nie tworzą ciągłej warstwy, ale są rozproszone. Inną różnicą między stanem przedwłośniczkowym a tętniczką jest brak żyłki. Kapilara powoduje liczne rozgałęzienia do najmniejszych naczyń - kapilar.

Kapilary

Naczynia włoskowate to najmniejsze naczynia, których średnica waha się od 5 do 10 mikronów, występują we wszystkich tkankach, będąc kontynuacją tętnic. Kapilary zapewniają wymianę tkankową i odżywianie, dostarczając tlen do wszystkich struktur ciała. Aby zapewnić transport tlenu wraz z substancjami odżywczymi z krwi do tkanek, ściana naczyń włosowatych jest tak cienka, że ​​składa się tylko z jednej warstwy komórek śródbłonka. Komórki te są wysoce przepuszczalne, dzięki czemu substancje rozpuszczone w cieczy dostają się do tkanek, a produkty przemiany materii wracają do krwi.

Liczba pracujących naczyń włosowatych w różnych częściach ciała jest różna - w dużej liczbie koncentrują się one w pracujących mięśniach, które wymagają stałego dopływu krwi. Na przykład w mięśniu sercowym (warstwie mięśniowej serca) na milimetr kwadratowy znajduje się do dwóch tysięcy otwartych naczyń włosowatych, aw mięśniach szkieletowych kilkaset naczyń włosowatych na milimetr kwadratowy. Nie wszystkie naczynia włosowate funkcjonują jednocześnie - wiele z nich znajduje się w rezerwie, w stanie zamkniętym, aby w razie potrzeby rozpocząć pracę (np. Pod wpływem stresu lub zwiększonego wysiłku fizycznego).

Kapilary zespalają się i rozgałęziają się, tworząc złożoną sieć, której głównymi ogniwami są:

Arterioles - rozgałęziają się do prekapilar;

Przedwłośniczki - naczynia przejściowe między tętniczkami a naczyniami włosowatymi właściwymi;

Żyłki - miejsca przejścia naczynia włosowatego do żył.

Każdy typ naczyń tworzących tę sieć ma swój własny mechanizm przenoszenia składników odżywczych i metabolitów między zawartą w nich krwią a pobliskimi tkankami. Mięśnie większych tętnic i tętniczek są odpowiedzialne za ruch krwi i jej wejście do najmniejszych naczyń. Ponadto regulacja przepływu krwi jest również prowadzona przez zwieracze mięśni przed i po naczyniach włosowatych. Zadaniem tych naczyń jest głównie dystrybucja, podczas gdy prawdziwe naczynia włosowate pełnią funkcję troficzną (odżywczą)..

Żyły to kolejna grupa naczyń, których funkcją, w przeciwieństwie do tętnic, nie jest dostarczanie krwi do tkanek i narządów, ale zapewnienie jej dopływu do serca. W tym celu przepływ krwi w żyłach następuje w przeciwnym kierunku - od tkanek i narządów do mięśnia sercowego. Ze względu na różnicę funkcji struktura żył różni się nieco od struktury tętnic. Czynnik silnego nacisku, jaki wywiera krew na ściany naczyń krwionośnych, jest znacznie słabszy w żyłach niż w tętnicach, przez co szkielet elastyno-kolagenowy w ścianach tych naczyń jest słabszy, w mniejszej ilości obecne są także włókna mięśniowe. Dlatego żyły, które nie otrzymują zapaści krwi.

Podobnie jak tętnice, żyły szeroko rozgałęziają się, tworząc sieci. Wiele mikroskopijnych żył łączy się w pojedyncze pnie żylne, które prowadzą do największych naczyń wpływających do serca.

Ruch krwi w żyłach jest możliwy dzięki działaniu na nią podciśnienia w jamie klatki piersiowej. Krew przemieszcza się w kierunku siły ssącej do jamy serca i klatki piersiowej, ponadto jej terminowy odpływ zapewnia warstwę mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych. Ruch krwi z kończyn dolnych w górę jest trudny, dlatego w naczyniach dolnej części ciała muskulatura ścian jest bardziej rozwinięta.

Aby krew przepływała do serca, a nie w przeciwnym kierunku, w ścianach naczyń żylnych znajdują się zastawki, reprezentowane przez fałd śródbłonka z warstwą tkanki łącznej. Wolny koniec zastawki swobodnie kieruje krew w kierunku serca, a odpływ jest z powrotem zablokowany.

Większość żył biegnie w pobliżu jednej lub więcej tętnic: zwykle są dwie żyły w pobliżu małych tętnic i jedna obok większych. W tkance łącznej pod skórą występują żyły, które nie towarzyszą żadnym tętnicom.

Moc ścianek większych naczyń zapewniają tętnice i żyły o mniejszych rozmiarach wychodzące z tego samego pnia lub z sąsiednich pni naczyniowych. Cały kompleks znajduje się w warstwie tkanki łącznej otaczającej naczynie. Ta struktura nazywana jest pochwą naczyniową..

Ściany żył i tętnic są dobrze unerwione, zawierają różnorodne receptory i efektory, dobrze połączone z wiodącymi ośrodkami nerwowymi, dzięki czemu następuje automatyczna regulacja krążenia. Dzięki pracy refleksogennych obszarów naczyń krwionośnych zapewniona jest nerwowa i humoralna regulacja metabolizmu w tkankach.

Grupy funkcjonalne statków

W zależności od obciążenia funkcjonalnego cały układ krążenia jest podzielony na sześć różnych grup naczyń. Zatem w anatomii człowieka można wyróżnić naczynia amortyzujące, wymienne, rezystancyjne, pojemnościowe, manewrowe i zwieracze..

Naczynia amortyzujące

Do tej grupy należą głównie tętnice, w których dobrze reprezentowana jest warstwa elastyny ​​i włókien kolagenowych. Obejmuje największe naczynia - aortę i tętnicę płucną, a także obszary przylegające do tych tętnic. Elastyczność i sprężystość ich ścian zapewnia niezbędne właściwości amortyzujące, dzięki czemu wygładzane są skurczowe fale powstające podczas skurczów serca.

Omawiany efekt amortyzacji nazywany jest również efektem Windkessel, co w języku niemieckim oznacza „efekt komory sprężania”.

Poniższy eksperyment służy do zademonstrowania tego efektu. Do pojemnika wypełnionego wodą przymocowane są dwie rurki, jedna wykonana z elastycznego materiału (gumy), a druga ze szkła. Z twardej szklanej rurki woda pryska ostrymi, przerywanymi szarpnięciami, az miękkiej gumowej rurki wypływa równomiernie i stale. Efekt ten wynika z właściwości fizycznych materiałów rur. Ścianki elastycznej rurki rozciągają się pod działaniem ciśnienia płynu, co prowadzi do pojawienia się tzw. Energii naprężeń sprężystych. W ten sposób energia kinetyczna wynikająca z ciśnienia jest zamieniana na energię potencjalną, która zwiększa napięcie..

Energia kinetyczna skurczu serca działa na ściany aorty i odchodzące od niej duże naczynia, powodując ich rozciąganie. Naczynia te tworzą komorę kompresyjną: wpadająca do nich krew pod naciskiem skurczu serca rozciąga ich ściany, energia kinetyczna zamieniana jest na energię napięcia sprężystego, co przyczynia się do równomiernego przepływu krwi przez naczynia podczas rozkurczu.

Tętnice położone dalej od serca są typu mięśniowego, ich warstwa elastyczna jest mniej zaznaczona, mają więcej włókien mięśniowych. Przejście z jednego typu statku na inny następuje stopniowo. Dalszy przepływ krwi zapewnia skurcz mięśni gładkich tętnic mięśniowych. Jednocześnie warstwa mięśni gładkich dużych tętnic typu elastycznego praktycznie nie wpływa na średnicę naczynia, co zapewnia stabilność właściwości hydrodynamicznych.

Naczynia oporowe

Właściwości rezystancyjne występują w tętniczkach i tętnicach końcowych. Te same właściwości, ale w mniejszym stopniu, mają żyłki i naczynia włosowate. Opór naczyń zależy od ich pola przekroju, a końcowe tętnice mają dobrze rozwiniętą warstwę mięśniową, która reguluje światło naczyń. Naczynia o małym prześwicie i grubych, mocnych ściankach zapewniają mechaniczną odporność na przepływ krwi. Rozbudowane mięśnie gładkie naczyń oporowych zapewniają regulację objętościowej prędkości krwi, kontrolują dopływ krwi do narządów i układów w wyniku rzutu serca.

Naczynia zwieracza

Zwieracze znajdują się w końcowych odcinkach naczyń włosowatych, gdy zwężają się lub rozszerzają, zmienia się liczba pracujących naczyń włosowatych, zapewniając trofizm tkankowy. Wraz z rozszerzaniem się zwieracza kapilara przechodzi do stanu funkcjonowania, w niepracujących naczyniach włosowatych zwężacze są zwężane.

Wymień naczynia

Kapilary to naczynia, które pełnią funkcję wymiany, przeprowadzają dyfuzję, filtrację i trofizm tkankowy. Naczynia włosowate nie mogą samodzielnie regulować swojej średnicy; zmiany światła naczyń krwionośnych następują w odpowiedzi na zmiany w zwieraczach naczyń włosowatych. Procesy dyfuzji i filtracji zachodzą nie tylko w naczyniach włosowatych, ale także w żyłkach, więc ta grupa naczyń również należy do naczyń wymiennych..

Pojemnościowe naczynia

Naczynia pełniące rolę zbiorników na duże ilości krwi. Najczęściej naczyniami pojemnościowymi są żyły - specyfika ich budowy pozwala na zatrzymanie ponad 1000 ml krwi i wyrzucenie jej w razie potrzeby, zapewniając stabilne krążenie, równomierny przepływ krwi oraz pełne ukrwienie narządów i tkanek.

U ludzi, w przeciwieństwie do większości innych zwierząt stałocieplnych, nie ma specjalnych zbiorników do deponowania krwi, z których mogłaby być wyrzucana w razie potrzeby (u psów na przykład śledziona pełni tę funkcję). Żyły mogą gromadzić krew, aby regulować redystrybucję jej objętości w całym ciele, co ułatwia ich kształt. Spłaszczone żyły mieszczą duże ilości krwi, nie rozciągając się, ale uzyskując owalny kształt światła.

Naczynia pojemnościowe obejmują duże żyły macicy, żyły splotu brodawkowatego skóry i żyły wątrobowe. Funkcję odkładania dużych ilości krwi mogą również pełnić żyły płucne.

Statki bocznikowe

Naczynia obejściowe są zespoleniem tętnic i żył, gdy są otwarte, krążenie krwi w naczyniach włosowatych jest znacznie zmniejszone. Statki manewrowe są podzielone na kilka grup ze względu na ich funkcję i cechy konstrukcyjne:

Naczynia sytuacyjne - obejmują tętnice elastyczne, puste żyły, pień tętniczy płucny i żyłę płucną. Zaczynają się i kończą dużym i małym kręgiem krążenia krwi.

Głównymi naczyniami są duże i średnie naczynia, żyły i tętnice typu mięśniowego, zlokalizowane poza narządami. Z ich pomocą krew jest rozprowadzana po wszystkich częściach ciała..

Naczynia narządowe - wewnątrzorganiczne tętnice, żyły, naczynia włosowate, zapewniające trofizm tkanek narządów wewnętrznych.

Choroby naczyń krwionośnych

Najgroźniejsze choroby naczyniowe zagrażające życiu: tętniak aorty brzusznej i piersiowej, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna, udar, choroba naczyń nerkowych, miażdżyca tętnic szyjnych.

Choroby naczyń nóg - grupa chorób, które prowadzą do upośledzenia krążenia krwi w naczyniach, patologii zastawek żył, upośledzenia krzepnięcia krwi.

Miażdżyca kończyn dolnych - proces patologiczny dotyczy dużych i średnich naczyń (aorty, tętnic biodrowych, podkolanowych, udowych) powodując ich zwężenie. W efekcie dochodzi do przerwania dopływu krwi do kończyn, pojawia się silny ból, zaburzona jest praca pacjenta.

Żylaki to choroba powodująca rozszerzanie się i wydłużanie żył kończyn górnych i dolnych, ścieńczenie ich ścian i powstawanie żylaków. Zmiany zachodzące w tym przypadku w naczyniach są zwykle trwałe i nieodwracalne. Żylaki występują częściej u kobiet - u 30% kobiet po 40. roku życia i tylko 10% mężczyzn w tym samym wieku. (Czytaj także: Żylaki - przyczyny, objawy i powikłania)

Z którym lekarzem mam skontaktować się z naczyniami krwionośnymi?

Chorobami naczyniowymi, ich zachowawczym i chirurgicznym leczeniem oraz profilaktyką zajmują się flebolodzy i angiochirurdzy. Po wszystkich niezbędnych procedurach diagnostycznych lekarz opracowuje przebieg leczenia, który łączy w sobie metody zachowawcze i chirurgię. Farmakoterapia chorób naczyniowych ma na celu poprawę reologii krwi, metabolizmu lipidów w celu zapobiegania miażdżycy i innym chorobom naczyniowym spowodowanym wysokim poziomem cholesterolu we krwi. (Zobacz też: Wysoki poziom cholesterolu we krwi - co to znaczy? Jakie są przyczyny?) Lekarz może przepisać leki rozszerzające naczynia krwionośne, leki zwalczające współistniejące choroby, takie jak nadciśnienie. Ponadto pacjentowi przepisuje się kompleksy witaminowo-mineralne, przeciwutleniacze.

Przebieg leczenia może obejmować zabiegi fizjoterapeutyczne - baroterapię kończyn dolnych, magnetoterapię i ozonoterapię.

Edukacja: Moskiewski Państwowy Uniwersytet Medycyny i Stomatologii (1996). W 2003 r. Uzyskał dyplom Centrum Medycyny Dydaktyczno-Naukowej Wydziału Administracyjnego Prezydenta Federacji Rosyjskiej.
Nasi autorzy

Jaka jest różnica między żyłą a tętnicą

Ludzki układ krążenia jest odpowiedzialny za zaopatrywanie tkanek organów w tlen i składniki odżywcze. Konieczne jest zrozumienie, czym różni się żyła od tętnicy. Pomoże to szczegółowo zrozumieć strukturę tych statków. W artykule rozważymy, czym są tętnica i żyła, ich cechy i różnice.

  1. Co to są tętnice
  2. Co to są żyły
  3. Struktura i funkcje
  4. Różnice
  5. Funkcje

Co to są tętnice

Są to naczynia, które transportują tlen z serca do narządów wewnętrznych. Poprzez skurcz mięśnia sercowego zapewnia się krążenie krwi z prędkością 20 cm / s. Oczyszczona krew, pełna tlenu i składników odżywczych, jest niezbędna dla metabolizmu.

Przejście przez tkankę narządu nasyca ją dwutlenkiem węgla, wydalanym przez hematopoezę żylną.

Są podzielone na trzy typy:

  • średnica;
  • cechy konstrukcyjne;
  • zasada topograficzna.
  • duży;
  • mały.

Dużymi średnicami, w odróżnieniu od innych elementów układu naczyniowego, są: aorta, tętnica szyjna i podobojczykowa.

Aorta rozciąga się od lewej komory serca wzdłuż kręgosłupa, dzieląc się na lewą i prawą gałąź biodrową. Rozpoczyna się od niego duży krąg krwi, dostarczający tlen do narządów i tkanek ciała..

Ogólna senność wspomaga wydolność mózgu, dostarczając mu tlenu i pierwiastków śladowych niezbędnych do przemiany materii.

Naczynie podobojczykowe dostarcza krew do części potylicznej mózgu, rdzenia przedłużonego, móżdżku i kręgosłupa szyjnego. Lewy łuk odchodzi od aorty, zaginając się wokół opłucnej i przechodząc przez górny otwór klatki piersiowej, rozciąga się do szyi i leży w odstępie pierwszego żebra.

Tętnice mają małą średnicę. Ich zadaniem jest regulacja przepływu krwi w łączu SMC..

Ton tętniczek decyduje o oporze obwodowym, który wraz z objętością wyrzutową serca wpływa na ciśnienie krwi.

Istnieją trzy typy:

  • elastyczny;
  • muskularny;
  • mieszany.

Pierwszy typ obejmuje głównie aortę. Jego budowa charakteryzuje się przewagą włókien elastycznych nad mięśniami.

Typ mięśniowy zawiera włókna mięśni gładkich i charakteryzuje się osłabieniem zewnętrznej elastycznej błony. Przykładem są tętniczki.

Typ mięśniowo-elastyczny charakteryzuje się obecnością włókien mięśniowych i elastycznych w strukturze naczynia.

Co to są żyły

Składnik koła wieńcowego, mający na celu usuwanie dwutlenku węgla i produktów rozpadu.

Struktura i funkcje

Ściany naczyń składają się z warstwy wewnętrznej, środkowej i zewnętrznej.

Warstwa zewnętrzna składa się z ruchomych włókien łącznych, które przenoszą składniki odżywcze do warstwy środkowej i zewnętrznej..

Środkowa składa się z tkanki mięśniowej i tworzy strukturę ścian. Elastyczne właściwości włókien, w przeciwieństwie do warstwy zewnętrznej, wytrzymują nagłe skoki ciśnienia.

Warstwa wewnętrzna pokryta jest śródbłonkiem, mięśniami gładkimi i włóknami kolagenowymi. Dzięki zastawkom z guzkami tkanki łącznej zapewnia krążenie bez przepływu wstecznego.

W wyniku ruchu krążenia krwi wbrew grawitacji, przepływ krwi żylnej doświadcza siły ciśnienia hydrostatycznego. Dysfunkcja zastawek utrudnia stabilizację przepływu krwi, prowadzi do powstawania zakrzepów i rozwoju chorób przewlekłych.

Różnice

Ludzkie żyły i tętnice są odpowiedzialne za krążenie krwi w narządach wewnętrznych. Rozpoznanie ich zewnętrznych i funkcjonalnych różnic pomaga zrozumieć pracę układu sercowo-naczyniowego.

Możesz więc zrozumieć, czym różnią się tętnice od żył, porównując określone wskaźniki.

Naczynia tętnicze mają pogrubioną ścianę elastycznych włókien i płaskie mięśnie, wyróżniają się regularnym cylindrycznym kształtem z okrągłym przekrojem. Zdolność skurczowa dostarcza tlen do narządów wewnętrznych.

Co więcej - żyła czy tętnica - w ludzkim ciele obciążenie spada na aortę, która reguluje ciśnienie krwi.

Różnica między żyłami a tętnicami polega na objętości krwi. W tym przypadku krążenie krwi w sieci żylnej różni się dwukrotnie od układu tętniczego..

Tętnica i żyła znajdują się na różnych poziomach ciała. Te pierwsze są osadzone w tkankach i można je odróżnić na szyi i nadgarstkach..

Zawory umieszczone są naprzeciw siebie parami na całej długości naczynia. Są nie tylko w sercu. Znajdują się na wylocie komór.

Krwawienie z tętnic postępuje z prędkością 45 m / s, stopniowo malejąc. W przeciwieństwie do żylnego jest niebezpieczny dla osoby z uszkodzeniem fizycznym, ponieważ pod wpływem ciśnienia i szybkości jest wyrzucany z rany jako „fontanna”. Jasna, szkarłatna krew, wzbogacona tlenem.

Sieć żylna, ze względu na różnicę wskaźników ciśnienia, ma cienkie ściany, warstwa mięśniowa nie kurczy się. Powierzchnia jest gładka, krążenie krwi jest spowolnione.

Ze względu na obecność zaworów nieodłączny jest kręty kształt, który różni się od sieci naczyń tętniczych.

Intensywność krwawienia zależy od siły ciśnienia emanującego z serca, skurczów mięśni, powstania podciśnienia wewnątrz podczas rozszerzania przedsionków.

Sieć żylną, w przeciwieństwie do tętnicy, można śledzić pod skórą. Ciało ma najbardziej rozbudowane.

Funkcje

Tętnice i żyły są głównymi elementami układu krążenia.

Sieć żylna sprzyja usuwaniu dwutlenku węgla z narządów i przekształcaniu krwi żylnej w oczyszczoną krew tętniczą. W tkankach przeprowadza się termoregulację, regenerację i utrzymanie ciśnienia krwi. Ze względu na różnicę w budowie fizycznej sieć naczyniowa dostosowuje się do zmieniającego się poziomu stresu.

Układ tętniczy zapewnia wymianę tlenu w obrębie kręgów krążenia, wyróżnia się ruchem dośrodkowym.

Pytanie numer 3. Jak żyły różnią się budową i funkcją od tętnic?

Artykuły o kamicy żółciowej

Warto to wiedzieć

O budowie ludzkiego ciała

  • Katalog przydatnych artykułów medycznych
  • Żyły - podobnie jak tętnice, są rodzajem kanalików, w których porusza się krew, ale w przeciwnym kierunku: od obrzeża do serca. Ale struktura i funkcje żył różnią się znacznie od struktury i funkcji tętnic..
    Sekcje artykułów

    Krąg krążenia krwi

    Krew żylna (z niską zawartością tlenu) wchodzi do prawego przedsionka przez żyłę główną górną i dolną. Następnie krew dostaje się do prawej komory, która kurczy się i pompuje do pnia płucnego. Wkrótce pień dzieli się na prawą i lewą tętnicę płucną, które doprowadzają krew do obu płuc. Z kolei tętnice rozpadają się na gałęzie płatowe i segmentowe, które są dalej podzielone - na tętniczki i naczynia włosowate. W płucach krew żylna jest usuwana z dwutlenku węgla i wzbogacona w tlen staje się tętnicza. Przez żyły płucne trafia do lewego przedsionka, a następnie do lewej komory. Stamtąd pod wysokim ciśnieniem krew wpychana jest do aorty, a następnie przechodzi przez tętnice do wszystkich narządów. Tętnice rozgałęziają się na coraz mniejsze i ostatecznie stają się naczyniami włosowatymi. Szybkość przepływu krwi i ciśnienie krwi są znacznie zmniejszone do tego czasu. Tlen i składniki odżywcze przedostają się do tkanek przez ściany naczyń włosowatych z krwi, a dwutlenek węgla, woda i inne produkty przemiany materii wnikają do krwi. Po przejściu przez sieć naczyń włosowatych krew staje się żylna. Naczynia włosowate łączą się w żyłki, a następnie w coraz większe żyły, w wyniku czego dwie największe żyły - żyła główna górna i dolna - wpływają do prawego przedsionka. Dopóki żyjemy, ten cykl się powtarza.

    Przepływ krwi w żyłach

    W układzie żylnym krew przepływa znacznie wolniej niż przez tętnice. Dla krążenia krwi w żyłach, oprócz pompy serca, ważna jest również pompa klatki piersiowej i pompa mięśniowa (głównie kończyn dolnych).

    Podczas wdechu ciśnienie w płucach spada. Żyły, które są pod mniejszym ciśnieniem, rozszerzają się. Podczas wydechu ciśnienie w płucach wzrasta, a żyły zwężają się (ściskają). Z powodu rozszerzania się i kurczenia naczyń krwionośnych krew dostaje się do serca.

    Żyły kończyn górnych i dolnych otoczone są mięśniami poprzecznie prążkowanymi i są przez nie uciskane przy każdym ruchu ręki lub nogi. Kiedy są ściskane, krew jest wpychana do serca, a zastawki żylne uniemożliwiają jej powrót pod wpływem grawitacji.

    Ciśnienie żylne

    Wysokość ciśnienia krwi zwykle ocenia się, określając ciśnienie krwi. Pomiar centralnego ciśnienia żylnego wykonywany jest wyłącznie w szpitalu podczas specjalnych badań medycznych.

    Różne funkcje - różne struktury.

    Najwyższe ciśnienie krwi będzie na wylocie krwi z serca (w lewej komorze), nieco niższe w tętnicach, jeszcze niższe w naczyniach włosowatych, a najniższe w żyłach i na wlocie do serca (w prawym przedsionku).

    Tętnice przenoszące natlenioną krew wypychaną przez serce muszą wytrzymywać wysokie ciśnienie w układzie krążenia. Dlatego mają elastyczną powłokę. Ponadto muszą zmieniać światło, aby zmieniać poziom przepływu krwi w różnych narządach w odpowiedzi na działanie autonomicznego układu nerwowego - do tego mają dobrze rozwiniętą warstwę tkanki mięśni gładkich. Dlatego ściany tętnic są znacznie grubsze niż żylne, są znacznie bardziej elastyczne i zawierają dużą liczbę elementów mięśniowych..

    Z kolei ściany żył są cienkie i giętkie, praktycznie nie zawierają elementów mięśniowych i zapewniają powrót krwi do serca. Żyły w dolnej części ciała mają zastawki, które zapobiegają cofaniu się krwi. W ten sposób łożysko naczyniowe dostosowuje się do zmieniającego się poziomu obciążenia głównie na skutek zmian w świetle tętnic..

    Ludzkie naczynia krwionośne

    Krew krąży w naczyniach, które tworzą duży i mały krąg krążenia krwi.

    Wszystkie naczynia krwionośne składają się z trzech warstw:

    • Wewnętrzną warstwę ściany naczyniowej tworzą komórki śródbłonka, powierzchnia naczyń wewnątrz jest gładka, co ułatwia przepływ przez nie krwi.
    • Środkowa warstwa ścian zapewnia wytrzymałość naczyń krwionośnych, składa się z włókien mięśniowych, elastyny ​​i kolagenu.
    • Górna warstwa ścian naczyniowych zbudowana jest z tkanki łącznej, oddziela naczynia od pobliskich tkanek.

    Tętnice

    Ściany tętnic są mocniejsze i grubsze niż żyły, ponieważ krew przepływa przez nie z większym ciśnieniem. Tętnice przenoszą natlenioną krew z serca do narządów wewnętrznych. U zmarłych tętnice są puste, co ujawnia się podczas sekcji zwłok, więc wcześniej uważano, że tętnice są rurkami powietrznymi. Znalazło to odzwierciedlenie w nazwie: słowo „artery” składa się z dwóch części, przetłumaczonych z łaciny, pierwsza część „aer” oznacza powietrze, a „tereo” - zawiera.

    W zależności od budowy ścian rozróżnia się dwie grupy tętnic:

      Typ tętnic elastyczny to naczynia położone bliżej serca, do których należą aorta i jej duże gałęzie. Elastyczna rama tętnic musi być wystarczająco mocna, aby wytrzymać ciśnienie, z jakim krew jest uwalniana do naczynia podczas bicia serca. Włókna elastyny ​​i kolagenu, które tworzą ramę ściany środkowego naczynia, pomagają wytrzymać naprężenia mechaniczne i rozciąganie..

    Dzięki sprężystości i wytrzymałości ścian tętnic elastycznych krew w sposób ciągły wpływa do naczyń i zapewnia jej stałe krążenie, odżywiając narządy i tkanki, dostarczając im tlen. Lewa komora serca kurczy się i silnie wyrzuca do aorty dużą objętość krwi, jej ściany rozciągają się, aby pomieścić zawartość komory. Po rozluźnieniu lewej komory krew nie wpływa do aorty, ciśnienie jest osłabione, a krew z aorty wchodzi do innych tętnic, do których się rozgałęzia. Ściany aorty wracają do poprzedniego kształtu, ponieważ szkielet elastyno-kolagenowy zapewnia ich elastyczność i odporność na rozciąganie. Krew przepływa przez naczynia w sposób ciągły, wypływając małymi porcjami z aorty po każdym uderzeniu serca.

    Elastyczne właściwości tętnic zapewniają również przenoszenie drgań wzdłuż ścian naczyń krwionośnych - jest to właściwość każdego układu sprężystego poddawanego wpływom mechanicznym, w roli którego występuje impuls sercowy. Krew uderza w elastyczne ściany aorty i przenosi wibracje wzdłuż ścianek wszystkich naczyń ciała. Tam, gdzie naczynia zbliżają się do skóry, wibracje te mogą być odczuwane jako słabe pulsacje. Na tym zjawisku opierają się metody pomiaru pulsu..

  • Tętnice mięśniowe w środkowej warstwie ścian zawierają dużą liczbę włókien mięśni gładkich. Jest to konieczne, aby zapewnić krążenie krwi i ciągłość jej ruchu przez naczynia. Naczynia typu mięśniowego znajdują się dalej od serca niż tętnice elastyczne, dlatego siła impulsu serca w nich słabnie, aby zapewnić dalszy przepływ krwi, należy skurczyć włókna mięśniowe. Kiedy mięśnie gładkie wewnętrznej warstwy tętnic kurczą się, zwężają się, a kiedy się rozluźniają, rozszerzają się. W rezultacie krew przepływa przez naczynia ze stałą prędkością i w odpowiednim czasie wchodzi do narządów i tkanek, zapewniając im odżywianie..
  • Inna klasyfikacja tętnic określa ich lokalizację w stosunku do narządu, do którego zapewniają ukrwienie. Tętnice, które przechodzą wewnątrz narządu, tworząc rozgałęzioną sieć, nazywane są wewnątrznarządowymi. Naczynia znajdujące się wokół organu, przed wejściem do niego, nazywane są nieorganicznymi. Boczne gałęzie, które wychodzą z tych samych lub różnych pni tętniczych, mogą ponownie łączyć się lub rozgałęziać do naczyń włosowatych. W miejscu ich połączenia przed rozpoczęciem rozgałęziania się do naczyń włosowatych naczynia te nazywane są zespoleniami lub zespoleniami..

    Tętnice, które nie mają zespolenia z sąsiednimi pniami naczyniowymi, nazywane są tętnicami końcowymi. Należą do nich na przykład tętnice śledziony. Tętnice tworzące zespolenie nazywane są zespoleniami i większość tętnic należy do tego typu. Tętnice końcowe mają większe ryzyko zatkania skrzepliną i dużą podatnością na zawał serca, w wyniku którego część narządu może umrzeć.

    W ostatnich rozgałęzionych tętnicach są bardzo cienkie, takie naczynia nazywane są tętniczkami, a tętniczki już przechodzą bezpośrednio do naczyń włosowatych. Tętniczki zawierają włókna mięśniowe, które pełnią funkcję skurczową i regulują przepływ krwi do naczyń włosowatych. Warstwa włókien mięśni gładkich w ścianach tętniczek jest bardzo cienka w porównaniu z tętnicą. Miejsce rozgałęzienia tętniczki do naczyń włosowatych nazywane jest przedwłośniczkowym, tutaj włókna mięśniowe nie tworzą ciągłej warstwy, ale są rozproszone. Inną różnicą między stanem przedwłośniczkowym a tętniczką jest brak żyłki. Kapilara powoduje liczne rozgałęzienia do najmniejszych naczyń - kapilar.

    Kapilary

    Naczynia włoskowate to najmniejsze naczynia, których średnica waha się od 5 do 10 mikronów, występują we wszystkich tkankach, będąc kontynuacją tętnic. Kapilary zapewniają wymianę tkankową i odżywianie, dostarczając tlen do wszystkich struktur ciała. Aby zapewnić transport tlenu wraz z substancjami odżywczymi z krwi do tkanek, ściana naczyń włosowatych jest tak cienka, że ​​składa się tylko z jednej warstwy komórek śródbłonka. Komórki te są wysoce przepuszczalne, dzięki czemu substancje rozpuszczone w cieczy dostają się do tkanek, a produkty przemiany materii wracają do krwi.

    Liczba pracujących naczyń włosowatych w różnych częściach ciała jest różna - w dużej liczbie koncentrują się one w pracujących mięśniach, które wymagają stałego dopływu krwi. Na przykład w mięśniu sercowym (warstwie mięśniowej serca) na milimetr kwadratowy znajduje się do dwóch tysięcy otwartych naczyń włosowatych, aw mięśniach szkieletowych kilkaset naczyń włosowatych na milimetr kwadratowy. Nie wszystkie naczynia włosowate funkcjonują jednocześnie - wiele z nich znajduje się w rezerwie, w stanie zamkniętym, aby w razie potrzeby rozpocząć pracę (np. Pod wpływem stresu lub zwiększonego wysiłku fizycznego).

    Kapilary zespalają się i rozgałęziają się, tworząc złożoną sieć, której głównymi ogniwami są:

    • Arterioles - rozgałęziają się do prekapilar;
    • Przedwłośniczki - naczynia przejściowe między tętniczkami a naczyniami włosowatymi właściwymi;
    • Prawdziwe naczynia włosowate;
    • Kapilary;
    • Żyłki - miejsca przejścia naczynia włosowatego do żył.

    Każdy typ naczyń tworzących tę sieć ma swój własny mechanizm przenoszenia składników odżywczych i metabolitów między zawartą w nich krwią a pobliskimi tkankami. Mięśnie większych tętnic i tętniczek są odpowiedzialne za ruch krwi i jej wejście do najmniejszych naczyń. Ponadto regulacja przepływu krwi jest również prowadzona przez zwieracze mięśni przed i po naczyniach włosowatych. Zadaniem tych naczyń jest głównie dystrybucja, podczas gdy prawdziwe naczynia włosowate pełnią funkcję troficzną (odżywczą)..

    Żyły to kolejna grupa naczyń, których funkcją, w przeciwieństwie do tętnic, nie jest dostarczanie krwi do tkanek i narządów, ale zapewnienie jej dopływu do serca. W tym celu przepływ krwi w żyłach następuje w przeciwnym kierunku - od tkanek i narządów do mięśnia sercowego. Ze względu na różnicę funkcji struktura żył różni się nieco od struktury tętnic. Czynnik silnego nacisku, jaki wywiera krew na ściany naczyń krwionośnych, jest znacznie słabszy w żyłach niż w tętnicach, przez co szkielet elastyno-kolagenowy w ścianach tych naczyń jest słabszy, w mniejszej ilości obecne są także włókna mięśniowe. Dlatego żyły, które nie otrzymują zapaści krwi.

    Podobnie jak tętnice, żyły szeroko rozgałęziają się, tworząc sieci. Wiele mikroskopijnych żył łączy się w pojedyncze pnie żylne, które prowadzą do największych naczyń wpływających do serca.

    Ruch krwi w żyłach jest możliwy dzięki działaniu na nią podciśnienia w jamie klatki piersiowej. Krew przemieszcza się w kierunku siły ssącej do jamy serca i klatki piersiowej, ponadto jej terminowy odpływ zapewnia warstwę mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych. Ruch krwi z kończyn dolnych w górę jest trudny, dlatego w naczyniach dolnej części ciała muskulatura ścian jest bardziej rozwinięta.

    Aby krew przepływała do serca, a nie w przeciwnym kierunku, w ścianach naczyń żylnych znajdują się zastawki, reprezentowane przez fałd śródbłonka z warstwą tkanki łącznej. Wolny koniec zastawki swobodnie kieruje krew w kierunku serca, a odpływ jest z powrotem zablokowany.

    Większość żył biegnie w pobliżu jednej lub więcej tętnic: zwykle są dwie żyły w pobliżu małych tętnic i jedna obok większych. W tkance łącznej pod skórą występują żyły, które nie towarzyszą żadnym tętnicom.

    Moc ścianek większych naczyń zapewniają tętnice i żyły o mniejszych rozmiarach wychodzące z tego samego pnia lub z sąsiednich pni naczyniowych. Cały kompleks znajduje się w warstwie tkanki łącznej otaczającej naczynie. Ta struktura nazywana jest pochwą naczyniową..

    Ściany żył i tętnic są dobrze unerwione, zawierają różnorodne receptory i efektory, dobrze połączone z wiodącymi ośrodkami nerwowymi, dzięki czemu następuje automatyczna regulacja krążenia. Dzięki pracy refleksogennych obszarów naczyń krwionośnych zapewniona jest nerwowa i humoralna regulacja metabolizmu w tkankach.

    Wokół jakich narządów bardziej rozwinięte są sploty żylne wokół narządów? Ich znaczenie.

    W wielu miejscach występują dobrze rozwinięte sploty żylne:

    • Mała miednica,
    • Kanał kręgowy,
    • Wokół pęcherza

    Znaczenie tych splotów można prześledzić na przykładzie splotu międzykręgowego. Wypełniony krwią zajmuje te wolne przestrzenie, które powstają podczas przemieszczania płynu mózgowo-rdzeniowego podczas zmiany pozycji ciała lub podczas ruchu. Zatem budowa i umiejscowienie żył zależy od fizjologicznych warunków przepływu krwi w nich..

    Jakie znasz połączenia żył zewnątrz- i wewnątrzczaszkowych? Ich znaczenie.

    Zewnątrzczaszkowe: powierzchowne, głębokie

    Wewnątrzczaszkowe - żyły GM, otwarte w zatokach opony twardej, nie zapadają się, nie ma zastawek. Od zatok przez żyłę szyjną wewnętrzną - podstawa drogi odpływu krwi żylnej z jamy czaszkowej.

    Ścieżki komunikacyjne żył wewnątrz- i zewnątrzczaszkowych:

    1. Przez ujście żylne: 3 pary, dziura w kościach czaszki, krew od wewnątrz na zewnątrz
    2. Łączy zatokę jamistą z żyłą twarzową przez żyłę wzrokową
    3. Przez żyły diploe (gąbczasta substancja kości czaszki między płytkami)
    4. Przez otwór magnum do splotu żylnego kręgów

    Angiologia - Wikipedia

    Schematyczne przedstawienie ludzkich naczyń krwionośnych
    Angiologia

    (z greckiego.γγεῖον -
    naczynie
    i λόγος -
    nauczanie
    ) - dział anatomii i medycyny klinicznej zajmujący się badaniem naczyń krwionośnych i limfatycznych, ich budową i funkcjonowaniem, ich chorobami i stanami patologicznymi, metodami diagnostyki, profilaktyki i leczenia tych schorzeń.

    Wyróżnia się angiologię anatomiczną (część anatomii systematycznej) i angiologię kliniczną (część medycyny klinicznej). [1]

    Po raz pierwszy termin ten wprowadził Claudius Galen, który angiologię nazwał operacją wycięcia części naczynia krwionośnego, czyli operacją chirurgiczną na naczyniach krwionośnych..

    Przypisanie angiologii jako samodzielnej gałęzi medycyny było podyktowane przede wszystkim występowaniem chorób naczyniowych, które są przyczyną śmierci lub kalectwa dużej liczby ludzi zarówno w czasie pokoju, jak i podczas wojny. Tak więc, według BV Petrovsky i FM Plotkin, 32,9% wszystkich urazów naczyniowych podczas Wojny Ojczyźnianej w latach 1941-1945 stanowiły izolowane zmiany tętnicze, a 64,5% łącznie zmiany tętnicze i żylne. Według statystyk moskiewskich prosektoriów na miażdżycę tętnic umiera co dziesiąta osoba powyżej 30 roku życia. Według I.A. Kostromova (1948) żylaki występowały u 15,3% badanych pacjentów. Niektórzy autorzy zagraniczni (Dodd i Cockett (N. Dodd, F. Cockett), 1956) uważają, że co piąta kobieta i co piętnasty mężczyzna cierpi na żylaki..

    Lekarze starożytnego Rzymu, Grecji i Egiptu znali oznaki krwawienia tętniczego, żylnego, metody ich zatrzymywania, a także choroby takie jak żylaki, „zgorzel samoistna” itp. W ciągu 3-4 wieków n.e. Antillus i Philagrius proponowali operację tętniaki, które praktycznie nie uległy zmianie do lat 30-40-tych naszego wieku. Hipokrates zasugerował amputację kończyny jako „spontaniczną gangrenę”. W pracach średniowiecznych lekarzy Vesaliusa Andreasa i Ambroise Paré wiele miejsca poświęca się zagadnieniom czasowego lub trwałego zatrzymania krwawienia z naczyń krwionośnych..

    Intensywny rozwój angiologii rozpoczął się w XVII wieku. Wiedza na temat anatomii i fizjologii tętnic, żył i naczyń włosowatych jest gromadzona, nieznane wcześniej zmiany naczyniowe opisano William Cooper [en], 1702; Dupuytren (G. Dupuytren), 1833; Winivarter [en], 1879; NI Pirogov, 1866, Raynaud (M. A. G. Raynaud), 1862) oferuje różne, głównie fizjoterapeutyczne, metody leczenia. Pojawiają się pierwsze klasyfikacje zmian naczyniowych i podejmowane są próby naukowego uzasadnienia szeregu zabiegów chirurgicznych na naczyniach: opatrunków z uwzględnieniem krążenia obocznego, usunięcia tętniaków itp. (V. Pelikan, 1817; I. V. Buyalsky, 1823; N. I. Pirogov, 1832)... W tym samym okresie wykonano pierwszą udaną operację zszycia rany tętnicy ramiennej (Hallowel, 1759).

    Wprowadzenie do medycyny metod aseptyki i antyseptyki, anestezji i radiologii w połowie XIX wieku pozwoliło chirurgii, a zwłaszcza angiologii, na nowe podejście do chirurgicznego leczenia szeregu chorób naczyniowych. Podejmuje się próby uzasadnienia możliwości założenia szwu naczyniowego w przypadku zmian naczyniowych oraz proponuje różne modyfikacje szwów. W 1902 roku A. Carrel opublikował swoją przełomową pracę na temat szwu naczyniowego. W kolejnych badaniach nad auto-, homo- i heteroplastyką naczyniową kładzie podwaliny pod nowoczesną naczyniową chirurgię rekonstrukcyjną..

    W 1928 roku Dos Santos, Lamas i Caldas (R. Dos Santos, A. Lamas, P. Caldas) z powodzeniem zastosowali w klinice ulepszoną metodę dotętniczego podawania środków kontrastowych (jopromidu) w celu wyjaśnienia natury zmian w tętnicach obwodowych. Forssmann (W. Forssmann, 1929) był pierwszym, który uzyskał kontrastowy obraz małych okrągłych naczyń. W angiologii angiografia jest szeroko stosowana do diagnostyki zmian głównych tętnic i żył. Poprawiono sprzęt i metody badawcze, poprawiono środki kontrastowe. Wszystko to doprowadziło do tego, że angiografia staje się głównym narzędziem diagnostycznym w angiologii, pozwalającym na dokładne określenie charakteru zmiany, jej długości oraz stopnia rozwoju krążenia obocznego. [2]

    Współczesną interpretację sformułował L. Heister. Oprócz Galena, Vesalius, Malpighi i inni wnieśli wielki wkład w tworzenie wiedzy angiologicznej. [3]

    Ludzkie naczynia krwionośne

    Wszystkie naczynia ludzkiego ciała są podzielone na kilka typów:

    Dział angiologii zajmujący się leczeniem naczyń żylnych i limfatycznych nazywany jest flebologią, a badanie chorób tętnic - arteriologią. [4]

    Rodzaje naczyń krwionośnych [edytuj | edytuj kod]

    1. Statki tułowia

    - to największe tętnice, w których rytmicznie pulsujący, zmienny przepływ krwi zamienia się w bardziej jednolity i płynny. Ściany tych naczyń zawierają kilka elementów mięśni gładkich i wiele włókien elastycznych. Główne naczynia mają niewielki opór dla przepływu krwi.

    2. Naczynia oporowe

    (naczynia oporowe) obejmują naczynia oporowe przed włośniczkami (małe tętnice, tętniczki, zwieracze przedwłośniczkowe) i pozawłośniczkowe (żyłki i małe żyły). Stosunek tonów naczyń przed i za kapilarami określa poziom ciśnienia hydrostatycznego w kapilarach, wielkość ciśnienia filtracji i intensywność wymiany płynów.

    3. Prawdziwe naczynia włosowate

    (naczynia wymiany) - najważniejsza część układu sercowo-naczyniowego. Przez cienkie ściany naczyń włosowatych następuje wymiana między krwią a tkankami (wymiana przez włośniczkowa). Ściany naczyń włosowatych nie zawierają elementów mięśni gładkich.

    4. Naczynia pojemnościowe

    - odcinek żylny układu sercowo-naczyniowego. Naczynia te nazywane są pojemnościowymi, ponieważ zawierają około 70-80% całej krwi..

    5. Obejście naczyń

    - zespolenia tętniczo-żylne, zapewniające bezpośrednie połączenie między małymi tętnicami a żyłami omijającymi łożysko kapilarne. [5]
    Naczynia sercowe
    Układ sercowo-naczyniowy

    - układ narządów składający się z naczyń krwionośnych i serca, który jest głównym organem tego układu. [6] Główne statki to:

    Naczynia krwionośne kończyn górnych [edytuj | edytuj kod]

    Naczynia tętnicze kończyn górnych dostarczają krew do tkanek miękkich i kości. Główne tętnice rozgałęziają się, tworząc wiele mniejszych naczyń, które tworzą zespolenia na łokciu i nadgarstku.

    • Tętnica podobojczykowa odchodzi od łuku aorty i biegnie za obojczykiem.
    • Żyła podobojczykowa wpływa do żyły głównej górnej przez lewą żyłę ramienno-głowową.
    • Tętnica pachowa staje się tętnicą ramienną.
    • Żyła pachowa jest główną żyłą, która wpływa do żyły podobojczykowej.
    • Żyła ramienna jest utworzona przez połączenie żyły promieniowej i łokciowej.
    • Tętnice przednie i tylne otaczają kość ramienną.
    • Żyła odpiszczelowa boczna ramienia biegnie od zewnętrznej strony ramienia powyżej stawu łokciowego, następnie pokonuje głęboką powięź barku, łącząc się z żyłą pachową.
    • Żyła odpiszczelowa przyśrodkowa na środku barku staje się żyłą głęboką i znajduje się wzdłuż tętnicy ramiennej, a następnie łączy się z żyłą ramienną tworząc żyłę pachową.
    • Głęboka tętnica barku przechodzi od tyłu wokół kości ramiennej, towarzysząc nerwowi promieniowemu w rowku o tej samej nazwie.
    • Żyła dodatkowa przedramienia łączy się z żyłą odpiszczelową boczną ramienia powyżej łokcia.
    • Tętnica ramienna, z której odchodzą małe gałęzie dostarczające krew do sąsiednich mięśni i kości ramiennej.
    • Żyła środkowa łokcia jest żyłą główną, łączącą żyłę odpiszczelową boczną z żyłą odpiszczelową przyśrodkową ramienia; używany do nakłucia żyły.
    • Tętnica promieniowa znajduje się pod mięśniem ramiennym.
    • Tętnica łokciowa, która jest niejako kontynuacją tętnicy ramiennej, rozciągającej się od niej w dole łokciowym na poziomie wyrostka koronowego kości łokciowej.
    • Głęboki łuk dłoniowy to pętla utworzona przez tętnice doprowadzające krew do dłoni.
    • Zespolenie poprzeczne to sieć naczyń krwionośnych, która umożliwia odpływ krwi z dłoni i palców.
    • Tętnice palcowe rozciągają się od łuków dłoniowych, dostarczając krew do palców.
    • Żyły palców dłoniowych zapewniają przepływ krwi z palców.

    Naczynia krwionośne mózgu
    Naczynia krwionośne znajdują się w gąbczastej substancji - diploe (diploe

    ) umieszczone między płytami zewnętrzną i wewnętrzną zwartej substancji. [7] Dopływ krwi do mózgu i odpływ krwi następuje przez kilka tętnic i żył:

    Naczynia krwionośne kończyn dolnych [edytuj | edytuj kod]

    Naczynia, przez które limfa przepływa z tkanek i narządów do układu żylnego organizmu; część układu limfatycznego. [13] Naczynia limfatyczne są nieobecne tylko w chrząstce, oczach, zębach, naskórku, mózgu i rdzeniu kręgowym, ale w 2020 roku pracownicy University of Virginia poinformowali, że mózg nadal ma układ limfatyczny. [14]

    To właśnie w naczyniach limfatycznych niszczone są patogenne drobnoustroje, bakterie i inne obce cząstki. Wszystkie naczynia limfatyczne, łącząc się ze sobą, tworzą dwa duże kanały:

    • Prawy przewód limfatyczny (łaciński przewód limfatyczny dexter) jest krótkim naczyniem limfatycznym o długości 1-1,5 cm i średnicy do 2 mm, które znajduje się w prawym dużym dole nadobojczykowym i wpływa do prawego kąta żylnego. [15] [16]

    Angiologia jest również ściśle związana z chirurgią naczyniową. Z kolei chirurgia naczyniowa jest jedną z dziedzin medycyny w USA (chirurgia naczyniowa), Niemczech (Gefäßchirurgie) i innych krajach. Obejmuje konserwatywne (niechirurgiczne), wewnątrznaczyniowe lub chirurgiczne metody leczenia naczyniowego, podczas gdy angiologia jest nauką i gałęzią anatomii badającą układ naczyniowy i limfatyczny. [17] [18]

    Więcej Informacji Na Temat Zakrzepicy Żył Głębokich

    Niedrogie i skuteczne czopki na hemoroidy

    Objawy Leki doodbytnicze są przepisywane w programie kompleksowego leczenia chorób proktologicznych. Jakie niedrogie i skuteczne czopki na hemoroidy zalecają dziś swoim pacjentom lekarze??

    Siatka żylna w klatce piersiowej: przerażająca lub normalna?!

    Objawy Witajcie drodzy czytelnicy. Żyły na klatce piersiowej - czy to przerażające i czy czas biec do lekarza, czy po prostu przesadnie ćwiczyłem (nadmiernie ćwiczyłem) na siłowni?

    Zmniejszone limfocyty krwi

    Objawy 9 minut Autor: Lyubov Dobretsova 1236 Funkcje i typy limfocytów Normalne wskaźniki Diagnoza limfopenii Przyczyny limfopenii Podejście terapeutyczne Wniosek Powiązane wideoLimfocyty są jedną z grup tworzących formułę leukocytów i podobnie jak wszyscy jej przedstawiciele odpowiadają za dobrze skoordynowane funkcjonowanie układu odpornościowego organizmu.