logo

Jak leczyć zakrzepicę?

Zakrzepica nie jest chorobą, ale patologicznym mechanizmem, który przyczynia się do niektórych chorób. Jej istota polega na zwiększonej zdolności organizmu do tworzenia mas zakrzepowych w naczyniach. Najbardziej niebezpieczne miejsca wiążą się z powolnym przepływem krwi. Dlatego najczęściej skrzepy krwi tworzą się w układzie żylnym, w miejscach rozwidlenia (rozgałęzień) cienkich tętnic, na przykład w naczyniach wieńcowych.

Lokalizacja skrzepliny w ciemieniu jest charakterystyczna dla konsekwencji ostrego zawału mięśnia sercowego, pojawiającego się tętniaka, który wyklucza miejsce martwicy z procesu skurczu.

Objawami ostrej zakrzepicy są udar, zawał mięśnia sercowego, płuca, jelita. Skrzepy krwi w żyłach powierzchownych i głębokich przyczyniają się do owrzodzeń troficznych nóg, nadciśnienia wrotnego i krwawienia wewnętrznego.

Tylko lekarz może leczyć takie stany, biorąc pod uwagę pełne badanie pacjenta i ustalenie przyczyny zwiększonego tworzenia się skrzepliny.

Jakie przyczyny zakrzepicy będą musiały zostać rozwiązane?

Badania struktury skrzepliny pozwoliły poznać jej główne składniki, które są ważne na różnych etapach zakrzepicy:

  • uszkodzenie wewnętrznej ściany naczynia;
  • nagromadzenie płytek krwi i leukocytów;
  • sklejanie płytek krwi;
  • odkładanie się fibryny, jej krzepnięcie.
  • zwiększone krzepnięcie krwi;
  • mała prędkość przepływu krwi;
  • mechaniczne przeszkody w postaci skurczu, blizn, blaszek miażdżycowych, ucisku żyły lub tętnicy.

Jakie pokarmy zapobiegają zakrzepicy?

Porady lekarza dotyczące odżywiania polegają na zwalczaniu nadwagi, która powoduje zwiększone obciążenie naczyń krwionośnych, oraz dbaniu o jakościowy skład pokarmu. Skład krwi zależy od pożywienia dostającego się do organizmu..

Dieta przeciwzakrzepowa koniecznie obejmuje:

  • wystarczająca ilość płynu (do dwóch litrów);
  • warzywa i owoce zawierające witaminy i błonnik.

Ten zestaw pozwala na terminowe oczyszczenie naczyń krwionośnych, wzmocnienie ściany i aktywację procesów metabolicznych.

  • wszelkiego rodzaju tłuszcze zwierzęce (masło, tłuste mięso, smalec, wyroby wędzone, kiełbasy, kiełbasy, skórki drobiowe);
  • wysokotłuszczowe produkty mleczne (mleko, twarożek, śmietana, śmietana, ser miękki), lody;
  • smażone ziemniaki i dania mięsne, frytki;
  • ciasta z ciasta, słodycze ze śmietaną, ciastka, słodycze;
  • kawa, czekolada, piwo i alkohol, słodkie napoje gazowane;
  • tłuste przyprawy i sosy.

Żywienie medyczne musi obejmować:

  • ryby morskie i owoce morza, które dostarczają organizmowi nienasyconych kwasów;
  • mleko odtłuszczone, kefir i twarożek, bogate w wysokiej jakości białko;
  • produkty stymulujące syntezę elastyny ​​- czerwone winogrona, daktyle, soja, mięso kraba, małże, homar, wątroba wołowa, jednocześnie dostateczna ilość miedzi dostaje się do pożywienia;
  • produkty o działaniu przeciwutleniającym, wzmacniające ściany naczynia i mięśnia sercowego, zapobiegające zwiększonemu krzepnięciu krwi podczas zakrzepicy.

Do najważniejszych przeciwutleniaczy należą:

  1. witamina E - występuje w zbożach, kiełkach pszenicy, liściach pokrzywy, liściach mięty, mięsie wątroby, brokułach, orzechach, roślinach strączkowych, nasionach słonecznika, szparagach;
  2. witamina C - wchodzi w skład elastycznych włókien ścian tętnic i żył, chroni wewnętrzną skorupkę przed zakrzepicą, występuje w owocach cytrusowych, melonie, arbuzie, zielonej cebuli, papryce, czarnej porzeczce, rokitniku, koperku i pietruszce, czosnku, jabłkach, figach, granatach, inne jagody i owoce;
  3. β-karoten - występujący w sałacie, szpinaku, ziołach, szczawiu, marchewce, ananasie, arbuzie.

Substancje z grupy flawonoidów utrzymują napięcie naczyniowe, zmniejszają adhezję płytek krwi, zapobiegając tym samym zakrzepicy:

  • rutyna - działa razem z witaminą C, zapobiega niszczeniu kwasu hialuronowego, występuje w jagodach (jeżyny, truskawki, maliny, czarna porzeczka), owocach cytrusowych, morelach, orzechach włoskich, pomidorach, kapuście, sałacie, róży, zielonej herbacie liściastej, w gryka;
  • kwercetyna - występująca w cebuli i czosnku, zielonej herbacie, jabłkach, wiśniach, gruszkach, szpinaku, kapuście;
  • hesperydyna - wpływa na tonację drobnych żyłek, występuje w dużym stężeniu w roślinach cytrusowych.

Te produkty nie muszą być spożywane w całości, ale powinny być włączone do codziennej diety, aby zapobiec zakrzepicy..

Czy można rozpuścić skrzep krwi za pomocą tabletek?

Nowoczesne leczenie zakrzepicy nie jest kompletne bez przepisywania leków. Są objęte obowiązkowym standardem leczenia zachowawczego, stosowane są przed i po operacji. Główne grupy leków wyróżnia mechanizm działania na składniki skrzepliny:

  • antykoagulanty,
  • leki trombo- i fibrynolityczne,
  • dezagregacje.

Grupa leków przeciwzakrzepowych w ostatnich latach znacznie się uzupełniła lekami z heparyny drobnocząsteczkowej.

Do bezpośrednich antykoagulantów zaliczamy konwencjonalną heparynę niefrakcjonowaną oraz nowsze formy: Clexane, Dalteparyna, Fraxiparin, Normiflo. Dawkowanie dobierane jest indywidualnie na podstawie analizy laboratoryjnej czasu aktywowanej tromboplastyny. W zależności od choroby leki podaje się dożylnie i podskórnie.

Heparyny drobnocząsteczkowe są bardziej skuteczne przy mniejszej liczbie wstrzyknięć, nie ma potrzeby stałego monitorowania krzepnięcia krwi.

Antykoagulanty pośrednie zawierają pochodne kumaryny z koniczyny, są antagonistami witaminy K, hamują produkcję niektórych czynników krzepnięcia w wątrobie. Należą do nich Dikumarin, Sinkumar, Warfarin, Fenilin. Leki są łatwe w użyciu, tabletki są ściśle dozowane, różnią się aktywnością, szybkością i czasem działania, toksycznością i zdolnością do kumulacji (kumulacji).

Zakrzepicę zwykle leczy się heparyną w ciągu 2 do 4 dni, jednocześnie przepisując niewielką dawkę pośrednich antykoagulantów, aby stworzyć okres kumulacji. Jeśli zostaną zastosowane po odstawieniu heparyny, pacjent może pozostawać bez ochrony przeciwzakrzepowej przez kilka dni..

Przebieg leczenia zakrzepicy trwa wymagany czas przy monitorowaniu wskaźnika protrombiny. Jego poziom musi być utrzymywany w granicach 45-65%.

Heparyna jest stosowana jako maść na żylaki powierzchowne, zakrzepowe zapalenie żył z obszarem zapalnym. Jego działanie jest wzmocnione, jeśli delikatnie wciera się w skórę na zagęszczonym miejscu, stosuje się okłady na noc, aby zapobiec zakrzepicy.

Antykoagulanty nie są w stanie rozpuścić skrzepu krwi, są stosowane jako środek zapobiegawczy.

Leki trombolityczne i fibrynolityczne

Zakrzepicę można wyleczyć tylko poprzez usunięcie przeszkody w przepływie krwi. Proces trombolizy (rozpuszczanie skrzepu) stał się możliwy dzięki stworzeniu nowych grup leków.

Wszystkie trombolityki są podzielone na następujące grupy:

  • leki otrzymywane z osocza krwi (Plasmin);
  • aktywatory plazminogenu - powodują rozpuszczanie pośrednio (streptokinaza, alteplaza, urokinaza, reteplaza);
  • połączone fundusze z tych grup.

Dla maksymalnej skuteczności terapii należy ją rozpocząć w pierwszej godzinie po wystąpieniu zakrzepicy. W przypadku zakrzepicy tętniczej zaleca się wprowadzenie ich dotętniczo. Ważne jest, aby zapewnić długotrwałe ciągłe podawanie przez 2-3 dni.

Standardowe wspomaganie leczenia fibrynolitycznego w pierwszych godzinach ostrego zawału mięśnia sercowego może zredukować dotknięty obszar do minimum, aw przypadku zakrzepicy tętnicy płucnej uratować życie pacjenta.

Jak zapobiegać przywieraniu płytek krwi?

Aby zmniejszyć procesy sklejania (agregacji) płytek krwi, stosuje się następujące leki:

  • Preparaty kwasu acetylosalicylowego (aspiryna i jej pochodne) - blokują enzym sprzyjający agregacji, są przepisywane w tabletkach. Aby zmniejszyć negatywny wpływ na żołądek, stworzono kapsułki z powłoką ochronną. W kardiologii aktywnie wykorzystuje się Aspirin Cardio, Cardiomagnet, Aspifat.
  • Tiklopidyna różni się od aspiryny działaniem na kwas adenozynodifosforowy, epinefrynę, czynniki aktywujące płytki krwi, obniża poziom fibrynogenu ze skłonnością do zakrzepicy.

Fundusze te nie są zalecane do stosowania w połączeniu z zakrzepicą, co znacznie zwiększa ryzyko krwawienia.

Ćwiczenia zapobiegające zakrzepicy

Ćwiczenia zapobiegające zakrzepicy nie muszą być wykonywane rano. Jeszcze lepiej, jeśli masz okazję poćwiczyć przez 10 minut w ciągu dnia..

Zalecane są bardzo proste ruchy:

  1. zdejmij buty i na stojąco przeturlaj się ze skarpet na pięty;
  2. siedząc i wyciągając nogi do przodu, odciągnij skarpetki od siebie, a następnie pociągnij do siebie;
  3. stojąc, lekko unieść się na palcach i gwałtownie opaść, uderzając piętami o podłogę;
  4. chodzić, zginając kolana i unosząc je przed sobą;
  5. zrób to samo, ale odrzucając nogi.

Masaż pomoże rozładować napięcie kończyn dolnych i pobudzi krążenie krwi. W przypadku rozszerzonych węzłów żylnych lub gęstych, bolesnych obszarów zakrzepowego zapalenia żył nie należy ich dotykać.

Ruchy masażu rozpoczynają się od dołu w podeszwie, należy go wcierać ruchami obrotowymi pięścią.

Następnie unosząc nogę masujemy mięśnie łydki z obu stron, ruchami kierując od dołu do góry.

Pocieranie obiema rękami odbywa się w tym samym kierunku - od stopy wzdłuż podudzia i uda do fałdu pachwinowego.

Środki ludowe na zakrzepicę

Fani alternatywnego leczenia powinni mieć świadomość, że skrzepu krwi z żyły lub tętnicy nie można usunąć żadnymi spiskami i wywarami. Dlatego należy być bardzo krytycznym wobec takich obietnic, aby nie zastępować recepty lekarskiej „nalewką rozpuszczającą skrzepy krwi”.

Doświadczeni hirudoterapeuci, którzy od dawna stosują pijawki, nie będą w ten sposób reklamować swojej pracy. Korzystne działanie hirudyny na organizm jest spowodowane cennym związkiem bioaktywnym, który trafia bezpośrednio do krwi pacjenta. Ogólna aktywacja przemiany materii zapobiega warunkom powstawania skrzepliny, pobudza odporność, chroni ściany naczyń krwionośnych.

Środki ludowe różnią się od leków zbyt małym stężeniem substancji czynnej. Dlatego nie mają zastosowania w ostrej fazie zakrzepicy. W przebiegu przewlekłym można stosować surowce ziołowe w postaci herbat ziołowych, wywarów, okładów utrwalających główny przebieg terapii.

Rośliny stosowane w celu zmniejszenia krzepnięcia krwi w zakrzepicy obejmują:

  • kwiaty głogu,
  • skrzyp polny,
  • trawa nerkowa,
  • szałwia,
  • liście mięty,
  • korzeń omanu,
  • Melisa,
  • szyszki chmielowe,
  • Motherwort,
  • kwiaty akacji,
  • liście i owoce kasztanowca,
  • White bloodroot,
  • Pąki brzozy.

Warzone są w formie herbaty, wywary przygotowywane są z naparu w termosie, zalewane wódką i trzymane w ciemności przez 10 dni w celu „dojrzewania” nalewki. W razie potrzeby możesz przygotować kolekcję kilku leków na zakrzepicę, dodać miód do smaku.

Powinien być przyjmowany tylko przy braku reakcji alergicznych.

Zapobieganie zakrzepicy ma ogromne znaczenie dla osób z chorobami przewlekłymi, czynnikami ryzyka i brakiem możliwości poruszania się. W tym celu najbezpieczniej jest skorzystać z porady lekarza. Będzie potrafił umiejętnie dobrać odpowiednie narzędzie i zapobiegać marnowaniu czasu i wysiłku.

Zakrzepowe zapalenie żył - objawy i leczenie

Ból nogi lub ręki, lekkie zaczerwienienie i wybrzuszenie żyły tak znane wielu osobom - czy to nieszkodliwy stan, na który nie należy zwracać uwagi? Ostrzeżony jest uzbrojony. Rozważmy dziś chorobę zakrzepowego zapalenia żył i wszystko, co z nim związane.

Co to jest zakrzepowe zapalenie żył?

Zakrzepowe zapalenie żył to choroba układu krążenia, charakteryzująca się stanem zapalnym ścian żył z dalszym tworzeniem się skrzepów krwi w krótkim czasie. Prowadzi to do zwężenia światła krwiobiegu i upośledzenia krążenia krwi. Tkanka otaczająca żyłę może być również zaangażowana w proces zapalny, którego zewnętrzną manifestacją są zaczerwienienia i inne defekty na powierzchni skóry.

We współczesnej literaturze specjalistycznej zakrzepowe zapalenie żył można znaleźć pod terminami „zakrzepica żył powierzchownych” (TPV, powierzchowne zakrzepowe zapalenie żył) i „zakrzepica żył głębokich (DVT, głębokie zakrzepowe zapalenie żył), co od razu daje dokładniejszy obraz lokalizacji procesu patologicznego. Wielu lekarzy przez zakrzepowe zapalenie żył ma na myśli głównie porażkę żył powierzchownych..
Znane są również inne, podobne diagnozy - „zapalenie żylaków zakrzepowo-żylnych” (wskazuje na uszkodzenie żylaków) i „zakrzepica żył” (na początku tworzy się skrzeplina, z której rozwija się stan zapalny ściany żylnej.

Główne objawy zakrzepowego zapalenia żył zależą od lokalizacji procesu patologicznego, ale w większym stopniu są to miejscowe bolesne odczucia, rumień,

Głównymi przyczynami choroby są urazy naczyń krwionośnych, w których w miejscu urazu pojawia się plamka leukocytów i płytek krwi, aby zapobiec utracie krwi. Ważnymi i prawdopodobnie głównymi czynnikami rozwoju zakrzepowego zapalenia żył są żylaki, podwyższony poziom złego cholesterolu we krwi, infekcje, siedzący tryb życia, hipotermia.

Złośliwość procesu tworzenia się skrzepliny polega na jego zdolności do odrywania się od wewnętrznej ściany naczynia krwionośnego z dalszym ruchem wzdłuż kanału, podczas gdy podczas ruchu rozpadają się na mniejsze skrzepy krwi i blokują krążenie krwi w różnych miejscach. W niektórych przypadkach skrzep krwi dociera do mięśnia sercowego lub mózgu, powodując takie śmiertelne choroby, jak zawał mięśnia sercowego, udar i inne..

Rozwój choroby (patogeneza)

Tworzenie się skrzepów krwi w krwiobiegu jest naturalną reakcją organizmu na uszkodzenie żył, tętnic i innych naczyń. W przypadku naruszenia integralności powstają czynniki krzepnięcia krwi, które są grupą substancji, w większym stopniu różnych białek z zawartymi w osoczu i płytkach krwi substancjami organicznymi (fibrynogen, protrombina, tromboplastyna i inne), które zgrupowane razem dosłownie uszczelniają „dziurę”. Jednak w miejscu uszkodzenia rozwija się proces zapalny, przyczyniając się do obrzęku naczynia i jego zwężenia, a nawet błony z grudki płytek krwi.

Wiodącą rolę w powstawaniu zakrzepowego zapalenia żył odgrywają 3 czynniki, zwane także „triadą Virchowa”:

  • Uszkodzenie naczynia, które może być spowodowane urazem lub rozwojem zapalenia o różnej etiologii;
  • Zmiany w krzepliwości krwi (trombofilia, mutacja Leiden);
  • Zmniejszone krążenie żylne (miażdżyca, otyłość, żylaki itp.).

Statystyka

Według danych medycznych liczba potwierdzonych rozpoznań wynosi około 0,5 na 1000 osób do 30. roku życia i około 1,5 na 1000 wśród osób starszych. Ponadto kobiety z tą chorobą występują 2-3 razy częściej niż mężczyźni..

Według lokalizacji - zakrzepowe zapalenie żyły odpiszczelowej wielkiej występuje u około 65-80% pacjentów, żyła odpiszczelowa mała u 10-20%, a żyła odpiszczelowa mała u 10-20%, a żyła odpiszczelowa mała u 5-10% w wariancie obustronnym.

Wśród czynników etiologicznych dominują żylaki kończyn dolnych - do 62% chorych.

ICD-10: I80, I82.1
ICD-10-KM: I80.0
ICD-9: 451
ICD-9-KM: 451,0, 451,2

Objawy

Symptomatologia choroby zależy od lokalizacji procesu, jego etiologii i stanu zdrowia pacjenta. U niektórych osób objawy kliniczne są całkowicie ograniczone do objawów lokalnych i praktycznie im nie przeszkadzają.

Pierwsze oznaki zakrzepowego zapalenia żył

  • Uczucie bólu w okolicy zapalenia i tworzenia się skrzepliny;
  • Na powierzchni skóry pojawia się mała pieczęć w kształcie kulki, która ma tendencję do zanikania, jeśli noga jest wyprostowana;
  • W miejscu procesu zapalnego skóra staje się czerwona, chociaż przekrwienie jest ograniczone tylko żyłą, tj. ma wyraźne granice i nie obejmuje rozległych obszarów;
  • Jeśli stan zapalny obejmuje otaczające żyły, na powierzchni można zaobserwować „sieć żylną” przypominającą pajęczynę..

Główne objawy zakrzepowego zapalenia żył

  • Bolesne odczucia w nodze lub ramieniu, w miejscu skrzepliny, nasilone przez badanie palpacyjne obszaru objętego stanem zapalnym lub ostrą zmianę pozycji ciała, o charakterze pieczenia lub pulsacji.
  • Miejscowe podwyższenie temperatury, swędzenie, obrzęk, zaczerwienienie, a przy silnym lub całkowitym zablokowaniu, sine przebarwienie, czasami obejmujące całą lub prawie całą nogę;
  • Postęp choroby może prowadzić do ogólnego wzrostu temperatury ciała do 38 ° C;
  • W przypadku infekcji obszaru objętego stanem zapalnym pojawiają się procesy ropne (ropień), a ból nasila się i przeszkadza w każdym stanie, nawet przy braku ruchu;
  • Jeśli żyły obwodowe są zaangażowane w proces patologiczny, sieć żylna staje się bardziej wyraźna, zabarwiona na ciemnoniebiesko;
  • Występuje wzrost regionalnych węzłów chłonnych, zwłaszcza ta manifestacja szybko objawia się zakaźnym charakterem choroby;
  • Odurzenie organizmu, wyrażające się pogorszeniem apetytu, nudnościami, ogólnym złym samopoczuciem, bladością skóry itp. - pojawia się z ropniami i innymi procesami ropnymi.

Objawy kliniczne w zależności od chorej żyły

Objawy zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych. Obserwuje się powyższe objawy - miejscowy ból, przekrwienie, obrzęk, hipertermię, wzrost wielkości i zagęszczenie dotkniętego naczynia. Ból nasila się w momencie sondowania „węzła” lub aktywnego ruchu ciała. W przypadku długotrwałego przewlekłego przebiegu tkanka podskórna pogrubia się, a tym samym miejscowe ścieńczenie skóry, co może przyczyniać się do powstawania owrzodzeń troficznych, które nie goją się przez długi czas.

Objawy głębokiego zakrzepowego zapalenia żył. Głównym objawem jest ostry, pękający ból w głębi nogi, który nieco zmniejsza się wraz z położeniem kończyny w pozycji leżącej lub gdy znajduje się ona na wzniesieniu, ale nasila się przy badaniu palpacyjnym, próbach siadania lub stania nie na pełnej stopie. W rzadkich przypadkach ból jest subtelny. Obrzęk kończyny pojawia się również przy przejściu do okolicy pachwinowo-mosznowej, pośladków, a nawet do przedniej części jamy brzusznej. Na skórze przeciwnej do zmiany pojawia się sinica, a sama skóra w tym miejscu napina się, z lekkim połyskiem. Charakterystyczny dla głębokiego zakrzepowego zapalenia żył i objawów u Mojżesza, Lovenberga, Opitsa-Ramines.

Jeśli patologiczny proces rozwija się w żyle udowej lub głębokich żyłach miednicy, obserwuje się tępy ból, który nasila się przy głębokim badaniu palpacyjnym. Czasami pojawia się obrzęk i ból całej kończyny. W pachwinie może pojawić się wyczuwalny guzek.

W przypadku zajęcia żyły głównej lub żyły biodrowej pojawia się obrzęk, bolesność i zaczerwienienie / zasinienie kanałów żylnych w przedniej części brzucha. Obie nogi mogą również puchnąć.

Objawy zakrzepowego zapalenia żył dłoni. Pojawia się głównie w wyniku iniekcji lub innych czynników uszkadzających skórę, w których występuje miejscowa bolesność, stwardnienie, obrzęk, zaczerwienienie skóry. Rozprzestrzenianie się procesu patologicznego do głębszych części naczyń żylnych praktycznie nie występuje.

Nasilenie patologii w dowolnym obszarze zależy głównie od wielkości skrzepliny i liczby otaczających naczyń zaangażowanych w proces.

Powikłania zakrzepowego zapalenia żył

Powikłaniami zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych mogą być:

  • Rozwój zakrzepicy żył głębokich;
  • Cellulit („skórka pomarańczowa”);
  • Zgorzel nóg lub dłoni;
  • Dystrybucja ropnych zatorów (oderwanych skrzepów krwi) przez układ krążenia z dalszym tworzeniem się posocznicy;
  • Zatorowość płucna (PE), która, choć bardzo rzadka, może doprowadzić do śmierci pacjenta.

Powikłaniami zakrzepowego zapalenia żył głębokich mogą być:

  • Choroba pozakrzepowa z pojawieniem się owrzodzeń troficznych, które nie goją się przez długi czas, wyprysk;
  • Posocznica;
  • Zatorowość płucna (PE) prowadząca do niewydolności oddechowej i serca;
  • Zawał płuc;
  • Phlegmasia (biała lub niebieska).

Przyczyny zakrzepowego zapalenia żył

Do rozwoju zakrzepowego zapalenia żył konieczna jest kombinacja kilku czynników, wśród których przeważają:

  • Zakażenie organizmu różnymi rodzajami drobnoustrojów chorobotwórczych - wirusami, bakteriami, grzybami, pierwotniakami i innymi;
  • Powolny przepływ krwi, który może przyczynić się do siedzącego i siedzącego trybu życia (brak aktywności fizycznej), odwodnienia, chorób krwi;
  • Skłonność do zakrzepicy - szczególnie charakterystyczna dla żylaków (do 60% wszystkich przypadków), hemofilii, koagulopatii, zmian w składzie krwi, towarzyszącej małopłytkowości, zmniejszonej produkcji czynnika wzrostu płytek w szpiku kostnym, otyłości
  • Dziedziczność, która jest szczególnie widoczna w patologiach, takich jak żylaki (żylaki);
  • Urazy naczyń krwionośnych, w tym. zastrzyki, pobieranie krwi do analizy, zakładanie cewnika, operacje, aborcje, stłuczenia tkanek miękkich, złamania kończyn i inne;
  • Spadek reaktywności układu odpornościowego, czemu sprzyja najczęściej hipotermia, stres, hipowitaminoza, obecność przewlekłych infekcji, nadużywanie alkoholu, zatrucia;
  • Złe nawyki - alkoholizm, palenie;
  • Ciąża, w której dziecko w jamie brzusznej, gdy rośnie i rozwija się, może uszczypnąć naczynia krwionośne miednicy;
  • Niekontrolowane przyjmowanie leków, zwłaszcza o charakterze hormonalnym (w leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego, menopauzy i innych dolegliwości, doustne środki antykoncepcyjne), cytostatyki;
  • Noszenie ciasnych ubrań, które uciskają naczynia krwionośne - obcisłe spodnie (szczególnie dla dziewczynek), mała bielizna, obcisłe buty, a także gipsy, bandaże;
  • Pojawienie się nowotworów złośliwych (raków), w szczególności guzów płuc, trzustki i żołądka;
  • Inne choroby i dolegliwości - alergie, miażdżyca, hemoroidy, zawał mięśnia sercowego, paraliż, stan poudarowy,

Grupy ryzyka

  • Personel biurowy;
  • Osoby, które często korzystają z innego środka transportu - taksówkarze, kierowcy ciężarówek i inni kierowcy;
  • Kobiety stosujące leki hormonalne;
  • Osoby z nadwagą;
  • Kobiety w ciąży i osoby, które urodziły dziecko;
  • Nieaktywne osoby starsze.

Rodzaje zakrzepowego zapalenia żył

Klasyfikacja zakrzepowego zapalenia żył jest następująca:

Z prądem:

Ostre - charakteryzuje się ostrym przebiegiem z silnym zespołem bólowym, miejscową i ogólną gorączką, obrzękiem, przekrwieniem, a czasem sinicą. Trwa do 1 miesiąca.

Podostre - trwa do 6 miesięcy.

Przewlekłe - charakteryzujące się okresowymi nawrotami choroby i długim przebiegiem, często skryte. Objawy są łagodne, nasilone przez wysiłek fizyczny lub ekspozycję na czynniki patologiczne.

Według lokalizacji

Powierzchowne (zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych) - charakteryzujące się miejscowymi objawami w postaci bolesnych pieczęci i zaczerwienienia, obrzęku obszaru objętego stanem zapalnym i innymi objawami, o których pisaliśmy wcześniej w artykule. Najczęściej rozwija się w nogach.

Głębokie (zakrzepowe zapalenie żył głębokich) - rozwój następuje głównie w żyłach głębokich nóg (udowych) i miednicy małej; w mniejszym stopniu - w żyle głównej, żyłach wrotnych i wątrobowych. Charakteryzuje się obrzękiem chorej kończyny, głęboko ukrytym bólem, który może rozprzestrzeniać się na całą nogę i nasilać się przy badaniu palpacyjnym.

Choroba Pageta-Schröttera - patologiczny proces rozwija się w żyłach pachowych i podobojczykowych.

Choroba Mondora - patologiczny proces atakuje żyły odpiszczelowe przedniej ściany mostka.

Choroba Budd-Chiari - patologiczny proces rozwija się w żyłach wątrobowych (wrotnych i innych).

Diagnostyka zakrzepowe zapalenie żył

Diagnoza zakrzepowego zapalenia żył obejmuje następujące metody badania:

  • Badanie wizualne, badanie palpacyjne, zbieranie skarg, wywiad;
  • Ekspresowe testy w postaci testów marszu i uprzęży;
  • Flebografia;
  • USG - angioscanning żył, dopplerografia, sonoelastografia;
  • Rheovasografia kończyn dolnych;
  • Tomografia komputerowa (CT), angiografia CT;
  • RTG klatki piersiowej (w celu wykluczenia zatorowości płucnej) - w przewlekłej postaci choroby;
  • Badania ogólne, biochemiczne i koagulologiczne krwi - badanie czynników krzepnięcia;
  • Badanie radionuklidów za pomocą izotopów jodu (I-131) i technetu (Tc-99).
  • Jednym z ważnych kryteriów w badaniach biomateriałów jest obecność mutacji białka S, niedoboru AT-III, niedoboru antykoagulacyjnego białka C, mutacji Leiden i innych polimorfizmów genetycznych.

Leczenie zakrzepowego zapalenia żył

Jak leczy się zakrzepowe zapalenie żył? Leczenie choroby można przepisać dopiero po dokładnym zbadaniu organizmu, ponieważ niewłaściwy schemat i dobór leków może prowadzić do oddzielenia się zakrzepu i bardzo poważnych konsekwencji. Wybór leków zależy również od lokalizacji i etiologii choroby..

Schemat leczenia zakrzepowego zapalenia żył obejmuje:

1. Terapia zachowawcza.
2. Fizjoterapia.
3. Leczenie chirurgiczne.
4. Odżywianie.

Celem jest zmniejszenie ryzyka pęknięcia skrzepliny i rozwoju powikłań, zmniejszenie objawów klinicznych i zapobieganie wtórnym zakrzepom.

Ogólne zalecenia

W przypadku zmian powierzchownych leczenie przeprowadza się głównie w domu lub ambulatoryjnie. Leczenie głębokiego zakrzepowego zapalenia żył przeprowadza się tylko w warunkach stacjonarnych, ponieważ tam można zapewnić warunki zapobiegające powstawaniu zatorowości płucnej (PE). Ponadto w warunkach stacjonarnych można codziennie pobierać krew w celu kontrolowania jej krzepliwości, co jest szczególnie ważne przy przepisywaniu leków przeciwzakrzepowych..

Podczas leczenia lekarz przepisuje odpoczynek dla dotkniętego obszaru, na który nakłada elastyczny bandaż (niezbyt ciasny) lub nosi elastyczną pończochę. Elastyczna bielizna zapobiega również „wystawaniu” czopków zakrzepowych na zewnątrz, utrzymuje napięcie naczyniowe i ogranicza dalszy postęp choroby w postaci rozprzestrzeniania się zatorów na inne części krwiobiegu.

Dotknięta kończyna, aby złagodzić obrzęki i poprawić mikrokrążenie, odżywienie tkanek, lepiej trzymać ją w podwyższonej pozycji.

Na czas leczenia należy zrezygnować z alkoholu (z wyjątkiem minimalnych dawek kilku kropli, które można zastosować w leczeniu ludowym) i palić.

1. Leczenie zachowawcze (leki na zakrzepowe zapalenie żył)

1.1. Antykoagulanty

Antykoagulanty to leki, które zmniejszają funkcję krzepnięcia krwi, a także zapobiegają nadmiernym zakrzepom krwi i pomagają rozpuszczać skrzepy krwi. Są podzielone na 2 główne typy - działanie bezpośrednie (działają poprzez redukcję trombiny bezpośrednio we krwi) i pośrednie (zapobiegają tworzeniu się protrombiny w komórkach wątroby)

Bezpośrednio działające antykoagulanty reprezentowane są głównie przez heparyny drobnocząsteczkowe - enoksaparynę (Lovenox, Clexane, Anfibra), parnaparynę sodową (Fluxum), dalteparynę (Fragmina) i inne. Stosuje się je we wstrzyknięciach podskórnych do 2 razy dziennie. Charakteryzują się minimalnymi skutkami ubocznymi i maksymalną skutecznością..

Pośrednie antykoagulanty działają silniej, dlatego są stosowane pod ścisłym nadzorem lekarza i badań laboratoryjnych. Istnieje szereg poważnych przeciwwskazań - wrzody żołądka i dwunastnicy, żylaki przełyku, niedobór białek C i S, ostre krwawienia i inne. Wśród popularnych leków jest warfaryna („warfaryna”).

W przypadku przeciwwskazań do stosowania antykoagulantów lekarz może zalecić hirudoterapię (leczenie pijawkami lekarskimi).

1.2. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

NLPZ - mają zdolność łagodzenia bólu, łagodzenia stanu zapalnego i obrzęku oraz rozrzedzania krwi. Wśród popularnych NLPZ stosowanych w zapaleniu żył można wyróżnić - „Diklofenak”, „Ibuprofen”, nimesulidy („Nimesil”, „Afida”), deksketoprofen („Deksalgin”).

Popularne maści na zakrzepowe zapalenie żył, które można przepisać zamiast stosowania wewnętrznego, co jest ważne w przypadku powierzchownych procesów patologicznych - „Diklofenak”, „Żel Fastum”, „Voltaren”, „Ortofen”.

1.3. Inne leki:

Venotonic, angioprotectors - mające na celu poprawę przepływu krwi żylnej poprzez zmniejszenie rozszerzalności tych naczyń i zmniejszenie przepuszczalności ścian naczyń włosowatych: Venarus, Venoruton, Detralex, Phlebodia 600, Anaverol, Eskuzan, Troxevasin.

Środki dezagregacyjne - mające na celu zmniejszenie adhezji płytek krwi, erytrocytów, odkładanie i zwiększenie wielkości blaszek miażdżycowych: „Trental”, „Reopolyglucin”.

Maści heparynowe stosuje się przy zakrzepicy żył powierzchownych, co pomaga w niektórych przypadkach odmówić wstrzyknięć, a tym samym zapobiega niepotrzebnym urazom naczyń: „Lyoton”, „Hepatrombina”, „Maść heparynowa”. Niektóre maści heparynowe mają właściwości zarówno znieczulające, jak i łagodzące proces zapalny.

Antybiotyki - są przepisywane na procesy ropne i inne objawy infekcji bakteryjnej, a także w przypadku wykrycia bakterii jako źródła choroby. Wybór antybiotyku dokonywany jest na podstawie badań bakteriologicznych i zależy od rodzaju bakterii oraz ich odporności na lek.

2. Fizjoterapia

Fizjoterapeutyczne metody leczenia są przepisywane po przejściu choroby z ostrej fazy do utajonego przebiegu. Zmniejszają ryzyko powikłań.

Popularnymi metodami fizjoterapii zakrzepowego zapalenia żył są - magnetoterapia, prądy pulsacyjne.

Korzystny wpływ na organizm ma wykonywanie specjalnych ćwiczeń fizycznych (terapia ruchowa), które są zalecane w okresie rehabilitacji.

3. Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne (operacja) jest przepisywane w przypadku braku pozytywnego efektu leczenia zachowawczego, a także zagrożenia życia pacjenta, na przykład w przypadku postępującej zakrzepicy z odpowiednim wynikiem w postaci zatorowości płucnej i innych.

Wśród głównych metod interwencji chirurgicznej są:

Embolektomia - usunięcie zatoru (oderwanego skrzepu krwi) z krwiobiegu;

Flebektomia - usunięcie żylaków za pomocą operacji.

Wszczepienie wewnątrzjamiennego filtra parasolowego - w krwiobiegu instalowany jest specjalny filtr, który zapobiega przedostawaniu się zatorów w zagrażające życiu obszary ciała.

Stentowanie krwiobiegu (technologia Aspirex Straub) - stosuje się przy zakrzepowym zapaleniu żył głębokich i innych chorobach układu sercowo-naczyniowego. Polega na wprowadzeniu specjalnego stentu lub balonu w zwężające się miejsce światła naczynia krwionośnego, który mechanicznie je rozszerza, poprawiając w ten sposób przepływ krwi. Jest to zabieg małoinwazyjny, dlatego jest odpowiedni dla prawie każdego wieku pacjenta.

Amputacja kończyny - wykonywana w przypadku procesów zgorzelinowych z ryzykiem wystąpienia zakażenia krwi (posocznica).

4. Odżywianie

Podczas leczenia różnych zakrzepicy należy powstrzymać się od spożywania ciężkich potraw - tłustych, smażonych, pikantnych, wędzonych mięs, alkoholu.

Jednocześnie skup się na wysoko wzbogaconej żywności, która pomoże zwiększyć odporność organizmu nie tylko na procesy patologiczne, ale także na mikroorganizmy zakaźne..

Leczenie zakrzepowego zapalenia żył środkami ludowymi

Ważny! Przed użyciem koniecznie skonsultuj się z lekarzem!

Maść propolisowa. Przygotuj maść propolisową, do której wymieszaj pokruszony propolis i masło w proporcji od 3 do 10. Otrzymaną maść użyj jako okładów lub lekkiego wcierania.

Tłuszcz gęsi i żywokost. W łaźni wodnej rozpuść 100 g gęsiego tłuszczu, następnie dodaj do niego 30 g posiekanego korzenia żywokostu i gotuj na wolnym ogniu przez około 15 minut. Następnie środek jest filtrowany i nakładany na skórę w dotkniętym obszarze w postaci okładów.

Kasztanowiec. Substancje zawarte w kasztanowcu pomagają zmniejszyć krzepliwość krwi, łagodzą stany zapalne, łagodzą obrzęki i poprawiają mikrokrążenie w naczyniach włosowatych. Pod względem działania roślina ta jest podobna do antykoagulantów, venotonics i angiagregantów, dlatego kasztan jest aktywnie stosowany przez tradycyjnych uzdrowicieli w zakrzepicy różnego rodzaju. Aby przygotować produkt, należy wlać 50 g pokruszonej brązowej skórki z owocu 500 ml 70% alkoholu medycznego lub dobrej wódki, szczelnie zamknąć pokrywką i umieścić w ciemnym chłodnym miejscu do naparu na 2 tygodnie, codziennie potrząsając nalewką, a następnie przefiltrować. Nalewkę pobiera się w 30 kroplach, rozcieńcza w 30 ml wody, 3 razy dziennie 30 minut przed posiłkiem, a po tygodniu dawkę zwiększa się do 4 razy dziennie. Kurs trwa 30-45 dni. Aby zwiększyć efekt, nalewkę tę można dodatkowo nałożyć na wideo kompresu rozcieńczonego wodą w stosunku 1 do 1. Przy zakrzepowym zapaleniu żył powierzchownych można próbować używać tylko kompresów.

Kalanchoe. 100 g pierzastych liści Kalanchoe zmielić nożem lub nożyczkami i wlać 500 ml wysokiej jakości wódki do ciemnej miski, szczelnie przykryć pokrywką i ustawić na tydzień do zaparzania, codziennie wstrząsając produktem. Odcedź i nałóż nalewkę jako wcieranie na kończyny, w sposób rosnący - od czubków palców do okolicy miednicy lub ramion, jeśli pocierasz ręce.

Zapobieganie zakrzepowemu zapaleniu żył

Zapobieganie obejmuje następujące środki:

  • Ruszaj się więcej, chodź ciągle, prowadź aktywny tryb życia, ćwicz, więcej pływaj latem;
  • Utrzymuj równowagę wodną organizmu - pij wystarczającą ilość wody;
  • Skonsultuj się z lekarzem w odpowiednim czasie, jeśli pojawią się objawy różnych chorób;
  • W przypadku żylaków nóg noś specjalną koszulkę medyczną;
  • Unikaj hipotermii ciała, w tym. lokalny;
  • Noś tylko wygodne buty i wygodną odzież - jest to szczególnie prawdziwe w przypadku dziewcząt;
  • Unikaj stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych i innych leków hormonalnych bez konsultacji z lekarzem;
  • Podczas odpoczynku postaw stopy na niewielkim wzniesieniu, co ma korzystny wpływ na wewnętrzny przepływ krwi w kończynach dolnych;
  • W żywności zwracaj uwagę na pokarmy bardzo bogate w kwas askorbinowy (witamina C) i rutyna (witamina P).

Leki rozpuszczające skrzepy krwi w naczyniach krwionośnych

Skrzep, który tworzy się w uszkodzonym naczyniu i zakłóca normalne krążenie krwi, nazywany jest skrzepem krwi. Choroba zagraża życiu i wymaga pilnego leczenia.

Przyczyny i objawy zakrzepicy

Powstanie wady zamykającej światło żyły zależy od kilku czynników:

  1. zwiększone tworzenie się skrzepliny z powodu obciążenia dziedzicznego, chorób autoimmunologicznych, stanu po chemioterapii;
  2. uszkodzenie naczyń spowodowane operacją, infekcją, reakcjami alergicznymi, po ciąży i porodzie;
  3. stagnacja w krwiobiegu przy siedzącym trybie życia lub dłuższym przebywaniu w jednej pozycji.

Czasami skrzep może się samoczynnie rozpuścić.

Choroby, które przyczyniają się do tworzenia się skrzepów krwi:

  • złośliwe nowotwory;
  • choroby serca;
  • cukrzyca;
  • nadwaga;
  • zaburzenia hormonalne;
  • procesy patologiczne w nerkach.

Zagrożone są osoby powyżej 55 roku życia, otyłe, a także kobiety w okresie rodzenia dziecka.

Istnieje kilka form przebiegu choroby:

  1. Uszkodzenie żył kończyn dolnych. Proces patologiczny komplikuje rozwój wrzodów, zgorzel i martwica. Najczęściej zakrzepy wpływają na żyłę udową, w wyniku czego z powodu zastoju krwi pojawiają się bóle nóg, skurcze i upośledzenie unerwienia. Pacjent skarży się na uczucie pełności, uczucie ciepła lub zimna. Podczas badania na skórze widoczne są rozszerzone żyły powierzchowne.
  2. Hemoroidy są częstym zjawiskiem u kobiet po trudnym porodzie i ciąży mnogiej. Objawami choroby są ból, pieczenie i obrzęk odbytu. Istnieje duże ryzyko uszkodzenia węzłów, a następnie infekcji i zapalenia. Jeśli temperatura wzrośnie i nastąpi ropne wydzielanie, należy natychmiast zwrócić się o pomoc.
  3. Zakrzepica zatoki jamistej. Patologii towarzyszy silny ból głowy, niewyraźne widzenie, drgawki, zaburzenia świadomości i gorączka. Jeśli pacjent nie zwróci się o pomoc na czas, może zapaść w śpiączkę.
  4. Uszkodzenia żyły podobojczykowej są częstą dolegliwością osób uprawiających sport. Stagnacja krwi wywołuje uczucie pieczenia, pękanie dłoni, ból po wysiłku. Prawidłowy przebieg terapii daje korzystne rokowanie.
  5. Zakrzep siatkówki. Spowodowane jest zablokowaniem małych naczyń krwionośnych u osób z nadciśnieniem, cukrzycą i miażdżycą. Objawy patologii: pogorszenie ostrości wzroku, ciemne plamy przed oczami, zniekształcone widzenie.

Leczenie choroby

Po badaniach lekarz wybiera schemat terapii. Leczenie edukacji patologicznej jest złożone i obejmuje nie tylko przyjmowanie leków, ale także przestrzeganie diety, terapię ruchową, zdrowy styl życia.

Leki

Leki są podzielone na dwie grupy. Rozważmy każdy z nich.

Leki rozpuszczające skrzepy krwi

Ta kategoria obejmuje leki trombolityczne, które są w stanie szybko usunąć patologiczny skrzep i przywrócić przepływ krwi. Służą do udzielania pomocy doraźnej.

Schemat leczenia dobierany jest w szpitalu pod nadzorem lekarza. Najskuteczniejsza terapia w pierwszym dniu po zdiagnozowaniu choroby.

Lek na zakrzepy krwi w naczyniach krwionośnych ma szereg skutków ubocznych, dlatego należy go przyjmować tylko w stanach zagrażających życiu. Głównie używane oznacza: „Urokinaza”, „Fibrynolizyna”, „Streptaza”.

Zakrzepy

Aby zapobiec tworzeniu się skrzepów krwi, przepisuje się leki na resorpcję skrzepliny - leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe.

  1. Pierwsza grupa obejmuje leki na bazie heparyny. Hamują enzym odpowiedzialny za krzepnięcie. Lekarz dobiera dawkę i schemat leczenia.
  2. Leki przeciwpłytkowe wpływają na właściwości przepływu krwi - lepkość, szybkość i adhezję płytek krwi. Ta grupa obejmuje aspirynę, Tiklopodin, Framon. Krzepnięcie krwi zostaje przywrócone kilka dni po utworzeniu nowych komórek.

Podczas leczenia konieczne jest regularne wykonywanie testów na zawartość trombiny, kontrolowanie krwawienia.

Antykoagulanty przyjmuje się do 3 miesięcy, najpierw w postaci zastrzyków, a następnie w tabletkach. Krew oddawana jest co 14 dni.

Dodatkowo miejscowo użyj żelu „Lyoton” lub „Thrombophobe”.

Tabletki na pojawienie się skrzepów krwi mogą być stosowane przez kobiety karmiące piersią w okresie poporodowym.

Inną kategorią antykoagulantów są heparynoidy. Są w stanie obniżyć poziom cholesterolu i są wskazane dla osób z cukrzycą i miażdżycą w wywiadzie, a także przyjmowane przed i po operacjach.

Dieta

Podczas przyjmowania leków i po ich odstawieniu należy przestrzegać prawidłowego odżywiania..

  • tłuste buliony;
  • produkty wędzone;
  • tłuste mięso;
  • konserwanty;
  • dużo cukru i alkoholu.
  • pokarmy bogate w witaminę K..
  • pić więcej płynów dziennie - co najmniej 2 litry czystej wody;
  • naturalne soki, napary ziołowe;
  • cebula czosnek;
  • domowe jogurty z owocami lub jagodami;
  • owoce morza;
  • grzyby, korzeń imbiru;
  • różne zboża.

Hirudoterapia

Stosowanie pijawek lekarskich jest przydatne w rozwoju zakrzepicy. Ślina robaka zawiera hirudynę, która sprzyja rozrzedzaniu krwi w zakrzepowym zapaleniu żył i wzmacnia ściany naczyń. Podczas ukąszenia do organizmu dostają się przydatne substancje, które pochłaniają skrzeplinę i łagodzą stan pacjenta z zespołem przewlekłego bólu.

Hirudoterapię w celu rozpuszczenia patologicznych formacji przeprowadza się tylko za pomocą specjalnie wyhodowanych pijawek leczniczych.

Środki ludowe na skrzepy krwi

Nietradycyjne metody są odpowiednie dla osób uczulonych na leki i mogą złagodzić stan pacjenta przed udaniem się do lekarza.

Nalewki, które rozpuszczają skrzepy krwi i płytki w naczyniach krwionośnych

  1. Akację wlewa się alkoholem i nalega przez około miesiąc, od czasu do czasu wstrząsając. Stosowany jako wcieranie lub kompres w okolicy powstałych węzłów żylnych. Po kilku zabiegach skrzep się rozpuszcza.
  2. Pokrój korzeń Potentilla, dodaj wódkę i przechowuj w ciemnym miejscu przez 14 dni. Weź trzy razy dziennie. Przed zażyciem rozpuścić w wodzie.
  3. Nalewka z kasztanowca jest w stanie rozrzedzić krew. Do jego produkcji weź owoce lub kwiatostany drzewa. Są miażdżone i wypełnione alkoholem. Nalegaj na lekarstwo przez co najmniej 20 dni, od czasu do czasu mieszając. Lek należy przyjmować dwa razy dziennie po kilka kropli.

Wanny na zakrzepicę

Woda do zabiegu nie powinna być zbyt gorąca. Lepiej jest wykąpać się przed snem, po ciężkim dniu przez 15-20 minut.

  • Korzeń garbujący jest kruszony i napełniany kilkoma litrami wody. Roztwór gotuje się na małym ogniu przez około godzinę i schładza do wygodnego stanu. Następnie wlewa się do miednicy i opuszcza stopy.
  • Weź korę dębu i wierzby w równych proporcjach, zalej wrzącą wodą i nalegaj, aż ostygnie. Bulion dobrze łagodzi zmęczenie, eliminuje skurcze naczyniowe i jest w stanie rozpuścić skrzepy krwi.
  • Liście i pąki brzozy zalewamy kilkoma litrami wrzącej wody i zawijamy przez 40 minut. Służy do przygotowania kąpieli sitz w przypadku zapalenia hemoroidów.

Zioła rozrzedzające krew

  1. Zioło nerki jest pite i pite przez cały dzień w postaci herbaty.
  2. Kwiaty głogu, trawa alpinisty i skrzyp są miażdżone, zalewane wrzącą wodą i utrzymywane do ostygnięcia. Następnie filtruj i pij małymi porcjami.
  3. Mieszankę szałwii, mięty, ziół omanowych wlewa się gorącą wodą i utrzymuje w termosie przez kilka godzin. Pij 4 razy dziennie przed posiłkami. Przebieg leczenia to miesiąc.
  4. Melisę, poskrzydlę, walerianę i chmiel miele się w jedną masę, którą następnie napełnia się wodą. Mieszaninę rozcieńcza się szklanką wrzącej wody, pobiera 50 ml w ciągu dnia. Napar oczyszcza i tonizuje naczynia krwionośne.

Umiarkowana aktywność fizyczna jest korzystna dla przepływu krwi, pomaga pozbyć się zatorów i łagodzi ból. Ćwiczenia można wykonywać rano i wieczorem. Osoby z siedzącym trybem pracy muszą rozgrzewać się co godzinę przez 5-10 minut.

Przybliżony plan lekcji:

  • Zdejmij buty i stojąc przy podporze, przeturlaj się od palców do pięt iz powrotem.
  • Usiądź i wyciągnij nogi do przodu. Rozgrzej stopy, odsuwając je od siebie i wykonując okrężne ruchy.
  • Stań na palcach i gwałtownie opadnij na pięty.
  • Chodzenie z wysokimi kolanami.
  • Jeśli możesz położyć się na plecach - naśladuj jazdę na rowerze stopami.

Wszystkie obciążenia powinny być umiarkowane, bez gwałtownych ruchów i ćwiczeń siłowych.

Jogging na duże odległości w szybkim tempie, przysiady, ćwiczenia z hantlami są zabronione. Jeśli podczas treningu pojawią się nieprzyjemne doznania, należy zaprzestać ćwiczeń i znaleźć przyczynę bólu.

Zapobieganie

Aby uniknąć stagnacji krwi i tworzenia się skrzepów, pomocne będą proste zasady:

  1. Przestrzeganie przepisanej diety i diety.
  2. Kontrola wagi.
  3. Umiarkowane ćwiczenia, codzienne ćwiczenia, spacery na świeżym powietrzu.
  4. Chodzenie boso po piasku lub kamykach latem.
  5. Picie co najmniej 2 litrów płynów dziennie.
  6. Przyjmowanie leków zgodnie ze schematem przepisanym przez lekarza.
  7. Zapobieganie urazom w pracy iw domu.

Tworzenie się skrzepliny wymaga stałego monitorowania stanu i regularnych badań. Choroba ma korzystny wynik dzięki terminowemu szukaniu pomocy i przestrzeganiu środków zapobiegawczych.

Zakrzepica żył głębokich

Informacje ogólne

Zakrzepica żył głębokich to choroba charakteryzująca się tworzeniem się skrzepów krwi (tj. Skrzepów krwi), które blokują prawidłowy przepływ krwi.

Z obserwacji lekarzy wynika, że ​​zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych jest częstszą patologią niż zakrzepica żylna zlokalizowana gdzie indziej. Pojawienie się zakrzepów krwi jest możliwe zarówno w żyłach głębokich, jak i powierzchownych. Ale powierzchowne zakrzepowe zapalenie żył jest mniej poważną dolegliwością. Jednocześnie zakrzepica żył głębokich musi być leczona pilnie, ponieważ powikłania spowodowane tą chorobą mogą być bardzo niebezpieczne dla ludzi.

Przyczyny zakrzepicy żył głębokich

Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych rozwija się u ludzi pod wpływem kombinacji kilku czynników. Przede wszystkim jest to obecność uszkodzeń wewnętrznej wyściółki ściany żylnej, które powstały w wyniku działania chemicznego, mechanicznego, alergicznego lub zakaźnego. Również proces rozwoju zakrzepicy żył głębokich zależy bezpośrednio od naruszenia układu krzepnięcia krwi i spowolnienia przepływu krwi.

Pod wpływem pewnych okoliczności może wystąpić wzrost lepkości krwi. W obecności pewnych przeszkód na ścianach żyły przepływ krwi pogarsza się, w wyniku czego dramatycznie zwiększa się możliwość powstania zakrzepów. Po pojawieniu się niewielkiego skrzepu krwi na ścianie żyły rozwija się proces zapalny, ściana żyły ulega dalszemu uszkodzeniu, w wyniku czego pojawiają się warunki do pojawienia się innych zakrzepów krwi..

Bezpośrednim warunkiem wystąpienia zakrzepicy żył głębokich jest obecność zatorów w żyłach nóg. Taka stagnacja występuje z powodu małej mobilności lub ogólnie bezruchu osoby przez długi czas..

Zatem czynnikami, które mogą „rozpocząć” rozwój tej choroby, są choroby zakaźne, obecność urazów i operacji, zbyt duży stres fizyczny. Zakrzepica żył głębokich często występuje u młodych matek w okresie poporodowym, którzy pozostawali unieruchomieni przez długi czas po operacji, z niektórymi chorobami neurologicznymi i terapeutycznymi. Choroby złośliwe, stosowanie doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych również często stają się czynnikami prowokującymi, w wyniku których pojawia się zwiększone krzepnięcie krwi, zwane hiperkoagulacją..

Jeśli dana osoba zbyt długo utrzymuje nogi w pozycji nieruchomej, prawdopodobieństwo wystąpienia choroby dramatycznie wzrasta. Obecnie kraje zachodnie definiują nawet pojęcia „zakrzepowe zapalenie żył telewizyjnych” (konsekwencja długiego siedzenia przed telewizorem) i „syndrom klasy ekonomicznej” (konsekwencja częstych i długich lotów). W obu przypadkach głównym czynnikiem rozwoju choroby jest długotrwały pobyt osoby w pozie ze zgiętymi nogami..

W niektórych przypadkach przepływ krwi w żyłach głębokich jest upośledzony z powodu objawów choroby Buergera.

W większości przypadków zakrzepica dotyka kończyn dolnych. Jednak zdarza się, że zakrzepica rozwija się w głębokich żyłach ramion. W tym przypadku przyczyną tego stanu jest obecność cewnika w żyle przez długi czas, obecność wszczepionego kardiofibrylatora lub rozrusznika, pojawienie się złośliwego guza w żyle, zbyt duże obciążenie dłoni (objawiające się głównie u sportowców).

Istnieją inne ważne czynniki ryzyka, które predysponują do zakrzepicy żył głębokich. Wśród nich należy wymienić znieczulenie. Istnieją badania pokazujące, że stosowanie znieczulenia ogólnego z lekami zwiotczającymi mięśnie znacznie częściej wywołuje zakrzepicę żył głębokich kończyn dolnych niż znieczulenie regionalne.

Kolejnym ważnym czynnikiem jest otyłość. Osoby z nadwagą znacznie częściej cierpią na objawy zakrzepicy pooperacyjnej..

Czynnik wieku w tym przypadku również odgrywa jedną z decydujących ról. W końcu im starszy człowiek, tym bardziej zmniejsza się jego ogólna mobilność, a zatem przepływ krwi jest zaburzony, naczynia stają się mniej elastyczne.

Jeśli pacjent ma już objawy zakrzepicy w wywiadzie, wówczas możliwość jej ponownego wystąpienia zwiększa się kilkakrotnie.

Objawy zakrzepicy żył głębokich

Objawy zakrzepicy żył głębokich objawiają się zespołem objawów wskazujących na ostre upośledzenie odpływu żylnego, podczas gdy przepływ krwi tętniczej pozostaje.

Niezależnie od tego, gdzie dokładnie zlokalizowana jest zakrzepica, u pacjenta może wystąpić sinica i obrzęk kończyny dotkniętej chorobą, objawy pękających bólów, wzrost temperatury skóry, objawiający się miejscowo. Osoba może poczuć, że żyły odpiszczelowe są pełne, a wzdłuż wiązki naczyniowej może również wystąpić ból..

Objawy zakrzepicy żył głębokich nie charakteryzują się sztywnością ruchu w stawach i zmianami wrażliwości. Większość pacjentów z zakrzepicą ma objawy zapalenia okołożylnego i aseptycznego zapalenia żył.

W przypadku zajęcia głębokich żył nóg diagnoza jest zwykle najtrudniejsza do ustalenia, ponieważ objawy kliniczne tej choroby są szczególnie rzadkie. Ogólnie choroba może nie powodować niepokoju dla pacjenta, a czasem dla lekarza. Najczęściej, jako objaw zakrzepicy żył głębokich podudzia, pojawiają się jedynie łagodne odczucia bólowe w mięśniach łydek, które mogą nasilać się podczas chodzenia lub przy ruchu nogi do pozycji pionowej. W przypadku obrzęku kończyn dystalnych rozpoznanie choroby jest ułatwione. Zwykle obrzęk pojawia się w okolicy kostki. W przypadku zakrzepicy wszystkich żył głębokich nogi dochodzi do silnego naruszenia odpływu żylnego, dlatego objawy są bardziej wyraźne.

Objawy, które pojawiają się przy zakrzepicy żyły udowej, zależą od tego, jak wąskie jest światło naczynia i jak rozległe są zakrzepy krwi. Ogólnie przy tej postaci choroby pojawiają się bardziej żywe objawy. Pacjent ma wzrost objętości uda i podudzia, pojawia się sinica skóry, na podudzie iw dalszej części uda następuje rozszerzenie żył odpiszczelowych. Węzły chłonne pachwinowe mogą się zwiększyć, hipertermia rozwija się do 38 stopni.

Ostra zakrzepica żył głębokich charakteryzuje się występowaniem i czasem trwania procesu patologicznego. W tym stanie lokalizację skrzepów obserwuje się nie tylko w przypadku uszkodzenia ściany naczynia, ale także w świetle naczynia. W takim przypadku odpływ krwi jest zablokowany.

Dość często, w około 50% przypadków, wraz z rozwojem zakrzepicy żył głębokich, krew przepływa przez żyły komunikacyjne do żył odpiszczelowych, dlatego obserwuje się bezobjawowy przebieg zakrzepicy. Fakt, że dana osoba doznała zakrzepicy, jest czasami wskazywany przez obecność widocznych żylnych zabezpieczeń w podbrzuszu, na podudzie, udzie, w okolicy stawów biodrowych.

Diagnostyka zakrzepicy żył głębokich

Zakrzepicę żył głębokich rozpoznaje flebolog. Początkowo, po wywiadzie i badaniu pacjenta, przeprowadza się specjalne testy opaski uciskowej z użyciem elastycznego bandaża. Aby odpowiednio ocenić charakterystykę przepływu krwi w żyłach głębokich, stosuje się metodę flebografii, skanowanie dupleksowe oraz diagnostykę ultrasonograficzną żył kończyn dolnych. W celu uzyskania informacji o stanie mikrokrążenia stosuje się rheovasografię kończyn dolnych.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich

Podczas leczenia zakrzepicy żył głębokich należy koniecznie wziąć pod uwagę jej lokalizację, częstość występowania, czas trwania choroby, a także ciężkość choroby.

Istnieje kilka czynników definiujących terapię zakrzepicy. Przede wszystkim ważnym zadaniem w tym przypadku jest konieczność powstrzymania dalszego rozprzestrzeniania się zakrzepicy. W tej diagnostyce niezwykle ważne jest zapobieganie rozwojowi zatorowości płucnej, zahamowanie rozwoju obrzęku, a tym samym zapobieżenie ewentualnej zgorzeli, aw przyszłości utracie kończyny. Równie ważną kwestią jest udrożnienie żył, aby uniknąć pojawienia się choroby pozakrzepowej. Ważne jest również zapobieganie nawrotom zakrzepicy, która negatywnie wpływa na rokowanie choroby..

W przypadku zachowawczego leczenia zakrzepicy żył głębokich wskazane jest umieszczenie pacjenta na specjalistycznym oddziale szpitala. Musi ściśle przestrzegać leżenia w łóżku aż do pełnego badania. W przypadku leżenia w łóżku zakrzepowa kończyna powinna być uniesiona. Jeśli nie ma możliwości kompleksowego i pełnego badania pacjenta, przepisuje się mu leki przeciwzakrzepowe, a także stosuje się miejscową hipotermię wzdłuż rzutu wiązki naczyniowej.

W niektórych przypadkach wskazane będzie stosowanie bandaży elastycznych, ale o ich zastosowaniu powinien decydować tylko lekarz prowadzący..

Leczenie zakrzepicy żył głębokich lekami polega na wyznaczeniu trzech głównych grup leków. Po pierwsze są to antykoagulanty, po drugie fibrynolityki i trombolityki, a po trzecie przeciwpłytkowe.

Aby zapobiec pojawieniu się nowych zakrzepów krwi, pacjentowi zwykle przepisuje się heparynę, po czym przepisuje się mu „łagodne” antykoagulanty (warfarynę) przez około sześć miesięcy. W celu monitorowania stanu krzepnięcia krwi pacjent musi regularnie przeprowadzać koagulogram.

Na leczenie zakrzepicy żył głębokich warfaryną może wpływać leczenie innymi lekami stosowanymi w leczeniu różnych współistniejących chorób. Nie należy bez zgody lekarza stosować leków przeciwzapalnych, a także przeciwbólowych, które mogą wpływać na krzepliwość krwi. Ważne jest również, aby uzgodnić z lekarzem przyjmowanie antybiotyków, doustnych leków przeciwcukrzycowych..

Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę fakt, że przyjmowanie leków trombolitycznych działa właściwie tylko we wczesnych stadiach zakrzepicy. W późniejszych etapach stosowania tego typu leku stwarza pewne zagrożenie ze względu na możliwą fragmentację skrzepliny i późniejszą zatorowość płucną.

Jeśli zaburzenia w chorej kończynie są bardzo wyraźne, pacjentowi przepisuje się trombektomię. Ta metoda polega na chirurgicznym usunięciu skrzepu krwi z żyły. Taką operację wykonuje się tylko w przypadku powikłań zakrzepicy żył głębokich zagrażających życiu pacjenta..

Więcej Informacji Na Temat Zakrzepicy Żył Głębokich

Nowoczesne metody leczenia żylaków bez operacji

Komplikacje Żylaki znajdują się na liście chorób cywilizacyjnych WHO. Powstawanie choroby jest najczęściej związane z niedostateczną aktywnością fizyczną i nadwagą, co jest typowe dla krajów rozwiniętych.

Co robić podczas ataków tachykardii?

Komplikacje Tachykordia to przyspieszenie akcji serca. Mięsień sercowy u dorosłego, zdrowego człowieka w stanie spoczynku kurczy się 50-100 razy w ciągu 1 minuty. W przypadku dzieci norma jest wyższa i zależy od wieku dziecka.

Leczenie i zapobieganie olejowi z pestek dyni

Komplikacje W średniowieczu w krajach europejskich olej z pestek dyni był bardzo drogi, ponieważ uważano go za uniwersalny lek na wiele chorób. Tak więc 200 gramów masła kosztuje mniej więcej tyle samo, co duży złoty pierścionek.